Χρονόμετρο

    Ο φωτογραφικός φακός του Κώστα Βιδάκη αποκαλύπτει την «άγνωστη γη» της Δράμας           

    Δημοσιεύτηκε στις

     

     

     

     

    Σε μια «άγνωστη γη» ταξιδεύει τους αναγνώστες το νέο λεύκωμα του καταξιωμένου Δραμινού φωτογράφου Κώστα Βιδάκη, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΚΥΚΛΩΨ, παρουσιάζοντας με μοναδικό τρόπο το άγνωστο φυσικό περιβάλλον της ακριτικής Δράμας. Μιας περιοχής πλημμυρισμένης από παρθένα δάση, αιωνόβια πλατάνια, εύφορους κάμπους, πανέμορφα αγριολούλουδα, εντυπωσιακά πουλιά, άγρια ζωή, γάργαρα νερά.

     

    Μια περιοχή προικισμένη από τον Θεό και τη Φύση, που ίσως λίγοι γνωρίζουν καλά και ακόμα λιγότεροι μπαίνουν στον κόπο να την ανακαλύψουν. Ο Κώστας Βιδάκης έρχεται να καλύψει αυτό το μεγάλο κενό. Παρουσιάζει τη χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής μέσα από μια σειρά φωτογραφιών που προκαλούν τον θαυμασμό του αναγνώστη για τον δημιουργό των φωτογραφιών αλλά και την έκπληξή του, διαπιστώνοντας καθώς ξεφυλλίζει το λεύκωμα, τον ατελείωτο φυσικό πλούτο που κρύβουν οι πλαγιές, οι λόφοι, τα βουνά, οι πεδιάδες και οι λίμνες αυτής της «άγνωστης γης».

     

    «Terra Incognita» (άγνωστη γη) είναι ο τίτλος του πολυσέλιδου και ιδιαίτερα καλαίσθητου λευκώματος, που αποτελεί προϊόν μιας πολυετούς και συστηματικής δουλειάς καθώς μέσα από τις 470 εντυπωσιακές φωτογραφίες που απλώνονται σε συνολικά 312 σελίδες και τα εκλαϊκευμένα κείμενα, προσιτά σε κάθε αναγνώστη, «ξεδιπλώνεται» η φυσική ομορφιά ενός τόπου που αξίζει να προβληθεί και να αναδειχθεί.

     

    Γνωρίζοντας, ωστόσο, κάποιος τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του φωτογράφου – δημιουργού, αντιλαμβάνεται πως αυτή τη νέα εκδοτική δουλειά δεν την έκανε για να διαφημίσει εμπορικά μια γη που τόσο αγαπά. Την έκανε για να ανοίξει ένα παράθυρο γνωριμίας της προς τον κόσμο. Στόχος του λευκώματος είναι να προσφέρει τέρψη και συγκίνηση στον αναγνώστη καθώς μέσα από τις σελίδες του ανακαλύπτει τη φύση, θαυμάζοντας τις μοναδικές δημιουργίες της.

     

    Άνθρωπος ιδιαίτερα χαμηλών τόνων, με υπομονή, επιμονή, συνέπεια λόγων και έργων, ο Κώστας Βιδάκης αγαπάει τη φυσική ζωή και προσπαθεί πάντα με τον φακό του να αποτυπώσει το απροσδόκητο. Με σπουδές δασοπονίας και έχοντας στο ενεργητικό του την επιμέλεια και τη δημιουργία πολλών και αξιόλογων φωτογραφικών λευκωμάτων, μιλάει και εκφράζεται πάντα μέσα από τις φωτογραφίες του. Αφιερώνει πολύ χρόνο κάνοντας βόλτες στα βουνά και τους κάμπους της Δράμας και όταν δεν διδάσκει στο τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΔΠΕ είναι σίγουρο πως θα βρίσκεται στην αναζήτηση και φωτογραφική αποτύπωση εκείνων των μοναδικών στιγμών που σε κάνουν να νιώθεις τόσο μικρός μπροστά στο μεγαλείο της μητέρας Φύσης.

     

       «Ένα τροπικό φυτό στα βουνά της Δράµας»

     

    Το λεύκωμα «Terra Incognita» είναι χωρισμένο σε έντεκα κεφάλαια. Στο τέλος του υπάρχει ονομαστικός κατάλογος των ειδών και βιβλιογραφία. Οι τίτλοι των κεφαλαίων προκαλούν αμέσως το ενδιαφέρον: «Με αέρα μεσογειακό». «Αγγίζοντας τα σύννεφα». «Με καταγωγή από τον µακρινό Βορρά». «Ζωντανό παρελθόν». «Από την εποχή των παγετώνων». «Ένα τροπικό φυτό στα βουνά της Δράµας». «Χαίρε Όρος κατάσκιο δασέος».

     

    Ξεφυλλίζοντας βέβαια το λεύκωμα, αυτό που προκαλεί το μέγιστο θαυμασμό είναι οι υπέροχες φωτογραφίες του. Η εξαιρετική ποιότητα και καλλιτεχνία τους, αλλά και η ομορφιά των ίδιων των τοπίων και των ειδών που έχουν απαθανατιστεί. Βλέποντάς τες, μπορεί κανείς εύκολα να αντιληφθεί τις άπειρες ώρες που ξόδεψε ο φωτογράφος για να πετύχει τη σωστή στάση, τον φωτισμό που ήθελε, το τέλειο στιγμιότυπο. Πόσος κόπος για την αναζήτηση του σπάνιου είδους, πόση αναμονή και εγρήγορση για να πλησιάσει το πουλί, το έντομο, το άγριο ζώο. Αυτή τη δουλειά μόνο ένας παθιασμένος με τη φύση μπορεί να την κάνει, και μόνο ένας που έχει κάνει τη φύση δεύτερο σπίτι του μπορεί να την ολοκληρώσει αγόγγυστα.

     

    Οικολόγος και λάτρης της φύσης, ο Δραμινός φωτογράφος, μέσα από την πολυετή και πετυχημένη δουλειά του, προσπαθεί να αναδείξει το φυσικό περιβάλλον και τις ομορφιές της φύσης. Θέλει να παρακινήσει μικρούς και μεγάλους να ανακαλύψουν αυτόν τον κρυμμένο παράδεισο της άγνωστης δραμινής γης, όπως το κάνει χρόνια τώρα ο ίδιος του. Δεν χρειάζεται κόπος, δεν χρειάζονται έξοδα, δεν χρειάζεται προετοιμασία. Εκείνο που σίγουρα χρειάζεται είναι η καλή διάθεση, η όρεξη και ο πόθος να βρεθείς στην καρδιά της φύσης. Εκεί, όπου όλες οι αισθήσεις και το πνεύμα απελευθερώνονται, «αγγίζοντας» την τελειότητα που προσφέρει αυτή η «άγνωστη γη» της ανατολικής Μακεδονίας.

     

       Ο άγνωστος παράδεισος της δραμινής γης

     

    Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Κώστας Βιδάκης υπογραμμίζει -μεταξύ άλλων- ότι απώτερος στόχος του λευκώματος «είναι η αποκάλυψη και προβολή μέρους της δραµινής φύσης πρωτίστως στις ευαίσθητες νεαρές ηλικίες του τόπου αλλά, γιατί όχι, και σε εθνικό επίπεδο. Σε άλλες χώρες, το να έχει κάποιος καταγωγή από μια περιοχή με τόσο πλούσια βιοποικιλότητα αποτελεί καύχημα και τιμή. Στην περίπτωσή μας, όμως, αυτός ο πλούτος δεν είναι γνωστός ούτε στους Δραµινούς ούτε στο ευρύτερο κοινό».

     

    «Κάθε περιοχή», συνεχίζει, «έχει έναν και μοναδικό χαρακτήρα. Έτσι και η Δράμα, που το όνομά της θα μπορούσε να υποδηλώνει και την εντύπωση που έχουν γι’ αυτήν όσοι δεν έχουν το προνόμιο να τη γνωρίζουν, έχει τη δική της “φυσιογνωμία”, τα δικά της “ατομικά χαρακτηριστικά”. Ο τόπος, εδώ στα βορειοανατολικά της Ελλάδας, έχει μια σύνθετη ταυτότητα, καθώς συνδυάζει το κεντροευρωπαϊκό με το μεσογειακό τοπίο. Το λεύκωμα είναι αποτέλεσμα μια συναρπαστικής εμπειρίας, που θα θέλαμε να μοιραστούμε ελπίζοντας ότι θα συμβάλει στη γνωριμία ενός ευρύτερου κοινού με την άγρια ζωή και τα τοπία της Δράμας. Αφιερώνεται σε όσους συγκινούνται από τη θέα μιας πέρδικας που ορθώνει το σώμα της με περηφάνια, ενός δρυοκολάπτη που γαντζώνεται στον κορμό του δέντρου, ενός χρυσαετού που πετά αγέρωχος στα ύψη, μοναδικών αγριολούλουδων που φυτρώνουν σε κάθε σπιθαμή γης και ενός απερίγραπτου πλούτου χρωμάτων και σχημάτων που κοσμούν και μυθοποιούν τον δραμινό επίγειο παράδεισο».

     

    *Τις φωτογραφίες παραχώρησε ο Κώστας Βιδάκης

    Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Περιηγήσεις, Φωτογραφίες

    Για πρώτη φορά στην δημοσιότητα μια σπάνια – και πρώτη – φωτογραφία της Καβάλας

    Δημοσιεύτηκε στις

    Η Καβάλα είχε την τύχη να είναι από τις πρώτες πόλεις που φωτογραφήθηκαν μετά την εφεύρεση της φωτογραφικής τεχνικής. Μια ευτυχής συγκυρία έφερε οι πρώτες 8 συνολικά, φωτογραφίες να βρεθούν από τον καβαλιώτη φωτογράφο Στράτο Καλαφάτη στο Αγ. Όρος. Στο παρελθόν έχει δημοσιεύσει ορισμένες φωτογραφίες από αυτές τις σπάνιες εικόνες της πόλης, του 1853. Σήμερα δημοσίευση μια ακόμη που αποτυπώνει την παραλία της Καβάλας, εκεί που είναι σήμερα το λιμάνι, όπου υπάρχει ακτή και το κύμα βρέχει και τα πρώτα σπίτια. Η σημασία αυτής της φωτογραφίας είναι εξαιρετικής σημασίας γιατί αποτυπώνει το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης, εκατόν εβδομήντα χρόνια πριν. Στην φωτογραφία φαίνεται η συνοικία της Παναγίας και το σημείο της παραλίας όπου σήμερα είναι το παλιό κτήριο του Λιμενικού Ταμείου Καβάλας. Ο κ. Καλαφάτης δημοσίευσε την εικόνα με το παρακάτω κείμενο: Το 1853 ο φωτογράφος Ernst de Carantza παρέα με τον ζωγράφο Charles Labbe ταξιδεύουν από την Κωνσταντινούπολη για να φωτογραφίσουν την Αθωνική πολιτεία.

    Διερχόμενοι από την Καβάλα και γοητευμένοι από την ομορφιά της, δημιουργούν 8 εικόνες σε μεγάλες γυάλινες πλάκες.

    Η Καβάλα γίνεται μία από της πρώτες πόλεις που φωτογραφίζονται στον κόσμο».

    Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ειδήσεις, Ιστορία, Κοινωνία, Φωτογραφίες

    Βιβλιοπαρουσίαση: «Περιδιαβάζοντας την Πόλη μου» του Γιώργου Βουλουτίδη

    Δημοσιεύτηκε στις

     

    γράφει ο Γιώργος Μυτιληνός

     

    Το έλεγα πάντα, και μάλιστα με έμφαση!!! Κάθε φορά που ένα νέο βιβλίο βλέπει το φως της δημοσιότητας, έχουμε μια ακόμη νίκη της ανθρώπινης διανόησης. Βέβαια για τον Γιώργο Βουλουτίδη, του οποίου το έργο έως ένα σημείο το γνωρίζω, είχα πάντα την αδημονία του ξαφνιάσματος. Το γεγονός ότι άργησε να φανεί εκδοτικά, πάντα με προδιέθετε να πιστέψω πως κάτι ετοιμάζει τον τελευταίο καιρό. Και τόπραξε! Ένα καλαίσθητο βιβλίο – από κάθε άποψη –  πλούτισε τα εκδοτικά δρώμενα της πόλης μας με τη δική του υπογραφή.

    Στο βιβλίο αυτό, ο Γιώργος ουσιαστικά καταθέτει δύο πράγματα. Την αγάπη του φωτογράφου για τον άνθρωπο πρωτίστως και τη λατρεία του για την πόλη που τον γέννησε και τον ανέθρεψε δευτερευόντως. Εξ άλλου είναι αυτά τα δύο στοιχεία που σημάδεψαν όλη του την καλλιτεχνική διαδρομή από τα τέλη του «70» μέχρι σήμερα, διανθισμένα με τις καταβολές της οικογενείας του που ζυμώθηκαν με την εργατιά, τη φτώχεια, το μεροκάματο αλλά προπάντων την αξιοπρέπεια και την κοινωνική ευπρέπεια. Ο ίδιος γράφει στον πρόλογό του:

    «Γέννημα θρέμμα Καβαλιώτης από το 1946 με γονείς, παππούδες και προ-παππούδες καπνεργάτες. Μυρωδιά από καπνόφυλλα στο σπίτι μετά το σχόλασμα τους. Γείτονες αλιεργάτες στα γρι-γρι και τις τράτες και εργάτες οικοδομών. Από το σπίτι μου στην οδό Δράκοντος, λουσμένο με μεσογειακό φως, κρεμασμένο στο λόφο αμφιθεατρικά, απλωνόταν σε απέραντη ανοιχτωσιά η γελαστή και ήρεμη θάλασσα, τοπίο με ευγένεια, ήσυχη περισυλλογή, ανάμεσα σε χαμηλούς γαληνεμένους λόφους προφυλαγμένο από τον άγριο βοριά ανοιχτό μονάχα κατά τη θάλασσα απ’ όπου χύνεται ο μουσκεμένος πελαγίσιος αέρας του νοτιά. Ο ασβέστης εκτυφλωτικός μέσα στη λιακάδα στις μάντρες και μοσχοβολούσαν οι κήποι με τις πασχαλιές, ακουγόταν η χτένα του αργαλειού της κυρά – Αγγελικής, το χτύπημα των ωρών του ρολογιού της εκκλησίας. Τα βράδια συντροφιές παιδιών στα πεζούλια της αυλής του Προφήτη Ηλία. Ήσυχος ο κόσμος κατηφόριζε για την απογευματινή κυριακάτικη βόλτα του στην Ομόνοια τον χειμώνα και στο λιμάνι το καλοκαίρι. Ο χώρος του λιμανιού μας πολύβουος με αραγμένα καΐκια με μυρωδιά από μουσκεμένο ξύλο, από καραβόσκοινο και σίδερο φαγωμένα από το αλάτι από τον ήλιο από τους ανέμους. Αλιεργάτες φρόντιζαν τα στρωμένα στην προκυμαία δίχτυα τους. Η ψαραγορά στο ισόγειο του Λιμενικού Ταμείου, το καρνάγιο, ο εμβληματικός αλευρόμυλος, το Ιμαρέτ ……


    Εμμονή αρπαγής των εικόνων της πόλης μου, αιχμάλωτες στα φιλμ μου.

     

    Έτσι που γίνανε τα πράγματα στα χρόνια μας,

    τώρα αυτά σαν ψέματα μάς φαίνονται.»

    Ποιητικός ο λόγος του Γιώργου, όπως ποιητική και γλαφυρή είναι και η όλη του συμπεριφορά μέσα στο κοινωνικό μας γίγνεσθαι. Γνώρισα τον Γιώργο στα μαθήματα φωτογραφίας της ΝΕΛΕ. Μου έκανε εντύπωση η ευγένειά του, η ευστροφία του, ο μαθησιακός του οίστρος καθώς και οι οργανωτικές του ικανότητες, πάνω στις οποίες βασίστηκε αργότερα και η συνεργασία μας στην ίδρυση του Φωτογραφικού Ομίλου Καβάλας.

     

    Το βιβλίο δομείται σε δύο ενότητες. Η πρώτη περιέχει εικόνες από τον αστικό οικιστικό ιστό της πόλης μας της Καβάλας καθώς και από κοινωνικά δρώμενα. Οι φωτογραφίες του Γιώργου καταφέρνουν να διεγείρουν το συγκινησιακό υπόβαθρο όλων εκείνων που ξεπέρασαν ηλικιακά τα 60 και γνώρισαν γεγονότα της δεκαετίας του 70, 80 και 90, αποτυπωμένα με την υπάρχουσα τότε δυνατότητα του φιλμ. Η δεύτερη, με το Ιμαρέτ προ αναπαλαίωσης, συγκλονιστική στην ολότητά της, αποτελεί ένα πολύτιμο ιστορικό τεκμήριο για τους ερευνητές του μέλλοντος. Στις φωτογραφίες του αποτυπώνονται όλα τα αρχιτεκτονικά δομικά στοιχεία του μνημείου, όπως τα άφησαν οι πρόσφυγες του 1922 που φιλοξενήθηκαν στους χώρους του κάποτε. Η εγκατάλειψη, η απαξίωση και η προσβολή του ως σημαντική πολιτισμική οντότητα της πόλης μας αποτυπώνονται με εξαιρετική μαεστρία στις φωτογραφίες του Γιώργου Βουλουτίδη.

    Εύχομαι ολόψυχα το «περιδιάβασμα της πόλης μου» να κατορθώσει να εισχωρήσει στην καρδιά του κάθε Καβαλιώτη!!!

     

     

     

     

    Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Βιβλιοκριτική, Φωτογραφίες

    Από τις πρώτες ταξιδιωτικές περιγραφές της Καβάλας, στην πρώτη φωτογραφία και στην εποχή του διαδικτύου

    Δημοσιεύτηκε στις

    Από τις αρχές του 19ου αιώνα έχουμε εικόνες της πόλης, αλλά οι περιγραφές είναι από πολύ νωρίτερα, καθώς το ανάγλυφο της εντυπωσίαζε όλες τις εποχές τους επισκέπτες

     

    Σχεδόν όλους τους μήνες του χρόνου, αλλά ιδιαίτερα τους θερινούς, κατεβαίνοντας από τον Αγ. Σίλα προς την Καβάλα συναντάς τους δεκάδες ξένους επισκέπτες που σταθμεύουν για να φωτογραφήσουν και να φωτογραφηθούν με φόντο την πανοραμική εικόνα της Καβάλας. Το ίδιο συμβαίνει και μέσα στην πόλη, υπάρχουν σημεία που τραβάνε την προτίμηση των επισκεπτών για να φωτογραφηθούν, στο λιμάνι με φόντο την συνοικία της Παναγίας, τον φάρο με φόντο το λιμάνι και τις νέες συνοικίες της πόλης, όπως επίσης και τον πύργο επάνω στο φρούριο με την πανοραμική θέα που προσφέρει, αλλά και από την ανατολική πλευρά από το σημείο που βρίσκεται απέναντι από το παλιό νοσοκομείο, έχουμε εκατοντάδες λήψεις να κατακλύζουν το παγκόσμιο κοινό. Πάντα η Καβάλα τραβούσε την προσοχή των επισκεπτών για την μοναδική ομορφιά της και την πανοραμική εικόνα που προσφέρει από πολλά στα «λαίμαργα μάτια» των ξένων. Μπορεί τα τελευταία χρόνια με το Fb και το Instagram να αυξήθηκαν οι ανάγκες σε φωτογραφίες με ωραία τοπία, οπότε έχουμε χιλιάδες φωτογραφίες να κυκλοφορούν στο διαδίκτυο με κάθε γωνιά της Καβάλας, δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Την πρώτη φωτογραφία της Καβάλας την έχουμε σχεδόν με την εφεύρεση της φωτογραφίας. Το 1853 ο φωτογράφος Ernst de Carantza παρέα με τον ζωγράφο Charles Labbe ταξίδεψαν από την Κωνσταντινούπολη για να φωτογραφίσουν την Αθωνική πολιτεία. Διερχόμενοι από την Καβάλα και γοητευμένοι από την ομορφιά της, δημιούργησαν 8 εικόνες σε μεγάλες γυάλινες  πλάκες. Η Καβάλα έγινε μία από της πρώτες πόλεις που φωτογραφίζονται στον κόσμο. Οι επόμενες γνωστές φωτογραφίες της γίνονται 50 χρόνια μετά, γύρω στο 1900! Τα παραπάνω έγιναν γνωστά από μια έρευνα στο Αγ. Όρος του διεθνούς, καβαλιώτη στην καταγωγή φωτογράφου Στράτου Καλαφάτη ο οποίος δημοσιεύεσαι και μέρος αυτού του αρχείου. Την ίδια εποχή περίπου έχουμε και τις πρώτες γκραβούρες.

     

    Της εικόνας όμως, προηγήθηκε η αφήγηση και οι επισκέψεις ξένων περιηγητών που μας πρόσφεραν και τις πρώτες εντυπωσιακές περιγραφές. Η Καβάλα, σημαντική πόλη και λιμάνι στη Μακεδονία, βρισκόταν πάνω σε εμπορικούς δρόμους της Ανατολής και ανάμεσα στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τη Θεσσαλονίκη, οπότε απεικονίστηκε στα περιηγητικά έργα μόνον τον 19ο αιώνα, με γκραβούρες. Ωστόσο έχουμε μαρτυρίες για την πόλη από πολύ νωρίτερα, από διερχόμενους ξένους, που ταξίδευαν για διάφορους λόγους, οικονομικούς, πολιτικούς, στρατιωτικούς κ.α.

     

    Η πόλη διαθέτει ένα πολύ σημαντικό λιμάνι,  το δεύτερο μετά της Θεσσαλονίκης και βρίσκεται επάνω στην αρχαία Εγνατία, δηλαδή στον δρόμου που για χιλιετίες ενώνει την Ανατολή με τη Δύση. Επιπλέον, έχει διαβάσεις προς την Βαλκανική ενδοχώρα γεγονός που την κάνει πολύ σημαντική και στρατηγικής σημασίας τόσο για εμπορικούς όσο και στρατιωτικούς σκοπούς. Το πιο σημαντικό  σημείο αυτού του περάσματος είναι ένας βραχώδης  ισθμός που συνδέει την τριγωνική χερσόνησο με το ηπειρωτικό τμήμα. Πολλοί χαρακτηρίζουν αυτό τον ισθμό ως τον «ΠΛΑΤΑΜΩΝΑ» της Μακεδονίας (γράφει ο F. Beaujour), ενώ τα στενά της Χριστουπόλεως (το άνοιγμα ανάμεσα στην κατάληψη του Σύμβουλου όρους και του Σαπαίου όρους (Βουνά της Λεκάνης) ως τις Θερμοπύλες της Μακεδονίας (γράφει ο γάλλος αρχαιολόγος l. Heuzey αποδίδοντας τα λόγια του βυζαντινού ιστορικού Ν. Γρηγορά).

     

    Οι περισσότεροι επισκέπτες εντυπωσιάζονται από το ανάγλυφο της πόλης, έτσι όπως αναπτύσσεται – αρχικά – επάνω στην χερσόνησο. Από τις πιο παλιές περιγραφές είναι του 1470, καθώς στο ημερολόγιο του αιχμαλώτου Βενετού λοχαγού Angiolello, περιγράφει τα δυο έρημα κάστρα που συνάντησε περνώντας από εδώ, ένα στο βουνό – προφανώς είδε τους πύργους από τα τείχη της Χριστουπόλεως – και ένα δίπλα στην θάλασσα, το σημερινό φρούριο. Είναι μια εποχή που ακόμη δεν έχει αρχίσει η κατασκευή των Καμαρών οπότε τα ερείπια που βλέπει είναι η οχύρωσης της Χριστουπόλεως με τα Κάστρα και τα τείχη που μέρος τους έχει διασωθεί μέχρι και σήμερα. Ανάμεσα δε στα δύο κάστρα είδε πάρα πολλούς κήπους, με οπωροφόρα δέντρα, όπως αναφέρει στο ημερολόγιο του.

     

    Η επόμενη περιγραφή είναι του γάλλου φυσιοδίφη P. Belon που την επισκέπτεται το 1546 – 1549, δηλαδή αφού ήδη έχουμε την ανοικοδόμηση της πόλης από τους Οθωμανούς. Ενώ λίγο αργότερα, η επόμενη παλαιότερη περιγραφή είναι του Οθωμανού Εβλιά Τσελεμπή, που στην περιγραφή του εμπλέκει και μυθολογικά στοιχεία. Υπάρχει και μια αναφορά του Βενιαμίν εκ Τουλέδης που ταξίδεψε για να καταγράψει τις εβραϊκές κοινότητες, πέρασε από την Χριστούπολις – Καβάλα, όπως την αναφέρει και απλά σημειώνει ότι βρήκε 20 οικογένειες Εβραίων με 50 συνολικά μέλη, οπότε χάνουμε την ευκαιρία να έχουμε μια εικόνα της πόλης εκείνη την εποχή.

     

    Το 1591 πέρασε από την Καβάλα και μας την περιγράφει ο Gambriele Cavazza, γραμματέας του Λορέντσου Μπερνάρδου. Το 1667 την επισκέφθηκε ο Τούρκος περιηγητής Εβλιά Τσελεμπή και το 1669 ο Γάλλος καπουκίνος Robert de Dreaux. Οι περιγραφές τους είναι ενδιαφέρουσες. Η πόλη χωριζόταν με ένα τείχος σε δύο μέρη, στην πάνω και κάτω πόλη. Το τείχος άρχιζε από το παλιό οικονομικό γυμνάσιο, που στεγάζει σήμερα το 5ο γυμνάσιο και το νυκτερινό, και έφθανε ως το φρούριο. Το τείχος αυτό, που σώζεται μέχρι σήμερα, πρέπει να κατασκευάστηκε μετά από το πέρασμα του Gambriele Cavazza (1591) και πριν από την επίσκεψη του Robert de Dreaux (1669).

     

    Η Καβάλα κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, ήταν μέρος του «Grand Tour», που έκαναν οι εύποροι νέοι της Ευρώπης, με στόχο να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους, αλλά και σταθμός περιηγητών από την Αθήνα προς την Κωνσταντινούπολη. Ο πρώτος ταξιδιωτικός οδηγός για την Ελλάδα, που εκδόθηκε το 1854 στο Λονδίνο, περιλαμβάνει και τη Μακεδονία και την Καβάλα, ενώ οι περιγραφές τους έχουν να κάνουν με τις ομορφιές της πόλης, την στρατηγικής της θέσης, τα αμυντικά έργα και τις εμπορικές δραστηριότητες, αλλά και τις εθνότητες που κατοικούν στην πόλη.

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

     

     

    ΠΗΓΕΣ:

    ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ (δεύτερο μέρος)

    Κωνσταντίνου Ι. Χιόνη

     

    Η πόλη – λιμάνι της Καβάλας κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας – Αιμιλία Στεφανίδου – ΕΚΔΟΣΗ ΙΛΑΚ

    Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ιστορία, Φωτογραφίες

    Η έκθεση “Άθως Τα Χρώματα της Πίστης”, του Καβαλιώτη Στράτου Καλαφάτη «ταξίδεψε» στην Φιλιππούπολη

    Δημοσιεύτηκε στις

     

     

     

    Η έκθεση “Άθως Τα Χρώματα της Πίστης”, του Καβαλιώτη Στράτου Καλαφάτη, μετά από δύο χρόνια ¨καραντίνας ¨ παρουσιάζεται πανηγυρικά και στο σύνολό της με 140 έργα στις Διεθνείς Φωτογραφικές συναντήσεις “Φιλιππούπολη 2021”.Οι “Διεθνείς Συναντήσεις Φωτογραφίας” είναι ένα ετήσιο φεστιβάλ στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας, με πάνω από 40 χρόνια ιστορίας. Ανοίγει παραδοσιακά τη δεύτερη Παρασκευή του Οκτωβρίου σε ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο ενδιαφέρουσες φωτογραφικές εκδηλώσεις – εκθέσεις, διαλέξεις, παρουσιάσεις.

    Ο Στράτος Καλαφάτης είναι για φέτος ο τιμώμενος καλλιτέχνης και ο Άθως αποτελεί την κεντρική έκθεση του φεστιβάλ και παρουσιάζεται στο εξαιρετικό δημοτικό μουσείο που λειτούργησε για πρώτη φορά το 2020.

    Η έκθεση έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία και είδη έχει πάρει παράταση μέχρι τις 15 Νοεμβρίου 2021.

     

    Η εργασία “Άθως, Τα Χρώματα της Πίστης” ολοκληρώθηκε το 2012 μετά από 5 χρόνια συστηματικής φωτογράφισης. Το Σεπτέμβριο του 2014 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας στη Βίλα Καπαντζή στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα, κυκλοφόρησε το ομότιτλο βιβλίο από τις εκδόσεις Άγρα. Ακολούθησαν 15 μεγάλες εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Την φωτογραφική έκθεση: “ΑΘΩΣ – ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ” είχαμε την χαρά να την δούμε στην Καβάλα και στη Δημοτική Καπναποθήκη , τέτοιες ημέρες πριν πέντε χρόνια το 2016. Στους τέσσερεις ορόφους του νεοκλασικού κτιρίου ο καβαλιώτης καλλιτέχνης μας αποκάλυψε τον αθέατο κόσμο της Αθωνικής Πολιτείας. Οι Φωτογραφίες είναι από τα εγκαίνια της έκθεσης, στη Φιλιππούπολη.

     

    Κατηγορία: Slider, Ειδήσεις, Κοινωνία, Φωτογραφίες

    Πανέμορφες εικόνες από το μονοπάτι της Μεσορόπης στο Παγγαίο

    Δημοσιεύτηκε στις

    Φωτογραφίες στην διαδρομή προς την Βοσκοσπηλιά, από τα μάτια του φυσιολατρικού συλλόγου Δήμου Παγγαίου Planet photos

     

    Κατηγορία: Slider, Φωτογραφίες

    Ο Δήμος Καβάλας συγχαίρει τους διακριθέντες φωτογράφους της πόλης

    Δημοσιεύτηκε στις

    Διεθνής Διαγωνισμός Φωτογραφίας: “1o Agean – Man and Sea photo salon 2020”

    Το Δημοτικό Ναυτικό Μουσείο Καβάλας, η Ελληνική Φωτογραφική Εταιρία και η Φωτογραφική Εταιρία Καβάλας (Φ.Ε.Κ.), διεξήγαγαν τον πρώτο Διεθνή Διαγωνισμό Φωτογραφίας με τον τίτλο “1ο Agean – Man and Sea photo salon 2020”, υπό την αιγίδα της FIAP και την υψηλή εποπτεία της UNESCO και πολλών Παγκόσμιων Φωτογραφικών Συνομοσπονδιών.

     

    Στην έκθεση συμμετείχαν 56 χώρες απ’ όλη τη υφήλιο και 310 διεθνείς καλλιτέχνες – φωτογράφοι υψηλών προδιαγραφών, οι οποίοι κατέθεσαν προς κρίση περί τις 5.000 φωτογραφίες.

    Την κριτική επιτροπή κόσμησαν οι διεθνείς Καβαλιώτες φωτογράφοι, μέλη της Φ.Ε.Κ, Αχιλλέας Ηλιάδης και Κωνσταντίνος Χρυσοχόου.

    Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού δόθηκαν στη δημοσιότητα την 18η Νοεμβρίου και παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον για την πόλη μας.

    Ο συντοπίτης μας Γιώργος Μυτιληνός κατέκτησε όλα τα επίπεδα των μεγάλων επάθλων της διοργάνωσης, ήτοι το μαρμάρινο αγαλματίδιο του Ποσειδώνα, ως ο πρώτος φωτογράφος της διοργάνωσης, τη χρυσή μπλε καρφίτσα πέτου της FIAP, ως ο καλύτερος φωτογράφος κατά τα πρότυπα της FIAP, καθώς το χρυσό μετάλλιο του καλλιτέχνη πρεσβευτού φωτογράφου της Ελλάδας, αποσπώντας (2) χρυσά μετάλλια, (1) ασημένιο και (17) αναρτήσεις. Επίσης, η Έλενα Πορλού και η Μιράντα Μεφσούτ, απέσπασαν από (1) τιμητική διάκριση ανάρτησης.

     

    Ο Δήμος Καβάλας συγχαίρει τους διοργανωτές του Φωτογραφικού Διαγωνισμού, καθώς και τους Καβαλιώτες φωτογράφους που διακρίθηκαν με τα έργα τους, φέρνοντας την πόλη μας στο επίκεντρο του διεθνούς πολιτιστικού γίγνεσθαι.

     

    Οι σημαντικές επιτυχίες του Γιώργου Μυτιληνού και οι αξιοσημείωτες διακρίσεις της Έλενας Πορλού και της Μιράντας Μεφσούτ, αποτελούν την απτή απόδειξη του εξαιρετικού επιπέδου των μελών της Φωτογραφικής Εταιρίας Καβάλας, ενώ παράλληλα καταδεικνύουν και τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει η ΦΕΚ το θέμα της έμμεσης προβολής της περιοχής μας εκτός των ελληνικών συνόρων.

    Κατηγορία: Slider, Φωτογραφίες

    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ: Χρυσώθηκε η Καβάλα!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Προβολή της πόλης μας σε (56 ) χώρες του φωτογραφικού καλλιτεχνικού τόξου της UNESCO

     

    Διεθνείς πρωτιές για τον συντοπίτη μας Γ. Μυτιληνό  διακρίσεις για την Έλενα Πορλού και Μιράντα Μεφσούτ

     

    Το Δημοτικό Ναυτικό Μουσείο Καβάλας σε συνεργασία με την Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία και την Φωτογραφική Εταιρεία Καβάλας διεξήγαγε με εξαιρετική επιτυχία  τον «1ο AgeanMan and Sea photo salon 2020»,                                                                   

    Διεθνή Διαγωνισμό Φωτογραφίας υπό την αιγίδα της FIAP (Διεθνής Ομοσπονδία Φωτογραφικής Τέχνης – με έδρα το Λουξεμβούργο και υπό την υψηλή εποπτεία της UNESCO) καθώς και πολλών διεθνών Φωτογραφικών Συνομοσπονδιών. Περί αυτής της διοργάνωσης βέβαια είχε ενημερωθεί προ μηνών η Δημοτική Αρχή και η Δημωφέλεια. Ουσιαστικά πρόκειται για τη διεθνοποίηση του παλιότερου φωτογραφικού διαγωνισμού με τίτλο «Άνθρωπος και θάλασσα» που διοργάνωνε επί μία πενταετία η σύμπραξη της Φ.Ε.Κ και του Δ.Ν.Μ.Κ.

    Σήμερα και με την επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ο Χρήστος Τζανάκος, πρόεδρος του ΣΥΛΛΟΓΟΥ Φ.Ν.Μ.Κ δήλωσε τηλεφωνικά στο «Χ»: «Είμαστε στην ευχάριστη θέση να  ενημερώσουμε την κοινωνία της Καβάλας για την απόλυτη επιτυχία αυτού του πολύ δύσκολου και σύνθετου εγχειρήματος, το οποίο έφερε την πόλη μας την Καβάλα και το Δ.Ν.Μ.Κ στο προσκήνιο του διεθνούς πολιτιστικού γίγνεσθαι. (56) χώρες απ’ όλη τη υφήλιο και (305) διεθνείς καλλιτέχνες φωτογράφοι υψηλών προδιαγραφών, κατέθεσαν προς κρίση περί τις 4.500 φωτογραφίες υψηλής αισθητικής αξίας. Την κριτική επιτροπή κόσμησαν δύο μέλη της Φωτογραφικής Εταιρείας Καβάλας, Καβαλιώτες πολίτες, οι κκ Αχιλλέας Ηλιάδης και Κωνσταντίνος Χρυσοχόου, διεθνείς φωτογράφοι. Οι κρίσεις δυστυχώς πραγματοποιήθηκαν διαδικτυακά λόγω της υφιστάμενης κατάστασης της πανδημίας. Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού μόλις δόθηκαν στην δημοσιότητα και παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον για την πόλη μας.

    Ο Γιώργος Μυτιληνός κατέκτησε τα τρία μεγάλα τρόπαια του διαγωνισμού, αγαλματίδιο του Ποσειδώνα, ως ο πρώτος φωτογράφος της διοργάνωσης, την χρυσή μπλε καρφίτσα της FIAP, ως ο καλύτερος φωτογράφος κατά τα πρότυπα της FIAP, καθώς και το χρυσό μετάλλιο του πρώτου έλληνα πρεσβευτή φωτογράφου.

    Συγκεκριμένα τα αποτελέσματα έχουν ως εξής:

    Γιώργος Μυτιληνός (2) χρυσά μετάλλια, (1) αργυρό και (17) αναρτήσεις.

    Έλενα Πορλού και Μιράντα Μεφσούτ από μία τιμητική ανάρτηση.

    Το σημαντικό όλου αυτού του εγχειρήματος», κατέληξε ο κ. Τζανάκος, είναι ότι «η πόλη μας η Καβάλα κατάφερε να διεισδύσει στο σύνολο των μεγάλων πόλεων παγκοσμίως που καταφέρνουν να διοργανώνουν επίσημους διαγωνισμούς φωτογραφίας με τη στήριξη παγκόσμιων Φωτογραφικών Συνομοσπονδιών. Και ως φυσική απόρροια αυτού είναι η προβολή της πόλης και του ΔΝΜΚ σε όλο τον κόσμο, χώρια από το κίνητρο που δίνεται στην τοπική κοινωνία να δημιουργήσει νέους καλλιτέχνες φωτογράφους και με ότι αυτό συνεπάγεται.

     

    Στον διαγωνισμό συμμετείχαν ακόμη με αξιοπρεπή έργα και πάλεψαν σκληρά για μια διάκριση και τα μέλη της ΦΕΚ Γιάννης Ναγόρνης, Άλκης Αργυροφθαλμίδης, Πάνος Σαμαράς και Σοφία Μουρουζίδου». 

     

    Κατηγορία: Slider, Φωτογραφίες

    «Botanical» (κι όμως είναι φωτογραφίες)

    Δημοσιεύτηκε στις

    Μπορεί να μοιάζουν με πίνακες του Μονέ, αλλά δεν είναι. Είναι φωτογραφίες του Ελβετού φωτογράφου Samuel Zeller.

    Όλα ξεκίνησαν πριν τρία χρόνια, όταν επιστρέφοντας σπίτι του μια μέρα από τη δουλειά, ο Samuel έκανε μια αυθόρμητη επίσκεψη στο Jardin d’ hiver, στη Γενεύη. Εντυπωσιάστηκε από τις θαμπωμένες εικόνες των ειδών του Βοτανικού Κήπου πίσω από τις βιτρίνες των θερμοκηπίων και άρχισε να καταγράφει αυτό το οπτικό εφέ σε διάφορα θερμοκήπια της Ευρώπης. Η δουλειά του αυτά τα τρία χρόνια συγκεντρώθηκε σε ένα φωτογραφικό άλμπουμ με τίτλο «Botanical», το οποίο κυκλοφόρησε την περασμένη άνοιξη από τον εκδοτικό οίκο Hoxton Mini Press.
    «Αυτό το οποίο κάνω τώρα είναι έντονα επηρεασμένο από το παρελθόν μου» δήλωσε ο Samuel Zeller στο «Colossal». «Μου άρεσε πάντα να πηγαίνω σε μουσεία, καλλιέργησα μια σχέση έλξης με έργα ζωγραφικής, ειδικά τους ιμπρεσιονιστικούς πίνακες. Στο “Botanical” προσπάθησα να αναδημιουργήσω αυτό το συναίσθημα ότι πρόκειται για ζωγραφική, με το να συλλαμβάνω με τον φακό μου μια διαθλασμένη πραγματικότητα» εξήγησε.

    Το ενδιαφέρον όμως του Ελβετού φωτογράφου για τα θερμοκήπια υπερβαίνει τα όρια της αισθητικής. Σε μια συγκυρία στην οποία η κλιματική αλλαγή γίνεται ένα όλο και πιο πιεστικό ζήτημα, ο Zeller χρησιμοποιεί τα θερμοκήπια για να τονίσει τη σημασία της προστασίας της φύσης, εν γένει. Με τις ανάγλυφες και απαλές εικόνες του, ο Samuel Zeller χρησιμοποιεί τα φυτά και τα θερμοκήπια ως μέσο για να μεταδώσει μήνυμα ζεστασιάς και ελπίδας.
    Βασίλης Τσεκούρας
    ΑΠΕ-ΜΠΕ

    Κατηγορία: Slider, Φωτογραφίες

    Ο ΣΠΥΡΟΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΟΣ: Στο πάνθεο των «Εξαίρετων Διδασκάλων» φωτογραφίας της χώρας!

    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Ολοκληρώθηκε η απονομή των GRAND MASTERS της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας

     

    Γράφει ο Θοδωρής Σπανέλης

     

     

     

     

    Με μία πρωτόγνωρη κριτική διαδικασία, που για πρώτη φορά διενεργείται στα Ελληνικά καλλιτεχνικά δεδομένα, κρίθηκαν από το ΔΣ της ΕΦΕ οι τρεις πρώτες καλλιτεχνικές υποψηφιότητες για την απόκτηση των τίτλων MASTERS και GRAND MASTERS. Υποψήφιοι ο κρητικός Γιώργος Μπαλαδάκης, ο Κωνσταντινοπολίτης Σπύρος Ιατρόπουλος και ο δικός μας Θάσιος Γιώργος Μυτιληνός, όλοι τους διεθνείς φωτογράφοι και κάτοχοι βαρύτιμων καλλιτεχνικών και τιμητικών τίτλων.

     

    Οι καλλιτεχνικοί και τιμητικοί τίτλοι της ΕΦΕ, σύμφωνα με πληροφορίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα μέσω του διαδικτύου από την ίδια της Εταιρεία, καθιερώθηκαν πρόσφατα και τέθηκαν σε εφαρμογή λειτουργίας και ισχύος το 2016. Μάλιστα ακολουθούν τα διεθνή δοκιμασμένα πρότυπα της FIAP (Federation Internationale de l Art Photographique) για τις προϋποθέσεις και την απονομή καλλιτεχνικών και τιμητικών τίτλων σε φωτογράφους όλου του κόσμου. Συγκεκριμένα οι καλλιτεχνικοί τίτλοι απονέμονται σε φωτογράφους, Έλληνες και ξένους, που διακρίνονται στο διαγωνιστικό πεδίο με πατρονάζ της ΕΦΕ, ενώ οι τιμητικοί απονέμονται σε όσους, επίσης σε Έλληνες και ξένους, προσφέρουν σημαντικό έργο και εξαίρετες υπηρεσίες προς την FIAP και κατ επέκταση στην ΕΦΕ, όμως υπηρεσίες αποδεδειγμένες και τεκμηριωμένες με αδιάσειστα και επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Υποψηφιότητες για MASTER και GRAND MASTER υποβάλλονται μόνο από καλλιτέχνες φωτογράφους ο οποίοι είναι ήδη κάτοχοι συγκεκριμένων καλλιτεχνικών τίτλων.

     

    Οι κρίσεις

     

    Οι κρίσεις του έργου των τριών καλλιτεχνών ήταν μια γιορτή για τα καλλιτεχνικά δεδομένα του ιστορικότερου φωτογραφικού σωματείου της χώρας. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες προηγήθηκε εισηγητική ενημέρωση των μελών του ΔΣ από τον Γ.Γ της FIAP και Αντιπρόεδρο της ΕΦΕ κύριο Γιάννη Λυκούρη, ο οποίος κατ έτος εξετάζει μερικές δεκάδες υποψηφιότητες MASTERS απ όλο τον κόσμο και κατέχει σε βάθος το διαδικαστικό κομμάτι των κρίσεων. Προηγήθηκε επίσης μια οργανωτική δομική προεργασία από το ιστορικό μέλος της Εταιρείας κ. Στάθη Ευσταθιάδη, ο οποίος διευκόλυνε το όλο κριτικό πλάνο. Τα αποτελέσματα των κρίσεων ήταν δυστυχώς αντίθετων συναισθημάτων. Εγκρίθηκαν οι υποψηφιότητες των Σπύρου Ιατρόπουλου και Γιώργου Μυτιληνού για τον τίτλο GRAND MASTER και απορρίφθηκε η υποψηφιότητα του Γιώργου Μπαλαδάκη για το απλό MASTER ως μη εκπληρούμενη τις προϋποθέσεις απόκτησης του αιτούμενου τίτλου.

     

     

    Αντιστοιχίες των τίτλων

     

    Σύμφωνα πάντα με το σκεπτικό της FIAP, υφίστανται άτυπες αντιστοιχίσεις των συγκεκριμένων καλλιτεχνικών τίτλων με τους αντίστοιχους επιστημονικούς. Έτσι ο GRAND MASTER θεωρείται τίτλος καλλιτεχνικού διδακτορικού, ο οποίος θα πρέπει να αποδεικνύεται από το εξεταζόμενο έργο υποβολής ως διατριβή χρόνων με εξεζητημένα και απαιτητικά διεθνή στάνταρτ, όπως η άριστη φωτογραφία, η τέλεια εκτύπωση, η συνειρμική συνάφεια των έργων, η ενιαία φωτογραφική αντίληψη καθώς και η πρωτότυπη συνθετική φιλοσοφία. Και βέβαια όπως γίνεται αντιληπτό ένα τέτοιο έργο δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας μόνο φωτογραφικής προσπάθειας μερικών ωρών. Επί πλέον μάλιστα απαιτείται εκτενής διατύπωση του σκεπτικού της επιλογής της θεματολογίας, του στόχου της καθώς και η ακριβής τεκμηρίωση του τόπου και του χρόνου της φωτογράφισης.

     

     

    Τα έργα που υποβλήθηκαν

     

    Τα έργα που υποβλήθηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο θεωρήθηκαν από την κριτική επιτροπή έργα υψηλής καλλιτεχνικής αξίας. Ο Σπύρος Ιατρόπουλος παρουσίασε στην δική του υποψηφιότητα πορτοφόλιο 20 έργων με τον τίτλο «Αναπολήσεις». Το έργο του απετέλεσε μια γλαφυρή αναμνηστική εκπροσώπηση της Ελληνικής λαϊκής παράδοσης, με έναν όμως ιδιαίτερα πρωτότυπο τρόπο που ξαφνιάζει τον παρατηρητή. Το έργο του θεωρήθηκε και καλλιτεχνικό και διδακτικό, αφού παρέχει σημαντικές εικονικές πληροφορίες για την Ελληνική ύπαιθρο με ποικίλες προεκτάσεις για την προβολή της χώρας μας.

    Ο Γιώργος Μυτιληνός στο δικό του πορτφόλιο, που είχε τίτλο «Peloid Therapy” παρουσίασε εικόνες από τον μαγικό κόσμο της λάσπης των Κρηνίδων. Εκεί ο καλλιτέχνης, με αδειοδοτήσεις της «Δημωφέλεια» εργάστηκε για έξι συνεχείς περιόδους λειτουργίας του πηλοθεραπευτηρίου. Από το 2009 μέχρι το 2015. Οι φωτογραφίες του, συγκλονιστικές, είχαν τον χαρακτήρα της απόλυτης πρωτοτυπίας, κάτι που απαιτείται από τον κανονισμό,  τον ανώτατο βαθμό δυσκολίας, την απαιτούμενη αρμονία και συνειρμική συνάφεια και στόχευσαν με επιτυχία στην ολοκληρωτική διαφοροποίηση των ανθρώπινων μορφών μέσα στη μάζα του πηλού. Τα προβλήματα μάλιστα που συνάντησε για την υλοποίηση ενός τέτοιου έργου, σύμφωνα με το υποβαλλόμενο σκεπτικό ήταν και απρόβλεπτα και δυσεπίλυτα. Όπως δήλωσε ο ίδιος στο «Χ», η φωτογράφιση ανθρώπων δίχως ενδυματολογική περιβολή, έστω και μέσα στο λασπώδες περιβάλλον το οποίο δρα ως καμουφλάζ της ανθρώπινης γύμνιας, απαιτεί λεπτότητα, διακριτικότητα και γενικά ιδιαίτερη διαχείριση. Αυτές οι δυσκολίες μάλιστα πολλές φορές ανέστειλαν τις προσπάθειές του.

     

     

    Προσφορά στην «Δημωφέλεια»

     

    Όλο το έργο από τη φωτογράφιση του κ. Γ. Μυτιληνού στο πηλοθεραπευτήριο των Κρηνίδων, απόλυτα χρήσιμο για την προβολή του στην Ελλάδα και διεθνώς, βρίσκεται ήδη στα χέρια της μεγαλύτερης Δημοτικής Επιχείρησης της πόλης, προκειμένου αυτή να το διαχειριστεί κατά το δοκούν. Πρόκειται για μια ευγενική χειρονομία του καλλιτέχνη, οποίος εδώ και αρκετές δεκαετίες δείχνει έμπρακτα την αγάπη του για την πόλη στην οποία ζει και βιοπορίζεται. Μάλιστα μερικά από τα εκδοτικά του εγχειρήματα στο παρελθόν αναφέρονται στην Καβάλα, όπως τα αρχιτεκτονικά της, οι παραδοσιακές κλειδαριές, τα Πέτρινα Γεφύρια της κά.

    Κατηγορία: Slider, Η Ζωή στη Πόλη, Φωτογραφίες