Εφημερίδα Χρονόμετρο

Ελληνικά σανδάλια, χειροποίητα με στυλ

Δημοσιεύτηκε στις 0

Όταν βλέπεις τις δημιουργίες της, αμέσως σου έρχεται στο μυαλό «ελληνικό καλοκαίρι» και «νησιά». Η Greek Chic Handmades δημιουργήθηκε από την Ελευθερία Τυράκη στα τέλη του 2012. Εργαζόταν ως ηχολήπτρια σε έναν από τους μεγαλύτερους, μέχρι πριν από λίγο καιρό, ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας. Όταν η κρίση χτύπησε την πόρτα του, η Ελευθερία αποφάσισε να κάνει ένα πάθος της πραγματικότητα.

Άρχισε να ασχολείται με τη δημιουργία μιας συλλογής με χειροποίητα σανδάλια «που σχεδιαστικά, αλλά κυρίως ποιοτικά, θα διέφεραν κατά πολύ από τα λεγόμενα “τουριστικά”. Στη συνέχεια προστεθήκαν τα αξεσουάρ, οι τσάντες και τα περικάρπια».

«Από τότε μέχρι σήμερα, παραμένω απόλυτα πιστή στον αρχικό μου στόχο» λέει η Ελευθερία στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Τα προϊόντα μου είναι φτιαγμένα στο χέρι, με τα καλύτερα υλικά και δίνω μεγάλη σημασία στη λεπτομέρεια. Τα σχέδια είναι μοναδικά και τα σανδάλια άνετα. Τι να το κάνεις το κομψό, άλλωστε, αν δεν είναι άνετο;».

Τις δημιουργίες της, της εμπνέεται από «το λατρεμένο ελληνικό καλοκαίρι και την πλούσια ελληνική παράδοση. Πηγή έμπνευσης που δεν στερεύει». Τα σχέδια τα επιμελείται η ίδια, προσωπικά, από την αρχή ως το τέλος. Υπάρχουν όμως, και «κάποιοι λίγοι, αλλά εξαιρετικά ικανοί εξωτερικοί συνεργάτες για την παραγωγή, με τους οποίους μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για την ποιότητα».

Η αλλαγή επαγγελματικού προσανατολισμού και η έναρξη δικής της επιχείρησης μέσα στην κρίση, ασφαλώς και δεν ήταν κάτι εύκολο. «Τα εμπόδια είναι πολλά για όλους μας. Τα ζούμε καθημερινά και τα ξέρουμε. Προσπαθώ με θετική ενέργεια και σκληρή δουλειά να ανταποκριθώ και να συνεχίσω να κάνω αυτό που λατρεύω: να προσφέρω αυθεντικά και μοναδικά προϊόντα, άριστης ποιότητας σε γυναίκες που θέλουν να ξεχωρίζουν».

Οι γυναίκες που κάνουν αγορές από την Greek Chic Handmades είναι κυρίως από το εξωτερικό, ενώ τον τελευταίο χρόνο αρχίζουν να γνωρίζουν και να επιλέγουν τα προϊόντα της γυναίκες από την Ελλάδα. Και είναι όλων των ηλικιών. «Από τις μικρές που τα θέλουν για το prom (χορός αποφοίτησης) έως τις μεγαλύτερες που τα αγοράζουν για τις διακοπές τους ή ακόμη και για το γάμο του παιδιού τους».

Η άνοιξη και το καλοκαίρι, είναι οι εποχές με τις περισσότερες παραγγελίες και αγορές, που γίνονται μέσω ίντερνετ. Οι δημιουργίες της Ελευθερίας υπάρχουν ήδη σε κάποιες μικρές μπουτίκ στο εξωτερικό, ενώ από φέτος το καλοκαίρι θα τις βρίσκει ό,ποια γυναίκα ενδιαφέρεται σε επιλεγμένα καταστήματα σε ελληνικά νησιά.

«Απευθύνομαι στη σύγχρονη γυναίκα που εκτιμά και αγαπά το χειροποίητο προϊόν. Θέλει να ξεχωρίζει με κάτι μοναδικό, θέλει να είναι κομψή και ταυτόχρονα να νιώθει άνετα. Η ανταπόκριση ήταν πολύ καλή εξ’ αρχής, ειδικά στο εξωτερικό, και χαιρόμαστε που έχουμε πιστές πελάτισσες, τις οποίες φροντίζουμε με τα προϊόντα μας να μην απογοητεύουμε ποτέ. Οι περισσότερες από τις δικές μας πελάτισσες επιλέγουν κυρίως τα πιο “θηλυκά” σανδάλια, όπως και τα νυφικά. Μας προτιμούν γι αυτή την τόσο ξεχωριστή μέρα της ζωής τους και αντιλαμβάνεστε πόσο μας τιμά αυτό και πόσο μας ικανοποιεί, διότι ξέρουμε ότι έχουμε περάσει από σκληρές εξετάσεις. Οι νύφες δεν αποφασίζουν… επιπόλαια».

Όσον αφορά το προϊόν που έχει «σημαδέψει» τη GreekChic Handmades, είναι αναμφίβολα το σανδάλι με δέρμα και ύφασμα, σε μίνιμαλ γραμμές: «Αυτή είναι η “υπογραφή” μας, αυτή ήταν η βασική μας πρόταση με την οποία εμφανιστήκαμε στην αγορά και θα μου επιτρέψεις να πω ότι προκάλεσε έναν κεραυνοβόλο έρωτα που θα κρατάει για χρόνια, διότι φροντίζω να τον… ανανεώνω. Με έντονο πάθος και νέα σχέδια».

Η νέα κολεξιόν, όπως παρουσιάστηκε σε εκθέσεις του Παρισιού και της Αθήνας, έχει ήδη «ανέβει» στην ιστοσελίδα της Ελευθερίας. «Σε γενικές γραμμές, δούλεψα πολύ για τη γαμήλια σειρά, παρουσιάζω μια νέα σειρά με φίλντισι, ραμμένα στο χέρι και πρόσθεσα μια κάζουαλ σειρά για σικ εμφανίσεις στην πόλη, στο νησί, στην παραλία. Οπουδήποτε».

Οι δημιουργίες της Ελευθερίας «φωνάζουν» Ελλάδα και όπως είναι αναμενόμενο οι περισσότερες πελάτισσές της είτε έχει τύχει να γνωρίζουν την Ελλάδα γιατί την έχουν επισκεφθεί, είτε όσες δεν την έχουν επισκεφθεί, ονειρεύονται να το κάνουν σύντομα.

 

Κωνσταντίνα Μίχα

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ειδήσεις, Οικονομία, Πρόσωπα

Ο ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΑ ΜΕΡΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΡΙΣΤΗ ΦΟΡΜΑ ΚΑΙ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ «Χ»: «Πιστεύω σ’ έναν λαό πατέρα παντοκράτορα!!!»

Δημοσιεύτηκε στις 0

Λίγο πριν από την αυριανή του εμφάνιση στο «Ρέμα» της Δράμας στο πλαίσιο του show «Μουνιάλ», ο αειθαλής Τζιμάκος, μιλά μεταξύ άλλων, για τις τελευταίες συναυλίες του στη βόρεια Ελλάδα πριν αυτή καταληφθεί από τον Ερντογάν, τη μονοδιάστατη σεξουαλικότητα του Αλέξη, το βεβαρημένο παρελθόν του Κούλη και τον «υπόγειο» τρόπο με τον οποίο συνεχίζουν να προχωρούν οι Έλληνες εν μέσω μνημονίων

 

Συνέντευξη στον Άγγελο Καλόγρηα (angelos.kalogrias@gmail.com)

 

 

 

 

Είναι μια κατηγορία μόνος του όχι μόνον στο χώρο της ελληνόφωνης ροκ, αλλά και της ελληνικής μουσικής γενικότερα, μια και είναι προφανές πως η ταμπέλα ροκ τον «περιορίζει». Οι στίχοι του είναι η καλύτερη απόδειξη ότι «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει», ενώ στο μουσικό κομμάτι είναι τόσο πολυδιάστατος ώστε επί της ουσίας να είναι υποτιμημένο από αρκετούς ακροατές. Δεν φοβήθηκε να τα βάλει με τον οποιοδήποτε όσο ισχυρός κι αν ήταν κι αυτό προκάλεσε μεγάλες έχθρες, αλλά ακόμα πιο μεγάλη αγάπη από τους απλούς ανθρώπους που δεν έπαψαν να τον ακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια. Σε κάθε περίπτωση, μια συζήτηση μαζί του αποτελεί μια ευκαιρία – εν προκειμένω δημοσιογραφική – που με μια κουβέντα «δεν χάνεται»! Φίλες και φίλοι αναγνώστες, συγχωρέστε την όποια υπερβολή, αλλά αυτή συνοδεύει κάθε όνειρο που κάποια στιγμή γίνεται πραγματικότητα: Μια συνέντευξη με τον Τζίμη Πανούση!!!

 

– Για αρκετά χρόνια οι φανατικοί θαυμαστές του Τζίμη Πανούση και των «Μουσικών Ταξιαρχιών», διψούσαν για κάποια συναυλία σ’ αυτά τα μέρη. Που χρωστάμε την καλή μας τύχη κι έπειτα από το καλοκαιρινό πέρασμα από την Κεραμωτή Καβάλας, μέσα σε λίγους μήνες επιστρέφετε για εμφανίσεις στην περιοχή;

 

 «Ναι, αρχίζουμε να βγαίνουμε και στη βόρεια Ελλάδα, είναι κάποιες τελευταίες επετειακές συναυλίες πριν να πάρει την βόρεια Ελλάδα ο Ερντογάν, απ’ ότι μαθαίνουμε, αυτές είναι οι πληροφορίες, επειδή εγώ ασχολούμαι και με μεταφυσικά θέματα, έχουμε πληροφορίες, ένας μεγάλος σεισμός θα γίνει τον Απρίλιο και μετά η βόρεια Ελλάδα θα προσαρτηθεί, κυρίως η Θράκη και θα κατεβαίνει ο Ερντογάν, έτσι είναι το σχέδιο της Παγκοσμιοποίησης! Και ανεβαίνουμε απάνω τώρα γιατί εγώ και τα “Πεταμένα Λεφτά”, που είναι το γκρουπ, προσπαθούμε να αντισταθούμε στην καινούργια λαίλαπα της κυβέρνησης της Αριστεράς που προσπαθεί να επιτεθεί, θα έλεγα μέσα σε εισαγωγικά, στους ομοφυλόφιλους! Εγώ είμαι ομοφυλόφιλος, που στην εφηβεία μου έγινα λεσβία, με αποτέλεσμα να μ’ αρέσουν οι γυναίκες και να φαντάζω κανονικός! Αλλά κανονικά είμαι ομοφυλόφιλος, ανήκω στην ομοφυλόφιλη κοινότητα και τώρα, μας αντιμετωπίζει με ένα νομοσχέδιο που το πάει στο Υπουργείο Παιδείας, δήθεν για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών, αντιμετωπίζει τους ομοφυλόφιλους ως περίεργα ζώα, ως ΑμεΑ, ως ανθρώπους με ειδικές ανάγκες. Έχω να δηλώσω λοιπόν ότι εμείς οι ομοφυλόφιλοι είμαστε κανονικοί άνθρωποι όπως όλοι οι άλλοι και δεν έχουμε καμία ανάγκη ειδικής μεταχείρισης.»

 

– Γνωρίζουμε πως η έκπληξη είναι κύριο στοιχείο για τα… «Πανούσια» show διαχρονικά. Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να αποφύγουμε τον πειρασμό και να ρωτήσουμε, τι θα παρακολουθήσουν όσοι βρεθούν στο «Ρέμα» αύριο;

 

 «Το show λέγεται “Μουνιάλ”, είναι μια παρήχηση του “Μουντιάλ” και είναι ένα αμφίδρομο show όπως είναι όλα τα show μας, δηλαδή ότι δώσει ο κόσμος θα πάρει! Τίποτα, να, κάτι βίντεο θα έχουμε εκεί..!»

 

– Εδώ και μερικά χρόνια έχουμε κάθε λίγο επανενώσεις παλιών μεγάλων συγκροτημάτων και έτσι αρκετοί ακροατές κρατάνε αποστάσεις από κάτι τέτοια, θεωρώντας πως πρόκειται για τις λεγόμενες «αρπαχτές». Που ακριβώς τοποθετείται η επαναφορά των «Μουσικών Ταξιαρχιών» στο προσκήνιο το προηγούμενο διάστημα; Γιατί χρειαζόταν ο Τζίμης Πανούσης, κάτι τέτοιο; Ήταν η νοσταλγία; Ήταν κάτι άλλο; Ήταν πολλά άλλα;

 

 «Όχι, απλοί είναι οι λόγοι, δηλαδή, βασικά δεν έχουμε σταματήσει να είμαστε φίλοι και να παίζουμε, ανεξάρτητα του ότι δεν δουλεύαμε μαζί, κάναμε παρέα και παίζαμε μαζί και ο βασικός λόγος της επανένωσης ήτανε ότι άρχισαν να πεθαίνουνε κάποια παιδιά, δηλαδή πέθανε ο μπασίστας μας, πέθανε ο ντράμερ, ε και λέμε “πριν πεθάνουμε όλοι ας βρεθούμε να παίξουμε”! Αυτός είναι ο λόγος, δημογραφικός..!»

 

– Μια πρόκληση για ένα καλλιτέχνη που έχει «πολλά χρόνια στο κουρμπέτι» είναι να μπορεί να κάνει – να το πούμε λαϊκά – «γκελ», στη νέα γενιά… Κάνουν «γκελ», τα «Κάγκελα παντού», «Αχ, Ευρώπη» ή ο «Νεοέλληνας» στα παιδιά του internet και του mp3; Τι αποκομίζετε από την επαφή σας με τους νεαρούς ακροατές;

 

«Ναι, πρέπει να σας πω πως το κοινό δεν αλλάζει, το κοινό είναι ίδιο πάντα και ή έχεις αποδοχή ή δεν έχεις. Εγώ βλέπω τώρα μέσο όρο στις συναυλίες που κάνουμε με τις “Μουσικές Ταξιαρχίες”, 22 – 23 χρονών παιδιά, έρχονται νέα παιδιά και μας ακούνε! Γιατί όταν παίζεις σε συναυλίες μεγάλες που είναι και όρθιοι, δύσκολα εμείς της ηλικίας μου, εμείς υποβασταζόμενοι έχουμε εκεί τα stand των μικροφώνων και κρατιόμαστε για να μην πέσουμε κάτω που είμαστε εξηντάρηδες, αλλά ο κόσμος από κάτω για να αντέξει στη συναυλία πρέπει να είναι νέος! Και βλέπουμε έτσι να έρχονται νέα παιδιά κι αυτό μας χαροποιεί ιδιαίτερα βέβαια.»

 

– «Γράφω στιχάκια με κάποιο χιούμορ». Μήπως ήταν κάπου μονόδρομος αυτό; Και μήπως ήταν τόσο σοβαρό το νόημα των στίχων, ώστε το χιούμορ να είναι το μόνο όχημα για να περάσουν στο κοινό, πράγματα αβάσταχτα όπως για παράδειγμα η διαπίστωση ότι «γίνανε οι μάγκες φεμινίστριες με ταγάρια»;

 

«Έχεις δίκιο, αυτός είναι ο τρόπος μου, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, αλλά δεν το κάνω επί τούτου. Δηλαδή δεν σκέφτομαι ότι “πρέπει να γίνει αυτό”. Και πρέπει να σου πω ότι δίνω περισσότερη σημασία στη μουσική και λιγότερη σημασία στους στίχους. Δηλαδή, όταν χτίζω ένα τραγούδι είναι 80% μουσική, όπως και στον κινηματογράφο, δίνω περισσότερη σημασία στον σκηνοθέτη παρά στο σενάριο. Το σενάριο μπορεί να είναι οτιδήποτε, ο σκηνοθέτης παίζει ρόλο, όπως κι εδώ τώρα η μουσική όπως θα την παρουσιάσουμε, η μελωδία, νομίζω πως αυτό παίζει τον ρόλο και ότι στίχους κι αν βάλεις δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία.»

 

– Ωστόσο, πολλοί ακροατές στέκονται αρκετά παραπάνω στους στίχους σας, έστω κι αν μια αλήθεια είναι πως γίνονται δύσκολα αντιληπτοί…

 

«Ο κόσμος πάντα καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε. Ο κόσμος είναι ο θεός μου, εγώ πιστεύω σ’ έναν λαό πατέρα παντοκράτορα!».

Ο ΤΖΙΜΑΚΟΣ ΕΞΗΓΕΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΝΥΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ:

 

«Ο Αλέξης Τσίπρας, έχει μονοδιάστατη σεξουαλική ζωή»

 

 

 

– Η Ελλάδα ήταν και παραμένει μια χώρα αντιθέσεων, ωστόσο φαίνεται πως αυτές οι αντιθέσεις δούλεψαν για μας μια χαρά για χρόνια και χρόνια. Π.χ. Τζίμης Πανούσης, ένα  rock ‘n’ roll όνομα, μ’ ένα ολίγον τι βουκολικό επίθετο! Τα μνημόνια που θεωρητικά τουλάχιστον στοχεύουν στο να μας βάλουν «σε μια σειρά», μήπως τελικά μάς αποσυντονίζουν, αφού οι αντιθέσεις μάλλον μάς πάνε περισσότερο;

 

«Μόνον έτσι μπορούμε να πορευθούμε κι έτσι θα συνεχίσουμε, έτσι θα συνεχίσουμε με τις αντιθέσεις μας. Τώρα, η προσπάθεια που γίνεται δεν είναι μόνον στην Ελλάδα. Πρέπει να πούμε πως όποιος λαός έχει έναν πολιτισμό κι έχει ενδιαφέρον, έχει χτυπηθεί ας πούμε από τους περίεργους τραπεζίτες… Δηλαδή και το Ιράκ, από όπου ξεκίνησε ο πολιτισμός, από την Μεσοποταμία, το Αφγανιστάν, τη Συρία τώρα… Πρέπει να σας πω ότι στο Ιράκ, ας πούμε, υπήρχε ένας τέτοιος πολιτισμός – έχω επισκεφθεί τις χώρες αυτές – όπως οι λαϊκές αγορές όπου δίπλα στους πάγκους με τα πορτοκάλια υπήρχαν και πάγκοι με βιβλία! Διαβάζανε οι άνθρωποι στο Ιράκ περισσότερο απ’ όσο διαβάζουν οι Σκανδιναβοί! Ήτανε πρώτοι οι Ιρακινοί και μετά οι Σκανδιναβοί! Λοιπόν αυτό, δεν αρέσει επειδή θέλουν καταναλωτές κατά μόνας στο σπίτι τους και μάλιστα και ομοφυλόφιλους, οι οποίοι να μην κάνουν και παιδιά για να μην υπάρχει οικογένεια, γιατί ενοχλεί έστω και αυτός ο μικρός θύλακας, ο πολιτιστικός. Θέλουν να είναι κατά μόνας καταναλωτές για να μην αντιδρούν σε τίποτα. Αυτό λοιπόν, είμαστε μέρος ενός παγκόσμιου σχεδίου, εγώ είμαι συνωμοσιολόγος, αυτή είναι η δουλειά μου βασικά! Είμαι συνωμοσιολόγος και να σας πω ότι – αν θέλετε κάποιες πληροφορίες – η Σελήνη δεν είναι πλανήτης, είναι διαστημόπλοιο εξωγήινων που μας παρακολουθούν! Αυτό είναι αλήθεια όσο κι αν ακούγεται… δεν έχουμε πάει ποτέ στο Φεγγάρι, είναι παραμύθια όλα αυτά, θα τα πούμε στο πρόγραμμα, εγώ θα μιλήσω για την κτηνοβασία στο πρόγραμμα, για σημαντικά θέματα! Ξέρεις ότι μας παραδόθηκε, όπως μας παραδόθηκε και η Θεωρία της Σχετικότητος, η οποία έκανε ένα μεγάλο άλμα τότε στην Επιστήμη, τώρα τα λεγόμενα “έξυπνα τηλέφωνα”, είναι κι αυτό ένα πράγμα που μας δόθηκε από κάπου αλλού, γιατί δεν δικαιολογείται αν ρωτήσεις οποιοδήποτε επιστήμονα – γιατί κι εγώ έχω κάποιες γνώσεις – δεν δικαιολογείται, βιντεόφωνο περιμέναμε να το έχουμε μετά από τριάντα χρόνια, όχι να το έχουμε από το ’17 και το ‘15!!! Είναι κάποια πράγματα που είναι ερήμην μας..! Θέλω να σας πω πάντως πως όλη η πορεία μας έχει ξεκινήσει από το εξής: Πάμε καλά! Γιατί – ένα αισιόδοξο μήνυμα – ο Έλληνας είναι “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”,  τώρα έχουμε περάσει στο “να ψοφήσει ο γείτονας, να του πάρουμε την κατσίκα για να φάμε”! Αυτό είναι ένα θετικό βήμα μπροστά!»

     

– Μια και μιλάμε για αντιθέσεις, ο πρωθυπουργός μας δεν ζει την απόλυτη αντίθεση; Από τις φιλοσοφικές συζητήσεις για τον Μαρξ και τον Λένιν παρέα με τον Καρανίκα, στο κλείσιμο της «αξιολόγησης» με τον Σόιμπλε και την Μέρκελ και στη συνδιαχείριση των μεταναστευτικών ροών – και του Αιγαίου ίσως – με τον σουλτάνο Ερντογάν! Πως αντέχει αυτός ο άνθρωπος;

 

«Το θέμα είναι πως τον αντέχουμε εμείς! Αυτός έχει καβαλήσει το καλάμι στην ουσία, είναι ανεπαρκής για αυτή τη δουλειά, αλλά δεν υπάρχει κάποιος που να είναι επαρκέστερος. Πρέπει να πούμε πως δεν υπάρχει κάποια άλλη λύση. Ο Αλέξης… εγώ τον συμπονώ γιατί έχει μια έτσι… μονοδιάστατη σεξουαλική ζωή, η Περιστέρα η γυναίκα του τον έχει απ’ τα 14 από δίπλα, όταν ήταν στην ΚΝΕ ας πούμε, τον είχε από κοντά, τον «ψάρεψε» για να τον προσηλυτίσει, με αποτέλεσμα όταν έχεις έτσι μια σεξουαλική εμπειρία έτσι κάπως… δεν μπορείς να κυβερνήσεις κι έναν λαό! Αυτό είναι το μεγάλο του ελάττωμα, αλλά υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ο Νίκος ο Φίλης, που τον πιστεύω! Έχουμε κάνει και την “Φιλική Εταιρία”, θα διαβάσατε, δεν ξέρω αν έχετε διαβάσει, με την “Φιλική Εταιρία” προσπαθούμε να ‘ρθει ο Φίλης πίσω!»

 

– Το ενδεχόμενο του περάσματος της σκυτάλης από τον Αλέξη και τον Πάνο, στον Κούλη και ποιος ξέρει σε ποιον ακόμα, παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, επιστημονικό ή άλλο;

 

«Κανένα ενδιαφέρον δεν παρουσιάζει, είναι άχρηστα άτομα, δηλαδή. Αν κι ο Κούλης, προσωπικά τού έχω μια συμπάθεια, του Κούλη, γιατί είναι γιος του Τέρη του Χρυσού, όπως έχω αποκαλύψει παλαιότερα και κάνει “μπαμ” όταν κοιτάξεις το βλέμμα του, είναι ο γιος του Τέρη του Χρυσού, ο οποίος τον έχει κάνει με την λεγόμενη αδελφή του, την Ντόρα, που είναι μάνα του! Η Ντόρα η Μπακογιάννη, είναι μάνα του! Έχει δηλαδή πολύ βεβαρημένο παρελθόν, έχει αυτή τη βιλάρα στο Παρίσι… δεν πρόκειται, δεν τον εμπιστεύονται και οι Γερμανοί ξέρετε! Πήγαν να του δώσουν μια καφετιέρα εκεί να τον λαδώσουνε με τη “Siemens” βέβαια, δεν νομίζω ότι είναι… τη δουλειά την κάνει μια χαρά ο Αλέξης και θα συνεχίσει να την κάνει γιατί πάει πολύ καλά!»

 

– Δηλαδή θα τον έχουμε για πολύ καιρό ακόμα στο κεφάλι μας τον Αλέξη!

 

«Ναι, δύο χρόνια τουλάχιστον, ναι!».

ΕΝΩ «Ο ΛΑΚΚΟΣ ΜΕ Τ’ ΑΣΤΕΙΑ» ΤΟΥ ΤΖΙΜΗ ΠΑΝΟΥΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΤΟ…

 

Οι Έλληνες θα συνεχίσουν να πορεύονται με τον δικό τους τρόπο, τον «υπόγειο»

 

 

 

– Η κυκλοφορία των χειρότερων σεναρίων για το μέλλον της Ελλάδας, είναι κάτι με το οποίο είμαστε μπολιασμένοι όλα αυτά τα χρόνια. Αλήθεια ως πότε θα κρατήσει «η ανακωχή των ενοίκων» και πόσο θα αντέξουνε τελικά ο Μάρκος κι Τσιτσάνης – αν και δεν έχουν κάνει ούτε ένα βίντεοκλιπ;

 

 «Νομίζω ότι αντέχουμε, αντέχουμε με τον δικό μας τρόπο, τον “υπόγειο”. Κοιτάξτε, δεν είναι σώνει και καλά η πραγματικότητα αυτή που παρουσιάζεται από τα “Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης”, αυτή είναι μια εικόνα πλασματική, δεν έχει να κάνει καθόλου με την πραγματικότητα, βλέπουμε καθημερινά σχεδόν τις δημοσκοπήσεις και τις μετρήσεις να πέφτουν έξω, ο κόσμος πια δεν “τσιμπάει”, δεν απαντάει ή απαντάει ψέματα, όπως κάνουμε μια προσπάθεια πολλά χρόνια από το ραδιόφωνο εδώ στην Αθήνα, να μην απαντάμε στους καλλωπιστές, στους δημοσκοπιστές ή να απαντάμε πάντα ψέματα. Εγώ απαντάω ψέματα πάντα, μόνιμα στις δημοσκοπήσεις γιατί το μόνο καλό που έχουν οι εκλογές και όλα αυτά είναι το σασπένς, είναι σαν να πηγαίνεις σ’ έναν ποδοσφαιρικό αγώνα και να ξέρεις πως θα έρθει 2 – 1! Ε, δεν έχει νόημα να το δεις όσο και καλό να είναι. Δηλαδή είμαστε ενάντια σ’ αυτές τις προβλέψεις, τις δήθεν επιστημονικές σε εισαγωγικά. Εμείς θα προχωρήσουμε υπόγεια, ήδη η Ελλάδα δουλεύει, δουλεύει με το “μαύρο χρήμα”, ο μεγάλος εχθρός είναι οι τράπεζες, μην ακούτε από δω κι από κει τα κομματόσκυλα που είναι υπάλληλοι των τραπεζών και οι τράπεζες οι οποίες τράπεζες δεν κάνουνε την δουλειά τους. Δηλαδή εγώ αν θέλω να κάνω μια δουλειά τώρα δεν μπορώ! Δεν μπορώ δηλαδή να πάω να πάρω κάποια χρήματα, να ξεκινήσω μια δουλειά, να δουλέψουν τριάντα άνθρωποι. Δεν γίνεται, δεν δουλεύει τίποτα γιατί δεν δουλεύουν οι τράπεζες, αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Κι αντί να επιτεθούμε όλοι εκεί, μας παρασύρουν τα κομματόσκυλα και κάνουμε άλλα αντ’ άλλων. Νομίζω ότι… ένα απλό παράδειγμα, αυτά τα POS που λένε. Ξέρετε ότι έχουν υπερδεκαπλάσια προμήθεια  οι ελληνικές τράπεζες από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές; Αυτό δεν το λέει κανείς βέβαια γιατί παίρνουν μίζες και δεν τα λένε τα ραδιόφωνα. Ο μεγάλος εχθρός λοιπόν είναι οι τράπεζες. Αν καταφέρουμε… γιατί τους δίνουμε πάρα πολλά λεφτά για την λεγόμενη ανακεφαλαιοποίηση και αυτά τα λεφτά πρέπει να μας τα δώσουνε πίσω, αλλιώς δεν έχει νόημα, η τράπεζα αυτή είναι η δουλειά της, να παίρνει χρήματα και να τα δανείζει. Αν δεν δανείζει δεν είναι τράπεζα.»

 

– Ξέρουμε πως «ο Στάλιν σκέφτεται για εμάς στο Κρεμλίνο»… Μήπως μπορούμε να μάθουμε τι σκέφτεται για εμάς ο Ντόναλντ Τραμπ, στον Λευκό Οίκο; Ή έστω ο Δημήτρης Κουτσούμπας, στον Περισσό;

 

 «Ο Ντόναλντ σκέφτεται τον Γκούφυ, τον δικό μας εδώ τον Αλέξη! Ο δε εδώ Κουτσούμπας, είναι ένας ανεκδιήγητος τύπος. Ξέρετε αυτοί εδώ έχουνε πάρει – είναι, εγώ τους λέω Ιεχωβάδες του Περισσού – έχουνε πάρει τις σφραγίδες αυτές, δεν ξέρω πως τις πήρανε στα χέρια τους, έχουνε διαλύσει το συνδικαλιστικό κίνημα. Κανονικά με αυτές τις οικονομικές συνθήκες και την κατάντια της εργατικής τάξης, θα έπρεπε ένα κομμουνιστικό κόμμα τώρα να έχει 30% και έχει ούτε 5%! Στα ίδια χάλια είναι και η Εκκλησία που κάνει παρόμοια δουλειά. Και η Εκκλησία θα έπρεπε να έχει ουρές να πούμε… Αν και έχει καλό φαΐ στις εκκλησίες, έτσι μαθαίνω! Μαθαίνω ότι έχουν πολύ καλά συσσίτια! Δεν  ξέρω εκεί πάνω εσείς πως πάτε, αλλά εμείς εδώ έχουμε καλά συσσίτια! Πολύ gourmet το φαΐ εδώ!»

 

– Πλησιάζοντας στο τέλος της συνέντευξης, ρωτάμε, μετά από μια μεγάλη πορεία στα μουσικά πράγματα της χώρας, ποιος είναι ο δρόμος σας για τη συνέχεια; Πόσο βαθύς είναι «ο λάκκος με τ’ αστεία» του Τζίμη Πανούση;

 

«Ο λάκκος με τ’ αστεία δεν έχει πάτο, όπως δεν έχει πάτο κι εδώ το μέλλον το ελληνικό. Να κοιτάξουμε να διασκεδάσουμε με το χάλι μας. Έχω ένα τραγούδι που λέω “όλα είναι ψέματα, όλα συμβαίνουν μεσ’ στο κεφάλι μας και διασκεδάζουμε το μαύρο χάλι μας”.»

 

– Μια τελευταία ερώτηση: Πότε θα τελειώσει η εποχή του Νταλάρα, του Πάριου και της Αλεξίου στην Ελλάδα και… θα σταματήσουν να περιοδεύουν ποτέ οι “Scorpions”;;;

 

«Δεν νομίζω να τελειώσει ποτέ… Τουλάχιστον, δεν νομίζω να το προλάβουμε εμείς… Τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, ίσως… Ξέρετε, κακό σκυλί – που λένε – ψόφο δεν έχει..!».

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ειδήσεις, Κοινωνία, Πρόσωπα

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ «Χ»: «Ματώνει» η ψυχή μου για την εγκατάλειψη του ταφικού μνημείου στον Καστά

Δημοσιεύτηκε στις 0

Εκφράζει την έκπληξη της για τις δηλώσεις του αρχιφύλακα περί αδυναμίας φύλαξης του μνημείου και συνιστά ότι σε αυτές τις περιπτώσεις μια καλή λύση είναι η παραίτηση

Συνέντευξη στον Θεόδωρο Αν. Σπανέλη

Η αρχαιολόγος που έγινε γνωστή το 2014, όχι μόνο στο πανελλήνιο, αλλά στο παγκόσμιο στερέωμα, για τον εντοπισμό και την ανάδειξη του περιβόλου και του ταφικού μνημείου, στον Τύμβο Καστά, η Κατερίνα Περιστέρη, μετά από πολύ καιρό σπάει την σιωπή της, για να μιλήσει για την εικόνα εγκατάλειψης του μνημείου και τους κινδύνους που εγκυμονεί αυτή η κατάσταση. Κι όχι μόνο αυτό, η κ. Περιστέρη επισημαίνει το γεγονός ότι δεν έχουν προχωρήσει τα έργα συντήρησης και προστασίας του μνημείου, κι αυτό έχει ως συνέπεια να μην είναι δυνατόν να γίνει το ταφικό συγκρότημα επισκέψιμο από το κοινό.

Υπογραμμίζει, χαρακτηριστικά, η κ. Περιστέρη με τις δηλώσεις της στο «Χ», ότι η τακτική αυτή του Υπουργείου Πολιτισμού και της τοπικής εφορείας αρχαιοτήτων Σερρών, θέτει το μνημείο σε κίνδυνο και προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε φθορά θα προκαλέσει κύμα αντιδράσεων, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Η κ. Περιστέρη επίσης δεν παραλείπει να σχολιάσει τις δηλώσεις του αρχιφύλακα της Αμφίπολης, περί μειωμένης φύλαξης και ασφάλειας του μνημείου, επισημαίνοντας ότι αυτά συνιστούν κίνδυνο για το ταφικό μνημείο, καθώς στην περιοχή είναι έντονο το φαινόμενο της αρχαιοκαπηλίας.

 

  • Σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήμερα, μετά από 2 χρόνια ο Τύμβος Καστά; Έχουν προχωρήσει οι εργασίες συντήρησης και στερέωσης;

«Μετά το τέλος της ανασκαφής το 2014 και  μέχρι την συνταξιοδότηση μου από το Υπουργείο Πολιτισμού, το Δεκέμβρη του 2015, εκπονήθηκαν μελέτες συντήρησης και στερέωσης από το ΥΠΠΟ για το ταφικό συγκρότημα του Τύμβου Καστά στην Αμφίπολη και πραγματοποιήθηκαν και σχετικές εργασίες. Κατά το 2016 δεν προχώρησαν οι εργασίες αυτές με αποτέλεσμα να υπάρχει εικόνα εγκατάλειψης του μνημείου, με υποτυπώδη φύλαξη και εκτεθειμένο το μνημείο στα ακραία καιρικά φαινόμενα.»

 

  • Αυτό σημαίνει ότι θα αργήσει να έρθει η στιγμή που όλοι περιμένουν, να μπουν και να το δουν από κοντά ή υπάρχει και ζήτημα φθοράς του μνημείου;

«Εννοείται. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα υπάρχει σοβαρό πρόβλημα για το ταφικό συγκρότημα. Ένα τέτοιο μνημείο θα πρέπει να δοθεί στο κοινό, να γίνει επισκέψιμο, να ενταχθεί στην UNESCO, κάτι που και η ίδια η επιτροπή της UNESCO, σε επίσκεψη της όταν πέρασε και από τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, το είχε προτείνει το 2015. Είναι απαράδεκτο να παραμένει σε τέτοια κατάσταση, εκτεθειμένο το μνημείο στην φθορά του χρόνου, αβοήθητο, χωρίς εργασίες συντήρησης  και στερέωσης, χωρίς την προστασία που η Πολιτεία είναι υποχρεωμένη να του προσφέρει.»

 

  • Γιατί το ΥΠΠΟ ακολουθεί αυτή την τακτική απέναντι στο μνημείο;

«Αναρωτιέμαι μήπως το θέμα είναι κυρίως πολιτικό. Η τακτική που εφαρμόζει, τόσο το ΥΠΠΟ, όσο και η τοπική εφορεία αρχαιοτήτων Σερρών, φαίνεται να απαξιώνει το μνημείο. Ενώ στην προηγούμενη κυβέρνηση είχαμε χρηματοδότηση και μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το ταφικό συγκρότημα, τώρα παρατηρείται αρνητική αντιμετώπιση. Θα πρέπει ο πολιτισμός να είναι πάνω από κόμματα, πολιτικές παρατάξεις, από κάθε είδους πολιτική αντιμετώπιση. Αν δεν αντιμετωπιστεί διαφορετικά από τους Έλληνες είμαστε χαμένοι σαν λαός…»

 

  • Ουσιαστικά δηλαδή το χαρίζουν στον Αντώνη Σαμαρά;

«Ο πρώην πρωθυπουργός ενδιαφέρθηκε για το μνημείο και το επισκέφτηκε μια φορά. Δεν ξαναήρθε, αλλά η τότε ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού έσκυψε επάνω από το μνημείο και μας βοήθησε. Ενώ η ανασκαφή είχε ξεκινήσει από το 2011 με μικρή χρηματοδότηση από το ΥΠΠΟ, με παράλληλη χρηματοδότηση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης, μετά την ανακάλυψη του  τάφου το 2014, η χρηματοδότηση υπήρξε συνεχής μέχρι την περάτωση των εργασιών. Ένα μνημείο ποτέ δεν χαρίζεται σε κανέναν, απλά άλλοι νοιάζονται για αυτό και άλλοι όχι. Είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.»

 

  • Κατηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ τον Αντώνη Σαμαρά ότι χρησιμοποίησε το μνημείο με σκοπό να επανεκλεγεί. Πιστεύετε ότι με την φθορά που είχε υποστεί η κυβέρνηση, θα μπορούσε να το μνημείο να σώσει την κυβέρνηση Σαμαρά;

«Αυτά είναι υπερβολές της τότε αντιπολίτευσης, η οποία όταν έγινε κυβέρνηση θέλησε να απαξιώσει το μνημείο για τους δικούς της λόγους. Θεωρώ απαράδεκτο να υπάρχει υποβάθμισή ενός αρχαιολογικού θησαυρού για πολιτικούς λόγους.

Δεν είναι δυνατόν ένα μνημείο από τη στιγμή που έρχεται στο φως να παραμένει απροστάτευτο, από οποιαδήποτε πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ και μάλιστα όταν πρόκειται για ένα τόσο σημαντικό μνημείο.»

 

  • Πάντως είναι η μοναδική ανασκαφή των τελευταίων χρόνων που γύρω από αυτήν αναπτυχτήκαν τόσα πολλά σενάρια και θεωρίες. Σενάρια όχι μόνο για το ποιος είναι ή δεν είναι θαμμένος μέσα, αλλά και για την σκοπιμότητα της ανασκαφής, για τον τρόπο που διεξήχθη, για το αν υπήρξε απόκρυψη ευρημάτων ή όχι και πολλά άλλα…

«Απλά σε άλλες ανασκαφές δεν υπήρχε ανάλογη προβολή. Στην δική μας περίπτωση ήταν η πρώτη φορά που δημοσιοποιήθηκε η καθημερινότητα μιας ανασκαφής».

 

  • Έχετε μετανιώσει γι’ αυτό;

«Γιατί να μετανιώσω; Νομίζω ότι έκανε καλό στον τόπο μας και στους Έλληνες εντός της χώρας αλλά και στο εξωτερικό.  Αυτό που έχω ζήσει σε ταξίδια μου στο εξωτερικό, ήταν να με πλησιάζουν Έλληνες της διασποράς και ξένοι, με δάκρυα στα μάτια και να μου λένε: “Σε ευχαριστούμε γι’ αυτή την ανασκαφή”. Αυτό για μένα είναι το μεγαλύτερο ευχαριστώ που μπορώ να έχω για την δουλειά που έχω κάνει. Υπάρχει μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση;

Πιστεύω ότι σε μια κρίσιμη περίοδο που περνούσε η Ελλάδα και συνεχίζει βέβαια να περνάει, ανυψώθηκε το ηθικό των Ελλήνων. Και είναι κρίμα που η σημερινή κατάσταση του μνημείου δημιουργεί απογοήτευση σε πολύ κόσμο.  Είναι μεγάλη ευθύνη του ΥΠΠΟ αν προκληθεί οποιαδήποτε καταστροφή στο μνημείο αυτό και θα υπάρξει μεγάλη αντίδραση γι’ αυτό. Θα ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον πλανήτη (σ.σ. τρέμει η φωνή της από την συγκίνηση). Θα υπάρξουν μεγάλες συνέπειες γι’ αυτούς που θα επιτρέψουν να γίνει οποιαδήποτε ζημιά. Ο σκοπός όμως είναι να προλαβαίνουμε το κακό και όχι να τρέχουμε μετά.»

 

  • Θα ήθελα να σας ρωτήσω, αν ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σας έκανε κάποια πρόταση εμπλοκής σας στις εκλογές υπέρ της Νέας Δημοκρατίας, ακόμη και να είστε υποψήφια, ώστε έτσι να «ξεχρεώσετε» την βοήθεια που σας είχε προσφέρει;

«Ποτέ και δεν νομίζω να ήταν στο μυαλό του να εκμεταλλευτεί έτσι την ανασκαφή, ούτε θα το επέτρεπα ποτέ. Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε ότι έκανε γιατί είδε το θέμα αυτό με αγάπη και με εθνική υπερηφάνεια. Από εκεί και πέρα η ιστορία με το “success story” έχει κουράσει τους Έλληνες. Αν υπήρχε κάποια αξιοποίηση για την παρουσία του μνημείου αυτή ήταν προς το θετικό, για το καλό της Ελλάδας και όχι του ίδιου. Αυτό που ζούμε σήμερα δυσφημεί την Ελλάδα.»

 

  • Μέχρι τώρα δεν είχε τεθεί θέμα φύλαξης του μνημείου, αλλά φαίνεται ότι κάτι έχει αλλάξει, σύμφωνα με συνέντευξη του αρχιφύλακα της Αμφίπολης. Πως το σχολιάζετε;

« Έχετε δίκιο προκύπτει ένα σοβαρό θέμα φύλαξης για τον Τύμβο Καστά, σύμφωνα με το δημοσίευμα που επικαλείστε. Ο τρόπος που ο αρχιφύλακας μιλάει και αποκαλύπτει ευαίσθητα θέματα φύλαξης, ασφάλειας και προστασίας του Τύμβου Καστά, νομίζω ότι εκθέτει εκτός από  την Εφορεία Αρχαιοτήτων Σερρών και ολόκληρο το ΥΠΠΟ. Εάν κρίνει ο ίδιος ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα που του έχουν αναθέσει, το σωστότερο είναι να παραιτηθεί, από τα καθήκοντα αυτά.

Σε έναν “ευαίσθητο” αρχαιολογικό χώρο όπως είναι η Αμφίπολη, με τα πολλά κρούσματα  αρχαιοκαπηλίας εδώ και χρόνια, δεν είναι δυνατόν να λέγονται τέτοια πράγματα, που θέτουν το ίδιο το μνημείο σε κίνδυνο.»

  • Θα πάτε φέτος στο ΑΕΜΘ (σ.σ. Αρχαιολογικό Έργο Μακεδονίας – Θράκης);

«Ναι, έχουμε προτείνει δύο ανακοινώσεις με τους συνεργάτες, για τον τύμβο Καστά.»

 

  • Θα υπάρχει κάτι καινούργιο στις ανακοινώσεις;

«Πάντα  υπάρχει κάτι καινούργιο. Η φετινή συνάντηση του ΑΕΜΘ έχει πανηγυρικό χαρακτήρα καθώς συμπληρώνονται τρεις δεκαετίες αδιάκοπης διεξαγωγής της συνάντησης. Οι ανακοινώσεις θα αποτελούν συνθετικές εργασίες με μελέτη των δεδομένων της ανασκαφής με τα τελευταία συμπεράσματα και τις υποθέσεις εργασίας.»

 

  • Η μελέτη της γραπτής ζωφόρου έχει προχωρήσει;

«Θα πρέπει να προχωρήσουν οι εργασίες συντήρησης της ζωφόρου για να είναι δυνατή κι η πληρέστερη μελέτη του μνημείου.»

 

  • Μια ημέρα που συζητήθηκε πάρα πολύ, ήταν η 12η Σεπτεμβρίου, όταν η αστυνομία μάς απομάκρυνε από την ανασκαφή και μας περιόρισε στην πλατεία της Μεσολακκιάς. Τι ακριβώς συνέβη;

«Τίποτα το ιδιαίτερο. Απλά με ένα αγροτικό μεταφέραμε τα μάρμαρα με την γραπτή ζωφόρο στο μουσείο για συντήρηση και φύλαξη.»

 

  • Όταν αποκαλύφθηκε το ψηφιδωτό όλοι παραμιλούσαμε από θαυμασμό. Έχει γίνει κάποια εργασία συντήρησης και μελέτης;

«Οι εργασίες συντήρησης το 2016 έχουν σταματήσει και αυτό είναι πολύ άσχημο. Ως ανασκαφέας τα αγαπώ όλα αυτά και έχω δώσει την ψυχή μου για αυτή την ανασκαφή και δεν μπορώ να μην νοιάζομαι και να μην τα σκέπτομαι. Η ψυχή μου ματώνει κάθε φορά με αυτά που γίνονται από την κατάσταση της εγκατάλειψης και της αδιαφορίας.»

 

  • Το ίδιο το μνημείο σε τι κατάσταση βρίσκεται;

«Είχαμε φροντίσει με δυο όργανα μετρήσεων να παρακολουθούμε την κατάσταση του μνημείου, τοποθετώντας, ένα για την υγρασία του τάφου και ένα δεύτερο για τον έλεγχο της στατικότητας του, τα οποία δυστυχώς αυτή τη στιγμή είναι απενεργοποιημένα.»

 

  • Οι τοπικές αρχές τι κάνουν;

«Υπάρχει μια τοπική αδράνεια. Δεν βλέπω ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τον Δήμο Αμφίπολης. Ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας όμως προσπαθεί να βοηθήσει με την χρηματοδότηση έργων από το ΕΣΠΑ για τον Τύμβο Καστά αναμένοντας τις μελέτες του υπουργείου. Είναι η τελευταία μας ευκαιρία να προχωρήσουν αυτά τα έργα για την προστασία και ανάδειξη του ταφικού συγκροτήματος. Αναμένουμε».

 

  • Υπάρχουν ευρήματα που δεν έχουν ανακοινωθεί;

«Όλος ο κόσμος περίμενε χρυσά και ασημένια ευρήματα που εμείς δεν βρήκαμε στην ανασκαφή επειδή είχαν αφαιρεθεί νωρίτερα. Η αλήθεια είναι ότι οι τελευταίοι Μακεδόνες για να προστατέψουν το μνημείο αυτό το σφραγίσανε. Υψώσανε από ένα τοίχο μπροστά και από τις σφίγγες και τις καρυάτιδες. Εσωτερικά το είχαν γεμίσει με χώμα. Όλα αυτά έγιναν για να προστατευθεί το μνημείο. Προηγουμένως όμως αφαίρεσαν τα πολύτιμα αντικείμενα, οτιδήποτε μπορούσε να μετακινηθεί, για να τα προστατέψουν. Στην συνέχεια εισέβαλαν αρχαίοι τυμβωρύχοι στο μνημείο και ιδιαίτερα από τα ρωμαϊκά χρόνια και μετά, το ταφικό συγκρότημα καταστρέφεται, με την αφαίρεση και μαρμάρινων μελών του περιβόλου.».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ειδήσεις, Ιστορία, Κοινωνία

Γιορτάζετε του Αγίου Βαλεντίνου; Απαντήστε και κερδίστε ένα βιβλίο για την αγάπη

Δημοσιεύτηκε στις 0

Η ΑΓΑΠΗ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΓΧΩΡΕΙ

Λίγα λόγια για το βιβλίο

 

Αργοστόλι 1953

 

 

Ο καταστροφικός σεισμός αναγκάζει τη Μάντη και τον Χρήστο, που αγαπιούνται από παιδιά, να πάρουν δρόμους χωριστούς, αφού εκείνος φεύγει με τον πατέρα του για τη Γερμανία. Έπειτα από μερικά χρόνια ο Χρήστος επιστρέφει και οι δυο νέοι παντρεύονται, πραγματοποιώντας το όνειρό τους.

 

 

Η Μάντη όμως, που έχει ήδη επιβαρυμένη ψυχική υγεία, πολύ σύντομα κλονίζεται σοβαρά όταν ανακαλύπτει τα μυστικά που εκείνος της κρατούσε. Φοβούμενη τις κακές γλώσσες στο νησί, παίρνει τον Νικόλα, τον εξάχρονο γιο τους, και μετακομίζει στην Αθήνα. Το ζευγάρι μένει μακριά ο ένας από τον άλλον για είκοσι ολόκληρα χρόνια, χωρίς όμως ποτέ να πάρει διαζύγιο.

 

 

Μέχρι που η Μάντη αρχίζει σταδιακά να χάνεται στα μονοπάτια του μυαλού της και τελικά διαγιγνώσκεται με πρώιμο Αλτσχάιμερ. Τότε τα πάντα θα ανατραπούν. Ο Χρήστος, η Μάντη, αλλά και ο Νικόλας θα πρέπει να ανακαλύψουν τη δύναμη της αγάπης και όσα εκείνη συγχωρεί…

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 

Απαντήσεις μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου.

Αριθμό ς νικητών 1

 

ΕΔΩ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟ ΔΩΡΟ 

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Βιβλιοκριτική

Στοές της Καβάλας, τι κρύβουν! Αποκαλυπτικές φωτογραφίες από το εσωτερικό τους

Δημοσιεύτηκε στις 0

Του Στέλιου Βαρυπάτη

 

Κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια μας, ιδιαίτερα αυτό ισχύει για τους κατοίκους της Παναγίας, βρίσκεται ένας υπόγειος κόσμος, σχεδόν άγνωστος και ανεξερεύνητος. Ένας κόσμος σκοτεινός, υγρός και δύσοσμος, που όμως μπορεί να μας δώσει πληροφορία και γνώση για το παρελθόν. Οι περισσότεροι τον συνδέουμε με αρνητική σκέψη, κάποιοι τον αντιμετωπίζουν με φόβο, άλλοι τον αγαπούν και τον  εξερευνούν σε «βάθος».

Η δημοσίευση αποτελεί συνέχεια της αναφοράς μας στα υπόγεια μνημεία της περιοχής μας. Στο άρθρο αυτό θα περιγράψουμε τις  στοές του λιμανιού της  Καβάλας (ύψος τελωνείου), που σημαντικές ή όχι – αυτό θα το κρίνει ο καθένας μόνος του- είναι εκεί και περιμένουν κάποιος να τις φωτίσει.

 

Το ερέθισμα

Η πληροφορία και ακολούθως η ιδέα της εξερεύνησης των στοών του τελωνείου στο λιμάνι της Καβάλας, προέκυψε από ένα άρθρο σε τοπική εφημερίδα (Πέμπτη 5/2/04). Μεταφέρω κάποια σημεία της δημοσίευσης αυτούσια:

«….Ανακαλύφθηκαν και δύο σπήλαια, που στον πυθμένα τους έχουν νερό και δεν μπόρεσαν οι άνθρωποι των συνεργείων να τα περπατήσουν για να δουν που καταλήγουν, αφού τα νερά που τρέχουν συνεχώς τους εμποδίζουν την πρόσβαση. Πάντως, απ’ ότι μάθαμε πρόκειται για τις σπηλιές που κρύβονταν οι Γερμανοί πιλότοι από τα υδροπλάνα που είχαν την έδρα τους στην περιοχή, κατά την Γερμανική κατοχή, για να γλιτώσουν τους βομβαρδισμούς…..»

Η αντίδραση μας  στην “πρόκληση” ήταν άμεση. Είχαμε ακούσει διάφορες φήμες για στοές στον Βράχο της Παναγίας αλλά καμία δεν υποστηριζόταν από στοιχεία. Τώρα όμως υπήρχαν φωτογραφίες και περιγραφές.  Με τον φίλο και συνάδελφο Γιώργο Μιχαηλίδη  συνεννοηθήκαμε για επίσκεψη στις στοές την επόμενη Κυριακή. Υπήρχαν όμως δύο μικρά προβλήματα που δυσκόλευαν κάπως την κατάσταση. Πρώτον οι σπηλιές βρίσκονταν στον χώρο του τελωνείου καβάλας, που θεωρητικά τουλάχιστον ήταν φυλασσόμενος και δεύτερον, ήταν πλημμυρισμένες από νερά και μάλιστα συνεχώς τρεχούμενα κατά την εφημερίδα τουλάχιστον.  Αποφασίσαμε λοιπόν να “παρανομήσουμε”, παίρνοντας το ρίσκο να περάσουμε το Σαβ/κο μας στα γραφεία του λιμενικού, απολογούμενοι για τις έμφυτες ανησυχίες μας. Αυτό έδωσε λύση στο ένα πρόβλημα, το άλλο θέμα των υδάτων το ανέλαβε ο Γιώργος με την ιδιότητα του δύτη και με μια μικρή εμπειρία στην σπηλαιοκατάδυση. Το πρωί της Κυριακής και μετά από ένα πυρετό οργάνωσης όλα ήταν έτοιμα. Φακοί, πυξίδες, στολές κατάδυσης, αδιάβροχες μπότες, φωτογραφική μηχανή, μετροταινία, καφές και άλλα σχετικά. Περίπου στις εννιά βρισκόμασταν στην είσοδο της πρώτης σπηλιάς.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η πρώτη επαφή

 

Πράγματι, υπήρχαν νερά από την πρώτη είσοδο και προς το βάθος. Με την βοήθεια ενός μπαστουνιού ελέγξαμε το βάθος, τελικά χρειάστηκαν μόνο οι απλές λαστιχένιες μπότες που είχαμε φέρει και ο “ειδικός” εξοπλισμός έμεινε αχρησιμοποίητος. Το βαθύτερο σημείο ήταν 20 -25 εκατοστά. Ο λαός είναι σοφός «όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι», στην περίπτωση μας σήμαινε ότι άδικα κουβαλήσαμε τόσο εξοπλισμό καταδύσεων. Το δάπεδο σταθερό πάνω στον βράχο και λασπώδες σε μερικά σημεία του από τα φερτά υλικά. Προσεκτικά προχωρήσαμε στην πρώτη στοά (σχ. Tunnel Α) μήκους περίπου 11 m με σταδιακή δεξιά κλίση. Το ύψος ήταν στα 2m και πλάτος 2-2.30 m ανάλογα με το σημείο, ιδιαίτερα ευρύχωρη δηλαδή. Η έκπληξη μας περίμενε μετά την στροφή που πριν ανέφερα.  Μια μεγάλη αίθουσα διαστάσεων ύψους 3-4m και πλάτους 4-5m, αισθανθήκαμε ότι το προηγούμενο πέρασμα ήταν “λαγούμι”! Ο χώρος ήταν στεγνός σχετικά με πολύ λίγο νερό και αρκετές πέτρες μεγάλου μεγέθους στο δάπεδο. Το συνολικό του μήκος περίπου 20m. Φθάνοντας στην μέση παρατηρήσαμε ότι από την αντίθετη κατεύθυνση υπήρχε φυσικός φωτισμός. Πλησιάζοντας το φως δυνάμωνε και  στο τέλος του διαδρόμου σε μια σχεδόν κάθετη γωνία, πάλι στα δεξιά μας, βρήκαμε την έξοδο. Τελικά οι δύο σπηλιές, που το δημοσίευμα ανέφερε, ήταν μία! Απλά είχε δύο εισόδους-εξόδους και λίγο αργότερα καταλάβαμε τον λόγο. Λίγο πριν την δεξιά είσοδο (Β), προσέξαμε μια άλλη ευρύχωρη στοά (σχ. στοά B). Παρόμοια στοά υπήρχε και στην μέση περίπου του μεγάλου κεντρικού Θαλάμου (σχ. στοά Γ). ). Η στοά Β ήταν  λαξευμένη στον βράχο με ιδιαίτερα προσεκτικό τρόπο, με σχεδόν ορθές γωνίες μεταξύ πλάγιων τοιχωμάτων και οροφής. Ο αριστερός τοίχος ήταν εντελώς λείος και φαίνεται ότι αποκολλήθηκαν μεγάλες πλάκες για να πάρει το σχήμα αυτό. Φαίνεται να είχε  εκτελεσθεί η εργασία αυτή με σύγχρονα εργαλεία ή μηχανήματα. Πλάτος βάσεως ίδιο με το  πλάτος οροφής περίπου 1.90m και ύψος 2m. Η στοά Γ δεν μας επέτρεπε   την έρευνα λόγω των υλικών που την έφραζαν. Τοιχώματα ακανόνιστα (όσο μας επιτρέπονταν να ελέγξουμε οπτικά), το πλάτος βάσεως ήταν περίπου το ίδιο με αυτό της οροφής, περίπου2.30m, ιδιαίτερα ευρύχωρη όπως και η στοά Β. Το παράξενο ήταν ότι και τα δύο τούνελ ήταν μπαζωμένα με μεγάλους ακατέργαστους λίθους.

Η προκαταρκτική έρευνα είχε ολοκληρωθεί. Τώρα ήταν το σημαντικότερο και ουσιαστικότερο μέρος. Η εξήγηση και η παρατήρηση των λεπτομερειών. Οφείλω να ομολογήσω ότι ο Γιώργος ήταν (και συνήθως είναι) περισσότερο παρατηρητικός, γεγονός που μας βοήθησε στην διεξαγωγή συμπερασμάτων.

Υπόθεση πρώτη- αρχαίο μεταλλείο.

Εμφανές  είναι ότι πρόκειται για τεχνητή κατασκευή, αυτό τουλάχιστον υποθέσαμε παρά την απειρία μας. Το άξιον απορίας είναι που οδηγούν τα τούνελ Β &Γ που τέμνουν την κεντρική σήραγγα και για ποιο λόγο σφραγίστηκαν σε όλο το μήκος τους, από ποιους και πότε;  Σύμφωνα με πρακτικές των αρχαίων ελλήνων θα μπορούσε να αποτελεί μεταλλείο, διότι συνήθως μπάζωναν τις μη χρησιμοποιούμενες στοές με υλικά από τις νέες. Η ιδέα αυτή προέκυψε από τους  λίθους που έφραζαν τις στοές. Απορρίφθηκε όμως αμέσως, πολύ απλά διότι όλη η υπόλοιπη κατασκευή δεν τηρούσε τους κανόνες της αρχαίας πρακτικής. Οι στοές θα έπρεπε να ήταν στενάχωρες όπως συνηθιζόταν στην αρχαία τεχνοτροπία, πολλές φορές οι δούλοι εργαζόταν γονατιστοί. Χρησιμοποιούσαν ακόμη και μικρά παιδιά, λόγω της στενότητας των χώρων.  Αυτές οι ευρύχωρες στοές απέκλειαν το ενδεχόμενο με σχετική σιγουριά. Η περίπτωση του αρχαίου  ορυχείου, που μεταγενέστερα με τις ανάλογες επεμβάσεις εξυπηρέτησε άλλες ανάγκες, ενδεχομένως στρατιωτικές, είναι μια πιθανότητα, μετά από τέτοιες επεμβάσεις είναι δύσκολο να αποφανθεί κανείς. Γενικότερα όμως στην περιοχή έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχουν πολλά σπηλαιορυχεία στους παραλιακούς ορεινούς όγκους.

 

 

 

 

 

 

 

 Υπόθεση δεύτερη- Στρατιωτική εγκατάσταση, κρησφύγετο, αρχαία δίοδος διαφυγής.

 

Η πρακτική των μυστικών εξόδων διαφυγής είναι γνωστή σε όλους μας και ειδικά στην περίπτωση αυτή ταιριάζει σαν πιθανότητα, αφού το κάστρο της πόλης δεσπόζει στην κορυφή του βράχου.  Θεωρήσαμε πολύ πιθανό η αρχική διάνοιξη και κατασκευή να ανάγεται πίσω στα χρόνια της πρώτης ίσως οχύρωσης στα αρχαία χρόνια ή στην μεσαιωνική φάση.

Υπήρχε  βέβαια η πληροφορία από τις μαρτυρίες των κατοίκων για στρατιωτική κατασκευή , αλλά αυτό που περισσότερο μας οδήγησε στην σκέψη της χρήσης των στοών για στρατιωτικούς σκοπούς, ήταν η διάταξη των στοών, ο προσανατολισμός των εισόδων – εξόδων τους και η εσωτερική διαρρύθμιση της υπόγειας αυτής εγκατάστασης.

Τόσο η είσοδος Α όσο και η είσοδος Β  δεν είχαν οπτική επαφή μεταξύ τους, λόγω του διαφορετικού προσανατολισμού. Η πρώτη “έβλεπε” δυτικά, ενώ η δεύτερη νότια είναι μη ορατή, εάν ο παρατηρητής βρίσκονταν  απέναντι από τον βράχο. Το ίδιο συνέβαινε και με τις  εισόδους των εσωτερικών  στοών Β & Γ , όπου η οπτική επαφή διακόπτονταν από μια ενδιάμεση σε αυτές προεξοχή του τοιχώματος του τούνελ Α (σχ. Σημείο Δ). Σημειώνουμε  ότι και οι δύο ήταν “αόρατες”, πριν καθαριστεί ο χώρος των τειχών και η πυκνή βλάστηση από τα συνεργεία της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Με λίγα λόγια, επί δεκαετίες δεν είχε γίνει αντιληπτή η θέση τους, σε ένα τόσο πολυσύχναστο σημείο όπως το τελωνείο.

Αναρωτηθήκαμε για ποιο λόγο  χρησιμοποιήθηκαν τόσοι τόνοι πέτρας (φερμένη από έξω ίσως), για την απομόνωση των στοών Β & Γ, ενώ θα υπήρχε το ίδιο αποτέλεσμα απλά με την οικοδόμηση ενός τοίχου. Αυτό που πρώτα μας απασχόλησε, ήταν η υπόθεση ότι η τοποθέτηση τέτοιων εμποδίων στις στοές, απέκλειε την αιφνίδια πρόσβαση από το εσωτερικό του βράχου στην κεντρική στοά Α ή το αντίθετο. Από την άλλη όμως στερούσε χρήσιμο χώρο, αλλά και την δυνατότητα πλήρους κάλυψης -λόγω της μείωσης του βάθους των στοών- σε περίπτωση σφοδρού βομβαρδισμού ή επίθεσης. Ίσως να προϋπήρχαν και άλλα τούνελ από τις προγενέστερες ακόμη εγκαταστάσεις που επικοινωνούσαν με την σπηλιά, δίνοντας έτσι διέξοδο προς το λιμάνι. Όλα όμως απομονώθηκαν με την αποκοπή των Β & Γ. Ένας τοίχος ανατινάζεται εύκολα, αν δεχθούμε ότι κατασκευάστηκαν στον πρώτο ή δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Σίγουρα όμως η εναπόθεση τόσων τόνων υλικού δεν είναι κάτι που εύκολα κανείς ξεπερνά. Μπορεί λοιπόν απλά να ασφάλισαν τα «νώτα» τους από μια εσωτερική εισβολή (μέσα από τον βράχο) ή απλά να έκρυψαν κάτι σημαντικό. Μήπως τελικά πίσω από αυτό τον όγκο των υλικών υπήρχε  κάτι άλλο; Φανερά το τούνελ Β κατέληγε  σε ένα ευρύχωρο χώρο (αίθουσα), ο οποίος ήταν επίσης μπαζωμένος. Αυτή την ιδέα μας έδωσε ο χώρος που συναντήσαμε αφού διανύσαμε έρποντας σε ιδιαίτερα στενό πέρασμα περίπου εννέα μέτρα (Η απόσταση από την αρχή της στοάς Β, μέχρι του σημείου που κάποιος μπορεί να συρθεί σημειώθηκε στο σχήμα με μαύρο βέλος). Στην αριστερή πλευρά του Β κάποιοι με πολύ κόπο αφαίρεσαν τις πέτρες, δημιουργώντας έτσι την πρόσβαση που πριν περιγράψαμε, αλλά σταμάτησαν στην υποτιθέμενη αίθουσα (κατά την άποψη μας τουλάχιστον). Υποθέσαμε ότι οι δύο στοές επικοινωνούσαν δημιουργώντας έτσι ένα ημικύκλιο ή τεθλασμένο σχήμα, στην ουσία δηλαδή ότι πρόκειται για μία μόνο στοά, που ίσως να είχε και άλλες διακλαδώσεις (στο σχήμα με διακεκομμένη γραμμή). Παρόλο που οι γερμανοί συνήθιζαν να ανατινάζουν τις εγκαταστάσεις τους στην αποχώρηση, τέτοια περίπτωση δεν φαίνεται να  υπάρχει, όσο αφορά τα μπάζα, διότι οι στοές ήταν ανέπαφες. Υποθέσαμε ότι στα κλειστά τούνελ αποθηκευόταν καύσιμα και ίσως κάποια ελαφριά πυροβόλα όπλα, για μεγαλύτερη προστασία σε περίπτωση επίθεσης στο λιμάνι. Πάντως το κλείσιμο των δύο αυτών στοών ήταν έργο επίπονο και σίγουρα απαίτησε αρκετά άτομα.

Εκτός από τις γνωστές στοές της χερσονήσου που αναφέρονται από τον κο Καραγιαννακίδη Ν[1]. (ιστορικός – Γ.Α.Κ.) και αφορούν τρεις στον αριθμό (οδός Πουλίδου, Πιπίνου-Καρνάγιο, Κίμωνος), άλλες δημοσιεύσεις δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε.

Υπάρχουν όμως προφορικές πληροφορίες που αναφέρουν ότι από το κάστρο ξεκινούν υπόγειες διαδρομές που καταλήγουν σε διάφορα σημεία του βράχου της Παναγίας. Μια από αυτές αναφέρει για μια στοά, από το Κάστρο έως τον φάρο στην μύτη της χερσονήσου, με υποθαλάσσιο  σημείο πρόσβασης.

Εικόνα 1-είσοδος Α (αριστερά) και σπίτι στρατηγού (ακριβώς από πάνω). 
Είσοδος Β     (δεξιά) μη ορατή.

Η φήμη  όμως που ταιριάζει καλύτερα στις στοές του τελωνείου, είναι η σύνδεση τους με το σπίτι του στρατηγού, το οποίο βρίσκεται σχεδόν από πάνω.   Στην άποψη αυτή συνηγορούν και τα εξής στοιχεία: Η πρακτική των εξόδων διαφυγής, συμφωνεί απόλυτα με μια στοά, που θα χρησίμευε στην φυγάδευση του ανώτερου στρατιωτικού βαθμοφόρου, σε μια αιφνίδια επίθεση ή βομβαρδισμό.  Πιθανά οι στοές στην σημερινή τους μορφή, είναι αποτέλεσμα επεμβάσεων πολύ μεταγενέστερων, για την κάλυψη πλέον στρατιωτικών αναγκών των γερμανικών δυνάμεων κατοχής. Βέβαια λόγω του σημείου που βρίσκονται, υπάρχει επίσης η πιθανότητα η αρχική κατασκευή τους να είχε ως σκοπό την διαφυγή από το κάστρο. Αν αναλογιστούμε ότι το κάστρο παρέμεινε για πολλούς αιώνες το τελευταίο σημείο άμυνας και παροπλίστηκε μόνο στα τέλη του 19ου αι., τότε η σκέψη αυτή φαίνεται λογική.   Η δολιοφθορά των εχθρικών πλοίων, η κατασκοπία των κινήσεων των πολιορκητών και η φυγάδευση των πολιορκημένων, ήταν ίσως οι λόγοι κατασκευής ενός τέτοιου δικτύου. Ας μην ξεχνάμε ότι το λιμάνι κατασκευάστηκε σχετικά πρόσφατα και τον βράχο έβρεχε έως τότε η θάλασσα. Αυτό σημαίνει ότι η σπηλιές ήταν άριστα καλυμμένες και προστατευμένες, εφόσον βρίσκονταν σε σημείο τέτοιο, που μόνο από την θάλασσα θα μπορούσαν να εντοπιστούν. Με την φυσική κάλυψη που προαναφέραμε, η πιθανότητες ανακάλυψης τους ήταν ελάχιστες.  Καταλήξαμε πάντως στο συμπέρασμα ότι η παρούσα μορφή των στοών δεν ήταν σίγουρα η αρχική. Οι μεταγενέστεροι “ένοικοι” της, διατήρησαν μάλλον τις βασικές διακλαδώσεις και διαμόρφωσαν έτσι τους χώρους, ώστε να εξυπηρετούν τις νέες στρατιωτικές ανάγκες (αποθήκευσης & κάλυψης). Ακόμη και η κατασκοπία από αέρος ήταν αδύνατη, όσο αφορά την χρήση τους κατά τους παγκοσμίους πολέμους.

Παρόμοιες υπόγειες κατασκευές υπήρχαν στην θέση «Ακόντισμα» στον λόφο της Ν. Καρβάλης στις οποίες είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο (χρονόμετρο 8/2/08). Πρόκειται για οργανωμένο και πολύ καλά σχεδιασμένο δίκτυο στοών, με έξι συνολικά εισόδους – εξόδους, αδιαμφισβήτητα για την κάλυψη των οπλιτών. Προσωπικές μαρτυρίες αναγάγουν την κατασκευή τους κατά τον Β΄Π.Π. από έλληνες υπόχρεους σε καταναγκαστικά έργα, με εντολή των βουλγάρων βέβαια. Επίσης οπτικά εντοπίστηκαν στο χώρο στάθμευσης της πυροσβεστικής δύο είσοδοι στοών φραγμένοι με σύρμα. Δεν έχουμε κάποια πληροφορία για τις στοές αυτές, αλλά σκοπεύουμε  να λάβουμε τις κατάλληλες  άδειες  για την έρευνα τους ώστε να αξιολογηθούν.

Μια παρένθεση

 

Στην τοπική εφημερίδα  όπου πρώτη φορά διαβάσαμε για την «ανακάλυψη» των στοών από την Αρχ. Υπηρεσία, αναφερόταν ότι οι γερμανοί πιλότοι τις χρησιμοποιούσαν σαν καταφύγιο κατά την διάρκεια βομβαρδισμών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Άλλωστε οι γερμανοί όπως προέκυψε από την ιστορική έρευνα, ήταν άριστοι γνώστες της εκμετάλλευσης των υπογείων κατασκευών, όπως για παράδειγμα η υπόγεια ναυτική βάση στην Σούδα της Κρήτης αλλά ιδιαίτερα στον –κατά πολλούς περιηγητές- “Λαβύρινθο”  στην Γόρτυνα του Ν. Ηρακλείου.

Ας μας επιτραπεί μια μικρή αλλά σχετική αναφορά στο μνημειώδες αυτό υπόγειο έργο, τον «Λαβύρινθο». Το συνολικό μήκος των στοών του  υπολογίζεται ότι ήταν 12,5km (προπολεμικά πριν ανατινάξουν μέρος του οι γερμανοί το 1944)  συνθέτοντας ένα δαιδαλώδες δίκτυο, που σύμφωνα με τους περισσότερους περιηγητές αποτελούνταν από φυσικές αλλά και τεχνητές αίθουσες. Για περισσότερο από έξι αιώνες  υπήρξε το σπουδαιότερο αρχαιολογικό μνημείο της Κρήτης και μέχρι τα τέλη του 19ου αι. θεωρούνταν ως ο αυθεντικός Λαβύρινθος. Μετά την ανακάλυψη του ανακτόρου της Κνωσού από τον A. Evans το 1900, όπως ήταν αναμενόμενο το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε, με αποτέλεσμα να υπάρξει αμφισβήτηση για την ταύτιση του συγκεκριμένου συμπλέγματος με τον Λαβύρινθο. Παράλληλα καλλιεργήθηκε η άποψη, ότι το ίδιο το  ανάκτορο της Κνωσού ήταν ο πραγματικός Λαβύρινθος, με αποτέλεσμα να γίνει αποδεκτή στην πλειοψηφία των σύγχρονων αρχαιολόγων. Η τελευταία αυτή εγκατάσταση παρά της πολύχρονες αλλά δυστυχώς όχι αναίμακτες προσπάθειες του στρατού και ιδιωτών, ακόμη περιέχει μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών υλών, μια και η όλη προσπάθεια είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη και ασύμφορη πλέον. Αποτελούσε για τον γερμανικό στρατό την μεγαλύτερη αποθήκη υλικών του, με απόθεμα περίπου 300.000 τόνων σε πυρομαχικά, οπλισμό και ιματισμό! Είχαν τοποθετηθεί σιδηροδρομικές ράγες για την μεταφορά των φορτίων στα απομακρυσμένα σημεία και οι στοές του διέρχονταν κάτω από αρκετά χωριά (Πλούτη, Μωρόνη, Μοίρες, Καστέλι). Κατά την επανάσταση 1822-1828 μεγάλο πλήθος Κρητικών βρήκε σε αυτό καταφύγιο για τρία χρόνια!

Για να κλείσω την παρένθεση θέλω να σημειώσω ότι η εγκατάλειψη ενός τέτοιου μνημείου, που αποτέλεσε σημαντικό αξιοθέατο για πολλές εκατονταετίες, οδήγησε στην σταδιακή κατάρρευση του. Η Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρία έδειξε έμπρακτα το ενδιαφέρον της με δύο αποστολές την πρώτη το 1981 (Ν. Λελούδας, Κ.Ζούπη, Δ. Μορφιαδάκη, Π. Ρωμανά) και την δεύτερη το1985 (Α. Πετροχείλου, Ν. Λελούδας, Χ. Νικολάου, Ε. Καλογεράκης) εξερευνώντας και χαρτογραφώντας ολοκληρωτικά το σπήλαιο. Ακολούθησαν πολλές ομάδες και σύλλογοι στα επόμενα χρόνια χωρίς όμως σημαντικές διαφοροποιήσεις στις παρατηρήσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αμέσως προηγούμενη συστηματική χαρτογράφηση έγινε το 1817 από τον F.W. Sieber (Αυστριακός ιατρός & βοτανολόγος) και η σύγκριση τους έδειξε ότι έχει απομείνει το μισό σχεδόν σπήλαιο από τις  καταστροφές και τις κατολισθήσεις! Εκφράζονται φόβοι από σχετικούς με το θέμα ερευνητές, ότι είναι ήδη αργά για την προστασία του, παρά την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού  δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία:

«…το γερμανικό κράτος υποχρεώνεται να καθαρίσει τον Λαβύρινθο από τα εναπομείναντα πυρομαχικά, οπότε ίσως έτσι ανοίξει ο δρόμος για μια σταδιακή έστω αποκατάσταση αυτού του χώρου, στον οποίο ο θρύλος  συναντάται με την ιστορία…». Την διαδικασία αυτή, ξεκίνησε το 1997 ο δήμαρχος των Μοιρών κος Γ. Αρμουτάκης και κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα για την σταδιακή έστω αποκατάσταση του μνημείου και μελλοντικά την τουριστική του αξιοποίηση. Νομίζω ότι για την πράξη του αυτή του αξίζουν τα εύσημα και πρέπει να γίνει το παράδειγμα όλων μας[2]. Μια ακόμη γέφυρα με το παρελθόν μας γκρεμίζεται μέρα με την μέρα, στερώντας μας την γνώση για την μακρά και πλούσια ιστορία μας.

 

 

 

Εν κατακλείδι……..

Επιστρέφοντας στο μνημείο του τελωνίου που βέβαια δεν έχει το μυστήριο και την ιστορία του Λαβύρινθου, αλλά είναι ένα κομμάτι της δικιάς μας ύπαρξης μέσα στους αιώνες, καταθέτουμε με φειδώ τις σκέψεις μας.

Πρέπει να τύχει προστασίας και μελέτης από τους φορείς που νόμιμα μπορούν να εμπλακούν (αρχ. Υπηρεσία, σπηλαιολογικές ομάδες, εφορία Παλαιοανθρωπολογίας- Σπηλαιολογίας Β. Ελλάδος και άλλοι αρμόδιοι φορείς). Ίσως να αποκαλυφθούν σημαντικά στοιχεία για την ζωή και το έργο όχι μόνο των μακρινών προγόνων μας, αλλά και των σύγχρονων. Η πιθανότητα το μνημείο αυτό να υφίσταται για πολλούς αιώνες και το αποδεδειγμένο γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα (Β’ Π.Π.) χρησιμοποιούνταν, αυξάνει το ενδιαφέρον και σαφώς του προσδίδει κάποια βαρύτητα επιπλέον. Γιατί; Πολύ απλά για την χρήση του σε συνέχεια χρόνου, αφού δεν εγκαταλείφθηκε σχεδόν ποτέ. Από την επιστημονική του μελέτη, ίσως να προκύψουν πληροφορίες σημαντικές και πάνω από όλα διαχρονικές για την ιστορική μας πορεία.  Ας μην αγνοούμε το γεγονός ότι δεν πρόκειται για «άλλο ένα τούνελ» αφού η ίδια η θέση του στο χώρο του λιμανιού το τοποθετεί σε ανώτερη κλίμακα.

Κανείς μας την στιγμή αυτή, δεν μπορεί να γνωρίζει αν αποτελέσει –γιατί όχι- τουριστικό αξιοθέατο στο μέλλον και αφού πρώτα διανοιχτούν και οι υπόλοιπες σφραγισμένες στοές. Ίσως αν αποκαλυφθεί σε όλο του το μήκος το δίκτυο τους (εάν υπάρχει) να αποτελέσουν θέλγητρο όχι μόνο για τους φίλους του υπόγειου κόσμου, αλλά και τον μέσο τουρίστα. Σε αυτό συνηγορεί και το σημείο που βρίσκονται, στην καρδιά της πόλης, δίπλα στον ιστορικό οικισμό.  Ας ευχηθούμε λοιπόν να έχει την τύχη που θα έπρεπε σε οποιοδήποτε μνημείο της ιστορίας μας.

 

[1][1] «Η παλιά πόλη της Καβάλας – ο χώρος, οι άνθρωποι, τα τεκμήρια της ιστορίας» σελ. 211, τόμος ΙΙ, εκδόσεις Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Παναγίας «Το Κάστρο», Α’  έκδοση 2005.

[2] Πληροφορίες για τον Λαβύρινθο από το περιοδικό Τρίτο Μάτι- τεύχ. 125 Αυγ.04

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Περιηγήσεις

Αλεξάνδρου Μάντη επιτύμβιον

Δημοσιεύτηκε στις 0

Αλέξανδρε, φίλε ακριβέ, συμφοιτητή και συνάδελφε εκλεκτέ.

 

Με δάκρυα στα μάτια και θλίψη στην ψυχή σ’ αποχαιρετίσαμε. Χάσαμε έναν δικό μας άνθρωπο, που αγαπούσαμε, χάσαμε έναν άνθρωπο που αγαπούσε και χαιρόταν τη ζωή. Που ήταν τρυφερός μ’ αυτούς που αγαπούσε και πονετικός μ’ αυτούς που είχαν ανάγκη. Που στάθηκε στο πλευρό πολλών δικών μας και τους κράτησε το χέρι στον πόνο τους μέχρι τέλους. Χάσαμε ένα συνάδελφο, επιστήμονα κι ερευνητή που γνωρίσαμε, ξεχωρίσαμε και κατατάξαμε πρώτον μεταξύ μας: πρώτον στο πανεπιστήμιο, πρώτον στην αρχαιολογική υπηρεσία, πρώτον στην επιστήμη, πρώτον στην Ελλάδα, πρώτον και στο εξωτερικό.

 

Ο Αλέξανδρος αγαπούσε τα μνημεία, ζούσε με τα μνημεία, ζούσε για τα μνημεία. Γνώριζε τα μνημεία. Τα γνώριζε με τις αισθήσεις, την όραση και την αφή, όπως καλά τον δίδαξε ο Γεώργιος Δεσπίνης. Τα περιέγραψε με λόγο λιτό και περιεκτικό, όπως τον έμαθε από τον Γεώργιο Μπακαλάκη. Κι αυτόν τον λόγο τον πέρασε στο χαρτί με τον ορθολογισμό του Nikolaus Himmelmann αλλά και την ευαισθησία και γλαφυρότητα του Μανόλη Ανδρόνικου.

 

Οι δάσκαλοι αυτοί βρήκαν στον Αλέξανδρο έναν νέο επιστήμονα έτοιμο και δεκτικό στη γνώση. Τη φλόγα που έκαιγε μέσα του την καλλιέργησαν, την δυνάμωσαν. Κι η φλόγα αυτή με την λογική και τον νου του Αλέξανδρου μορφοποιήθηκε στην «ιδέα» του μνημείου, κατά την πλατωνική περιγραφή. Το ιδεατό αυτό μνημείο, που κάθε φορά ερευνούσε ο Αλέξανδρος, επιχειρούσε σε όλη του την ζωή να αναδημιουργήσει και στην πραγματικότητα. Γι’ αυτό και μπόρεσε να ανασυνθέσει μνημεία, να τα συμπληρώσει και να τα αποκαταστήσει. Στον Παρθενώνα, μνημείο που μελέτησαν για αιώνες οι καλύτεροι αρχαιολόγοι του κόσμου, ο Αλέξανδρος εύρισκε τα κενά της έρευνας και τα συμπλήρωνε, εύρισκε και κολλούσε κομμάτια στα αετώματα, τη ζωφόρο, τις μετόπες.

 

Ο Αλέξανδρος μας άφησε επιστημονικό έργο μεγάλο σε μέγεθος και σπουδαίο, αξεπέραστο σε ποιότητα. Ανοίξτε σε όποια σελίδα θέλετε στα γραπτά του, καλύτερα αυτά στην μητρική μας γλώσσα. Θα βρείτε την καθαρότητα της σκέψης και την ακρίβεια της διατύπωσης στα αυστηρά επιστημονικά έργα, την ευχάριστη περιγραφή και τον ρέοντα, γλαφυρό λόγο σε άλλα έργα. Γι’ αυτό ξαναδιαβάστε το βιβλίο του για τον Humphrey Payne. Ό,τι από το έργο του δεν πρόφτασε να δημοσιεύσει ο ίδιος, εμείς που το ξέρουμε υποσχόμαστε ότι θα βρούμε τον τρόπο να το παραδώσουμε στην επιστημονική κοινότητα.

 

Φίλε, συνάδελφε κι αδελφέ Αλέξανδρε, τα σκοτάδια που τώρα πορεύεσαι μην τα φοβάσαι, η ψυχή σου θα γίνει άστρο να τα φωτίζει, κι εμείς θα το βλέπουμε και θα κρατάμε ζωντανή τη μνήμη σου μέχρι να σε συναντήσουμε.

 

Ζήσης Μπόνιας

Επίτιμος έφορος αρχαιοτήτων

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ειδήσεις, Κοινωνία, Πρόσωπα

Ταφικό μνημείο Αμφίπολης: Η διπολικότητα του μνημείου και το χειμερινό ηλιοστάσιο

Δημοσιεύτηκε στις 0

Γράφει ο Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

 

Ακατανόητο είναι για εμάς σήμερα, το πώς ο αρχαίος αρχιτέκτονας έδωσε υλική υπόσταση στο ζήτημα της ψυχής μέσα από το οικοδόμημα του ταφικού μνημείου στον Τύμβο Καστά και πως αυτό το συνέδεσε με αστρονομικά φαινόμενα. Ακατανόητο και θαυμαστό γιατί η γνώση αυτή χάθηκε και αναγκαζόμαστε και πάλι να την ανακαλύψουμε, για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε και να νοηματοδοτήσουμε το ταφικό μνημείο στον Τύμβο Καστά, στην Αμφίπολη. Βήμα αναγκαίο και χρήσιμο που πρέπει να γίνει, για να προσεγγίσουμε την αλήθεια του, που δεν είναι άλλη, από το πρόσωπο για το οποίο κατασκευάστηκε αυτό το υπέροχο οικοδόμημα.

 

Μέχρι τώρα έχουν ειπωθεί από μέλη της ανασκαφικής ομάδας και έχουν γραφτεί πολλά, όσον αφορά την ερμηνεία, για τον δυισμό του μνημείου και για την συμμετρία, μπορεί να είναι σωστά μπορεί και λάθος, ωστόσο ενδεχομένως να υπάρχει και μια ακόμη προσέγγιση που ίσως μπορεί να συμβάλει στο να κατανοήσουμε το τι ακριβώς συμβαίνει.

 

Στο οικοδόμημα υπάρχει μια σοβαρή «ανωμαλία» στην συμμετρία του μνημείου και αυτό είναι η στάση και η μορφή των δυο Σφιγγών. Η «παραφωνία» έχει να κάνει, αφενός με τα κεφάλια των Σφιγγών, όπου σύμφωνα με τα όσα έχει δηλώσει ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, το ένα κοιτούσε προς την είσοδο του μνημείου και το άλλο προς τα ενδότερα, αλλά και με την στάση του σώματος, καθώς στο κάθε γλυπτό το αριστερό πόδι, είναι λίγο πιο μπροστά από το υπόλοιπο σώμα.

Ουσιαστικά δηλαδή η μία Σφίγγα κοιτούσε αυτόν που ήθελε να εισέλθει και τον ρωτούσε αν είναι μυημένος, ώστε να του επιτρέψει να εισέλθει χωρίς συνέπειες και η άλλη κοιτούσε τα δρώμενα εντός του μνημείου και «αποχαιρετούσε» τον μυημένο που εξέρχονταν, θυμίζοντας του ότι δεν πρέπει να μιλήσει για τα όσα είδε και άκουσε, ενώ με το προτεταμένο πόδι δηλώνουν ετοιμότητα για να επιτεθούν σε όποιον παραβιάσει τους κανόνες.

 

Σε συνέντευξη του στο «Χ» (περισσότερα εδώ )  ο αρχαιολόγος και μέλος της ανασκαφικής ομάδας Antonio Corso απαντώντας σε σχετική ερώτηση για το αν στο μνημείο υπήρχε διονυσιακή λατρεία απάντησε ότι «Ναι στην ζωφόρο υπάρχουν τέτοια στοιχεία που δηλώνουν ότι υπήρχε λατρεία, του Διονύσου του Ζαγρέα, υπάρχει όμως και οι τρίποδες που δηλώνουν ότι το Ηρώο του Ηφαιστίωνα ήταν συνδεδεμένο με τον δελφικό Απόλλωνα. Συνυπάρχουν ο Απόλλωνας και ο Διόνυσος.

 

Για τον Μέγα Αλέξανδρο ο μεγαλύτερος θεός ήταν ο Διόνυσος, καθώς είναι γνωστό ότι ο ίδιος ήταν ο «νέος Διόνυσος». Γι’ αυτό και δεν είναι παράξενο που ο Διόνυσος είναι πάρα πολύ δυνατός εκεί. Όσο για τις λεγόμενες «Καρυάτιδες» είναι Κόρες, σαν τις Κόρες του μνημείο των Σιφνίων στους Δελφούς, τυπικές του ιωνικού ρυθμού.  Μπορεί να είναι μαινάδες, αλλά τα χαρακτηριστικά κάτω από το στήθος οδηγούν σε Κόρες».

 

Αν δεχθούμε αυτή τη θέση τους κ. Corso ως βάση για το σκεπτικό μας, τότε το μνημείο αποτελεί μια επιτομή της γνωστής φράσης του Ηράκλειτου «παλίντονος αρμονίη», καθώς ο Διόνυσος με τον Απόλλωνα, εμφανίζονται σαν να αντιμάχονται, αλλά στην ουσία υπάρχει μια διαλεκτική ενότητα ανάμεσα σε αυτό που εκφράζει η κάθε θεότητα. Αυτή η έννοια του διπολισμού, δηλαδή η ζεύξη των αντιθέτων… ύπαρξη και ανυπαρξία, ζωή και θάνατος, συνιστούν τις πολικότητες μέσα από τις οποίες μετέρχεται ο ανθρώπινος βίος, παλινδρομώντας ανάμεσα στα αισθήματα του φόβου και της ελπίδας. Όποιος όμως είναι μυημένος και μπορεί να εισέλθει στα ενδότερα του μνημείου και να έρθει σε επαφή με το απόκοσμο και το υπερφυσικό, έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα! Εισερχόμενος ο επισκέπτης στον συγκεκριμένο χώρο, όπου από μια δύσκολη και πεζή καθημερινότητα περνάει στο χώρο όπου δρουν υπερκόσμιες δυνάμεις, έρχεται αντιμέτωπος με μια τελείως διαφορετική κατάσταση, για την δημιουργία της οποίας υπήρξε η στενή συνεργασία του αρχιτέκτονα με τον κορυφαίο των μυημένων. Κάθε πράξη ιερουργίας που λάμβανε χώρα,  εντός του μνημείου, ενείχε ένα έντονο στοιχείο θεατρικότητας, αναπαράστασης, για εμάς που το βλέπουμε απ’ έξω και ως παρατηρητές, για όσους όμως μετείχαν δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Οι παρόντες στις τελετές γνωρίζοντας τους συμβολισμούς είχαν την αίσθηση ότι ιερουργούσαν, οπότε μέρος αυτής της τελετουργίας ήταν και το φως.

 

Την ημέρα και την ώρα του χειμερινού ηλιοστάσιο, όπως φαίνεται από τα στοιχεία (περισσότερα εδώ) οι ακτίνες του φωτός έφταναν μέχρι το άβατο του τρίτου θαλάμου και φώτιζαν το χώρο και ιδιαίτερα το ένθετο γλυπτό του δένδρου με το φίδι. Εδώ βέβαια υπάρχει ένα θέμα με το εμπόδιο που ύψωνε ο πρόπυλος στην πορεία του φωτός, αλλά εδώ μπορούμε να υποθέσουμε ότι υπήρχε άνοιγμα γι’ αυτό το σκοπό ή η κατασκευή ήταν τέτοια που επέτρεπε την δίοδο των ακτίνων.

 

Φαίνεται ότι ο αρχιτέκτονας χρησιμοποιεί το φως ως αρχιτεκτονικό μέλος και το καθιστά έτσι αναπόσπαστο κομμάτι του μνημείου, όχι απλά ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως απόλυτα ενταγμένου στην θεατρικότητας της τελετής. Ο ήλιος είναι το ανεξάντλητο δοχείο της θεϊκής ενέργειας και η ακτίνα, η ζωοδότρια δύναμη που εισερχόμενη μέσα στην μήτρα του ταφικού μνημείου «γονιμοποιεί» το θάνατο για να γίνει παλιγγενεσία. Τέλος η ακτίνα του ήλιου κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, ταυτίζεται με τον άξονα του οικοδομήματος και αποτελεί τον άξονα γύρω από τον οποίο εκφράζεται η πολικότητα του οικοδομήματος, στοιχείο το οποίο αποτελεί κυρίαρχο δεδομένο της αλήθειας που έχει κωδικοποιήσει ο δημιουργός του οικοδομήματος. Εξάλλου δεν είναι το μόνο στοιχείο, ο ίδιος ο περίβολος, από το κατάλευκο μάρμαρο της Θάσου, ενέχει στοιχεία του κοσμικού αυγού των Ορφικών στο οποίο εσωκλειόταν το μεγάλο μυστικό της δυαδικότητας, όπου για τους μυημένους αποδεικνύεται ψευδαίσθηση, πίσω από την οποία υπάρχει η ταύτιση. Με αυτό τον συμβολισμό μεταφέρεται από το χώρο της αιωνιότητας στο χρόνο αυτή η σχέση, ώστε να μπορούμε να θεωρούμε το χρόνο ως  αναπόσπαστο τμήμα της αιωνιότητας.

 

 

 

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ειδήσεις, Ιστορία, Κοινωνία

Νέα έκδοση από το Ιστορικό & Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας για την δημογεροντία της Θάσου

Δημοσιεύτηκε στις 0

Το Ιστορικό & Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας γνωστοποιεί ότι: Την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2017, στις 7 μμ, η Θασιακή Ένωση Καβάλας, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη «Βασίλης Βασιλικός, θα παρουσιάσει το νέο βιβλίο του κ. Νικολάου Ρουδομέτωφ με τίτλο:

«Ένας Κώδικας της Δημογεροντίας Θεολόγου Θάσου, των ετών 1902-1914. Από την τουρκοκρατία στην απελευθέρωση».

Η παρουσίαση θα γίνει από τον Ιστορικό κ. Κωνσταντίνο Χιόνη, τον υπεύθυνο του Ιστορικού Αρχείου του Δήμου Καβάλας κ. Κομνηνό Απότα και από τον συγγραφέα κ. Νικόλαο Ρουδομέτωφ.

Κατά την παρουσίαση του βιβλίου, το Ιστορικό& Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας θα διαθέσει δωρεάν στους προσερχόμενους, ανάτυπα Ιστορικών τεκμηρίων που διατηρεί στα Αρχεία του, όπως, παλαιών καρτ-ποστάλ, το Διάγγελμα της απελευθέρωσης της Καβάλας της 26ης Ιουνίου 1913, ανάτυπα του μοναδικού διασωθέντος χρωμολιθόγραφου που απεικονίζει την απελευθέρωση, κλπ

Το Ιστορικό & Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας εκφράζει δημοσίως τις ευχαριστίες του προς τη Θασιακή Ένωση Καβάλας, η οποία αποτελεί πνευματικό φάρο και κόσμημα για την περιοχή μας και για ολόκληρη την πατρίδα μας.

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Βιβλιοκριτική

GEOPHYSICAL STUDIES ON KASTA TUMULUS,THE GREATEST TOMB OF GREECE- THE AMPHIPOLI’S TOMB ( PART 3)

Δημοσιεύτηκε στις 0

WHAT ELSE IS HIDDEN IN KASTA TUMULUS, MONUMENT, CRYPT OR SOMETHING ELSE ?
an article by Theodoros Spanelis
(see the Greek version here: https://www.xronometro.com/tsokas-kastas/)
A repetition of the already known announcements by the professor of geophysics at Thessaloniki’s University Gregory Tsokas was enough to rekindle the interest in what other supises the Kasta tumulus hides. And while the study of the known from the excavation of 2014 material, is not yet completed, we all expect new announcements. A wrong interpretation of what prof.G.Tsokas said on Wednesday 11/23/2016 at the Concert Hall auditorium at the Open University event, led to spread widely the conclusion – for delight of all friends of Amphipoli’ Tomb – that his team has identified a second monument! But what really Tsokas said? Maybe what professor didn’t say, but undoubtedly implied are the next great news for Amphipoli’s tomb ! Let’s see what brought to us the study of the data .
THREE POINTS OF INTEREST ( Photo 1)
In his speech, prof.G.Tsokas as main theme developed the means and methods used by the geophysical science to identify antiquities. Some of them already have been applied to the geophysical exploration of the Kasta tumulus, but also some who are quite specialized will operate, soon as the investigation will restart, unless those methods have been already used but the excavation team chose not to announce the results.
Let us focus firstly in the three points suggested by prof.G.Tsokas, which need to be excavated in order to establish whether they really manmade structures or a misleading game of nature at the measuring instruments.
1.The first point is located almost opposite the entrance of the already known monument with the two sphinxes. At this point, there is today a field with almond trees and already from last March during the annual Archaeological Conference, prof. G.Tsokas announced that there are two interesting structures there and additionally expressing the view that only excavation can give accurate information about the nature of these structures. However, on Wednesday, presenting the three-dimensional graph of the specific measurement, he revealed that it is very likely that what appears as semicircle, to be a retaining wall !!! (photo 2)
I have to note that “retaining wall” is a wall retaining soil accumulation for creating artificial elevated plateau (terrace=Ανδηρον).
If after all it turns out by the excavation that there is indeed a retaining wall, it was possibly part of the arrangement for smoothing and tall the ground to create a plateau in front of the monument, on which ancient residents of Amphipolis held some ceremonies and also created a way to have access to the monument . Morover if the excavation will prove the existence of a second structure in the center of the plateau, as clearly shown in this study, then possibly we have to do with a small temple or a place for ceremonies and sacrifices.
The value of this finding is particularly great as it gives a first impression of how it could have been in the ancient era the surrounding area of the monument !!! Here i have to add that to the disposal of the excavation team there are more other elements for the surrounding area and we hope to be presented soon.
2. The other two points suggested by the study of prof. Tsokas, are within the precinct of the Tumulus. One of them is known by January 2015 and i wonder what can the geological anomaly hide, the one which located a few meters west of the famous monument. Could be another tomb?. If it is a structure, surely its dimensions should be much smaller than the 25-meter long monument that’s been found. It would not be surprising if in fact the excavation will reveal a structure having dimensions of 3 x 3 meters !!! It could be a small tomb, but is it for other use?…
According to the scenario that was presented by the excavation team for the sealing of the burial monument, this was carried out by one of the last Macedonian kings, with predominant the Perseus, after the place was “swept” by the offerings and other valuable items. It is a fact that within the burial chamber hardly anything found , not only valuables but neither anything of the funeral items that accompanying a dead. Also one of the two heads of the Sphinx have not yet found , from the one which looked inwardly of the monument. Could they all have been collected in a crypt inside or around the monument?
In any case, the excavation team is seeking for this place according older relevant statements. Bear in mind the statements of the Italian archaeologist Antonio Corso to me for the existence of two other sites within the Tumulus (Revealing interview Antonio Corso for Amphipolis excavation: THERE ARE TWO ROOMS STILL IN THE KASTA HILL HIDING ANSWERS….https://www.xronometro.com/antonio-corso-xronometro/)
FROM THE KASTA TUMULUS TO THE CRYPT OF A PAGODA (Photo 3)
The real new information we recieved by prof.G.Tsokas was the presention of two specialized geophysical survey methods. The first one was developed by a Korean geophysical scientist, who is an associate of Aristotle University of Thessaloniki and developed a geophysical method for identifying a cache in a building !! There was an example of how effective this method is to identify a cache in a pagoda !! Specifically in an ancient pagoda, the Korean scientist managed to identify with this particular geophysical method, ashes of the deceased founder of the temple, offerings and other objects, valuable for historical research.
FROM THE KASTA TUMULUS TO “EFPALINION” TRENCH (photo 4)
The second specific method presented by prof.G. Tsokas, applied by himself at the “Efpalinion” trench at the island of Samos, in order to discover what was behind the lining of the trench so to identify the points that were causing moisture. This method allowed him to accurately record the geological picture behind the walls !!
I wonder why these two methods have not applied to the Kasta Tumulus. Unless they have been and no results have yet been announced !!! In any case, those methods provide the ability to scan the entire enclosure from the visible side, as well as from the inside of the monument. If we take for granted that the monument has received at least three different construction procedures,(as officially the excavation team stated) maybe a scan of the interior walls and of the descent stair , will give information on the original form or on the existence of a crypt. Bear in mind that in the past had been said for too many possibilities for the existence of cache in various parts of the monument, which is not the time to mention, as this is a matter under the authorisation prof.G.Tsokas as it is if he has conducted this kind of investigation. Although our information is that the Korean scientist visited the Kasta tumulus at Amphipolis and took measurements !!!
3. The third point of interest that was identified by Tsokas, is also known as it has been announced at the conference of AEMTH last March in Thessaloniki. This is an ancient gorge that was detected at the east side of the Kasta tumulus and has a direction from the periphery of the hill to its center. It was covered with soil during the construction of the tumulus. The perseverance of prof.Tsokas stressing in every case the need for excavation action, because this action may conceal a heightened interest, or rather the expectation that may be associated with an entrance to a basement beneath the Lion platform.( dr.M.Lefantzis the head architect of the excavation team struggles to prove that the lion of Amphipolis was at the top of the hill) . Possibly it could also have been an ancient place of worship in a cavitation that was detached afterwards and as did occured with the landfills at the top of the hill. It would not be surprising if the excavation will reveal an origin monument dedicated to the Thracian king Rhesus( a mythical person worshiped in local cults or a sealed entrance to an underground chamber beneath the Lion pedestal, as assumed by Dimitrios Lazaridis the main archaeologist who acted at Kasta hill since the 1960’s. (What reveals a collaborator of Dimitris Lazaridis for the excavations, what he says and his thoughts and assumptions made about the hidden secrets of the great Tomb…see here…https://www.xronometro.com/amfipolis-lazaridis-2/).
https://www.facebook.com/amphipolis.tomb.discovery/

Οι θησαυροί που υπήρχαν στην κρύπτη της παγόδας και εντοπίστηκαν με γεωφυσική μέθοδο.


Η αποτύπωση της γεωλογικής δομής πίσω από την επένδυση του Ευπαλίνειου ορύγματος.


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ειδήσεις, Ιστορία, Κοινωνία

ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ – ΝΕΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΓΓΑΙΟΡΕΙΤΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ: Ο Σείριος Σαββαΐδης, θα εμφανιστεί αύριο το βράδυ στο καφέ μπαρ “Nils” της Δράμας

Δημοσιεύτηκε στις 0

Στη διάρκεια της συναυλίας ο νεαρός ερμηνευτής θα παρουσιάσει υλικό από το σύνολο της προσωπικής του δισκογραφίας, ενώ θα ακολουθήσουν μέσα στο Γενάρη, ακόμα τέσσερις εμφανίσεις

 

 

 

Νέα χρονιά και νέες καλλιτεχνικές προκλήσεις για τον Σείριο Σαββαΐδη, ο οποίος πρόκειται να πραγματοποιήσει την πρώτη του συναυλία για το 2017, αύριο Παρασκευή 6 Ιανουαρίου, Ημέρα Θεοφανίων, στις 10 το βράδυ στο bar “Nils” της Δράμας (οδός Πατριάρχου Διονυσίου 29, τηλ. 25211 03733).

 

Στη διάρκεια της βραδιάς ο νεαρός καλλιτέχνης θα παρουσιάσει μερικές από τις καλύτερες στιγμές της προσωπικής του δισκογραφίας. Παράλληλα αυτό είναι το άνοιγμα για μια μικρή περιοδεία που θα πραγματοποιήσει μέσα στον τρέχον μήνα και περιλαμβάνει τους ακόλουθους σταθμούς: «Καφέ Αμάν» – Σέρρες (Παρασκευή 13/01/2017), «Τσαλαπετεινός» – Καβάλα (Δευτέρα 16/01/2017), «Υπόγειο» – Θεσσαλονίκη (Τετάρτη 18/01/2017) και “Pub Corral” – Ελευθερούπολη (Παρασκευή 20/01/2017).

 

Βιογραφικά στοιχεία του Σείριου Σαββαΐδη

 

Ο Σείριος Σαββαΐδης, είναι μουσικός, τραγουδοποιός και ερμηνευτής του έργου του. Γεννήθηκε στην Καβάλα στις 10 Μαρτίου του 1982. Διδάχτηκε πρακτικά μουσική από τα επτά του χρόνια μπουζούκι και κιθάρα. Το 2002 δημιούργησε με τον Στράτο Πατλαμάζογλου τους “Μωβάστρο” με τους οποίους συνέθεσε και ηχογράφησε έξι δίσκους έως το 2013 οπότε η μπάντα έπαυσε να δραστηριοποιείται. Από τότε ασχολείται αποκλειστικά με την προσωπική του καριέρα στο πλαίσιο της οποίας έχει να παρουσιάσει πέντε άλμπουμ. Έχει πραγματοποιήσει πολλές συναυλίες κυρίως στη βόρεια Ελλάδα αλλά και στο νότο.

 

Σείριος Σαββαΐδης – Προσωπική δισκογραφία

 

– Magic Trampoline (2008)

– Το αξιακό σύστημα των άστρων (2013)

– Το αξιακό σύστημα των άστρων – ζωντανή ηχογράφηση (2014)

– Πλανωδία (2015)

– Ο Γάμος της Γουέντυ (2016)

 

 

Άγγελος Καλόγρηας

Κατηγορία: Slider, Αφιερώματα, Ειδήσεις, Κοινωνία, Πρόσωπα