Μια ανείπωτη τραγωδία σημειώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου (11/4) στην επαρχιακή οδό Ελευθερούπολης – Σερρών, βυθίζοντας στο πένθος την τοπική κοινωνία. Ένα ανήλικο παιδί έχασε τη ζωή του και τέσσερις ακόμη άνθρωποι τραυματίστηκαν, οι περισσότεροι σοβαρά, σε μια σφοδρή μετωπική σύγκρουση που αναδεικνύει για ακόμη μια φορά το σκληρό πρόσωπο της ασφάλτου.

Ήταν λίγο πριν από τη μία το μεσημέρι (12:48), όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε ένας 28χρονος ημεδαπός, στο οποίο επέβαιναν η 27χρονη σύζυγός του και τα δύο ανήλικα τέκνα τους, εξετράπη της πορείας του κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Η εκτροπή οδήγησε σε μια βίαιη μετωπική σύγκρουση με διερχόμενο όχημα που οδηγούσε ένας 51χρονος ημεδαπός. Η σύγκρουση ήταν τόσο σφοδρή που μετέτρεψε τα οχήματα σε μια άμορφη μάζα σιδηρικών.

Ο απολογισμός της τραγωδίας

• Νεκρό: Ένα από τα δύο ανήλικα παιδιά της οικογένειας, το οποίο υπέκυψε στα τραύματά του.

• Τραυματίες: Ο 28χρονος οδηγός, η 27χρονη μητέρα, το δεύτερο ανήλικο παιδί, καθώς και ο 51χρονος οδηγός του δεύτερου οχήματος.

Όλοι οι τραυματίες διακομίστηκαν εσπευσμένα με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ στο Νοσοκομείο της Καβάλας, όπου  και νοσηλεύονται.

Σοκαριστική αποκάλυψη: Χωρίς δίπλωμα ο 28χρονος

Στο πλαίσιο της έρευνας, προέκυψε μια λεπτομέρεια που προκαλεί οργή και προβληματισμό: ο 28χρονος πατέρας και οδηγός του πρώτου οχήματος στερείται άδειας ικανότητας οδήγησης.  “Είναι τραγικό να χάνεται μια ψυχή στον δρόμο, ειδικά ένα παιδί, και να διαπιστώνεται πως οι στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας και νομιμότητας είχαν αγνοηθεί,” σχολίαζαν πηγές που βρέθηκαν στο σημείο.

Σε εξέλιξη οι έρευνες

Το Τμήμα Τροχαίας Καβάλας διενεργεί ενδελεχή προανάκριση για τα ακριβή αίτια και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το μοιραίο δυστύχημα. Οι αρχές εξετάζουν την ταχύτητα των οχημάτων, την κατάσταση του οδοστρώματος, καθώς και τυχόν άλλους παράγοντες που οδήγησαν στην απώλεια ελέγχου του οχήματος από τον 28χρονο.

Η Ανάσταση του Χριστού είναι η μοναδική αλήθεια που άλλαξε την ροή του χρόνου και μας ωδήγησε στην μετά τον Χριστό εποχή.

Μια αλήθεια που προσβάλλεται διαχρονικώς από τους ανθρώπους της απιστίας και του μηδενισμού.

«Κι’ αυτά στο εξής ας διαλαλή η γλώσσα σου γυναίκα, και να τα διερμηνεύη στα παιδιά της βασιλείας που καρτερούν την Ανάστασή μου, που είμαι ζωντανός. Τρέξε, Μαρία, γρήγορα και μάζεψε τους μαθητές μου. Εσένα χρησιμοποιώ σαν σάλπιγγα μεγαλόφωνη. Σάλπισε ειρήνη για τους φίλους μου που από φόβο κρύφτηκαν. Ξύπνησέ τους όλους, έτσι σαν από ύπνο, να ανάψουν λαμπάδες και να με ανταμώσουν. Να πης : ‘Σηκώθηκε από τον τάφο ο Νυμφίος και τίποτε δεν άφησε μέσα σε αυτόν. Ρίξτε μακρυά, Απόστολοι, τον λήθαργο, επειδή αναστήθηκε αυτός που δίνει στους πεσμένους την ανάσταση» [ Υμνος αγίου Ρωμανού του Μελωδού ] .

Αυτό το μήνυμα μας παρουσιάζει σήμερα, και πάλι, και ξανά, ο άγιος ΡΩ-ΜΑΝΟΣ ο μελωδός [490 – 556 μ.Χ.]  στον μοναδικό και ανεπανάληπτο ύμνο που συνέθεσε στην αγία και ζωηφόρο ημέρα της αναστάσεως, της ημέρας του Πάσχα. Τα λόγια που ακούσαμε παραπάνω απευθύνονται στην αγία Μαρία την Μαγδαληνή, την μία από τις μυροφόρες γυναίκες που πήγαν για να αλείψουν με αρώματα το σώμα του Χριστού. Και με αυτά τα λόγια διαλαλείται ότι το άκτιστο φως της Αναστάσεως του Χριστού μας, επί αιώνες, τώρα, σκεπάζει την παραπαίουσα από την αμαρτία ανθρωπότητα, και όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, μέσα στη λειτουργική ζωή της αγίας μας Εκκλησίας, μέσα στο σήμερα της αιωνιότητος και της βασιλείας του Θεού. Αυτά τα λόγια ξαναζωντανεύουν, μέσα σε όλους εμάς που πιστεύομε στον Κύριο της δόξης, στον Αναστάντα από τους νεκρούς για την σωτηρία μας Κύριο Ιησού Χριστό, οι αναμνήσεις του Πάσχα που ζούσαμε, μικρά παιδιά μαζύ με τους γονείς μας στην εκκλησία της ενορίας μας.  Είναι αυτή η ανείπωτη χαρά που ζούμε όλοι εμείς, καθώς μας αξιώνει ο Θεός, να είμεθα ζωντανοί, γεγονός που μας ενθουσιάζει και μας οδηγεί στους δρόμους της ελπίδος και της αγάπης. Ναί, ο Χριστός, αναστήθηκε από τους νεκρούς δύο χιλιάδες περίπου χρόνια πριν από εμάς. Αυτή είναι η αλήθεια, η μοναδική αλήθεια που άλλαξε την ροή του χρόνου και μας ωδήγησε στην μετά τον Χριστό εποχή. Μια αλήθεια που προσβάλλεται διαχρονικώς από τους ανθρώπους της απιστίας και του μηδενισμού.

Γι’ αυτήν την αλήθεια γράφει ο άγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο επίσκοπος Νύσσης ( 335 – 394 μ.χ.) : «Ακούστε σείς οι άρχοντες. φυλάξατε ως ωφέλιμη την συμβουλή μου, μη με διαβάλλετε στους δούλους ότι τάχα εγκωμιάζω ψεύτικα την ημέρα. διώξτε την λύπη των ψυχών που θλίβονται, όπως ο Κύριος την νέκρωση από τις ψυχές, μεταμορφώστε τους δίχως τιμή και κάνετέ τους τιμημένους. κάνετε όσους θλίβονται χαρούμενους, τους δειλούς θαρραλέους, βγάλετε από τη γωνιά τους σαν από τάφο τους πεταμένους εκεί, ας ανθήση  η ομορφιά της εορτής σε όλους σαν να είναι λουλούδι. Γιατί, εάν τα γενέθλια του βασιληά η κάποια επινίκια εορτή, ανοίγουν την φυλακή, δεν θα απαλλάξη τους λυπημένους ο αναστημένος Χριστός; Οι φτωχοί αγκαλιάστε την τροφό σας, όσοι έχετε σώματα αδύνατα και κακοπαθημένα, εκείνην που θεραπεύει τις συμφορές σας. Γιατί η ελπίδα της αναστάσεως μας δημιουργεί τον πόθο της αρετής και το μίσος κατά της κακίας, ενώ όταν η ανάσταση αναιρεθή θα βρεθή να ισχύη σε όλους ένα παράγγελμα. ‘ας φάμε και ας πιούμε. επειδή αύριο δεν θα ζούμε  [Α’ Κορ. 15,  32-34]»  [αγ. Γρηγορίου Νύσσης έργα, «Ομιλία εις το άγιον Πάσχα»  .

Αλλά και ο άγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο θεολόγος, αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπό-λεως [329 – 390 μ.Χ.] σε λόγο του στο Πάσχα γράφει :  «Εάν είσαι Σίμων Κυρηναίος, σήκωσε τον σταυρό και ακολούθησέ τον. Αν σταυρωθής μαζύ του ως ληστής, δείξε καλή προαίρεση και γνώρισε τον Θεό. Αν εκείνος τοποθετήθηκε μεταξύ των παρανόμων εξ αιτίας σου και εξ αιτίας της αμαρτίας σου, συ να γίνης για χάρη του πιστός στον νόμο του. Προσκύνησε εκείνον που υψώθηκε προς χάρη σου στον σταυρό, ακόμη και αν έχης υψωθή και συ. Κέρδισε κάτι από την κακία. Εξαγόρασε  με τον θάνατο την σωτηρία. Είσελθε στον παράδεισο μαζύ με τον Ιησού, για να μάθης από ποια αγαθά έχεις απομακρυνθή. Να παρατηρήσης τα κάλλη τα οποία υπάρχουν εκεί. Τον ληστή που διαμαρτύρεται και υβρίζει, άφησέ τον να αποθάνη έξω μαζύ με την βλασφημία του. Και αν είσαι ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, να ζητήσης το σώμα από εκείνον ο οποίος τον σταυρώνει. Ας γίνη δικό σου το σώμα εκείνο το οποίο καθαρίζει τον κόσμο. Και αν είσαι ο Νικόδημος, ο θεοσεβής εκείνος ο οποίος τον επεσκέφθη  την νύκτα, ενταφίασέ τον με μύρα. Και αν είσαι κάποια Μαρία, η η άλλη Μαρία, ή η Σαλώμη, η η Ιωάννα, πήγαινε πρωί-πρωί να τον θρηνήσης. Δες πρώτη κυλισμένο τον λίθο, ενδεχομένως και τους αγγέλους και τον ίδιο τον Ιησού. Πες του κάτι και άκουσε την φωνή του. Αν ακούσης ‘μη με αγγίζεις’, σταμάτησε μακρυά, δείξε σεβασμό προς τον Λόγο, αλλά μη λυπηθής. Διότι γνωρίζει σε ποιους θα εμφανισθή πρώτα. Βοήθησε την Εύα, η οποία έπεσε πρώτη, να χαιρετήση και αυτή πρώτη τον Χριστό και να το ανακοινώση στους μαθητές. Γίνε Πέτρος η Ιωάννης και τρέξε στον τάφο, τρέχοντας μαζύ η προπορευόμενος και συναγωνιζόμενος στον καλό συναγωνισμό. Και αν σε προλάβη στην ταχύτητα, νίκησέ τον με την συστηματικότητά σου και μην αρκεσθής μόνον να πλησιάσης το μνημείο, αλλά να εισέλθης και μέσα. Και αν λείψης, όπως ο Θωμάς, από την συγκέντρωση των μαθητών στους οποίους εμφανίζεται ο Ιησούς, όταν τον δης, ας μην απιστήσης. Και αν απιστήσης, να πιστέψης σε εκείνους που σου το λέγουν. Αν δεν τους πιστέψης ούτε αυτούς, ας πεισθής από τα σημάδια των καρφιών. Αν κατεβαίνη στον άδη, κατέβα μαζύ του. Γνώρισε και τα εκεί μυστήρια του Χριστού, ποιο είναι το σωτηριώδες σχέδιο της διπλής καταβάσεως και ποιος ο λόγος της. Σώζει με την εμφάνισή του εκεί τους πάντες, η και εκεί σώζει μόνον εκείνους που τον πιστεύουν;» [ αγίου ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ του Θεολόγου, Λόγος ΜΕ’ Εις το Πάσχα ]

Η ανθρωπότητα πάσχει σήμερα από το πάθος της πλεονεξίας. Μιάς πλεονεξίας η οποία οδηγεί τους ανθρώπους στην καταστροφή, στον πόλεμο, στην αδικία, στη συκοφαντία, στην εξαφάνιση κάθε ηθικής εννοίας, στην ισοπέδωση της οποιασδήποτε ελπίδος με το άνομο συμφέρον και την διαστροφή της αληθείας. Τα σύννεφα της απελπισίας καλύπτουν το οποιοδήποτε ευοίωνο μέλλον των ανθρώπων. Είναι καιρός, πλέον η ανθρωπότης να επιστρέψη στην μόνη αλήθεια που είναι ο Χριστός. Με δυνατή προσευχή και θεόπνευστα λόγια ο απόστολος των Εθνών άγιος ΠΑΥΛΟΣ αναφωνεί : «Σαν εκλεκτοί, λοιπόν, του Θεού, αγιασμένοι και αγαπημένοι του, αποκτήστε φιλευσπλαγχνία, καλωσύνη, ταπεινοφροσύνη, πραότητα, μακροθυμία. Να ανέχεσθε με υπομονή ο ένας τον άλλον, και να συγχωρήτε ο ένας τον άλλον, κάθε φορά που δημιουργούνται παράπονα ανάμεσά σας. Όπως ο Χριστός σας συγχώρησε τα παραπτώματα, έτσι να κάμετε και σείς μεταξύ σας. Πάνω από όλα, να έχετε αγάπη, που είναι ο σύνδεσμος όλων και οδηγεί στην τελειότητα. Η ειρήνη του Θεού, στην οποία έχετε κληθεί όλοι σαν ένα σώμα, ας κατευθύνη τις καρδιές σας. Και για όλα να ευγνωμονήτε τον Θεό. Ο λόγος του Χριστού, με όλο τον πλούτο του, ας μένη μόνιμα ανάμεσά σας. Κι’ έτσι να διδάσκετε και να συμβουλεύετε ο ένας τον άλλον με σοφία. Να ψάλλετε με ευγνωμοσύνη στον Κύριο από την καρδιά σας ψαλμούς, ύμνους και ασματα που εμπνέει το άγιο Πνεύμα. Καθετί που λέτε η καμετε ας γίνεται στο όνομα του Κυρίου Ιησού και έτσι να ευχαριστήτε διά του Χριστού τον Θεό Πατέρα» [ Κολοσ. 3, 12-17 ].

Εφέτος, το ΠΑΣΧΑ του 2026 μετά Χριστόν, σκεπάζεται στους αγίους Τόπους με τις πολεμικές συρράξεις και τις βιαιότητες εναντίον των συνανθρώπων μας. Η προσευχή μας πρέπει να είναι δυνατή, συνεχής και γεμάτη από πίστη στον Χριστό, που είναι ο άρχοντας της ειρήνης του κόσμου, και που μόνον αυτός έχει την ουράνια δύναμη να συντρίψη οποιαδήποτε θανατηφόρα και κακή ενέργεια που προέρχεται από τον διάβολο και τους εργάτες της ανομίας. Εφέτος, όμως, η τοπική μας Εκκλησία, εορτάζει και πανηγυρίζει την συμπλήρωση εκατό (100) ετών από εκείνη την Κυριακή 23 Μαίου του 1926, τότε που έγιναν τα ΕΓΚΑΙΝΙΑ της καθεδρικής μας Εκκλησίας του αγίου αποστόλου ΠΑΥΛΟΥ, που είναι και ο ιδρυτής της. Τότε, ο μακαριστός Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κυρός ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ [ 1880 – 1968 ]  ετέλεσε την αρχιερατική Θεία Λειτουργία και τα ως άνω ΕΓΚΑΙΝΙΑ, με μεγάλη επισημότητα και την συμμετοχή του ιερού Κλήρου και του λαού, αλλά και με την παρουσία των τότε πολιτικών και στρατιωτικών αρχών. Η πρωτοβουλία της ανεγέρσεως του ιερού Ναού ξεκίνησε με  μία ομάδα ευσεβών χριστιανών στις αρχές του 1900 και τελικά ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε το 1905 από τον Μητροπολίτη Ξάνθης ΙΩΑΚΕΙΜ Σγουρό [ 1864 – 1912 ], αφού προηγουμένως ζητήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα η συγκατάθεση της Οθωμανικής διοικήσεως, διότι την εποχή αυτή η Καβάλα τελούσε υπό τουρκική κατοχή. Το έργο ανατέθηκε στον Κωνσταντινουπολίτη αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη, ο δε εφαρμοστής του έργου ήταν ο Τήνιος Μάρκος Ι. Σαμούχος. Για την ανέγερση του ιερού Ναού, πρωτοστάτησε ο ευσεβής λαός, το ‘Σωματείο Καπνεργατών Καβάλας’ και η ‘Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών Καβάλας’.

Εφέτος, το ΠΑΣΧΑ του 2026 μετά Χριστόν, σκεπάζεται στους αγίους Τόπους με τις πολεμικές συρράξεις και τις βιαιότητες εναντίον των συνανθρώπων μας. Η προσευχή μας πρέπει να είναι δυνατή, συνεχής και γεμάτη από πίστη στον Χριστό, που είναι ο άρχοντας της ειρήνης του κόσμου, και που μόνον αυτός έχει την ουράνια δύναμη να συντρίψη οποιαδήποτε θανατηφόρα και κακή ενέργεια που προέρχεται από τον διάβολο και τους εργάτες της ανομίας. Εφέτος, όμως, η τοπι-κη μας Εκκλησία, εορτάζει και πανηγυρίζει την συμπλήρωση εκατό (100) ετών από εκείνη την Κυριακή 23 Μαίου του 1926, τότε που έγιναν τα ΕΓΚΑΙΝΙΑ της καθεδρικής μας Εκκλησίας του αγίου αποστόλου ΠΑΥΛΟΥ, που είναι και ο ιδρυ-της της. Τότε, ο μακαριστός Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κυ-ρος ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ [ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ] [ 1880 – 1968 ]  ετέλεσε την αρχιερατική Θεία Λειτουργία και τα ως άνω ΕΓΚΑΙΝΙΑ, με μεγάλη επισημότητα και την συμμετοχή του ιερού Κλήρου και του λαού, αλλά και με την παρουσία των τότε πολιτικών και στρατιωτικών αρχών. Η πρωτοβουλία της ανεγέρσεως του ιερού Ναού ξεκίνησε με  μία ομάδα ευσεβών χριστιανών στις αρχές του 1900 και τελικά ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε το 1905 από τον Μητροπολίτη Ξάνθης ΙΩΑΚΕΙΜ Σγουρό [ 1864 – 1912 ], αφού προηγουμένως ζητήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα η συγκατάθεση της Οθωμανικής διοικήσεως, διότι την εποχή αυτή η Καβάλα τελούσε υπό τουρκική κατοχή. Το έργο ανατέθηκε στον Κωνσταντινουπολίτη αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη, ο δε εφαρμοστής του έργου ήταν ο Τήνιος Μάρκος Ι. Σαμούχος. Για την ανέγερση του ιερού Ναού, πρωτοστάτησε ο ευσεβής λαός, το ‘Σωματείο Καπνεργατών Καβάλας’ και η ‘Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών Καβάλας’.

Αγαπητοί μου αδελφοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !  ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ !

Ευχέτης προς τον εκ νεκρών αναστάντα διά την σωτηρίαν ημών,

τον Θεάνθρωπον Κύριον Ιησούν Χριστόν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΦΙΛΙΠΠΩΝ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ & ΘΑΣΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Ανείπωτη θλίψη έχει προκαλέσει στην τοπική κοινωνία της Ξάνθης ο θάνατος ενός 88χρονου ημεδαπού, ο οποίος έπεσε θύμα τροχαίου δυστυχήματος το βράδυ της Πέμπτης, 9 Απριλίου 2026.

Το χρονικό του δυστυχήματος

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το περιστατικό σημειώθηκε υπό συνθήκες που διερευνώνται σε δημοτική οδό οικισμού του Δήμου Τοπείρου. Ένα Ι.Χ. επιβατικό αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε 45χρονος ημεδαπός, παρέσυρε τον ηλικιωμένο άνδρα ενώ εκείνος κινείτο πεζός.

Η σύγκρουση ήταν σφοδρή, με αποτέλεσμα τον βαρύ τραυματισμό του 88χρονου. Στο σημείο έσπευσε άμεσα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο μετέφερε τον τραυματία στο Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης.

Η κατάληξη

Παρά τις προσπάθειες των ιατρών και τη νοσηλεία του, ο άτυχος ηλικιωμένος δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Τα τραύματά του αποδείχθηκαν μοιραία, και την επόμενη ημέρα, Παρασκευή 10 Απριλίου, άφησε την τελευταία του πνοή.

Σε εξέλιξη οι έρευνες

Την υπόθεση έχει αναλάβει το Αστυνομικό Τμήμα Τοπείρου, το οποίο διενεργεί τη σχετική προανάκριση. Οι αρχές εστιάζουν στα εξής σημεία:

• Τις συνθήκες ορατότητας στο σημείο τη στιγμή της παράσυρσης.

• Την ταχύτητα με την οποία κινείτο το όχημα του 45χρονου.

• Την ύπαρξη ή μη επαρκούς φωτισμού στη δημοτική οδό.

Σημείωση: Το περιστατικό επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την οδική ασφάλεια εντός των οικισμών, ειδικά κατά τις νυχτερινές ώρες, καθώς και την ανάγκη ιδιαίτερης προσοχής προς τους ηλικιωμένους συμπολίτες μας που είναι οι πλέον ευάλωτοι χρήστες του οδικού δικτύου.

Ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Βουλευτής Π.Ε. Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μακάριος Λαζαρίδης, για το Άγιο Πάσχα έκανε την εξής δήλωση:

«Βαθιά στιγμή περισυλλογής και πνευματικής αναγέννησης για όλους μας, το Άγιο Πάσχα, μέσα από το Θείο Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου, σηματοδοτεί τη νίκη της ζωής και της ελπίδας.

Σε μια περίοδο προκλήσεων, αλλά και μεγάλων δυνατοτήτων, καλούμαστε σήμερα να πορευτούμε με πίστη, αλληλεγγύη και αισιοδοξία.

Με ενότητα και συλλογική προσπάθεια, μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα μέλλον πιο δίκαιο, πιο ασφαλές και πιο ανθρώπινο.

Εύχομαι το αναστάσιμο φως να γεμίσει τις καρδιές όλων με δύναμη και ελπίδα και να γίνει οδηγός για ένα καλύτερο αύριο.

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα».

Μια ανείπωτη τραγωδία «πάγωσε» την τοπική κοινωνία της Καβάλας και των Σερρών το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου. Ένα παιδί μόλις 3 ετών έχασε τη ζωή του σε ένα σφοδρό τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε στην Εθνική Οδό Καβάλας-Σερρών, μετατρέποντας την ημέρα της προσμονής για την Ανάσταση σε θρήνο.

Το χρονικό του δυστυχήματος

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της αστυνομίας, το περιστατικό συνέβη περίπου στις 13:00 το μεσημέρι, στο οδικό τμήμα μετά το Παλαιοχώρι και πριν τη Νικήσιανη.

Υπό συνθήκες που διερευνώνται, ένα επιβατικό ΙΧ αυτοκίνητο συγκρούστηκε μετωπικά με ένα ταξί. Η σύγκρουση ήταν τόσο σφοδρή, που χρειάστηκε η άμεση επέμβαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για τον απεγκλωβισμό των επιβαινόντων από τις διαλυμένες λαμαρίνες.

Τα θύματα και οι τραυματίες

Ο τραγικός απολογισμός της σύγκρουσης συγκλονίζει:

• Νεκρό: Ένα 3χρονο παιδί, το οποίο επέβαινε στο επιβατικό ΙΧ.

• Τραυματίες: * Η μητέρα του αδικοχαμένου παιδιού, η οποία καθόταν στη θέση του συνοδηγού.

  • Ένας ακόμη ανήλικος, μέλος της ίδιας οικογένειας.

  • Πληροφορίες κάνουν λόγο και για τραυματισμό των οδηγών των δύο οχημάτων.

«Οι εικόνες από το σημείο είναι σκληρές και υπενθυμίζουν με τον πιο τραγικό τρόπο πόσο “εύθραυστη” είναι η ανθρώπινη ζωή», αναφέρουν αυτόπτες μάρτυρες, περιγράφοντας το σοκ που επικράτησε στο σημείο της σύγκρουσης.

Στο σημείο έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις της Τροχαίας και ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, τα οποία μετέφεραν τους τραυματίες στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Η κυκλοφορία στην περιοχή διεξαγόταν με δυσκολία για αρκετή ώρα, ενώ οι αρχές διενεργούν προανάκριση για τα ακριβή αίτια που οδήγησαν στη μετωπική σύγκρουση.

Το δυστύχημα αυτό έρχεται να υπογραμμίσει για ακόμη μια φορά την επιτακτική ανάγκη για προσοχή στο οδικό δίκτυο, ιδιαίτερα κατά τις ημέρες των εορτών όπου η κίνηση των οχημάτων είναι αυξημένη.

Μικρές πόλεις για μεγάλη ζωή, τα 10 ευρωπαϊκά «διαμάντια» που ξεχωρίζει το International Living 

Σε μια εποχή που οι μεγάλες μητροπόλεις «ασφυκτιούν» κάτω από το βάρος του υψηλού κόστους και των εξαντλητικών ρυθμών, η Ευρώπη στρέφει το βλέμμα στην περιφέρεια. Από τα γραφικά χωριά της Προβηγκίας μέχρι τους ήσυχους οικισμούς της Πορτογαλίας, το μοντέλο της μικρής πόλης επανέρχεται δυναμικά. Σύμφωνα με το International Living, ο χάρτης της ιδανικής καθημερινότητας επανασχεδιάζεται, με τις μικρές πόλεις να προσφέρουν κάτι που οι μεγαλουπόλεις συχνά στερούν: υψηλή ποιότητα ζωής σε προσιτό κόστος. Ο κορυφαίος διεθνής οργανισμός προτείνει προορισμούς που συνδυάζουν γοητεία, προσιτές τιμές και άνεση στην καθημερινότητα, και σε αυτόν τον χάρτη η Ελλάδα διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο με τρεις πόλεις που προσφέρουν την παραδοσιακή γαλήνη σε συνδυασμό με σύγχρονες ανέσεις.

Γαλλία: Προβηγκιακή γοητεία με πιο «ήπιες» τιμές

Στη νότια Γαλλία, πόλεις όπως το Bormes-les-Mimosas, το Lorgues, το L’Isle-sur-la-Sorgue και η μεσαιωνική Aigues-Mortes συνδυάζουν ιστορία, γαστρονομία και φυσική ομορφιά. Αμπελώνες, υπαίθριες αγορές, πέτρινα σοκάκια και παραθαλάσσια τοπία συνθέτουν ένα σκηνικό που θυμίζει κινηματογραφική ταινία. Αν και το κόστος ζωής παραμένει υψηλότερο σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι μικρές αυτές πόλεις είναι αισθητά πιο προσιτές από τα μεγάλα αστικά κέντρα της Γαλλίας. Ένα ζευγάρι που νοικιάζει ένα μέτριο διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων (60–64 τ.μ.) μπορεί να υπολογίζει μέσο μηνιαίο κόστος ζωής περίπου 1.900–3.000 ευρώ (2.210–3.374 δολάρια), με τα υψηλότερα έξοδα στο Bormes-les-Mimosas και τα χαμηλότερα στην Aigues-Mortes.

Πορτογαλία: Ήρεμοι ρυθμοί με χαμηλό κόστος

Στην Πορτογαλία, η καθημερινότητα αποκτά πιο αυθεντικό χαρακτήρα και το κόστος γίνεται ακόμη πιο προσιτό. Η Lousã προσφέρει έναν ισορροπημένο συνδυασμό φύσης και σύγχρονων υποδομών, το Amarante διατηρεί έναν ήρεμο, παραδοσιακό ρυθμό ζωής, ενώ το Castelo Branco ξεχωρίζει ως μια οικονομική αλλά πλήρως οργανωμένη πόλη με έντονη τοπική ταυτότητα. Με ενοίκια που ξεκινούν από περίπου 500 ευρώ και συνολικό μηνιαίο κόστος ζωής που κυμαίνεται μεταξύ 1.700 και 2.100 ευρώ, οι μικρές πόλεις της Πορτογαλίας αποτελούν μία από τις πιο οικονομικές επιλογές στην Ευρώπη για μια ισορροπημένη καθημερινότητα. Η Ελλάδα είναι ψηλά στη λίστα, προσφέροντας έναν σπάνιο συνδυασμό: ιστορικό βάθος, χαμηλό κόστος και άμεση πρόσβαση στη φύση.

Καβάλα: Η ισορροπία πόλης και θάλασσας

Χτισμένη αμφιθεατρικά σε έναν εντυπωσιακό κόλπο, η Καβάλα αποτελεί ένα από τα πιο ολοκληρωμένα παραδείγματα μικρής πόλης με υψηλή ποιότητα ζωής. Συνδυάζει αστικές υποδομές με την ανεπιτήδευτη γοητεία μιας παραθαλάσσιας κοινότητας. Στην παλιά πόλη της Παναγίας, τα λιθόστρωτα σοκάκια οδηγούν σε εικόνες μιας άλλης εποχής, με το κάστρο και το υδραγωγείο να δεσπόζουν πάνω από τη θάλασσα. Η καθημερινότητα εδώ είναι απλή αλλά γεμάτη: καφές στην προκυμαία, φρέσκα θαλασσινά, βόλτες στο λιμάνι. Με ενοίκια που ξεκινούν από περίπου 300 ευρώ και συνολικό μηνιαίο κόστος ζωής που μπορεί να κυμανθεί μεταξύ 1.000 και 1.600 ευρώ, η Καβάλα προσφέρει μια σπάνια ισορροπία μεταξύ άνεσης και οικονομίας.

Λιτόχωρο: Ζωή στους πρόποδες του Ολύμπου

Για όσους αναζητούν επαφή με τη φύση, το Λιτόχωρο αποτελεί έναν μικρό παράδεισο. Στους πρόποδες του Ολύμπου και λίγα μόλις λεπτά από τη θάλασσα, προσφέρει έναν τρόπο ζωής που περιστρέφεται γύρω από την απλότητα και την αυθεντικότητα. Πεζοπορικά μονοπάτια, το φαράγγι του Ενιπέα και η έντονη τοπική κοινότητα συνθέτουν ένα περιβάλλον ιδανικό για όσους θέλουν να αποσυνδεθούν από το άγχος της πόλης. Το κόστος ζωής παραμένει χαμηλό, με ενοίκια από 300 έως 600 ευρώ και συνολικά έξοδα έως 1.500 ευρώ μηνιαίως. Ναύπακτος: Από τα πιο ατμοσφαιρικά παραθαλάσσια μέρη της Ελλάδας Η Ναύπακτος είναι ίσως από τα πιο ατμοσφαιρικά παραθαλάσσια μέρη της Ελλάδας. Το ενετικό λιμάνι και το κάστρο δημιουργούν ένα σκηνικό που θυμίζει άλλη εποχή, ενώ η εγγύτητα με την Πάτρα προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα. Η ζωή εδώ κυλά με αργούς ρυθμούς. Οι ημέρες γεμίζουν με περιπάτους, κοινωνικές συναντήσεις και απλές απολαύσεις. Τα ενοίκια κυμαίνονται από 350 έως 700 ευρώ και το συνολικό κόστος ζωής παραμένει προσιτό, μεταξύ 1.100 και 1.500 ευρώ. Η ποιότητα ζωής το κοινό μυστικό Παρά τις διαφορές τους, όλες αυτές οι πόλεις έχουν ένα κοινό: προσφέρουν μια πιο ανθρώπινη καθημερινότητα. Είτε πρόκειται για ένα γαλλικό χωριό με αμπελώνες, είτε για μια ελληνική παραθαλάσσια πόλη, το ζητούμενο δεν είναι η πολυτέλεια αλλά η ποιότητα ζωής. Η εξοικονόμηση χρόνου από τις μετακινήσεις, η άμεση επαφή με τη φύση σε έναν χώρο που δεν «πνίγεται» από τσιμέντο, ίσως να είναι η πραγματική πολυτέλεια. Ένα καφέ όπου σε γνωρίζουν με το όνομά σου, μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα ή ένα βουνό που σε καλεί να το εξερευνήσεις – αυτά είναι τα στοιχεία που κάνουν τη διαφορά. Για όσους αναζητούν μια νέα αρχή ή έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, οι μικρές πόλεις της Ευρώπης, και ιδιαίτερα της Ελλάδας, αποδεικνύουν ότι το «καλύτερο» δεν σημαίνει απαραίτητα ακριβό. Είναι θέμα επιλογής.

Πηγή – Powergame.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: 

Η πορεία προς το Las Vegas ξεκίνησε το 2024 στην Αθήνα, όπου ήρθε η πρώτη πρόκριση, ενώ το 2025, στον Ευρωπαϊκό τελικό,  η ελληνική συμμετοχή κατέκτησε την πρώτη θέση για την Ελλάδα, εξασφαλίζοντας το εισιτήριο για τον παγκόσμιο τελικό.

Εκεί, η προσπάθεια επιβραβεύτηκε με την 6η θέση παγκοσμίως, καθώς και με τη διάκριση Best Young Gelato Talent, επιβεβαιώνοντας τη δημιουργικότητα και την τεχνική αρτιότητα της συμμετοχής.

Το gelato με τίτλο «Exotic Greek Cheese» αποτέλεσε μια σύγχρονη προσέγγιση της ελληνικής γεύσης, συνδυάζοντας ανθότυρο με καραμέλα βουτύρου, νότες από μάνγκο και λάιμ, και παστέλι βουτύρου. Το αποτέλεσμα ήταν μια ισορροπημένη και τολμηρή γευστική πρόταση, που γεφύρωσε την παράδοση με τη σύγχρονη γαστρονομική δημιουργία.

Ο διαγωνισμός συνδιοργανώθηκε από τις Carpigiani και SIGEP, ενώ η διοργάνωση στο Las Vegas πραγματοποιήθηκε με τη χρηματοδότηση του Ιταλικού Οργανισμού Εμπορίου (Italian Trade Agency), γεγονός που ενισχύει περαιτέρω το κύρος και τη διεθνή σημασία του θεσμού.

Η διάκριση αυτή αποτελεί μια σημαντική στιγμή όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για την ελληνική ζαχαροπλαστική, αναδεικνύοντας πώς η ποιότητα, η συνέπεια και ο σεβασμός στην πρώτη ύλη μπορούν να ξεχωρίσουν σε παγκόσμιο επίπεδο. Για τον Χαράλαμπο Μαραντίδη, αυτή η διάκριση δεν είναι απλώς μια επιτυχία.

Είναι η απόδειξη ότι όταν η παράδοση συναντά τη δημιουργικότητα, μπορεί να φτάσει παντού.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε μάνγκο, λάιμ και ανθότυρο…

υπάρχει πάντα μια γεύση από Ελλάδα.

ΠΗΓΗ

Σε κλίμα κατάνυξης αλλά και εορταστικής αισιοδοξίας κινήθηκε σήμερα η αγορά της Ελευθερούπολης, με τον Δήμαρχο Παγγαίου, Φίλιππο Αναστασιάδη, να δίνει το «παρών» στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Συνοδευόμενος από στενούς του συνεργάτες και μέλη της δημοτικής αρχής, όπως ο Χρήστος  Μποσμπότης και ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΠ Ανδρέας Καλλικίδης ο κ. Αναστασιάδης επέλεξε την κορύφωση του Θείου Δράματος για να βρεθεί δίπλα στους δημότες και τους επαγγελματίες της περιοχής, ανταλλάσσοντας ευχές για το επερχόμενο Πάσχα.

Η περιοδεία στην αγορά δεν είχε τυπικό χαρακτήρα, αλλά εξελίχθηκε σε μια σειρά από θερμές συναντήσεις. Συνάντηση με τον Αντιπεριφερειάρχη Καβάλας Θόδωρο Μαρκόπουλο και τον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Δημήτρη Παπουτσή.

Ο Δήμαρχος είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με:

• Τοπικούς εμπόρους: Ενημερώθηκε για την κίνηση των ημερών και τις προκλήσεις της τοπικής οικονομίας.
• Πολίτες: Δέχθηκε ευχές και μοιράστηκε προβληματισμούς της καθημερινότητας σε ένα ιδιαίτερα ζεστό κλίμα.
• Επισκέπτες: Η Ελευθερούπολη, ως κέντρο του Δήμου Παγγαίου, προσέλκυσε πλήθος κόσμου που κατέβηκε για τα τελευταία ψώνια πριν την Ανάσταση.

«Μια ζεστή κουβέντα, ένα χαμόγελο, μια ευχή από καρδιάς — αυτές οι στιγμές δίνουν το αληθινό νόημα των ημερών», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Αναστασιάδης.

Μέσα από την παρουσία του, ο Φίλιππος Αναστασιάδης θέλησε να στείλει ένα μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης. Σε σχετική του ανάρτηση, ευχήθηκε σε όλους τους δημότες:

• Υγεία πάνω από όλα.
• Αγάπη και συμπόνοια προς τον συνάνθρωπο.
• Φως στις καρδιές, συμβολίζοντας την ελπίδα που φέρνει το Αναστάσιμο μήνυμα.

Το κλίμα στην πόλη: Παρά τη φόρτιση της Μεγάλης Παρασκευής, η αγορά της Ελευθερούπολης έσφυζε από ζωή, με τους κατοίκους να προετοιμάζονται για την περιφορά του Επιταφίου το βράδυ, διατηρώντας ζωντανές τις παραδόσεις του τόπου.

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους!

Η ανθρωπίνη ψυχή σε μοναδικές στιγμές περισυλλογής, σκέψεως και προσευχής, συγκινήσεως και ευγνωμοσύνης, καλείται να προσκυνήση τα άγια και σωτήρια και φρικτά πάθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού.

«Υιέ της Παρθένου, Θεέ της Παρθένου και Δημιουργέ του κόσμου, δικό σου το πάθος και το βάθος της σοφίας. Συ γνωρίζεις αυτό που ήσουν και αυτό που έγινες. Συ το θέλησες να πάθης και καταδέχθηκες να έλθης να σώσης τους ανθρώπους. Συ τα δικά μας κρίματα σαν Αμνός σήκωσες επάνω σου. Συ αυτά τα κρίματα τα θανάτωσες με την σφαγή σου, Λυτρωτή, και όλους τους ελευθέρωσες. Είσαι ο ίδιος και όταν πάσχεις και όταν δεν πάσχεις. Συ είσαι που πεθαίνεις και σώζεις. Συ έδωσες στη σεμνή το θάρρος να σου φωνάζη : Ω Υιέ και Θεέ μου» [ Κοντάκιο αγίου Ρωμανού Μελωδού ] .

Μεγάλη Παρασκευή, σήμερα, 2026 χρόνια μετά από την επί της γης γέννηση του Θεανθρώπου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Μεγάλη Παρασκευή, σήμερα, και η Ορθόδοξος Χριστιανική Εκκλησία μας, με δέος, με σιωπή, με συγκίνηση και άπειρη ευγνωμοσύνη ατενίζει το επί του Σταυρού μυστήριο της θείας οικονομίας του αγίου Τριαδικού Θεού μας, του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος. Μέσα στην αγία μας Εκκλησία, στην οποία και ανήκομε, ο καθένας και η καθεμία, παραμένομε με τα δάκρυα της ψυχής και του σώματός μας συγκλονισμένοι, καθώς ο Κύριος της δόξης, ο Χριστός, απλώνεται και σταυρώνεται ως ο χειρότερος κακούργος του κόσμου, παίρνοντας επάνω τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, για να τις εξαφανίση μαζύ με τον θάνατο που προκάλεσαν, πλύνοντας με το άχραντο αίμα του την πληγή του προπατορικού αμαρτήματος, και ελευθερώνοντας κάθε άνθρωπο από την αιωνία καταδίκη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο έγκλημα του δημιουργήματος προς τον δημιουργό του, από το ότι οι άνθρωποι και οι συμπατριώτες του Χριστού τον ωδήγησαν στον διά σταυρού θάνατο.

Οι ύμνοι της αγίας και Μεγάλης Παρασκευής οδηγούν κάθε ανθρωπίνη ψυχή σε μοναδικές στιγμές περισυλλογής, σκέψεως και προσευχής, συγκινήσεως και ευγνωμοσύνης, καθώς παρουσιάζουν μπροστά μας, τα άγια και σωτήρια και φρικτά πάθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού, τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, τις ύβρεις, τα γέλια, την κατακόκκινη χλαμύδα, τον κάλαμο, τον σπόγγο, το ξύδι, τα καρφιά, την λόγχη και προπάντων τον σταυρό και τον θάνατο, τα οποία για εμάς με την θέλησή του δέχθηκε να υποστή. Σήμερα, Μεγάλη Παρασκευή, όλο αυτό το θείο δράμα εξελίσσεται μπροστά μας, και μας κατευθύνη στον φρικτό Γολγοθά.

Ένας από αυτούς τους ύμνους είναι και το ποίημα του αγίου ΡΩΜΑΝΟΥ του Μελωδού, που ακούσαμε στην αρχή του κειμένου αυτού. Ο ποιητής συνθέτει ένα θαυμάσιο ποίημα με θέμα το πάθος του Κυρίου και τον θρήνο της Θεοτόκου Μαρίας. Τοποθετεί μία συνομιλία της Παναγίας μας με τον Υιό και Θεό της, που αφορά στην θλίψη της και στον πόνο της καθώς τον ατενίζει σταυρωμένο, ματωμένο, πονεμένο, μόνο και χτυπημένο, άδικα καταδικασμένο και ετοιμοθάνατο.

Για τα γεγονότα του Σταυρού γράφει ο Μέγας ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας (298-373 μ.Χ.): «Έκρινε, μάλιστα, ο Σωτήρας ότι ήταν καλό να τα κάμη όλα αυτά, ώστε οι άνθρωποι, αφού αγνόησαν την πρόνοιά του για τα πάντα και δεν κατενόησαν μέσω της κτίσεως την Θεότητά του, να αναβλέψουν έστω και από τα έργα τα οποία επιτελούσε με το σώμα του, και μέσω αυτού να εννοήσουν τον Πατέρα, αναλογιζόμενοι, όπως προηγουμένως είπα, την πρόνοιά του για τα πάντα. Διότι, ποιος, αφού είδε την εξουσία του απέναντι στους δαίμονες, η είδε τους δαίμονες να ομολογούν ότι αυτός είναι ο Κύριός τους, θα έχη ακόμη αμφιβόλους λογισμούς εάν αυτός είναι ο Υιός του Θεού και η σοφία και η δύναμη; Διότι και την κτίση δεν την έπλασε έτσι ώστε να σιωπά, αλλά το πιο θαυμαστό είναι ότι και στον θάνατο και μάλιστα σε αυτό το τρόπαιο που έστησε κατά του θανάτου, εννοώ, βεβαίως, τον σταυρό, όλη η κτίση ωμολογούσε ότι αυτός ο οποίος ήταν βέβαιο ότι πάσχει σωματικώς, δεν είναι απλώς άνθρωπος, αλλά Υιός Θεού και Σωτήρας των πάντων. Διότι όταν ο ήλιος σκοτίσθηκε και η γη εσείετο και τα βουνά σχίζονταν, όλοι τρόμαξαν. Αυτά απεδείκνυαν ότι ο Χριστός μεν που ευρισκόταν επάνω στο σταυρό είναι Θεός, και ότι όλη η κτίση είναι δούλη του και με τον φόβο της μαρτυρούσε την παρουσία του Δεσπότη. Έτσι, λοιπόν, ο Θεός Λόγος με τα έργα του, εφανέρωσε τον εαυτό του στους ανθρώπους» [ Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Λόγος Β’ «Περί Ενανθρωπήσεως» ].

Αλλά και ο άγιος ΙΩΑΝΝΗΣ ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ τον 8^ο  αιώνα μ.Χ. στον περίφημο Λόγο του στην αγία Παρασκευή και στον Σταυρό, γράφει μεταξύ των άλλων : «‘Έβαλαν μαζύ του και άλλους δύο κακούργους’. Έχει φθάσει ο λόγος μου στην ενδεκάτη ώρα της ημέρας, για να μην εξαντλήση κάποιος την υπομονή του. Και θα ήθελα, βέβαια να παρατρέξω την ιστορία, επειδή σας την έχω διηγηθεί πολλές φορές, βλέπω όμως τον ληστή να με παρασύρη συνεχώς. Και δεν είναι παράξενο. Αφού παρεβίασε και την πόρτα του παραδείσου, μεταβάλλοντας την τέχνη του σε σωτηρία. Στεκόταν στον σταυρό ο αμνός και δύο λύκοι. Αλλά ενώ ο ένας έμεινε σταθερός στη γνώμη του, ο άλλος άλλαξε και είπε. ‘μνήσθητί μου, όταν έλθης στη βασιλεία σου’. Ω, δύναμη του Ιησού! Ο ληστής γίνεται τώρα προφήτης, που κηρύττει από τον σταυρό. ‘μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης στη βασιλεία σου’. Τι βλέπεις, ληστή, στον βασιληά; Ραπίσματα, εμπτυσμούς, καρφιά και σταυρό και τα περιπαίγματα των Ιουδαίων και των στρατιωτών την λόγχη που τώρα ξεγυμνώνεται. Δεν βλέπω, λέγει, τα φαινόμενα. Βλέπω τους αγγέλους να στέκουν ολόγυρα, τον ήλιο να φεύγη, το καταπέτασμα να σχίζεται, την γη να τρέμη, τους νεκρούς να ετοιμάζονται να βγούν. Και ο Ιησούς που δέχεται όλους και τους προφήτες που ήλθαν την ενδεκάτη ώρα σαν εργάτες, δίνοντας το ίδιο δηνάριο, του λέγει: ‘σε βεβαιώνω, ότι σήμερα θα είσαι μαζύ μου στον παράδεισο’. Εγώ σε έβγαλα, εγώ θα σε ξαναβάλω μέσα, εγώ που έκλεισα τις πόρτες του παραδείσου και τις ασφάλισα με την πυρίνη ρομφαία. Αν δεν βάλω μέσα εγώ κάποιον, μένουν οι πόρτες κλεισμένες. Έλα ληστή, λήστεψες τον διάβολο. πήρες στεφάνι νίκης εναντίον του. είδες ένα άνθρωπο και τον προσεκύνησες ως Θεό. πέταξες τα παληά σου όπλα και πήρες τα όπλα της πίστεως. Ενώ γίνονταν αυτά και όλα αγιάζονταν, ο ήλιος από τον αιθέρα, το ξύλο από τα φυτά, η χολή από τα ζώα, ο αδιαίρετος χιτώνας από τα υφάσματα, η πορφυρή στολή από την θάλασσα, η λόγχη και τα καρφιά από τα μέταλλα και το σίδηρο, και η δίδυμη πηγή αίματος και νερού που ανέβλυσε, ο Σωτήρας έκαμε το ιδικό του. ‘Πατέρα μου, συγχώρησε την αμαρτία τους’. Για ποιους λέγει το ‘συγχώρησε’; Για τους Έλληνες, τους Ιουδαίους, τους ξένους, τους βαρβάρους, για όλους γενικά. Μια φορά το είπε, και η πράξη επαναλαμβάνεται συνεχώς. Μήπως είπε μόνο για τους εχθρούς του το ‘συγχώρησε’; Το λέγει για κάθε λαό και το λέγει συνεχώς και όποιος θέλει το λαμβάνει» [αγίου ΙΩΑΝΝΟΥ του ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, Λόγος Γ’ Εις την αγίαν Παρασκευήν και εις τον Σταυρόν ].

Για την θεόσωμη ταφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού το Μέγα Σάββατο της 7ης Απριλίου του 882 μ.Χ., γράφει μεταξύ των άλλων, ο άγιος και μέγας Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ΦΩΤΙΟΣ : « Αλλά δεν είναι τόσο ευχάριστο, όσο το πάθος που αναβλύζει απάθεια και ο θάνατος που ανθίζει την ωραιότητα της αθανασίας. Δεν είναι τόσο ευχάριστο, όσο ο άδης που του παίρνουν τα λάφυρα και ο θάνατος που νεκρώνεται, οι τάφοι που αδειάζουν, και η εξουσία εναντίον όλων την οποία παίρνει ο Κύριος με τα αγωνίσματά του. Διότι το να κρεμασθή σωματικά στο σταυρό αυτός που συγκρατεί και έχει κτίσει τα πάντα και να ταφή στα λαγούμια της γης, να κατεβή στον άδη και να συμπεριληφθή στον αριθμό των νεκρών, είναι βέβαια φρικτό και να το ακούση κάποιος μόνο, είναι φοβερό και να το νοήσουν οι άγγελοι, όπως και αβάσταχτο για όλη την κτίση να συμβαίνη, έστω και αν είναι άψυχη. Αλλά όσο καμμιά υπερβολή θάμβους και φρίκης δεν άφησε περιθώριο να δημιουργηθή από κανενός τον λογισμό, τόσο σε ανέκφραστο μέγεθος διευρύνεται για εμένα η φιλανθρωπία και η πρόνοιά του. Και γκρεμίζεται βέβαια το καταπέτασμα του ναού και ο ηνίοχος της ημέρας ο ήλιος βυθίζεται σε πολύ σκοτάδι, και η γη κατασείεται τρομαγμένη, και αλλάζουν την όψη τους σύμφωνα με την σκυθρωπότητα του πάθους. Αλλά και οι τάφοι που εγκυμονούν τους νεκρούς καταλαμβάνονται από τους οδυνηρούς πόνους του τοκετού, και τα βασίλεια του άδη αδειάζουν και καταργούνται λαφυραγωγημένα από την δύναμη εκείνου που έπαθε, και το ανθρώπινο γένος, αυτό που ήταν σκοπός του Κυρίου και για το οποίο υπέμεινε και τα πάθη και τον θάνατο, απαλλάσσεται από εκείνη την οδυνηρή και παλαιά τυραννία» [ΦΩΤΙΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Ομιλία ΙΑ’ λεχθείσα το Μέγα Σάββατο [7-4-882 μ.Χ.].

Αγαπητοί μου και αγαπητές μου,

Η τραγική κατάσταση, στην οποία ευρίσκεται η ανθρωπότητα, μέσα στα σύννεφα των πολέμων και της καταστολής κάθε προσπαθείας που ενώνει και οδηγεί στην ειρήνη και στην χαρά, μας οδηγεί στο ότι υφίσταται μεγάλη ανάγκη να προσκυνήσωμε ταπεινά τον Εσταυρωμένο, Παθόντα και Ταφέντα Κύριο ημών Ιησού Χριστό, και με μετάνοια και συναίσθηση της αμαρτωλότητός μας να τον παρακαλέσωμε να μας συγχωρήση και να μας οδηγήση ενωμένους μέσα στην αγία μας Εκκλησία, στην αιωνία βασιλεία του.

Ευχέτης προς τον Σταυρωθέντα,

Παθόντα και Ταφέντα υπέρ ημών Κύριον Ιησούν Χριστόν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΦΙΛΙΠΠΩΝ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ & ΘΑΣΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ