Χρονόμετρο

    Στη δημοκρατία των influencers

    Δημοσιεύτηκε στις

    Σε κάθε περίπτωση, η απάντηση στο ερώτημα εάν κάποιος/α θα κάνει κάποιο εμβόλιο ή όχι, αφορά αποκλειστικά τα ευαίσθητα προσωπικά του δεδομένα. Όχι όμως και στην περίπτωση της πανδημίας του νέου κορωνοϊού. Εδώ, σύμφωνα και με τη γνώμη των περισσότερων (όχι όλων) των συνταγματολόγων που δημόσια έχουν τοποθετηθεί για το θέμα, η αναγκαιότητα εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού, ακόμη και με τη μορφή της υποχρεωτικότητας, όχι όμως του καταναγκασμού, αποτελεί συνταγματικά επιτρεπτή πρακτική.

    Το θέμα αυτού του κειμένου όμως δεν είναι αυτό.

    Είναι η μετατροπή ενός ζητήματος που κανονικά θα έπρεπε να αποτελεί απόδειξη του αισθήματος «κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης», όπως επιτάσσει η παρ.4 του αρ.25 του Συντάγματος, σε ιδεολογικοπολιτική διαφορά. Μία διαφορά που γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα ΜΜΕ, με την αγαστή συνεργασία των επικοινωνιολόγων των κομμάτων με τους μισθοδοτούμενος (άμεσα ή έμμεσα) κονδυλοφόρους τους.

    Έτσι, στα πλαίσια των παραπάνω, η αντιπολίτευση με δηλώσεις της σχεδόν χρεώνει στην κυβέρνηση την ευθύνη για τους νεκρούς της πανδημίας, ενώ από την κυβερνητική πλευρά έχουν υποστηριχθεί δημόσια δηλώσεις πως με την έναρξη του εμβολιασμού θα επέλθει το τέλος των κομματικών της αντιπάλων!

    Συνέπεια της μετατροπής ενός θεμελιώδους ατομικού δικαιώματος των πολιτών, αυτού της προστασίας της προσωπικής του υγείας, και ενός κοινωνικού τους δικαιώματος, και άρα υποχρέωσης του κράτους, στη διασφάλιση -στο μέτρο του δυνατού- των μέσων για την προστασία του, σε κομματική (και εν μέρει ιδεολογική) αντιπαράθεση, είναι και η εντατική, σε υπερθετικό βαθμό, ενασχόληση του συνόλου των ΜΜΕ με αυτό.

    Η σχεδόν μονοθεματικόηττα των δελτίων ειδήσεων, ιδιαίτερα των τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας, έφτασε στο απόγειό της την ημέρα της έναρξης του εμβολιασμού των πολιτών.

    Έτσι, η απύθμενη υποκρισία τους, έφτασε στο σημείο να «αναδείξει» την 27η Δεκεμβρίου του 2020 σε«ιστορική ημέρα», ίσως όχι χωρίς «βοήθεια»!

    Η αλήθεια είναι πως η «ιστορικότητα» της ημέρας, απλά προστίθεται και συμπληρώνει τον καμβά ανάλογων «ιστορικών στιγμών» του κακού παρελθόντος της 4ης εξουσίας, σε παγκόσμιο μάλιστα επίπεδο. Έγκειται δε, στο γεγονός της επιβεβαίωσης του εξευτελισμού της, αλλά κι εκείνων που σκέφθηκαν, οργάνωσαν και πρότειναν τον, σε δημόσια θέα, εμβολιασμό θεσμικών οργάνων του κράτους, στον ανώτατο μάλιστα βαθμό, με το σκεπτικό του «επηρεασμού δια του παραδείγματος».

    Έτσι, Πρόεδροι και Πρωθυπουργοί κρατών, αποδέχονται τον ρόλο του «influencer» (επηρεαστή γνώμης) που τους αποδίδουν τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απεκδυόμενοι και τα τελευταία ίσως ψήγματα κύρους και σεβασμού που φέρει το δημόσιο κρατικό αξίωμα που υπηρετούν.

    Κι εμείς, ως λαός, μετατρεπόμαστε σε έναν «ιδιότυπο ηδονοβλεψία» από μια «κλειδαρότρυπα» που πλέον έχει πάρει τη μορφή της οθόνης μιας smartTV, ενός tabletή του (x) γενιάς κινητού μας τηλεφώνου.

    Κι έτσι, διολισθαίνουμε όλο και περισσότερο από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία των αξιών, των δικαιωμάτων και της «κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης», στη δημοκρατία της εικόνας, των influencersκαι του παρασιτικού κατεστημένου τους.

     

    Τσακίρης Α. Γιώργος

    Καβάλα

    6948-811011

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Οικονομικές Διαστάσεις της Πανδημίας COVID-19

    Δημοσιεύτηκε στις
    Αθανάσιος Πάσχου
    Υποπτέραρχος ε.α., Διεθνές Οικονομικό Δίκαιο-LLM
    πρώην Διοικητής Νοσοκομείου ΕΣΥ
    Γεν. Γραμματέας Συνδέσμου Αποφοίτων ΣΣΑΣ.

     

    Πανδημία και Οικονομική Κρίση

    Από την 11η Μαρτίου 2020 που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κήρυξε τη νόσο COVID-19 ως Πανδημία, διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν σε ισχυρή ένταση τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν μια μεγάλη Παγκόσμια Οικονομική Κρίση, ενώ δημιουργούνται συνθήκες ακραίας φτώχειας (πρόβλεψη ΔΝΤ για 90 εκατ. ανθρώπων σε συνθήκες ακραίας φτώχειας το 2020).

    Η πανδημία επηρέασε και επηρεάζει την οικονομία μέσω τριών διαύλων, α) τον δίαυλο της Προσφοράς (μειώθηκε η ποσότητα και ποιότητα της προσφερόμενης εργασίας), β) τον δίαυλο της Ζήτησης (περιορίστηκε σημαντικά η κατανάλωση λόγω μείωσης των εισοδημάτων και της συλλογικής ανασφάλειας) και γ) τον δίαυλο της Χρηματοπιστωτικής Διάδρασης (ασκείται μεγάλη πίεση στο τραπεζικό σύστημα, αυξάνονται οι επισφάλειες και τα «κόκκινα δάνεια» )

    Για πρώτη φορά στην ιστορία βλέπουμε ότι μια πανδημία μπορεί να οδηγήσει την ανθρωπότητα σε σοβαρή και ποσοτικά μετρήσιμη παγκόσμια οικονομική κρίση ή ακόμα και σε ανθρωπιστική κρίση. Και τούτο  παρά το υψηλό παγκοσμίως παραγόμενο ΑΕΠ, την ύπαρξη ισχυρών διεθνών οικονομικών θεσμών και οργανισμών καθώς και των μηχανισμών παρέμβασης που διαθέτει το παγκόσμιο σύστημα (ΟΗΕ υπό την αιγίδα του οποίου λειτουργούν ΠΟΥ-ΠΟΕ-ΔΝΤ-Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΟΣΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΚΤ κ.α.).

    Οι Οργανισμοί όμως αυτοί και μεγάλα κράτη δεν αντιλήφθηκαν έγκαιρα τη σοβαρότητα της πανδημίας, πλην εξαιρέσεων, και δεν ενεργοποιήσουν άμεσα τις οικονομικές και λοιπές διαδικασίες που τα ίδια  έχουν θεσπίσει για να χρηματοδοτήσουν τη μάχη κατά του κορονοϊού.

     

    Από τις αδυναμίες που αναδείχτηκαν στην αντιμετώπισή της πανδημίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της ΕΕ έχει ήδη προς έγκριση νέα Πρόταση-Κανονισμό για την Υγεία με ισχύ από 1ης Ιαν. 2021 μέχρι το  2027, καταργώντας αντίστοιχα τον Βασικό Κανονισμό για την Υγεία Νο.282/2014.

     

    Η χώρα μας στο πρώτο κύμα του κορονοϊού την άνοιξη 2020 αντέδρασε έγκαιρα, πήρε τα αναγκαία μέτρα που σύστησε η αρμόδια επιστημονική επιτροπή και επ΄αυτού έλαβε τα εύσημα και τα θετικά διεθνή σχόλια για την επιτυχία της. Τώρα όμως που το δεύτερο κύμα της πανδημίας εμφανίστηκε επιθετικότερο με πολλά κρούσματα και σημαντικές απώλειες συμπολιτών μας, άρχισαν να φαίνονται αρκετές δυσλειτουργίες στο ΕΣΥ και στο σύστημα προστασίας της Δημόσιας Υγείας.

     

    Οικονομικές Επιπτώσεις στην Ελλάδα

    Οι οικονομικές επιπτώσεις της Πανδημίας, οι σχετικοί οικονομικοί δείκτες και άλλα αριθμητικά μεγέθη προβλέπεται να διαμορφωθούν ως εξής, σύμφωνα με τις συνδυασμένες προβλέψεις Υπ.Οικ., ΤτΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ :

             ΕΤΗ                            2019                  2020               2021       

    ΑΕΠ (Ύφεση)                     1,9%                 –10,5%            4,8%

    Δημοσιονομικό Έλλειμμα   1,5%                  7,2%              3,9%

    Χρέος/ΑΕΠ                         180,5%              210%             200,7%

    Ανεργία                               17,3                   18,9%             17,9%

    Πληθωρισμός                      0,5%                 -1,3%              0,9%

     

    ΑΕΠ 2020,  162,7 δισ ΕΥΡΩ, (από 183,4 δισ ΕΥΡΩ το 2019)

    ΑΕΠ 2021,  171,9 δισ  ΕΥΡΩ

    Δημόσιο Χρέος 2020 340  δισ Ευρώ.-Για το 2021 343,2 δισ Ευρώ

    Lockdown,  Κόστος ανά ημέρα €160-180 εκατ.(30 μέρες, €5 δισ ή 3% του ΑΕΠ)

    Σύμφωνα με την κομισιόν η ελληνική οικονομία επηρεάστηκε σημαντικά καθώς ο μεγάλος τομέας των υπηρεσιών και η υψηλή εξάρτησή της από τον εξωτερικό τουρισμό την κατέστησαν ιδιαίτερα ευάλωτη.

    Κυρίαρχο στοιχείο, απέναντι στην πανδημία σε επίπεδο ΕΕ είναι η δημιουργία του Αναπτυξιακού Ταμείου (Next Generation EU Fund), το οποίο θα χρηματοδοτήσει αναπτυξιακές πρωτοβουλίες την περίοδο 2021-2027 αξίας 750 δισεκ. Ευρώ. Η Ελλάδα θα εισπράξει 30,2 δισεκ. ευρώ εκ των οποίων 17,7 δισεκ. ευρώ θα είναι επιχορηγήσεις και τα υπόλοιπα 12,5 δισεκ. ευρώ  θα είναι πολύ χαμηλότοκα δάνεια. Οι πρώτες εκτιμήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος για τις επιπτώσεις του Αναπτυξιακού Ταμείου στον ετήσιο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης για τα έτη 2021-2027αυτά θα είναι >2% .

    Βασικές Οικονομικές Επεμβάσεις

    Προς αντιμετώπιση της πανδημικής κρίσης, δύο κατά βάση είναι οι οικονομικές δράσεις και αφορούν:

    α. Υγειονομικό Κόστος-Επενδύσεις στην Υγεία για την θωράκιση των συστημάτων υγείας τόσο προς αποσόβηση της κρίσης όσο και για την προετοιμασία των συστημάτων υγείας για πιθανή νέα κρίση στο μέλλον.

    β.   Κοινωνικό Κόστος-Δαπάνες  για την ενίσχυση των εργαζομένων, των επιχειρήσεων, των νοικοκυριών και των αδυνάτων εν γένει προς αποφυγή μιας επαπειλούμενης ανθρωπιστικής κρίσης και εκτεταμένης φτώχειας που θα οδηγούσε σε περισσότερους ακόμα θανάτους στην κοινωνία εκτός από τον ίδιο τον κορονοϊό.

    Οι δαπάνες αυτές σκοπό έχουν να ενισχύσουν την κοινωνική συνοχή απέναντι στις δυσμενείς επιπτώσεις που επιφέρει το lockdown στη μαζική ψυχολογία της κοινωνάς και από τον γενικότερο διάχυτο φόβο και πανικό απέναντι στη φτώχεια και την ανεργία.

    Επίλογος-Συμπεράσματα

    Η Πανδημία της Covid-19  από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσής της επηρέασε αρνητικά σε σημαντικό βαθμό την παγκόσμια οικονομία και σχεδόν κανένα κράτος του πλανήτη δεν έμεινε ανεπηρέαστο. Οι άμεσες και έμμεσες οικονομικές επιπτώσεις που δραματικά συνεχίζονται, συνοπτικά είναι:

    -Σημαντική Ύφεση με μεγάλη Μείωση του ΑΕΠ, Αύξηση του δημόσιου χρέους, Αύξηση του Δανεισμού για τη χρηματοδότηση των δομών υγείας και των αδυνάτων, Αύξηση της Ανεργίας, Αύξηση των Δημοσιονομικών Ελλειμμάτων, Μείωση της Παραγωγής, Μείωση της Κατανάλωσης, Αύξηση της Παγκόσμιας Φτώχειας.

    -Η πανδημία σταμάτησε την πρόοδο και τον αγώνα για την ευημερία, δημιουργεί ανασφάλεια και διάχυτο συλλογικό φόβο στον πληθυσμό, αφήνει πολλά θύματα συνανθρώπων μας, δημιουργεί τεράστια πίεση στο υγειονομικό σύστημα και ταυτόχρονα αναδεικνύει τις αδυναμίες και ελλείψεις του, επαναπροσδιορίζει τις συνεργασίες μεταξύ κρατών για πιο αποτελεσματική κοινή δράση σε κρίσιμα ζητήματα υγείας, αναδεικνύει τέλος τις αδυναμίες πολλών διεθνών Οργανισμών.

    -Στα θετικά της πανδημίας είναι, η Μείωση του Πληθωρισμού, η μείωση των διεθνών τιμών του πετρελαίου, η αύξηση της αποταμίευσης  και των τραπεζικών καταθέσεων λόγω υποχρεωτικής αποχής από την κατανάλωση, η αύξηση του ηλεκτρονικού εμπορίου (η οποία όμως τελικά θα οδηγήσει αργότερα στο κλείσιμο πολλών ανταγωνιστικών επιχειρήσεων με αντίστοιχη αύξηση των ανέργων), ο ταχύτερος ψηφιακός μετασχηματισμός πολλών δραστηριοτήτων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

    -Στα θετικά μπορούμε να πούμε ότι συγκαταλέγεται η ισχυροποίηση των συστημάτων υγείας. Η λήξη της πανδημίας είναι σίγουρο ότι θα βρει το δημόσιο σύστημα υγείας σε καλύτερο επίπεδο αφού τεράστιοι οικονομικοί πόροι διοχετεύονται στα νοσοκομεία και στο ΕΣΥ για την αντιμετώπιση της νόσου.

    -Το Σύστημα Υγείας την επόμενη μέρα θα βρεθεί με περισσότερο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και επενδύσεις σε σύγχρονο ιατροβιολογικό εξοπλισμό που δεν θα γινόταν χωρίς την πίεση της πανδημίας. Βεβαιότατα η πανδημία θα αναδείξει και τις αδυναμίες των λοιπών δομών του ΕΣΥ (πχ ΠΦΥ) που θα παραμείνουν υποβαθμισμένες εκτός αν υπάρξει σωστή ιεράρχηση αναβάθμισής τους, ενώ φαίνεται επιτακτικότατη η ανάγκη της ριζικής-συνολικής αναδιοργάνωσής του ΕΣΥ.

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: Στα 27 νέα κρούσματα η Καβάλα

    Δημοσιεύτηκε στις

    Αναλυτικά, η κατανομή των νέων κρουσμάτων στη χώρα μας έχει ως εξής:

    • 13 κρούσματα κατά τους ελέγχους που διενεργήθηκαν στις πύλες εισόδου της χώρας
    • 1 εισαγόμενο κρούσμα που προσήλθε αυτοβούλως για έλεγχο
    • 303 κρούσματα στην Περιφέρεια Αττικής
    • 283 κρούσματα στην Π.Ε. Θεσσαλονίκης
    • 20 κρούσματα στην Π.Ε. Αιτωλοακαρνανίας
    • 9 κρούσματα στην Π.Ε. Αργολίδας
    • 29 κρούσματα στην Π.Ε. Αρκαδίας
    • 2 κρούσματα στην Π.Ε. Άρτας
    • 10 κρούσματα στην Π.Ε. Αχαΐας
    • 12 κρούσματα στην Π.Ε. Βοιωτίας
    • 6 κρούσματα στην Π.Ε. Γρεβενών
    • 31 κρούσματα στην Π.Ε. Δράμας
    • 23 κρούσματα στην Π.Ε. Έβρου
    • 1 κρούσμα στην Π.Ε. Εύβοιας
    • 3 κρούσματα στην Π.Ε. Ευρυτανίας
    • 9 κρούσματα στην Π.Ε. Ηλείας
    • 27 κρούσματα στην Π.Ε. Ημαθίας
    • 9 κρούσματα στην Π.Ε. Ηρακλείου
    • 4 κρούσματα στην Π.Ε. Θήρας
    • 7 κρούσματα στην Π.Ε. Ιωαννίνων
    • 27 κρούσματα στην Π.Ε. Καβάλας
    • 2 κρούσματα στην Π.Ε. Καλύμνου
    • 25 κρούσματα στην Π.Ε. Καρδίτσας
    • 5 κρούσματα στην Π.Ε. Καστοριάς
    • 3 κρούσματα στην Π.Ε. Κέρκυρας
    • 1 κρούσμα στην Π.Ε. Κεφαλληνίας
    • 58 κρούσματα στην Π.Ε. Κιλκίς
    • 42 κρούσματα στην Π.Ε. Κοζάνης
    • 4 κρούσματα στην Π.Ε. Κορινθίας
    • 3 κρούσματα στην Π.Ε. Λακωνίας
    • 48 κρούσματα στην Π.Ε. Λάρισας
    • 3 κρούσματα στην Π.Ε. Λασιθίου
    • 6 κρούσματα στην Π.Ε. Λέσβου
    • 35 κρούσματα στην Π.Ε. Μαγνησίας
    • 6 κρούσματα στην Π.Ε. Μεσσηνίας
    • 2 κρούσματα στην Π.Ε. Μήλου
    • 1 κρούσμα στην Π.Ε. Νάξου
    52 κρούσματα στην Π.Ε. Ξάνθης
    • 36 κρούσματα στην Π.Ε. Πέλλας
    • 50 κρούσματα στην Π.Ε. Πιερίας
    • 2 κρούσματα στην Π.Ε. Πρέβεζας
    • 4 κρούσματα στην Π.Ε. Ρεθύμνου
    • 30 κρούσματα στην Π.Ε. Ροδόπης
    • 9 κρούσματα στην Π.Ε. Ρόδου
    • 1 κρούσμα στην Π.Ε. Σάμου
    • 34 κρούσματα στην Π.Ε. Σερρών
    • 10 κρούσματα στην Π.Ε. Τρικάλων
    • 10 κρούσματα στην Π.Ε. Φθιώτιδας
    • 15 κρούσματα στην Π.Ε. Φλώρινας
    • 23 κρούσματα στην Π.Ε. Χαλκιδικής
    • 6 κρούσματα στην Π.Ε. Χανίων
    • 6 κρούσματα στην Π.Ε. Χίου

    21 κρούσματα βρίσκονται υπό διερεύνηση.

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Ειδήσεις, Κοινωνία

    Εγκώμιο για τα Μαθηματικά

    Δημοσιεύτηκε στις

    (Μέρος πρώτο)

     

     

    Βασίλης Τσιάντος

    Καθηγητής Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος

    Πρόεδρος Δ.Ε. Παραρτήματος Καβάλας Ε.Μ.Ε.

    π. Αντιπρόεδρος της ΑΔΙΠ

     

     

     

     

    Στις 6 Νοεμβρίου 2020 διεξάγεται ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας (ΕΜΕ) με την ονομασία «ΘΑΛΗΣ» για τις τάξεις του Γυμνασίου (Β΄ και Γ΄) και το Λύκειο. Λόγω των ειδικών συνθηκών που ζούμε φέτος ο διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί με διαφορετικό τρόπο από τις προηγούμενες χρονιές. Έτσι, κάθε ενδιαφερόμενος μαθητής θα πρέπει να συμβουλευτεί τον εκπαιδευτικό του (μαθηματικό) για τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν για να δηλώσει την συμμετοχή του. Μπορεί επίσης να απευθυνθεί στην σελίδα της ΕΜΕ (www.hms.gr) για περισσότερες πληροφορίες.

    Η μαγεία των μαθηματικών είναι αποδεκτή από όλους όσους έχουν ασχοληθεί με αυτά. Πολλοί είναι αυτοί που ξεκίνησαν να σπουδάσουν κάτι άλλο και στην συνέχεια, όταν ανακάλυψαν τα μαθηματικά, στράφηκαν προς αυτά. Στη σειρά των άρθρων αυτών θα αναφερθούμε στην αξία των μαθηματικών, την φύση τους, την χρήση τους και την ομορφιά τους. Τον τίτλο των άρθρων τον δανειζόμαστε από το ομώνυμο βιβλίο του Γάλλου μαρξιστή φιλοσόφου Αλαίν Μπαντιού «Εγκώμιο για τα Μαθηματικά». Στο βιβλίο αυτό θα αναφερθούμε διεξοδικότερα σε επόμενο άρθρο.

    Τα μαθηματικά υπήρχαν πιθανά από την εποχή των Σουμέριων, των Βαβυλώνιων, των Αιγυπτίων, κ.λπ., ίσως και από πιο πριν. Οι λαοί αυτοί χρησιμοποιούσαν σίγουρα μαθηματικές πράξεις για τις πρακτικές τους ανάγκες. Υπάρχει, όμως, διάκριση μεταξύ πρακτικής εφαρμογής και θεωρητικής ενασχόλησης. Ως επιστήμη, οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα μαθηματικά ξεκίνησαν με τους Πυθαγόρειους και τον Θαλή. Αξιωματικά θεμελιώθηκαν με τον Ευκλείδη. Τα «Στοιχεία» του Ευκλείδη περιλαμβάνουν 13 Βιβλία. Κάθε Βιβλίο περιέχει όρους (ορισμούς), αιτήματα (αξιώματα), κοινές έννοιες, και προτάσεις (θεωρήματα). Για παράδειγμα, το πρώτο Βιβλίο περιέχει 23 όρους, 5 αιτήματα, 9 κοινές έννοιες και 48 προτάσεις. Στην Εικόνα 1 βλέπουμε την εισαγωγή από το πρώτο Βιβλίου των «Στοιχείων»  του Ευκλείδη από αγγλική έκδοση.

     

    Εικόνα 1. Τα «Στοιχεία» του Ευκλείδη σε αγγλική έκδοση.

     

    To γνωστό ηλεκτρονικό κατάστημα amazon.com στην παρουσίαση της έκδοσης των «Στοιχείων» γράφει ότι: «ο Ευκλείδης είναι ο πιο διάσημος μαθηματικός όλων των εποχών. Έζησε κατά τον τρίτο ή τέταρτο αιώνα π.Χ., μετά τον Πλάτωνα και πριν τον Απολλώνιο τον Περγαίο. Η φήμη του προέρχεται πρώτιστα από τα «Στοιχεία», τα οποία έγραψε σε δεκατρία βιβλία, και τα οποία έχουν ασκήσει στο ανθρώπινο μυαλό μεγαλύτερη επίδραση από οποιοδήποτε άλλο έργο εκτός της Βίβλου»! Τα ίδια γράφει και το Wikipedia («τα Στοιχεία του Ευκλείδη αναφέρονται σαν το πιο επιτυχές και με την μεγαλύτερη επιρροή βιβλίο που έχει γραφεί ποτέ), αλλά και πολλοί άλλοι συγγραφείς, όπως ο  Αμίρουτσε Μοκτέφ (Amirouche Moktef ), ο οποίος έγραψε το 2011 ότι «μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1860 στην Βικτωριακή Αγγλία τα Στοιχεία του Ευκλείδη χρησιμοποιούντο χωρίς ανταγωνιστή σαν διδακτικό σύγγραμμα για την διδασκαλία της γεωμετρίας στα σχολεία και τα κολλέγια». Οπότε δεν θα πρέπει να θεωρείται εξωπραγματικό αυτό που έκανε ο φιλόσοφος Σπινόζα και στο οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω.

    Είναι γνωστό ότι οι τρεις μεγάλοι Ορθολογιστές φιλόσοφοι, Καρτέσιος, Σπινόζα και Λάιμπνιτς είχαν επηρεαστεί από τον Πλάτωνα και την σημασία που έδινε εκείνος στα μαθηματικά, αλλά και στην Λογική. Έτσι οι αναφορές τους στα μαθηματικά μέσα στα έργα τους είναι πολλές. Σε αυτές θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο. Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούμε στο σημαντικότερο έργο του Σπινόζα, την «Ηθική» του. Όπως θα περίμενε κανείς η «Ηθική» σαν φιλοσοφικό κείμενο θα έπρεπε να ήταν σε μορφή πραγματείας ή διαλόγου (κατά μίμηση του Πλάτωνα). Παρ’ όλα αυτά ο Σπινόζα για να δείξει την πίστη του στην αξία της γεωμετρίας έγραψε την «Ηθική» του όπως παρουσιάζει και ο Ευκλείδης τα «Στοιχεία» του.

     

     

    Εικόνα 2. Η «Ηθική» του Σπινόζα.

     

    Όπως φαίνεται και στην Εικόνα 2 ο Σπινόζα στο έργο του «Ηθική», στο πρώτο μέρος «Περί Θεού», ξεκινά με οκτώ (8) ορισμούς, προχωρά με επτά (7) αξιώματα και συνεχίζει με 36 προτάσεις, τις οποίες «αποδεικνύει». Μάλιστα σε πολλές από αυτές τελειώνει με το Ο.Ε.Δ. («όπερ έδει δείξαι») του Ευκλείδη, όπως φαίνεται στο τέλος των προτάσεων 3 και 4!

     

     

     

     

    Εικόνα 3. Η «Ηθική» του Σπινόζα (προτάσεις, αποδείξεις και Ο.Ε.Δ.).

     

    Οι ορθολογιστές φιλόσοφοι προσπαθούσαν να επιστρέψουν στις «πρώτες αρχές» και ήθελαν να «χτίσουν» ένα φιλοσοφικό σύστημα στηριζόμενο σε στέρεες βάσεις. Έτσι, κατέληξαν στην Ευκλείδειο γεωμετρία και την αξιωματική της θεμελίωση, θεωρώντας ότι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι αντίστοιχο για το φιλοσοφικό τους σύστημα. Εξ’ ου και η προσπάθεια του Σπινόζα να γράψει ένα καθαρά φιλοσοφικό κείμενο σε αξιωματική μορφή.

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Η επέλαση των βαρβάρων

    Δημοσιεύτηκε στις

    Παρακολουθώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεκάδες φωτογραφίες που ανεβάζουν συμπολίτες μας, με διάφορες γωνίες της Καβάλας, όπου σε όλες υπάρχουν τόσο θερμά σχόλια για την μοναδική της ομορφιά, σε σημείο που να απορείς, για το τι συμβαίνει σε αυτή την πόλη;

     

    Η Καβάλα, πραγματικά είναι μια από τις πιο ωραίες πόλεις της Ελλάδας και αυτό το οφείλει κύρια στην μορφολογία του εδάφους, καθώς υπάρχει ένα ενδιαφέρον ανάγλυφο και είναι ένα σημείο που το βουνό συναντάει την θάλασσα. Ωστόσο, η πόλη τις τελευταίες δεκαετίες έχει δεχθεί πολλαπλούς οικοδομικούς βιασμούς και ισχυρές δόσεις κακόγουστων παρεμβάσεων. Κυκλοφορείς μέσα στην πόλη και συνεχώς «σκοντάφτεις» σε ασυνάρτητες καταστάσεις.

     

    Σαφώς και η θέα από τον Αγ. Σίλα είναι μοναδική, αλλά όταν κατέβεις στην πόλη και μπεις στους κεντρικούς δρόμους και τα στενά, το σοκ δεν το γλυτώνεις. Η πόλη έχει δεχθεί πολλάκις κακοποίηση με την ανοχή ή και συνενοχή του κράτους, αλλά κύρια από την δράση των ίδιων των πολιτών.

     

    Και το χειρότερο όλων είναι ό,τι αυτές οι παρεμβάσεις δεν σταματάνε, αλλά συνεχίζονται με συνεχείς κακόγουστες παρεμβάσεις και ζημιές στον δημόσιο χώρο, από τα μπαλκόνια που «κλείνουν» για να γίνουν δωμάτια μέχρι τα ανόητα γκράφιτι και τα σκουπίδια – μπάζα που πετιούνται δεξιά και αριστερά!!!

     

    Κι αναρωτιέμαι ότι, αφού πιστεύουμε ότι ζούμε στην καλύτερη πόλη, γιατί η καθημερινή μας συμπεριφορά ισοδυναμεί με την επέλαση των βαρβάρων;

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Γνώμη

    ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΜΟΙΡΙΔΗΣ: Σε ευχαριστούμε Γιώργο που έβαλες το νερό στο αυλάκι και σε αυτό το έργο.

    Δημοσιεύτηκε στις

    Σημερινή ανάρτηση μου σχετικά με τη δημοπρασία δικτύων φυσικού αερίου στην ΠΑΜΘ:

    ”Εκφράζω την ικανοποίηση μου για τη δημοπράτηση των έργων που αφορούν στην κατασκευή δικτύου διανομής φυσικού αερίου στις πόλεις της Ξάνθης, της Δράμας, της Αλεξανδρούπολης και της Κομοτηνής και λίγο αργότερα σε Καβάλα και Ορεστιάδα.

    Θερμά συγχαρητήρια σε όσους εργάσθηκαν για αυτό το σκοπό και παρά την καθυστέρηση σε σχέση με αυτό που υπολογίζαμε, είναι ικανοποιητικό ότι μπαίνει σε τροχιά υλοποίησης. Είναι έργο το οποίο το στηρίζουμε όλοι, το στηρίξαμε από την αρχή ως περιφερειακοί σύμβουλοι, έργο για το οποίο προσωπικά δεν είχα καμία ουσιαστική συμμετοχή στην υλοποίηση του, ήταν εκτός των καθηκόντων μου. Συγχαρητήρια στην ηγεσία του ΥΠΕΝ, τον Πρόεδρο της ΔΕΔΑ και στον Περιφερειάρχη ΑΜΘ και μέσω αυτών σε όλους όσους συνεργάστηκαν και συνέδραμαν μαζί τους, σε αυτό το βήμα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό. Είναι μία ιδέα που ξεκίνησε το 2014. Δεν το πίστεψαν πολλοί.

    ‘’Αυτό το ξεκινήσαμε εμείς από την Περιφέρεια μας. Στην ΑΜΘ πρωτοπορήσαμε σε αρκετά σημεία και έχουμε διαθέσιμους πόρους και για το υπόλοιπο. Η ΔΕΠΑ αναζητά πόρους για να καλύψει τη δική της συμμετοχή, δεδομένου ότι πρόκειται για ιδιωτικές εκμεταλλεύσιμες υποδομές, και υπό αυτή την έννοια εργαζόμαστε. Για πρώτη φορά η Περιφέρεια για κάτι που λέγονταν ότι δεν γίνονταν τίποτα, σε συνεργασία με στελέχη της ΔΕΠΑ ξεπεράσαμε τα εμπόδια, τους ευχαριστώ δημόσια και,  είμαστε σε ένα δρόμο που θα αποτελέσει παράδειγμα για όλη τη χώρα, τόνισε.’’

    Αυτά είναι τα λόγια του αείμνηστου Γιώργου Παυλίδη, τον Ιανουάριο του 2016, ήταν ο άνθρωπος που είχε την ιδέα και ως Περιφερειάρχης οργάνωσε το σχέδιο υλοποίησης. Πίστευε ότι αποτελεί, μαζί με την Εγνατία Οδό, το πιο σημαντικό αναπτυξιακό έργο για την ΠΑΜΘ. Είκοσι και πλέον χρόνια το φυσικό αέριο περνούσε έξω από τις πόλεις μας αλλά κανείς δεν ήθελε να εμπλακεί με τη διανομή του στον αστικό ιστό. Αυτό διότι η οικιακή διανομή, γίνεται όχι από το δημόσιο αλλά από ιδιώτη πάροχο. Τα μεγέθη και τα δεδομένα που έχουν οι πόλεις μας δεν καθιστούσαν οικονομικά βιώσιμη την έλευση ιδιώτη. Κανείς εκτός από το Γιώργο Παυλίδη δεν πίστευε ότι θα υπήρχε άλλος τρόπος. Από τη πρώτη στιγμή το 2014 που ανέλαβε, εργάσθηκε, συμβουλεύτηκε, συνεργάσθηκε και βρήκε τελικά τον τρόπο. Με πλήρη στοιχεία και επιχειρήματα, με λύσεις όπως πάντα για τα ζητήματα που προέκυπταν έκανε τεκμηριωμένη πρόταση, έδωσε το βηματισμό για την υλοποίηση ενός μεγάλου αναπτυξιακού έργου στην ΠΑΜΘ και όχι μόνο. Η πρόταση του, υιοθετήθηκε και αποτέλεσε οδηγό και για τις άλλες περιφέρειες και αυτό πρέπει να το θυμηθούμε σήμερα.

    Τίποτα δεν είναι αυτονόητο, τίποτα δεν έρχεται χωρίς σκληρή δουλειά και σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και οι ιδέες περί ανάπτυξης. Πρέπει να έχουν ισχυρά υπόβαθρα σχεδιασμού, εύρεσης λύσεων και αποτελέσματα σε εύλογο διάστημα, καθαρά και μετρήσιμα από την κοινωνία.

    Αναπτυξιακό έργο σημαντικό, με ισχυρό οικονομικό αποτύπωμα. Θα φανεί άμεσα. Σε ευχαριστούμε Γιώργο που έβαλες το νερό στο αυλάκι και σε αυτό το έργο”.

     

    Μιχάλης Αμοιρίδης

    Περιφερειακός Σύμβουλος

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΑΚΗΣ: Εκτός Φυσικού Αερίου η Καβάλα.

    Δημοσιεύτηκε στις

    Για ακόμη μια φορά η Καβάλα δεν περιλαμβάνεται στα αναπτυξιακά σχέδια του Περιφερειάρχη.

     

    Ο περιφερειάρχης εξήγγειλε την διενέργεια του διαγωνισμού για την κατασκευή του δικτύου φυσικού αερίου στην Περιφέρεια μας.

    Δυστυχώς όμως, όπως διαπιστώσαμε, η Καβάλα για ακόμη μία φορά, δεν περιλαμβάνεται στα σχέδια του Περιφερειάρχη, γι’ αυτό και δεν την συμπεριέλαβε στον σχετικό διαγωνισμό.

    Για ακόμη μία φορά λοιπόν η Καβάλα είναι ο μεγάλος χαμένος, για ακόμη μία φορά η Καβάλα χάνει τα οφέλη από ένα αναπτυξιακό έργο, το οποίο θα μπορούσε να προσδώσει πολλαπλά οφέλη στην τοπική οικονομία. Χάνονται θέσεις εργασίας οι οποίες θα δημιουργούνταν κατά την κατασκευή του δικτύου φυσικού αερίου και θα μείωναν  την ανεργία στην περιοχή μας.  Κυρίως όμως χάνει η Καβάλα την ευκαιρία να αποκτήσει πρόσβαση σε φθηνή ενέργεια. Η πρόσβαση στο φυσικό αέριο θα έδινε οικονομική ανάσα στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά της πόλης και του Νομού μας,  μειώνοντας κατά πολύ τα έξοδα τόσο για την θέρμανση, όσο και για την λειτουργία των τοπικών επιχειρήσεων.

    Δυστυχώς κάποιοι δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης είναι ενιαία και πως για να έλθει ανάπτυξη στην περιοχή και να βελτιωθεί το επίπεδο ζωής των κατοίκων, πρέπει να αναπτυχθούν όλοι οι Νομοί, όχι να γίνονται διακρίσεις σε βάρος ενός Νομού προς όφελος των υπολοίπων.

    Παραμένει άγνωστο σήμερα το αν και το πότε τελικά θα ενταχθεί και ο δικός μας Νομός στο δίκτυο φυσικού και αν τελικά θα μπορέσουμε και εμείς ως Καβαλιώτες να απολαύσουμε τα οφέλη από την συγκεκριμένη φθηνή μορφή ενέργειας. Οφέλη που ήδη σε άλλα μέρη της Ελλάδας απολαμβάνουν εδώ και χρόνια.

    Είναι ευθύνη τόσο του Περιφερειάρχη όσο και του χωρικού Αντιπεριφερειάρχη να αποκαταστήσουν άμεσα την αδικία που γίνεται σε βάρος της Καβάλας. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση η Καβάλα να μείνει χωρίς πρόσβαση σε φυσικό αέριο, από την στιγμή μάλιστα που από την περιοχή μας διέρχονται τόσοι αγωγοί φυσικού αερίου.

     

    Χρήστος Γάκης

    Περιφερειακός Σύμβουλος

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΙΩΣΗΦΙΔΟΥ: Στου Κουφού την Πόρτα ……..

    Δημοσιεύτηκε στις

    Από τις αρχές Μαΐου είχα δηλώσει πως η φετινή τουριστική χρόνια για τον δήμο μας, «δεν έχει χαθεί και ούτε πρέπει να χαθεί» . Βασική προϋπόθεση για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός είχα πει,  ότι είναι η δραστηριοποίηση όλων , με πρώτη την δημοτική αρχή, ώστε πάση θυσία να υπάρξει διατήρηση των βαλκανικών αγορών , μέσω και της ενίσχυσης με προσωπικό και υλικό  των μεθοριακών σταθμών Προμαχώνα και κυρίως Νυμφαίας. (βλ. δελτίο τύπου 11-5-2020). Δυστυχώς οι τελευταίες εξελίξεις αποδεικνύουν ότι για την σημερινή δημοτική αρχή ισχύει το «στου κουφού την πόρτα , όσο θέλεις βρόντα» . Οι επαγγελματίες του τουριστικού τομέα , αλλά και ιδιώτες που έχουν επενδύσει στον τομέα της τουριστικής βραχυχρόνιας μίσθωσης , μετρούν καθημερινά τεράστιες απώλειες καθώς  το κλείσιμο της Νυμφαίας αποκόπτει την Καβάλα και την «ενδοχώρα» της, από τις αγορές Βουλγαρίας και κυρίως Ρουμανίας , δημιουργώντας συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία της πόλης μας . Την ίδια στιγμή η δημοτική αρχή προεξάρχοντος του δημάρχου και «εκκωφαντικά απόντων»  των προέδρων της Δημωφέλεια και της Τουριστικής Επιτροπής  , έχει επιδοθεί σε ένα μπαράζ ταξιδιών στην Αθήνα με μόνο σκοπό την προβολή του Cosmopolis.  Υπάρχει ειλικρινά κανείς άλλος καβαλιώτης , εκτός του κ. Μουριάδη και του κ. Ζοπόγλου , που να πιστεύει ότι το φετινό Cosmopolis  μπορεί να  βοηθήσει τουριστικά την Καβάλα;   Εδώ , το φεστιβάλ έχει αλλάξει μέχρι στιγμής 3 φορές μορφή και άλλες τόσες χώρο διεξαγωγής , με αποτέλεσμα κανείς να μην ξέρει αν τελικά θα γίνει, και εάν γίνει που θα γίνει και υπό ποιους όρους. Ας  καταλήξουν επιτέλους , για να μπορέσουν να ασχοληθούν και με τα πραγματικά προβλήματα των δημοτών μας.

    Ο χρόνος έχει πια τελειώσει και μετρά πλέον ανάποδα  . Ας  ανασκουμπωθούμε όλοι , ώστε να περισώσουμε , ότι μπορεί να περισωθεί. Όσοι δεν μπορούν να δουλέψουν και να προσφέρουν ας πάνε σπίτι τους και ας αφήσουν στους άλλους τους ικανούς.

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Δημήτρης Λυμπεράκης: ΕΠΕΤΕΙΑΚΟΝ (05/07/2015)- ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

    Δημοσιεύτηκε στις

    Ξημερώματα της 27ης Ιουνίου 2015

    Μετά από σύσκεψη του υπουργικού συμβουλίου στο Μέγαρο Μαξίμου, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, καθώς η επίτευξη συμφωνίας με τους εταίρους είχε λάβει, εκ μέρους των δανειστών, χαρακτηριστικά τελεσιγράφου, δεδομένης και της εκπνοής του τρέχοντος προγράμματος.

    Το ερώτημα που τίθεται αφορά στο αν θα πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας των τριών θεσμών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ.) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ.), η οποία συμφωνία προτάθηκε στο Eurogroup της 25ης Ιουνίου 2015.

    Συγκροτούνται αυτομάτως 2 πόλοι, υπέρ του ΝΑΙ και υπέρ του ΟΧΙ. Το παλαιό πολιτικό σύστημα των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, συνεπικουρούμενο από το Ποτάμι, διαρρηγνύει τα ιμάτια του καινοφανούς ενδύματος των αρνητών της υποδούλωσης της χώρας και ενδύεται το ιμάτιο του ευρωπαικού καθωσπρεπισμού και της κατανόησης του Σόιμπλε και του Γερούν, που αλυχτούσαν κατά του ελληνικού λαού.

    Εμείς, οι πολλοί, μετά την πολιτική ανάταση που είχαμε βιώσει, αμέσως με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία (Φεβρουάριος 2015), νιώθουμε να μας συνεπαίρνει κάτι από το αεράκι της λησμονημένης φοιτητικής νιότης μας. Κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο, κάτι μεγάλο θαρρούσαμε ότι κυοφορούσε η μήτρα της ιστορίας. Και στρατευόμαστε στο βουερό κοπάδι των ανθρώπων που έβγαζαν τη γλώσσα στους αλαζόνες τραπεζίτες της Ευρώπης και τους εγχώριους κυβερνήτες των ετών 1974-2015, οι οποίοι, εναλλασσόμενοι στην εξουσία, τσάκισαν και χρεωκόπησαν τη χώρα, αδιαφορώντας πλήρως για το άγονο και στέρφο χώμα που παρέδιδαν στις επόμενες γενιές.

    Τα υπόλοιπα έχουν καταγραφεί στην Ιστορία. 61,3% του ελληνικού λαού ψήφισε υπέρ του ΟΧΙ και 38,69% ψήφισε υπέρ του ΝΑΙ

    Κάθε χρόνο, μετά από κείνες τις μέρες, οι μνήμες έρχονται αδυσώπητες. Και είναι οδυνηρές. Κάθε χρόνο, μετά από κείνες τις μέρες, εγείρονται οι υποστηρικτές του ΝΑΙ και με (μας)κρεμούν στα μανταλάκια της προσωπικής και δημόσιας αδυσώπητης αμφισβήτησης. Όχι απαραιτήτως πολιτικής αμφισβήτησης. Όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώ να χειριστώ όχι τόσο την απογοήτευση από τη “μετατροπή” του ΟΧΙ σε ΝΑΙ, όπως χαιρέκακα αρέσκονται να παπαγαλίζουν οι Μενουμευρωπαιστές. Προσπαθώ να χειριστώ την ατολμία που έκτοτε επέδειξα για τη στήριξη των μεγάλων προσπαθειών που έγιναν από το 2015-2019. Τον ακούσιο(;) αφοπλισμό μου από κινηματικές και συλλογικές δράσεις που έπρεπε να υλοποιούνται εκείνο το χρονικό διάστημα. Την επανάπαυση, που πολλοί εξ ημών επιδείξαμε, θεωρώντας ότι είχε ξεκινήσει η υλοποίηση των οραμάτων της Αριστεράς. Δεν γνωρίζαμε τις σάπιες ρίζες του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου. Δεν είχαμε εμπειρία από την οσμή των σκανδάλων, τις εκδουλεύσεις, τις οικονομικές παρά φύσιν συμφωνίες. Οι περισσότεροι γνώριζαν, σαν έτοιμοι από καιρό, τον καθημερινό πολιτικό οργασμό που γεννά ο αγώνας που υλοποιείται κι ας μην πετυχαίνει πάντα, την αλληλεγγύη που γεννιέται χωρίς την παρουσία των ΜΜΕ, την ισονομία, την αξιοκρατία, τις αρχές εν τέλει της Αριστεράς. Μια Αριστερά που και η ίδια ξαφνιάστηκε από την λαική αποδοχή και ζορίστηκε πολύ να ανταποκριθεί στην προσμονή και τις ελπίδες που πάνω της ακούμπησε τρυφερά η πλειοψηφία του ελληνικού λαού (κι όχι μόνο όσοι τη ψήφισαν).

    Φέτος όμως, 5 χρόνια μετά, και κάτω από την λουστραρισμένη ισοπεδωτική μιντιακή προπαγάνδα που υφιστάμεθα, την καθημερινή εξύμνηση των έργων και των ημερών της λαοπροβλήτου κυβέρνησης (εις πολλά τα έτη!!) την οικογενειοκρατία, τον λαικίστικο ακροδεξιό λόγο, την Πέτσ-ινη λίστα χορτασμού των ΜΜΕ που δεν λέει να φανερωθεί, τη διολίσθηση προς τα δεξιά όμορων (θεωρητικά) ιδεολογικών χώρων, τον μετασοσιαλιστικό ρεαλισμό στον Πολιτισμό και τη Δημόσια Τάξη (πάλι δε θα διαβάσει το επερχόμενο Μνημόνιο ο υπουργός) και άλλα αποικιακά, φέτος λέω να ομολογήσω πού αφιερώνω την ΑΡΝΗΤΙΚΗ ψήφο μου.

    To OXI μου λοιπόν εκείνης της μέρας είναι περήφανα αφιερωμένο:

    • Στις γιαγιάδες των χωριών του Παγγαίου, που συνωμοτικά, πριν μπουν στην κάλπη, μας έδειχναν το ΟΧΙ χαμογελώντας σαρδόνια
    • Στον γιό μου που το προηγούμενο βράδυ μου είπε στο τηλέφωνο πόσο τυχερός κι ευτυχής αισθάνεται, όντας φοιτητής, που συμμετέχει στο μεγάλο συλλαλητήριο της Αθήνας υπέρ του ΟΧΙ.
    • Στον αδυσώπητο κανιβαλισμό των ΜΜΕ ,την λυσσώδη παραπληροφόρηση και προσπάθεια μετατροπής της κοινής γνώμης υπέρ του ΝΑΙ – Πόσο πολύ χαρούμενοι νιώσαμε βλέποντας την ταπείνωση των τηλεοπτικών «δημοσιογράφων», που για 10 μέρες συνεχόμενες έχυναν στην καρδιά και το μυαλό ενός ολόκληρου λαού τον διχασμό και την πειθήνια υποταγή στους Ευρωπαίου τραπεζίτες.
    • Αφιερώνω το ΟΧΙ μου στον Σημίτη του «ευχαριστώ τους Αμερικάνους» και τον Πάγκαλο που ανερυθρίαστα παρέδωσε τον Οτσαλάν
    • Στην μπόχα των μιζών και των σκανδάλων που συμβάδιζαν για 40 χρόνια με τη διακυβέρνηση των αρίστων και κατοπινών συνεταίρων
    • Στον αυταρχισμό του Σαμαρά και την υπερμεγέθη φιλαυτία του Βενιζέλου
    • Στα πολιτικά τζάκια που ακόμη και τώρα πληγιάζουν το σώμα της χώρας μου
    • Στα χιλιάδες ανοιγμένα κεφάλια και σακατεμένα κορμιά των νέων παιδιών που κατέβηκαν στους δρόμους και διεκδίκησαν το αυτονόητο: Περισσότερη Δημοκρατία!
    • Στον πρωθυπουργό της χώρας που τον συνέτριψαν εκείνο το βράδυ στα άδυτα των Βρυξελλών τα ανθρωπόμορφα γεράκια της πολιτισμένης Δύσης
    • Αφιερώνω το ΟΧΙ μου στους φίλους μου που μεγαλώσαμε με τις αρχές των φτωχών γονιών μας, οι οποίες και όπλισαν το αξιακό οπλοστάσιό μας και μας συντροφεύουν στα δύσκολα της καθημερινότητάς μας.
    • Στους χιλιάδες χιλιάδων συνοδοιπόρων και συντρόφων που άντεξαν στα δύσκολα, έκαναν κομπόδεμα τις αντοχές τους και αγωνίζονται σήμερα για να επανέλθουν τα χαμόγελα στα πρόσωπα όλων.

    Αυτό το περιεχόμενο και αυτήν τη σημασία προσδίδω εγώ στο δικό μου ΟΧΙ! Συναισθηματικό εν πολλοίς αλλά βγαλμένο από τις καρδιές μας. Για τον αγώνα που δεν χάθηκε. Για τις προσδοκίες που ξανανθίζουν. Για το μέλλον που θα το ζυμώσουν ανθρώπινα νεανικά χέρια, δίχως αποκλεισμούς, δίχως εξαιρέσεις, δίχως φασισμό, δίχως αυταρχικότητα και δίχως καπηλείες.

    Υ.Γ

    59 χρόνια τώρα δεν τόλμησα ν αμφισβητήσω τον πατριωτισμό κανενός ! Δεν δέχομαι όμως και την αμφισβήτηση της δικής μου αντίληψης και ευαισθησίας για ό,τι εγώ θεωρώ  εθνικό και πατριωτικό καθημερινά, ως ενεργός εκπαιδευτικός και πολίτης. Η «αναφυλαξία απέναντι στο εθνικό και πατριωτικό», που ως ευφυολόγημα εκτοξεύθηκε από τον «εισαγόμενο» και νυν εγχώριο βουλευτή εναντίον των μελών και των φίλων του ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφεται ως απαξιωτική και αμετροεπής. Η 23μηνη θητεία μου ως λοχίας ΤΘ στην Καρωτή του Έβρου είναι η δική μου εθνική και πατριωτική κατάθεση – αντίβαρο στους λογής φλύαρους Γκόρτσους του da Capo του Κολωνακίου και του Zonars της Πανεπιστημίου

    Με εκτίμηση

    Λυμπεράκης Δημήτρης, Εκπαιδευτικός / Σύμβουλος ΠΕ Καβάλας.

     

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΟΡΑΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ του Γιώργου Τσακίρη

    Δημοσιεύτηκε στις

    Ήταν στα τέλη του 2019 όταν στα δελτία ειδήσεων της χώρας, ξεκίνησαν να γίνονται σποραδικές αναφορές για έναν νέο ιό ο οποίος έπληττε μία συγκεκριμένη περιοχή της Κίνας. Τόσο η μακρινή απόσταση που μας χωρίζει από την αχανή αυτή χώρα, όσο και τα ελάχιστα, για τα πληθυσμιακά της δεδομένα, κρούσματα στα οποία αναφέρονταν, μας έκαναν να αισθανόμαστε πως πρόκειται για κάτι το οποίο δεν μας αφορά.

    Έπρεπε να έρθει ο Ιανουάριος του 2020, και συγκεκριμένα η 23η του μήνα, για να μάθουμε πως μία πόλη της Κίνας με το όνομα Γουχάν, με πληθυσμό κοντά στα 10εκ. κατοίκους, έχει τεθεί σε καραντίνα λόγω της ταχείας μετάδοσης ενός νέου κορωνοϊού και τα πολύ σοβαρά συμπτώματα αναπνευστικής ανεπάρκειας που αυτός προκαλεί. Την ίδια ημέρα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας(ΠΟΥ) χαρακτήριζε ως «μέσου κινδύνου» τον ιό και αποφάσιζε τη στενή παρακολούθηση της πορείας του, αλλά και των μέτρων που έπαιρνε η Κινεζική κυβέρνηση, με σκοπό τον περιορισμό του.

    Μία μόλις εβδομάδα αργότερα, ο ΠΟΥ αποφάσιζε ότι η επιδημία του νέου κορωνοϊού στην Κίνα συνιστά «έκτακτη ανάγκη δημόσιας υγείας διεθνούς ανησυχίας».

    Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ κ. Γκεμπρεγέσους, ανακοίνωνε την απόφαση όταν τα κρούσματα, και παρά τα μέτρα που είχαν ληφθεί, είχαν πλέον αρχίσει να καταγράφονται σε τουλάχιστον 18 χώρες.

    Ακόμη και τότε όμως, ο ΠΟΥ εκτιμούσε ότι δεν υπήρχε λόγος να περιοριστούν τα ταξίδια και οι εμπορικές συναλλαγές με την Κίνα.

    Σε συνέντευξη τύπου στις 30 Ιανουαρίου, ο γενικός διευθυντής του Οργανισμούανέφερε πως «Ο ΠΟΥ δεν συνιστά να περιοριστούν τα ταξίδια, οι εμπορικές συναλλαγές και η μετακίνηση (του πληθυσμού) και αντιτίθεται σε κάθε περιορισμό των ταξιδιών» ενώ αναφερόμενος στα μέτρα που λάμβανε η Κίνα, δήλωσε ότι «πιστεύει πως θα ανακόψουν την διάδοση του ιού».

    Στις αρχές Φεβρουαρίου μάθαμε ότι έχουν επιβεβαιωθεί περίπου 29.000 κρούσματα, που σε ποσοστό 99% είχαν καταγραφεί στην Κίνα, ενώ μεμονωμένα κρούσματα είχαν διαπιστωθεί και σε ακόμη 26 χώρες, ιδιαίτερα σε γειτονικές της Κίνας περιοχές, λόγω του αυξημένου όγκου ταξιδιωτών.

    Τις ίδιες ημέρες, ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, καθηγητής κ. Αθ. Δημόπουλος, σε συνέντευξή του δήλωνε πως «σε σύγκριση με τις άλλες δύο επιδημίες κορωνοϊών τα τελευταία 20 χρόνια (SARS και MERS), ο νέος κορωνοϊός φαίνεται ότι είναι περισσότερο μολυσματικός, καθώς έχει υπολογιστεί ότι κάθε ασθενής προσβάλλει κατά μέσο όρο 2,68 άτομα, αλλά λιγότερο θανατηφόρος».

    Τις ίδιες -όμως- επίσης ημέρες, η κατάσταση στην Κίνα φαινόταν πως είχε «ξεφύγει».

    Οι ελλείψεις σε προμήθειες βασικού ιατρικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των μασκών, των προστατευτικών στολών και των υψηλής ποιότητας απολυμαντικών στα νοσοκομεία της Γουχάνήταν πλέον εμφανείς, με τις υποδομές υγείας της πόλης να λειτουργούν πια πέραν των ορίων τους και τις κλίνες των μονάδων εντατικής θεραπείας που προορίζονταν για ασθενείς από τον ιό,να έχουν ήδη υπερκαλυφθεί.

    Μόλις στις 12 Μαρτίου ο ΠΟΥ αναβάθμισε σε «πανδημία» την εξάπλωση του νέου κορωνοϊού, με το Ιράν και την Ιταλία να αποτελούν πλέον τις δύο χώρες στις οποίες εντοπιζόταν σημαντικός αριθμός κρουσμάτων.

    Στην Ελλάδα, μετρούσαμε ήδη 89 επιβεβαιωμένα κρούσματα, που σχετίζονταν κατά βάση με ταξιδιώτες από την Ιταλία καθώς και με μια ομάδα προσκυνητών που είχαν ταξιδέψει στο Ισραήλ και την Αίγυπτο και τις επαφές τους.

    Η Κίνα, εκείνες τις ημέρες, «μετρούσε» περισσότερα από 81.000 κρούσματα και τουλάχιστον 3.000 θανάτους. Μόλις 10 ημέρες αργότερα, ο αριθμός αυτός θα εξαπλασιαζόταν, με τον ιό να αποτελεί πλέον παγκόσμιο υγειονομικό φαινόμενο.

    Στα τέλη πλέον Μαρτίου, με τις περισσότερες χώρες του κόσμου να έχουν ανακοινώσει μέτρα περιορισμού της κυκλοφορίας των πολιτών τους, αλλά και το κλείσιμο δημόσιων δομών και εμπορικών καταστημάτων, ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ αναφέρει πως «Με το να ζητάμε από τον κόσμο να μείνει στο σπίτι και να απαγορεύουμε τις μετακινήσεις, αγοράζουμε χρόνο και μειώνουμε τις πιέσεις στα συστήματα υγείας. Από μόνα τους αυτά τα μέτρα δεν θα εξαλείψουν τις πανδημίες».

    Είχε πλέον αρχίσει να γίνεται εμφανές το εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα των επιπτώσεων στις οικονομίες των χωρών που είχαν λάβει περιοριστικά μέτρα για την εξάπλωση του νέου κορωνοϊού.

    Ακριβώς τότε, ξεκινούν να εμφανίζονται και οι περισσότερες αντιδράσεις αλλά και τα διάφορα υποθετικά σενάρια, με αντικείμενο το πού αποσκοπούσαν -στο σύνολό τους- όλες οι πολιτικές αποφάσεις που είχαν παρθεί με αφορμή την πανδημία του Covid-19, όπως είχε ονομαστεί ο νέος κορωνοϊός.

    Ως ένας από εκείνους που από την πρώτη στιγμή πειθάρχησε στα μέτρα περιορισμού της κυκλοφορίας, ταυτόχρονα όμως δεν έπαψε να ανησυχεί για «την επόμενη ημέρα» των μέτρων που άκουγε να ανακοινώνονται, ένιωθα την ανάγκη να βρω ακόμη πιο πειστικές απαντήσεις από αυτές που δημόσια προβάλλονταν (και προβάλλονται).

    Το «γιατί» που έμμεσα ή άμεσα άκουγα από όλο και περισσότερους που δεν έμεναν ικανοποιημένοι από τις πληροφορίες που έπαιρναν, έπρεπε να απαντηθεί.

    Όπως λοιπόν έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, η εμπειρία που είχε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας από τις δύο προηγούμενες (και πιο γνωστές) περιπτώσεις κορωνοϊών, του SARSκαι του MERS, ήταν πως με τον περιορισμό και τη νοσηλεία όσων είχαν ασθενήσει, ο ιός σταδιακά «εξασθενούσε».

    Κατά τα άλλα, ο νέος κορωνοϊός ήταν «ο μεγάλος άγνωστος».

    Αυτό που -σχετικά- άργησε να γίνει αντιληπτό, ήταν πως ο νέος κορωνοϊός ήτανπολύ περισσότερο μολυσματικός από τους προηγούμενους, λιγότερο όμως θανατηφόρος. Ταυτόχρονα, η εμπειρία από τις ασφυκτικές πιέσεις που δέχθηκε και η παρ’ ολίγον κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας της Κίνας, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στις πολιτικές αποφάσεις που έπρεπε να ληφθούν.

    Η «ομολογία» άλλωστε του γενικού διευθυντή του ΠΟΥ στα τέλη Μαρτίου πως «με το να ζητάμε από τον κόσμο να μείνει στο σπίτι και να απαγορεύουμε τις μετακινήσεις, αγοράζουμε χρόνο και μειώνουμε τις πιέσεις στα συστήματα υγείας», απλά επιβεβαίωνε τους φόβους των ηγετών, οι οποίοι είχαν πλέον να αντιμετωπίσουν το εξής δίλημμα : Με το εξαιρετικά σημαντικό δεδομένο πως ο νέος κορωνοϊός είναι περισσότερο μολυσματικός, μεταδίδεται δηλαδή πολύ περισσότερο και πιο γρήγορα από τους προηγούμενους, τι είναι σημαντικότερο και πώς μπορούμε να το ελέγξουμε; Η πιθανή κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας της χώρας από την πίεση που θα δεχόταν λόγω της μεγάλης μετάδοσης του ιού και οι πολύ πιθανές οικονομικές και πολιτικές συνέπειες που αυτή (η κατάρρευση) θα επέφερε, ή η προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας, μετά τα αυστηρά περιοριστικά μέτρα, που θα μείωναν μεν την πίεση που θα δεχόταν τα συστήματα υγείας, θα επηρέαζαν όμως σημαντικά την γενικότερη εικόνα της οικονομίας της χώρας;

    Ποιο από τα δύο θα είχε το μικρότερο (και πολιτικά) κόστος;

    Είναι, κατά την γνώμη μου, βέβαιο πως, μπροστά σε έναν «αόρατο και -κυρίως- άγνωστο εχθρό», κανένας πολιτικός ηγέτης δεν θα ρίσκαρε, τόσο την -πολύ πιθανή- κατάρρευση του συστήματος υγείας της χώρας του, αλλά και -κατά συνέπεια-των οικονομικών (και πολιτικών) επιπτώσεων που μία τέτοια κατάρρευση θα προκαλούσε. Και ποιος αλήθεια θα μπορούσε να προβάλει οποιοδήποτε αντεπιχείρημα ενάντια στα περιοριστικά μέτρα που ήταν σίγουρο πως θα πλήξουν την οικονομία της χώρας, όταν το βασικό επιχείρημα για την πλήρη και αυστηρή εφαρμογή τους, ήταν (και είναι) η προστασία της δημόσιας υγείας των πολιτών;

    Αυτό που θα προκαλούσε μεν οικονομικό (και πιθανά πολιτικό) κόστος, θα μπορούσε όμως να ελεγχθείμε τα κατάλληλα μέτρα στήριξης αργότερα, ήταν η επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων, τόσο στις μετακινήσεις, όσο και στην εμπορική δραστηριότητα της χώρας. Ο τρόπος δε που αυτά τα μέτρα στήριξης της οικονομίας θα μπορούν να παρουσιαστούν, είναι πολύ πιθανό να εκτιμηθούν (αργότερα) θετικά από τους πολίτες.

    Η πλάστιγγα, ήταν βέβαιο πως θα έγερνε προς την δεύτερη επιλογή.

    Κι όσο πιο σύντομα έπαιρνε κανείς αυτήν την απόφαση, τόσο το καλύτερο.

    Σήμερα, έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα πως η επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης, με βάση τις πληροφορίες που κάθε στιγμή είχε, ήταν -εκτός από σωστή- και αναμενόμενη, εξακολουθώ να ανησυχώ για την «επόμενη ημέρα» της πανδημίας.

    Μία καθημαγμένη μετά από δέκα μνημονιακά χρόνια οικονομία, δεν ανατάσσεται καθόλου εύκολα μετά από μία πρόσθετη κρίση, που είναι πολύ πιθανό να της στοιχίσει πολύ περισσότερο απ’ όσο αρχικά είχε υπολογιστεί.

    Και κανείς σήμερα δεν μπορεί να εγγυηθεί πως ο «αόρατος και άγνωστος εχθρός» , δε θ΄αποτελέσει και πάλι την αφορμή για μελλοντικές προκλήσεις.

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις