Χρονόμετρο

    Όταν δεν υπάρχει φιλότιμο!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Βλέπεις τον κατήφορο της δημοτικής αρχής Καβάλας και σκέπτεσαι ότι δεν μπορεί, κάπου θα σταματήσει!!! Και εκεί που λες, μέχρι εδώ ήταν δεν πάει παρακάτω, να που έρχονται να σε διαψεύσουν, κάνοντας κάτι για να σου αποδείξουν ότι μπορούν και χειρότερα, μπορούν και πιο χαμηλά, βελτιώνοντας στο μέγιστο την ήδη κατηφορική και φυσικά καταστροφική  πορεία τους.

     

    Το άσχημο βέβαια είναι ότι μαζί τους, βουλιάζει και η Καβάλα, καθώς συμπεριφέρεται η δημοτική μας αρχή, σαν τον μποέμ τύπου που ξοδεύει κα τα τελευταία χρήματα του για διασκέδαση, ενώ γνωρίζει ότι η οικογένειά του λιμοκτονεί. Μόλις την περασμένη εβδομάδα στην πρώτη της προεκλογική ομιλία, η δήμαρχος Καβάλας Δήμητρα Τσανάκα, αναφέρθηκε στην υποχρηματοδότηση του Δήμου Καβάλας τα τελευταία χρόνια, λόγω της κρίσης. Και εκεί που θέλεις να την δικαιολογήσεις για την απουσία παραγωγικής έργου, έρχεται η δημοτική αρχή και ψηφίζει 120.000 ευρώ κατ’ ελάχιστον, για τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, δικαιώνοντας όλους αυτούς που της καταλογίζουν απουσία έργου, αλλά πρωταγωνιστικό ρόλο στους χορούς και τα πανηγύρια. Αλήθεια, που βρήκε τόσα χρήματα, σχεδόν 2.000.000 ευρώ για να ξοδέψει σε παντός είδους πολιτιστικές εκδηλώσεις η κ. Τσανάκα και η κ. Ιωσηφίδου μέσα στο 2018; Εδώ υπάρχει μια ασυνέπεια λόγων και πράξεων, όντως μειώθηκαν οι χρηματοδοτήσεις προς το Δήμο Καβάλας ή το λένε, έτσι για να κάνουν αντιπολίτευση;

     

    Εδώ και αρκετές ημέρες υπάρχει μια γκρίνια σε όλη την Καβάλα, για τα τεράστια ποσά που ξοδεύονται για τις Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, οπότε με χθεσινή της ανακοίνωση και χωρίς καμία αίσθηση του μέτρου, εκφράστηκε δημόσια με ανακοίνωση της η πρόεδρος της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ για να απαξιώσει τις φωνές της λογικής και την νοικοκυροσύνης!!! Μας έκανε γνωστό η κ. Ιωσηφίδου ότι όσοι γκρινιάζουν, το κάνουν από συνήθεια, γιατί τα 120.000 ευρώ που θα ξοδέψει η Καβάλα για τις εκδηλώσεις δεν είναι ούτε τα μισά από αυτά που θα ξοδέψει ο Δήμος Δράμας για την Ουρανούπολη, ο προϋπολογισμός της οποία θα φτάσει σχεδόν τις 390.000 ευρώ!!! Δεν μας λέει όμως πόσες χιλιάδες επισκεπτών θα έχει η Δράμα και πόσα χρήματα θα αφήσουν στην αγορά της; Αυτό που γίνεται στην Καβάλα δεν είναι επένδυση είναι σπατάλη, αλλά που να το καταλάβουν οι διοικούντες την πόλη!!!

     

    Δεν θα σταθώ όμως περισσότερο στις πολιτικές ανοησίες που τολμάει και γράφει η κ. σοβαρή κατ’  άλλα, κ. Ιωσηφίδου, επειδή θέλει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Κι αυτό, γιατί θέλω να σταθώ στο που βρίσκει ο Δήμος Καβάλας τόσα χρήματα και τα ξοδεύουν.

     

    Ο Λευτέρης Αθανασιάδης ήταν ο μοναδικός δήμαρχος της Καβάλας που προίκισε τον Δήμο Καβάλας με έσοδα και ακίνητα, για να στεγαστούν οι υπηρεσίες και να μην πληρώνει για μισθώματα!!! Σήμερα αν υπάρχει η ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ και μπορεί να ξοδεύει η κ. Ιωσηφίδου με την κ. Τσανάκα, τόσα εκατομμύρια στο σύνολο της θητείας τους, σε αυτόν το οφείλουν. Σε αυτόν που δεν είχαν το θάρρος, να μην πω τίποτα άλλου, ούτε την μνήμη του να τιμήσουν όπως του αξίζει.

     

    Σήμερα η ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ έχει έσοδα από τα ενοίκια που εισπράττει από το κτήριο επί της οδού Ομονοίας, εκεί όπου στεγάζονται και οι υπηρεσίες του, έσοδα από τα ενοίκια της δημοτικής αγοράς, καταστήματα και χώρο στάθμευσης, από το παραλιακό κτήριο στην Ραψάνη και από αρκετές άλλες πηγές.

     

    Αν η κ. Τσανάκα είχε φιλότιμο και αίσθημα ευθύνης, απέναντι στην ιστορία του Δήμου Καβάλας, τις τύχες του οποίου έχει σήμερα στα χέρια της, θα έπρεπε όχι μόνο να αποδεχθεί την πρόταση του Βαγγέλη Παππάς για την ονοματοδοσία με το όνομα του Λευτέρη Αθανασιάδη, αλλά να την υπερκεράσει και να τον έχει εικόνισμα στο γραφείο της και κάθε πρωί να τον μνημονεύει για τα όσα έκανε για το Δήμο Καβάλας!!!

     

    Στην ιστορία έχουμε πολλά παραδείγματα μικρόψυχων που νομίζουν ότι κρύβοντας την αλήθεια κάτω από το χαλί, ξεμπέρδεψαν. Ποιος τους είπε ότι η αναίδεια, η αχαριστία και η απουσία μέτρου είναι ενδείξεις των ευφυών ανθρώπων;

     

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Γνώμη

    Γιάννης Εριφυλλίδης: Το μουσείο που έγινε καπνός

    Δημοσιεύτηκε στις

    Με αφορμή την επιτυχημένη διοργάνωση στην Καβάλα του 1ου επιστημονικού συνεδρίου για τον καπνό πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν για το Μουσείο Καπνού της πόλης μας. Ορισμένες, όμως, αλήθειες τεχνηέντως αποσιωπήθηκαν.

    Το Μουσείο Καπνού ιδρύθηκε το 2003 επί Δημαρχίας Στάθη Εριφυλλίδη. Τότε στεγάστηκε προσωρινά στο κτίριο της Κ. Παλαιολόγου 4, με την προοπτική να μεταστεγαστεί σε χώρο της Δημοτικής Καπναποθήκης το συντομότερο δυνατό. 15 χρόνια μετά,οι συλλογές του Μουσείου Καπνού βρίσκονται ακόμη στον «προσωρινό» χώρο φιλοξενίας τους.

    Τι μεσολάβησε όμως;

    Αλήθεια πρώτη: το Μουσείο Καπνού ήταν έτοιμο να λειτουργήσει στη Δημοτική Καπναποθήκη στο τέλος της δεύτερης θητείας του Στάθη Εριφυλλίδη (επισυνάπτεται φωτογραφία της ανακαινισμένης ήδη από το 2003 Δημοτικής Καπναποθήκης). Δεν μιλάμε για ολοκλήρωση μελετών (για τις οποίες γίνεται λόγος σήμερα, 15 χρόνια μετά) – αυτές είχαν προ πολλού ολοκληρωθεί και παραδοθεί – το κτίριο είχε ανακαινιστεί, είχαν φτιαχτεί από τους τεχνικούς του Δήμου Καβάλας μέχρι και οι προθήκες, στις οποίες θα τοποθετούνταν τα εκθέματα του Μουσείου, με απλά λόγια ήταν ΟΛΑ ΕΤΟΙΜΑ για να λειτουργήσει το Μουσείο Καπνού.

    Αλήθεια δεύτερη: η διοίκηση του κυρίου Σιμιτσή (επίλεκτο μέλος της οποίας ήταν και ο κύριος Μουριάδης) χωρίς κανέναν προφανή λόγο αποφάσισε να μην λειτουργήσει το Μουσείο Καπνού και να εκπονήσει εκ νέου μελέτες. Για ποιον λόγο εκ νέου μελέτες για ένα έτοιμο έργο; Αν αυτό δεν είναι κατασπατάληση του χρήματος των δημοτών της Καβάλας, τι είναι;

    Αλήθεια τρίτη: το 2007 τμήμα της Δημοτικής Καπναποθήκης καταστράφηκε από πυρκαγιά. Κάηκε ή το έκαψαν; Και ρωτάω καλόπιστα, διότι δεν άκουσα να έγινε έρευνα και να αποδόθηκαν ευθύνες για τα αίτια μιας πυρκαγιάς που κατέστρεψε ένα στολίδι της πόλης. Σε οποιοδήποτε πολιτισμένο μέρος του κόσμου η έρευνα αυτή θα ήταν κάτι το αυτονόητο. Στην Καβάλα της διοίκησης του κυρίου Σιμιτσή (και συνεργατών) δεν ήταν.

    Αλήθεια τέταρτη: οι έτοιμες προθήκες του Μουσείου Καπνού δωρίστηκαν από τη διοίκηση του κυρίου Σιμιτσή σε διάφορους συλλόγους της Καβάλας. Με ποιο σκεπτικό; Δεν ήταν του γούστου τους; Ήταν άχρηστες; Το αποτέλεσμα δεν είναι ότι τώρα πρέπει να ξαναφτιαχτούν προθήκες ποιος ξέρει με τι κόστος για εμάς του δημότες της Καβάλας; Δεν είναι αυτό κατασπατάληση του χρήματος των δημοτών της Καβάλας και απαξίωση της δημοτικής περιουσίας;

    Αλήθεια πέμπτη:και η σημερινή διοίκηση της κυρίας Τσανάκα ακόμη στο στάδιο των μελετών βρίσκεται. Μελέτες επί μελετών από το 2007 και μετά για ένα έργο το οποίο ήταν έτοιμο να λειτουργήσει. 12 χρόνια μελέτες και από ένα μεγάλο μηδενικό τόσο στη διοίκηση του κυρίου Σιμιτσή όσο και στη διοίκηση της κυρίας Τσανάκα για τις ενέργειες που έκαναν για τη λειτουργία του Μουσείου Καπνού.

    Συμπέρασμα: τα συμπεράσματα δικά σας (άλλωστε προκύπτουν αβίαστα και από τις παραπάνω σκέψεις), μία παρατήρηση μόνο: 12 χρόνια τώρα έχουν τα ηνία της διοίκησης της πόλης άνθρωποι οι οποίοι οδήγησαν την Καβάλα στο τέλμα στο οποίο βρίσκεται. Δεν το λέω εγώ αυτό, το λέει ο κόσμος που δικαίως αγανακτεί γιατί η πόλη μας και η καθημερινότητά μας συνεχώς υποβαθμίζεται. Το Μουσείο Καπνού είναι ένα, μικρό μεν, πολύ χαρακτηριστικό δε, παράδειγμα της τακτικής που έχει ακολουθηθεί όλα αυτά τα χαμένα χρόνια. Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι (ναι οι ίδιοι ακριβώς, γιατί και η παράταξη του κυρίου Μουριάδη συνέχεια της πρώην διοίκησης του κυρίου Σιμιτσή είναι) θα διεκδικήσουν πάλι την ψήφο μας, αλληλοκατηγορούμενοι για έλλειψη οράματος και έργου. Και το χειρότερο είναι ότι ως προς αυτό το σημείο και οι δύο έχουν δίκιο: ούτε όραμα υπήρξε ούτε έργο παρήχθη τα τελευταία 12 χρόνια.

    Δεν ήρθε πια η ώρα για κάτι καινούριο;

     

    Γιάννης Εριφυλλίδης

    Επικεφαλής Ομίλου Κοινωνικού και Πολιτικού Προβληματισμού «Η Καβάλα μπροστά»

     

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Αβίαστα συμπεράσματα

    Δημοσιεύτηκε στις

    Δεν θα μπω στον κόπο να συγκρίνω πόσο μεγαλύτερη ήταν η συγκέντρωση του Βαγγέλη Παππά, από αυτήν της Δήμητρα Τσανάκα, η οποία έγινε στον ίδιο χώρο την αμέσως επόμενη ημέρα. Δεν θα το κάνω, γιατί το πράγμα μιλάει από μόνο του, η δήμαρχος χρησιμοποίησε τον μισό χώρο, σε σχέση με του κ. Παππά και αυτό το λέει όλα. Δεν θα σταθώ όμως σε αυτό, γιατί μπορεί κανείς να διατυπώσει τον αντίλογο ότι ο επικεφαλής της ΚΑΠ διαθέτει ένα οργανωμένο χώρο που τον στηρίζει, ο οποίος αποτελείται από τους εργαζομένους στα πετρέλαια και τα λιπάσματα, οπότε υπάρχει ο κατάλληλος όγκος για μια μεγάλη συγκέντρωση αλλά και ο ενθουσιώδες κλίμα.

     

    Θα επιλέξω να σταθώ σε άλλο σημείο σύγκρισης και αυτό είναι το περιεχόμενο της ομιλίας των δύο επικεφαλής. Η δήμαρχος Καβάλας κ. Τσανάκα επέλεξε να είναι απολογητική, αναφέρθηκε στην γενικότερη πολιτική κατάσταση για να στηρίξει την απουσία έργου και όχι μόνο αυτό, κατέφυγε και σε ανακρίβειες όπως «Ξέρω παρά πολύ καλά την αξία της σύνθεσης απόψεων. Γι’ αυτό εξάλλου η παράταξη μας ήταν και είναι πάνω από κόμματα». Κι αυτό ενώ είναι η μοναδική δήμαρχος που από την αρχή της θητείας της είχε την στήριξη όλων των καβαλιωτών και όλων των παρατάξεων μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, τελειώνει την θητεία της έχοντας δυσαρεστήσει πάρα πολλούς, έχοντας ξοδέψει το κεφάλαιο της αξιοπιστίας και επιπλέον αδυνατώντας να πείσει για τις ικανότητές της. Ισως γι’ αυτό και δεν άρθρωσε, ούτε μια κουβέντα για το μέλλον της πόλης, απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις που έρχονται.

     

    Από την άλλη, ο λόγος του κ. Παππά ήταν πιο κοντά στην εποχή, στις ανάγκες της κοινωνίας και στην αποδοχή της συνεργασίας ως προϋπόθεση για να πάει η καβαλιώτικη κοινωνία μπροστά. Ο λόγος του επικεφαλής της ΚΑΠ ήταν αυτό που θέλει να ακούσει ο καβαλιώτης σήμερα και επιπλέον μίλησε και για το μέλλον της πόλης. Ασχέτως, αν κάποιος διαφωνήσει στα επιμέρους, στο σύνολο θα βρει πολλά σημεία να συμφωνήσει.

     

    Επικοινωνιακά, ήταν μεγάλο λάθος που η κ. Τσανάκα επέλεξε να κάνει την δική της εκδήλωση στον ίδιο χώρο με τον κ. Παππά και μάλιστα μια μέρα μετά, πρόσθεσε ένα ακόμη σφάλμα σε αυτά που έχει κάνει το τελευταίο διάστημα. Ωστόσο αν και έχει ακόμη λίγο χρόνο για διορθωτικές κινήσεις, δεν ξέρω αν μπορεί, γιατί έχει εγκλωβιστεί σε καταστάσεις και συμβούλους που την αποκόπτουν από την πραγματική ζωή.

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια

    Με το στανιό ομοφωνία… στο ΚΙΝΑΛ, παρά τις διαφωνίες!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Εντάξει είναι γνωστό ότι το ΠΑΣΟΚ από τότε που έγινε ΚΙΝΑΛ και συμπορεύεται με την ΔΗΜΑΡ έχει αρχίσει να αποκτάει τα κουσούρια της ανανεωτικής Αριστεράς, εγκαταλείποντας τον ξεκάθαρο πολιτικό λόγο της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό τι σημαίνει πρακτικά; Ότι στην περίπτωση των χρισμάτων ενόψει των Δημοτικών Εκλογών του Μαΐου, αντιμετωπίζει το ζήτημα της στήριξης με μια «αγαπητική» διάθεση που τους οδηγεί, από το ένα λάθος στο άλλο… έτσι είναι όμως όταν στέλνεις εξορία την πολιτική σκέψη και υποκύπτεις στο συναίσθημα.

     

    Πήγε λοιπόν ο Θόδωρος Μουριάδης, κάνοντας χρήση του λόγου «Περί αδυνάτου» του Λυσία και ζήτησε να τον στηρίξουν μπας και του «κάτσει» κανένας υποψήφιος και κλείσει συνδυασμό. Ε, τελικά τους έπεισε να τον στηρίξουν, αν και η τελική απόφαση είναι να την λάβει η Αθήνα, όμως ήδη προς τα έξω έβγαλαν ότι τον στηρίζουν με «ομόφωνη απόφαση»! Μόνο που όμως μαθαίνω η απόφαση δεν ήταν και τόσο «ομόφωνη», οπότε πάνε να στήσουν ένα σικέ παιχνίδι για να του δώσουν στήριξη ως ΚΙΝΑΛ ΠΑΣΟΚ, γιατί μόνο με την ΔΗΜΑΡ ΚΙΝΑΛ, ψηφοδέλτιο δεν φτιάχνει.

     

    Ωστόσο πανηγυρικά έβγαλαν προς τα έξω ότι είναι ομόφωνη απόφαση, αλλά  «ξέχασαν» ότι στην συνεδρίαση, ένα μέλος της Ν.Ε. ο Κώστας Μησίνης τους ξεκαθάρισε ότι δεν συμφωνεί με την απόφαση και ψήφισε γι’ αυτό το λόγο ΠΑΡΟΝ, έχοντας κάνει γνωστό ότι ο ίδιος θα είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, με τον υποψήφιο δήμαρχο Βαγγέλη Παππά!!!

     

    Να τα μας… από την μία ο Μάκης Παπαδόπουλος θα πάρει ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, από την άλλη ο Βαγγέλης Παππάς ένα άλλο, τι θα μείνει ρε σύντροφοι για τον Θόδωρο Μουριάδη, μια «ομόφωνη» απόφαση χωρίς αντίκρισμα; Α, ξέχασα τον στηρίζει η ΔΗΜΑΡ!!! Ε, με αυτή την στήριξη μέχρι και δήμαρχος βγαίνει, αλλά δεν ξέρω όμως αν θα είναι στον Δήμο Καβάλας ή άλλου!!!

     

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια

    Τα παιδιά δεν είναι πια τόσο αθώα!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Η σύγχρονη ιστορία της Καβάλας, διαθέτει πολλές ιστορίες από φονικά, τα περισσότερα από τα οποία διαπράχτηκαν με άκρως εντυπωσιακό τρόπο. Προχθές το βράδυ, ήρθε να προστεθεί μια ακόμη τραγική σελίδα, με το φόνο ενός δεκαοκτάχρονου από τον σχεδόν συνομήλικο δράστη, για τον οποίο προκύπτει ότι έκαναν και παρέα. Μάλιστα δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουν υποθέσεις που για χρόνια έμειναν σκοτεινές, όπως για παράδειγμα το τριπλό φονικό στις Μαριές της Θάσου ή η δολοφονία σε πυλωτή στην περιοχή του υψώματος στην Καλαμίτσα. Στις περισσότερες των περιπτώσεων όμως τα εγκλήματα εξιχνιάστηκαν, γιατί η αστυνομία λειτούργησε άριστα με επαγγελματισμό και ταχύτητα.

     

    Ωστόσο, στην προχθεσινή δολοφονία, υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που την διαφοροποιούν από τις άλλες περιπτώσεις και είναι αυτά που έδωσαν τροφή για πάρα πολλά σχόλια, χθες στις συζητήσεις της καβαλιώτικης κοινωνίας. Το πρώτο στοιχείο είναι το νεαρό της ηλικίας, τόσο του θύματος όσο και του δράση. Δεν έχουμε άλλη περίπτωση εγκλήματος, στο οποίο να πρωταγωνιστούν τόσο νεαρά άτομα, στην ουσία παιδιά. Το δεύτερο είναι το γεγονός ότι το έγκλημα, έγινε σε δημόσιο χώρο και μάλιστα σε ώρα που ο καθένας θα μπορούσε να κυκλοφορεί εκείνη την στιγμή και να τύχει να είναι αυτόπτης μάρτυρας του συμβάντος. Τέλος η εικόνα ενός νεκρού σώματος στην μέση του δρόμου, ήσυχου κατά γενική ομολογία, σε μια γειτονιά που μένουν οικογένειες και κυκλοφορούν παιδιά, σε καμία περίπτωση δεν είναι μια συνηθισμένη εικόνα.

     

    Από εκεί και πέρα υπάρχουν και άλλα πιο σύνθετα στοιχεία που προκαλούν προβληματισμό, όπως το γεγονός ότι το θύμα είχε στα χέρια του χρήματα, αρκετά για την ηλικία του, όπως επίσης και τα πραγματικά αίτια της μεταξύ τους αντιπαράθεσης και κατ΄ επέκτασης της διένεξης που οδήγησε το δράση να τραβήξει όπλο και να πυροβολήσει. Και εδώ ανακύπτει και το πιο σημαντικό ερώτημα: Πόσο εύκολο είναι ένα νέο παιδί, ένας έφηβος 17 χρονών, όποιας καταγωγής και εθνότητας, να οπλοφορεί σήμερα στην Καβάλα;

     

    Τι είναι τα πιστόλια, παιχνίδια που τα βρίσκει κανείς στα γαριδάκια; Αν ένας νέος ηλικίας 17 χρονών έχει την δυνατότητα να οπλοφορεί και να λύνει με αυτό τις διαφορές του, ανακύπτει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα σε σχέση με την κυκλοφορία όπλων.

     

    Μέχρι σήμερα δεν είχαμε ανάλογο περιστατικό και αυτό που συνέβη θα πρέπει να μας προβληματίσει πάρα πολύ. Το γεγονός ότι ζούμε σε μια κοινωνία που ακόμη προσφέρει ασφάλεια και το οποίο σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή και ώρα της ημέρας, μπορείς να βγεις και να κυκλοφορήσεις και να πας όπου θες, οφείλεται στο ότι είμαστε μια κοινωνία που δεν οπλοφορεί και αυτό περιορίζει τις δυνατότητες αντίδρασης οποιουδήποτε παρανοϊκού που θέλει να λύσει τις διαφορές του χρησιμοποιώντας ένα όπλο. Όταν δε ένας 18χρονος μπορεί και κυκλοφορεί με ένα όπλο, τι άραγε μπορεί να συμβαίνει με άλλους πιο «επαγγελματίες» που δρουν στο χώρο του υπόκοσμου; Αυτό απλά σημαίνει ότι και τα παιδιά στις μέρες μας δεν είναι τόσο αθώα, όσο θέλουμε να πιστεύουμε!!! Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να αφυπνιστούμε και να δούμε την αλήθεια, ότι πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει στην κοινωνία μας.

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Γνώμη

    Της ήρθε “ταμπλάς” της Δήμητρας Τσανάκα

    Δημοσιεύτηκε στις

    Δεν ήταν καθόλου καλή ημέρα, η χθεσινή, για την δήμαρχο Καβάλας Δήμητρα Τσανάκα, η οποία είδε έναν ακόμη στενό συνεργάτη της να την εγκαταλείπει, για να είναι υποψήφιος σε αντίπαλο συνδυασμό. Συγκεκριμένα ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Δημήτρης Πουρσαϊτίδης γνωστοποίησε στην κ. Τσανάκα, ότι δεν θα είναι μαζί της υποψήφιος στις εκλογές του Μαίου, γιατί θα πολιτευτεί με τον συνδυασμό του υποψηφίου δήμαρχου Βαγγέλη Παππά. Τα υπογλώσσια και γενικά τα αντιυπερτασικά φάρμακα απομακρύνουν δυσάρεστες καταστάσεις, αλλά το σίγουρο είναι ότι μεταξύ τους προηγήθηκε ένας εξαιρετικά υψηλών τόνων διάλογος.

     

    Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας η κ. Τσανάκα κατηγόρησε τον κ. Πουρσαϊτίδη ότι την πούλησε για τα ανταλλάγματα που του υποσχέθηκε ο κ. Παππάς, η απάντηση που έλαβε στις κατηγορίες μάλλον είχαν σχέση με το πώς χειρίστηκε η δήμαρχος Καβάλας το θέμα της όδευσης του ΤΑΡ και κάπου πήρε το αυτί μου να της λέει, να μην τολμήσει να εμφανιστεί στον κάμπο των Φιλίππων, μετά την θεαματική κωλοτούμπα που έκανε στο συγκεκριμένο θέμα.

     

    Ξηλώνεται η ομάδα

     

    Βέβαια για να μην είμαστε υπερβολικοί, η αποχώρηση του κ. Πουρσαϊτίδη δεν είναι και η πρώτη που συμβαίνει στην δημοτική ομάδα της Δήμητρας Τσανάκα. Την κρυάδα την έχει πάρει προ πολλού, είναι ίσως όμως η μόνη για την οποία δεν είχε πληροφόρηση και έγινε χωρίς να το περιμένει.

     

    Για να φρεσκάρουμε λίγο την μνήμη μας, να θυμίσουμε ότι ο πρώτος που εγκατέλειψε την Δήμητρα Τσανάκα ήταν ο Σταύρος Πεταλωτής. Γιατί μπορεί το βράδυ του εκλογικού θριάμβου ο κ. Πεταλωτής να έπινε μπύρες και να τραγουδούσε το «Δημητρούλα μου γειά σου…», μπορεί να εκλέχθηκε δεύτερος σε σταυρούς, αλλά όταν δεν πήρε την ΔΕΥΑΚ που ήθελε να γυρίσει, κούνησε το μαντίλι στην κ. Τσανάκα, δεν πήγε ούτε καν να ορκιστεί ως δημοτικός σύμβουλος.

     

    Στην συνέχεια είχαμε την αποχώρηση των Ιορδάνη Παπαντίδη, τρίτος σε σταυρούς, ακολούθησε ο Μιχάλης Λυχούνας, δέκατος σε σταυρούς, ο Νίκος Μαυρίδης, όγδοος σε σταυρούς, και στην συνέχεια ακολούθησαν οι Φίλιππος Φιλιππίδης, ο Νίκος Ξανθόπουλος και τώρα ο Δημήτρης Πουρσαϊτίδης. Συνολικά 7 σύμβουλοι έχουν διαφοροποιηθεί.

     

    Πότε θα σταματήσει αυτή η διαρροή; Καλά ενημερωμένες πηγές υποστηρίζουν ότι όσοι έχουν απομείνει στο πλευρό της κ. Τσανάκα είναι όσοι έχουν κάποιου είδους μισθό ή αντιμισθία για τις υπηρεσίες του προς το Δήμο Καβάλας, γι’ αυτό και μέχρι τις εκλογές δεν θα κουνηθεί κανείς άλλος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όταν θα πλησιάζει η ώρα να κλείσουν οι συνδυασμοί δεν θα δούμε μερικούς ακόμη να φεύγουν από το «καραβάκι» της παράταξης, καθώς θα μπάζει νερά. Αυτό που υποστηρίζουν είναι ότι με τους χειρισμούς που έγιναν στο θέμα της πτώσης της γέφυρας στο παλιό νοσοκομείο έχει ενταθεί το κλίμα ηττοπάθειας και αναμένονται σημαντικές διαρροές προς άλλους συνδυασμούς, λόγω των όσων γεγονότων θα προκύψουν και με τον καταλογισμό των ευθυνών.

     

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια

    Γεμίσαμε κουφάρια, τι άλλο περιμένετε για να πιστέψετε;

    Δημοσιεύτηκε στις

    Στην παραλία δεσπόζει το ανοιχτό κολυμβητήριο, έχουν περάσει 8 χρόνια από την ημέρα που εγκαταλείφθηκε και κανείς δεν γνωρίζει τι θα γίνει. Στις Καμάρες, έχουμε το εμβληματικό κτήριο των παλαιών δικαστηρίων, το οποίο κοντεύει δεκαετία από τότε που άδειασε. Λίγο πιο πάνω, είναι η παλιά μεραρχία που ρημάζει, όπου η ελπίδα μας είναι να το πάρει κανένας Τούρκος επενδυτής προκειμένου να γίνει ξενοδοχείο. Φυσικά από μια τέτοια λίστα δεν θα μπορούσε να απουσιάζει το κτήριο του παλιού νοσοκομείου, το οποίο επίσης έχει κλείσει μια δεκαετία που ρημάζει. Στην ίδια μοίρα βρίσκεται και το Σανατόριο, που παρά τις μέχρι τώρα προσπάθειες να αξιοποιηθεί, παραμένει ένα κτήριο φάντασμα. Δίπλα σε όλα αυτά μπορούμε να προσθέσουμε και τις δεκάδες εναπομείνασες καπναποθήκες που έχουν αφεθεί στην φθορά του χρόνου. Μια ματιά στο πάρκο Φαλήρου και όσοι το θυμούνται στις καλές του εποχές, καταλαβαίνουν πόσο χαμηλά βρίσκεται σήμερα. Θα ήταν παράλειψη βέβαια, να μην αναφερθώ και στο άλλο μνημειώδες κτήριο του κλειστού κολυμβητηρίου που εδώ και χρόνια έχει πάρει ο αέρας την σκεπή και με προσωρινά μέτρα λειτουργεί.

    Εσχάτως, αποκτήσαμε ένα ακόμη «μνημείο», προς μελέτη για τον ιστορικό του μέλλοντος.

     

    Μην έχετε καμία αυταπάτη ότι αν δεν παρέλθει δεκαετία και βάλε, δεν θα ξέρουμε το πόρισμα και πολύ περισσότερο δεν θα δούμε λύση στο πρόβλημα, της πεσμένης γέφυρας. Είναι ένα ακόμη αντικείμενο μελέτης για τον ιστορικό του μέλλοντος, αν βρεθεί βέβαια πρόθυμος ερευνητής για να εξετάσει την παράνοια της εποχής μας.

     

    Για να έχουμε βέβαια μια πλήρη εικόνα της εγκατάλειψης της πόλης, θα πρέπει να προσθέσουμε και την ημιτελή Περιμετρική, έναν δρόμο κατά κάποιο τρόπο «τυφλό», αφού δεν έχει καταφέρει να συνδέσει τα δύο άκρα της πόλης, με τις ενδιάμεσες συνοικίες όπως ήταν ο αρχικός σκοπός της κατασκευής του και τώρα μόνο μετά την καταστροφή της γέφυρας και έχοντας στον μυαλό τον πανικό που θα επικρατήσει από το επόμενο καλοκαίρι στους δρόμους της ανατολικής εισόδου της πόλης, συζητάμε ξανά για την ανάγκη ολοκλήρωσης του έργου. Λες και αν χτυπήσουμε ένα μαγικό ραβδάκι… θα έχει κατασκευαστεί μέσα σε λίγους μήνες

     

    Για να έχουμε μια πλήρη εικόνα, θα πρόσθετα και το κτήριο της Δημοτικής Καπναποθήκης, είναι ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς εδώ έχουμε επανάχρηση παλιού κτηρίου. Το αναφέρω όμως γιατί η πρώτη μελέτη για την αξιοποίηση του εν λόγω κτηρίου εκπονήθηκε το μακρινό 1984, έκτοτε έχουν περάσει 34 χρόνια και συνέχεια ακούμε ότι μια ακόμη μελέτη περιμένουμε για να ενταχθεί στα ενεργά κτήρια της πόλης.

     

    Αν λοιπόν η αξιοποίηση της Καπναποθήκης από το Δήμο Καβάλας απαίτησε χρόνο πέρα των τριών δεκαετιών, σκεφτείτε τι θα γίνει με αυτά που σήμερα ρημάζουν και δεν έχει ξεκινήσει το παραμικρό για να αξιοποιηθούν.

     

    Βέβαια, όλα αυτά είναι συμπτώματα μιας γενικότερης παρακμής της πόλης και απαξίωσης των συγκριτικών της πλεονασμάτων. Και όποιος δεν το βλέπει εθελοτυφλεί. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να πιστέψουμε στην ανάγκη μιας συνολικής ανάταξης της πόλης;

     

    Τις τελευταίες δεκαετίες η Καβάλα από κέντρο της Περιφέρειας ΑΜΘ έχει υποβιβαστεί στο επίπεδο ενός ελκυστικού, αλλά με πολλά προβλήματα προορισμού. Το ερώτημα εδώ είναι, αν έχουμε βολευτεί με αυτή την κατάσταση, με ότι συνεπάγεται για την οικονομία, την κοινωνική διάρθρωση και όλα τα παρεπόμενα ή αν πραγματικά αισθανόμαστε την ανάγκη να μπούμε σε μια άλλη τροχιά; Αλήθεια είναι τυχαίο που κανείς, από τα δημόσια πρόσωπα, δεν εξαγγέλλει κάτι; Ένα μεγάλο έργο, μια κατασκευή που θα αλλάξει την εικόνα; Η μόνη εξαγγελία που ακούσαμε είναι ότι θα βουλώσουν τις τρύπες στο κλειστό της Καλαμίτσας!!! Εκεί φτάσαμε!

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

     

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Γνώμη

    Όλοι θυμήθηκαν την Περιμετρική!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Για ακόμη μια φορά, τα γεγονότα που μόνο η ζωή μπορεί να δημιουργεί, ήρθαν να καταδείξουν πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει μια καλή οργάνωση, σε μια πόλη. Και η διατήρηση των υποδομών σε μια «αξιόμαχη» κατάσταση, αλλά το κυριότερο η ύπαρξη των αναγκαίων υποδομών, είναι εκ των ων ουκ άνευ για να μπορεί μια πόλη, να παρέχει ασφάλεια και ευκολίες στους κατοίκους της.

     

    Σήμερα ότι υποδομές έχει η Καβάλα, είναι λίγο πολύ απόκτημα των προηγούμενων δεκαετιών, η ύδρευση, η αποχέτευση και το οδικό δίκτυο, ελάχιστες προσθέσεις δέχθηκε τα τελευταία χρόνια. Το κύρια μέλημα είναι πια να γίνεται η συντήρηση, στην καλύτερη περίπτωση. Μην ξεχνάμε ότι πρόσφατα χρειάστηκε να γίνει μια μεγάλη επέμβαση στον βιολογικό καθαρισμό για να μπορεί να λειτουργεί.

     

    Όπως επίσης, πρόσφατε τέθηκε ως θέμα στο δημοτικό συμβούλιο, με αφορμή την διαμαρτυρία των κατοίκων του Περιγιαλίου, το θέμα της δημιουργίας υποδομών, όπως, δρόμοι, πλατείες, δίκτυα ύδρευσης – αποχέτευσης και άλλα, τα οποία δεν προχωρούν εξαιτίας της απουσίας πόρων. Από την άλλη πλευρά βέβαια η οικοδόμηση του Περιγιαλίου, όταν ολοκληρωθούν όλες οι διαδικασίες, κάτι που θα γίνει αργά ή γρήγορα, θα έχει ως αποτέλεσμα να προστεθεί στην πόλη μια ακόμη συνοικία, η οποία σε πλήρη ανάπτυξη θα φτάσει σε πληθυσμό τις 10.000 νέους κατοίκους. Για να μπορέσει όλος αυτό ο κόσμος να μετακινηθεί από και προς το κέντρο της πόλης, θα απαιτηθούν επιπλέον έργα οδικής σύνδεσης.

     

    Η εποχή των μεγάλων έργων έχει παρέλθει, λόγω της γενικότερης δύσκολης οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και η οποία δύσκολα βλέπω να αλλάζει τα επόμενα χρόνια. Από την άλλη η πόλη για να λειτουργήσει και να συνεχίσει να αναπτύσσεται, έχει μεγάλη ανάγκη από έργα, οπότε έρχεται η ώρα που η δημοτική αρχή Καβάλας, όποια είναι αυτή μετά τις εκλογές, θα πρέπει να ιεραρχήσει τις ανάγκες και να βγει στο κυνήγι κονδυλίων για να δημιουργηθούν αυτές οι υποδομές.

     

    Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να ενταχθεί και το ζήτημα της ανακατασκευής της γέφυρας στο παλιό νοσοκομείο ή της διαπλάτυνσης του δρόμου, όπως φυσικά και της ολοκλήρωσης της Περιμετρικής!!! Να θυμίσω στο σημείο αυτό, ότι η αρχική πρόβλεψη για την Περιμετρική, ήταν η περιμετρική οδός να ενώσει την συνοικία της Νεαπόλεως με το Περιγιάλι και να υπάρχουν και οι κάθετοι οδοί πρόσβασης, σε κάθε συνοικία, δηλαδή στον Βύρωνα, στο Κέντρο της πόλης, και τον Τίμιο Σταυρό. Η λογική ύπαρξης της περιμετρικής οδού ήταν να μην είναι απαραίτητο να περάσει από το κέντρο της πόλης, αν κάποιος ήθελε να πάει από τη μια συνοικία στην άλλη.

     

    Έστω και τώρα, ξυπνήσαμε όλοι, ακόμη και αυτοί που με δηλώσεις τους απαξίωναν την Περιμετρική οδό και αναγνωρίζουν την αξία της. Ας ληφθεί λοιπόν μια απόφαση, όσον το δυνατόν ομόφωνη, ώστε να τεθεί ψηλά στην ιεράρχηση των αναγκών της πόλης η κατασκευής ολόκληρης της Περιμετρικής. Όποιος δήμαρχος το πετύχει αυτό το έργο, θα τον μνημονεύουν οι επόμενες γενιές, όπως κάνουμε σήμερα εμείς, για τον Βαγγέλη Ευαγγελίου για το νερό και για τον Λευτέρη Αθανασιάδης για τον βιολογικό καθαρισμό.

     

    Ας αφήσουμε τους χορούς και τα πανηγύρια και ας στραφούμε στο πως θα κάνουμε πιο λειτουργική την Καβάλα μας. Στο χέρι μας, είναι αρκεί να σκεφτούμε με τα μάτια στο μέλλον της.

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Γνώμη

    ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ: Τι θα έλεγε σήμερα ο μακαριστός Προκόπιος;

    Δημοσιεύτηκε στις

    Απόψεις και θέσεις που είχε καταθέσει για τα συγκεκριμένα θέματα

     

    Προχθές η ΕΡΤ έκανε την γκάφα και την ώρα που μιλούσε ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Φ.Ν.Θ. κ. Στέφανος, στο δελτίο ειδήσεων του σταθμού, εμφανίστηκε στην οθόνη η φωτογραφία με το πρόσωπο του μακαριστού Προκοπίου, με το όνομά του στην σχετική λεζάντα. Το «θαύμα» της ΕΡΤ να αναστήσει τον μακαριστό μητροπολίτη μας, έδωσε έτσι  την ευκαιρία να αναρωτηθούν πολλοί για το τι θα έλεγε σήμερα ο Προκόπιος για την συμφωνία Ιερώνυμου – Τσίπρα; Επειδή η γνώμη του είχε μεγάλη αξία για τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου, πιστεύουμε ότι την ίδια απορία θα έχουν και πολλοί μητροπολίτες.

     

    Ψάξαμε και βρήκαμε μια ενδιαφέρουσα συνομιλία που είχε ο μακαριστός Προκόπιος, με συνταγματολόγους και νομικούς, όπως ο Γιώργος Σωτηρέλης, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο Γιάννης M. Κονιδάρης, ομότιμος καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και ο Μιχάλης Σταθόπουλος, Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Επίτιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής Αθηνών, τ. Υπουργός Δικαιοσύνης, για αυτά τα θέματα.

     

    Σε εκείνη την συζήτηση ο τότε μητροπολίτης Φ.Ν.Θ. Προκόπιος είχε υποστηρίξει τις παρακάτω απόψεις:

    Σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας

    «Στη συνέχεια θα ήθελα από την αρχή της συζητήσεώς μας να διευκρινίσω, ότι η παρουσία μου και η συμμετοχή μου στο διάλογο δεν δεσμεύει την Εκκλησία, αλλά τον ομιλούντα, ο οποίος καταθέτει τις προσωπικές απόψεις του πάνω στο θέμα. Ευχή και προσδοκία μου είναι αυτές να μην αφίστανται από τις επίσημα διακηρυγμένες θέσεις της Εκκλησίας, όπως τις εκφράζουν τα αρμόδια κανονικά και συνοδικά Όργανα. Μια άλλη εισαγωγική παρατήρηση, που θέλω να κάμω, είναι ότι η Εκκλησία δεν συνθηματολογεί με τον «χωρισμό». Άλλοι επίμονα μιλούν για «χωρισμό» και «διαχωρισμό». Τώρα ακούω εδώ ότι ο «χωρισμός» έχει πάρει μια αρνητική έννοια ή ενέχει μια έννοια αντιπαλότητας και πρέπει να αντικατασταθεί με τη διάκριση των αρμοδιοτήτων ή τη μη ανάμειξη της Εκκλησίας στα της Πολιτείας και το αντίστροφο. Όμως, ανεξάρτητα από τους προβληματισμούς αυτούς, η Εκκλησία πάντοτε και σταθερά μιλούσε όχι για χωρισμό, αλλά για σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας. Για διακριτούς και συνάλληλους ρόλους. Κατά τον ι. Χρυσόστομο «το της Εκκλησίας όνομα ου χωρισμού, αλλ’ ενώσεως εστι και συμφωνίας όνομα». Ο θεανθρώπινος οργανισμός της Εκκλησίας – το Σώμα του Χριστού – ούτε απομακρύνει, ούτε μερίζεται, ούτε μερίζει. Ενοποιός δύναμη πάντοτε προσδέχεται, προσλαμβάνει και ανακαινίζει. Γι’ αυτό η Εκκλησία δεν μιλάει για χωρισμό από την πολιτεία. Κατά ποια έννοια; Χωρίζεται η Εκκλησία από την σάρκα της; Τα μέλη της εκκλησιαστικής κοινότητας της συγκεκριμένης αριθμητικώς υπερτέρας ή  επικρατούσης, είναι και μέλη της πολιτείας. Η διακονία των μελών της εκκλησιαστικής κοινότητας είναι διακονία των μελών της πολιτείας. Αυτή την μακρόχρονη παράδοση κληρονομήσαμε, αυτή θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανή και έτσι να τη μεταλαμπαδεύσουμε. Υπήρχαν ασφαλώς στη ροή του χρόνου και προβλήματα σχέσεων, δεν ετίθετο όμως θέμα χωρισμού. Παρά ταύτα αν μιλάμε για χωρισμό δεν μπορούμε απλά να τον νοηματοδοτήσουμε με τις κανονικές αλλά και νομικές αρχές, να μην επεμβαίνει η μια αρχή στα της άλλης. Αυτό είναι θεσμοθετημένο κύριε υπουργέ. Με την έννοια ότι εμείς ζητούμε πρώτα να μην έχουμε παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις, όπως οι ιεροί κανόνες ορίζουν και έτσι ερμηνεύονται οι σχετικές περί θρησκείας διατάξεις του συντάγματος και των νόμων που αφορούν στην Εκκλησία. Ενώ έχει συνομολογηθεί η μη επέμβαση της Πολιτείας στα sacra intrerna corporis της Εκκλησίας, αλλά η πρώτη παραβιάζει αυτή την αρχή και δημιουργούνται τριβές. Η Εκκλησία δεν επεμβαίνει – και δύσκολα μπορεί να το κάνει – στα θέματα της Πολιτείας. Θέλει να έχει και να διατηρεί το δικαίωμα, όπως ο κάθε πολίτης, να διατυπώνει την άποψή της σε θέματα θρησκευτικά, εθνικά, κοινωνικά και ηθικής τάξεως και παραδόσεως».

     

    Για την μισθοδοσία του κλήρου

     

    «Εγώ επισημαίνω ότι σε μια επίμονη επιδίωξη να γίνεται από ορισμένους κύκλους διαρκώς λόγος για χωρισμό εκκλησίας και πολιτείας επινοούνται θέματα σχετικά, ολίγον σχετικά, ενίοτε και άσχετα. Το θέμα της μισθοδοσίας του κλήρου δεν μπορώ να αντιληφθώ, έστω και αν υπάρχουν μειοψηφίες που το θέτουν, ότι μπορεί να απασχολήσει σοβαρά μια δημόσια συζήτηση σαν  ειδικό θέμα. Το θέμα της μισθοδοσίας έχει την δική του ιστορία. Μέχρι το 50 ο κλήρος μισθοδοτούνταν από την κοινότητα, από την ενορία. Οι ενορίτες ανελάμβαναν, επειδή τα έσοδα των εκκλησιών δεν επαρκούσαν, τις περισσότερες φορές με προσφορά υλικών αγαθών, να καλύπτουν τις ανάγκες των ιερέων τους. Όμως, μέσα από τις διαδοχικές αναγκαστικές απαλλοτριώσεις της εκκλησιαστικής περιουσίας από το Κράτος, προέκυψαν άλλες ρυθμίσεις. Προσωπικά μέτρησα περισσότερες από 100 αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, πάντα με την επίκληση ενός σοβαρού και ειδικού λόγου υπέρ ακτημόνων ή άλλων εμπεριστάτων κοινωνικών ομάδων, πολλές φορές προσχηματικού. Τότε λοιπόν στη μεγάλη απαλλοτρίωση του 1952 για πρώτη φορά εμφανίζεται η δέσμευση της πολιτείας έναντι των όσων πήρε αποτιμημένα στο 1/3 της πραγματικής τους αξίας και επειδή έπρεπε υποχρεωτικά να αποζημιώσει, αποζημίωσε με αστικά ακίνητα στην πραγματική τους αξία. Και όταν και αυτά δεν μπορούσαν να αντισταθμίσουν την αξία των προσφερομένων, δόθηκαν και 250 χιλιάδες μετοχές της Εθνικής Τράπεζας. Έτσι βρέθηκε η Εκκλησία μέτοχος της Εθνικής. Και απετιμήθηκε στο 1/3, αυτοδεσμευόμενη η πολιτεία να καλύψει την μισθοδοσία του κλήρου. Αν τώρα αυτό ενοχλεί εκείνους οι οποίοι προασπίζονται τις ελευθερίες των θρησκευτικών μειονοτήτων είναι ένα δεδομένο που δεν μπορεί να αλλάξει. Διότι είναι μισθοδοσία. Δεν δίδονται τα χρήματα από το κράτος στην Εκκλησία για να μισθοδοτεί η Εκκλησία. Οι ιερείς μισθοδοτούνται ως θρησκευτικοί λειτουργοί και όχι ως δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι συμβατική δέσμευση του Κράτους δικαίωμα κεκτημένο για τους ιερείς. Όταν κανείς το επαπειλεί, άλλες σκοπιμότητες κατά την γνώμη μου εξυπηρετεί. Ο μισθός όμως σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν πρέπει να συνδεθεί με την άσκηση του λειτουργήματος, της διακονίας του κληρικού. Η Εκκλησία υπηρετεί κοινωνικούς σκοπούς, ασκει έργο προνοιακό, όχι γιατί έχει την α ή την β σχέση με το κράτος, αλλά γιατί αυτό είναι το χρέος της, η αποστολή της. Αγιασμός και άσκηση αγάπης. Ούτε  διότι διαβάζει την λεχώνα και δεν απαιτεί χρήματα θα πρέπει να έχει την μισθοδοσία. Αυτά δεν συνδέονται. Η άσκηση του λειτουργήματος ούτως ή άλλως θα υπάρχει ανεξάρτητα αν θα έχει μισθό από το κράτος ή από την κοινότητα ο κληρικός. Επομένως δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί οι ίδιοι παντοτε κύκλοι, αφορμώμενοι από την μισθοδοσία του ορθοδόξου κλήρου, να θέτουν θέμα μισθοδοσίας. Μόνο ως ζήτημα ίσης μεταχείρισης των θρησκευτικών κοινοτήτων μπορώ να το κατανοήσω. Αλλά και σε αυτό το θέμα το κράτος προχώρησε και ήδη 400 θέσεις θρησκευτικών λειτουργών, με την ευρυτάτη έννοια, στην μουσουλμανική μειονότητα, 400 θέσεις ιεροδιδασκάλων τις καλύπτει το ελληνικό δημόσιο. Στο Βέλγιο βεβαίως η δημοτική αρχή έχει αναλάβει την  μισθοδοσία των κληρικών όλων των αναγνωρισμένων θρησκευτικών κοινοτήτων. Και της ορθοδόξου εκκλησίας ίσως και σε άλλα Κράτη»

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Αυτό είναι εξέλιξη στα παγκάκια!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Δεν ξέρω αν έχετε ακούσει για τα «έξυπνα παγκάκια», τα οποία έχουν κατακλύσει όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και έχουν έρθει στην Ελλάδα, με πρώτη πόλη την Ραφήνα. Τι είναι όμως τα «έξυπνα παγκάκια»; Ουσιαστικά είναι ένα σημείο ασύρματης σύνδεσης στο διαδίκτυο (hot spot), το οποίο μέσω ηλιακών κυψελών είναι ενεργειακά αυτόνομο δίνοντας την δυνατότητα ηλεκτρικής παροχής για φόρτιση μπαταριών ή και τροφοδοσία υπολογιστών. Η μορφή του εξαρτάται από την αρχιτεκτονική και εικαστική προσέγγιση άποψη που έχουν οι απανταχού κατασκευαστές του, οι οποίοι του δίνουν από κλασική μορφή μέχρι και όψη από τον πόλεμο των άστρων.

     

    Αυτά σκεπτόμουνα βλέποντας χθες το νέο παγκάκι που εγκατέστησε ο Δήμος Καβάλας μπροστά από το κατάστημα των ΕΛΤΑ!!! Στην αρχή θεώρησα ότι για να είναι νέο, θα είναι ένα έξυπνο παγκάκι που του έχουν δώσει την μορφή πιο παραδοσιακή μορφή, όπως τα παγκάκια στα δάση μας, όπου συνδυάζονται και με τραπέζι για να μπορούν οι πεζοπόροι να τρώνε. Το έψαξα από όλες τις πλευρές που λένε, αλλά το συγκεκριμένο παγκάκι, δεν έχει είσοδο USB, όχι μόνο δεν έχει WI FI, αλλά ούτε φυσικά και ηλιακές κυψέλες για παροχή ρεύματος.

     

    Είναι πολύ απλά σαν ένα από τα εκατοντάδες παγκάκια που υπάρχουν στα ελληνικά δάση!!! Προφανώς στον Δήμο Καβάλας δεν έχουν ακούσει για ψηφιακές πόλεις και έξυπνα μπαγκάκια και ακόμη ζουν στην εποχή που τα παγκάκια ήταν ένα κομμάτι ξύλο και τίποτα περισσότερο!!!

     

    Θα μου πείτε βέβαια, εδώ ένα σιντριβάνι, αυτό της πλατείας δεν μπορούν να βάλουν σε λειτουργία, περιμένω να τοποθετήσουν «έξυπνα παγκάκια»; Ελα ντε;

     

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια