Χρονόμετρο

    ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ- 06/04/2020

    Δημοσιεύτηκε στις

    Περίμενα να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα από τη μέρα που «επιλέξαμε να είμαστε πολιορκημένοι, διότι είμαστε ελεύθεροι» ( Κ. Μητσοτάκης, νομίζω), αποχαιρετήσαμε, μετά το κλείσιμο των σχολείων,  την όποια κοινωνικότητα και συντροφικότητα στη καθημερινότητά μας και βαλθήκαμε, οι εκπαιδευτικοί, να πλεύσουμε για τα σκοτεινά νερά της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Τότε κοντά ήταν που αρχίσαμε να δεχόμαστε και τις πρώτες απαξιωτικές προς το λειτούργημά μας «μπαλωθιές» από γνωστούς χαμαιλέοντες δημοσιογράφους, που το μόνο που έχουν να επιδείξουν είναι η ακριβοπληρωμένη κομματική βαφή.

    Αλλά ο σκοπός αυτής της επιστολής ( σύνθεση απόψεων πολλών συναδέλφων) δεν είναι τόσο να αναδείξω τις όποιες παθογένειες χαρακτηρίζουν τις κοινότητές μας αλλά να προσπαθήσω να επικοινωνήσω με τους μαθητές και τις μαθήτριές μας, τα παιδιά μας, που για ακόμη μία φορά οδηγήσαμε στο περιθώριο της καθημερινότητας, τους στερήσαμε το χαμόγελο του πρωινού ανταμώματος με τους συμμαθητές τους στο σχολείο και τους κρατάμε, πάλι, φοβισμένους κι επομένως υποταγμένους στις αποφάσεις ημών των μεγάλων σοφών.

    Άκου λοιπόν εφηβάκι μου!

    Είμαι σίγουρος ότι στα χρόνια τα μαθητικά συνάντησες δασκάλους και καθηγητές που φρόντισαν να σου διδάξουν, ότι άλλο πράγμα είναι η μάθηση κι άλλο η αποστήθιση γνώσεων επί γνώσεων

    Δασκάλους και καθηγητές που σε πείσμα των νόμων και των εγκυκλίων ,που βραχυκύκλωναν τη σχολική σου ζωή ,επιδίωκαν να βρουν τρόπους να αγαπήσεις τη γνώση, κατακτώντας την με τη δική σου σκέψη και  τις δικές σου πνευματικές ικανότητες

    Συνάντησες δασκάλους και καθηγητές που δε ντρέπονταν να ομολογήσουν ότι δεν είναι οι φωτεινοί παντογνώστες και οι απόλυτοι κάτοχοι της γνώσης, που οικοδομούσαν μαζί σου , τουβλάκι- τουβλάκι, τη δημιουργικότητά σου. Αυτοί ήταν που δεν το έπαιζαν κυρίαρχοι της τάξης, εξουσία, και δε σε τιμωρούσαν για να επιβεβαιώσουν το ρόλο τους και το θολό κάπως αξίωμα που εκ του νόμου απέρρεε.

    Ανθρώπους «ενσυναίσθητους», πράους, ελεύθερους, θαρραλέους και ξεβολεμένους

    Ανθρώπους που αναζητούσαν τη λογική στα λάθη σου, που ξεπερνούσαν εύκολα την εφηβική παρορμητικότητά σου, που σε διευκόλυναν να διδαχθείς πιάνοντας το χέρι σου με στοργή, που δε έκαναν διακρίσεις, που αποδέχονταν όλα τα παιδιά και προσάρμοζαν το μάθημά τους σε όλα τα παιδιά. Ανθρώπους που δεν είχαν ξεχάσει πώς είναι να είσαι παιδί και έφηβος

    Άκου κι αυτό εφηβάκι μου

    Δύσκολο είναι το επάγγελμά μου. Αλλά το αγαπώ. Και μ αρέσει να σε νοιάζομαι στη σχολική καθημερινότητά σου, να σε μαλώνω, να σε κολακεύω, να σε πειράζω, να σου λέω «είμαι δίπλα σου, μη φοβάσαι!» Με γοητεύει αυτό το ταξίδι αποκάλυψης της εφηβικής ψυχής που μου δίνεται για να την πλάσω, για να πλάσω το μέλλον αυτής της χώρας.

    Οι καιροί είναι σκοτεινοί. Το καταλαβαίνω. Σε κλείσαμε μέσα σ ένα σπίτι, που με το ζόρι χωράει τα όνειρά σου, κι αρχίσαμε να σε εντυπωσιάζουμε με e-classes, e- me, webex, skype, messenger, e- mails και όλα τα έχει ο καλός μανάβης, περάστε κόσμε τρελαθήκαμε και ξεπουλάμε.. Συνεχίζουμε τις κλειδαριές ,εντωμεταξύ, στο σπίτι, στη κοινωνικότητά σου, στον αυθορμητισμό σου, στο γέλιο και το κλάμα σου. Πολλά Απαγορεύεται ! Βέβαια δεν στέλνεις sms στο 13033 αλλά με κωδικούς μπαίνεις στις περίφημες διαδικτυακές πλατφόρμες, με κωδικούς με συναντάς live κάποιες ώρες τις εβδομάδας, με κωδικούς απαντάς στις ασκήσεις και τα ερωτήματα που σου υποβάλλω.

    Το ξέρω εφηβάκι μου! Θυμάμαι πολύ καλά που υπουργοί, καθηγητές δάσκαλοι και γονείς κυνηγούσαμε με μανία τη χρήση του κινητού στο σχολείο. Διότι είμαστε, άπαντες, καχύποπτοι απέναντι στους εφήβους, στον τρόπο σκέψης τους, στη διαφορετική οπτική τους, στο μέλλον αυτού του τόπου βρε αδελφέ. Διότι φοβόμαστε να παραδεχθούμε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα και η εκπαίδευση, που δεκαετίες τώρα σου παρείχαμε, ήταν στεγνή, μετωπική, δασκαλοκεντρική, «παπαγαλική», ανεδαφική, ανεπίκαιρη. Και τώρα ξαφνικά όλα αυτά τα ηλεκτρονικά εργαλεία έγιναν η σωτηρία μας, το μέσο της εκπαιδευτικής πλεύσης μας. Πώς το λένε αυτό είπαμε; Κρίση ταυτότητας; Νοητική διαταραχή; Ελα ντε!

    Θυμήσου όμως εφηβάκι μου ότι για πολλά πολλά χρόνια κανείς δεν ασχολήθηκε για τους μηδενικούς διορισμούς στα δημόσια σχολεία, την απώλεια πάρα πολλών διδακτικών ωρών, λόγω μη έγκαιρης τοποθέτησης εκπαιδευτικών. Θυμήσου ότι δεν υπάρχουν πια στα σχολεία φύλακες, επιστάτες, ψυχολόγοι και γραμματείς κι αναγκάζομαι να μετασχηματιστώ σε πολυμηχάνημα που ταυτόχρονα επιτελεί διοικητικό, τεχνικό και παιδαγωγικό έργο

    Θυμήσου που παραπονιόμασταν ότι υστερούμε σε σχέση με σένα στη χρήση των ηλεκτρονικών εργαλείων μάθησης και ζητούσαμε, ματαίως, επιμόρφωση, πρόσβαση στο διαδίκτυο και τεχνολογικό εξοπλισμό. Θυμήσου που στην προσπάθειά μας να στηρίξουμε το ελληνικό δημόσιο σχολείο, ως εθελοντές και φυσικά αφιλοκερδώς, πάρα πολλοί από εμάς κάναμε ενισχυτική διδασκαλία και κοινωνικά φροντιστήρια. Ακόμη γίνονται! Εθελοντικά βεβαίως!.Μαζί με πλείστα προγράμματα αγωγής υγείας , περιβαλλοντικά και πολιτιστικά. Εθελοντικά και αφιλοκερδώς βεβαίως!

    Ξέρω! Θα μπορούσα να έχω κάνει κι άλλα ! Πολλά ακόμη! Δεν αρνούμαι την ευθύνη που μου αναλογεί! Έπρεπε να σ άφηνα να χάνεσαι στις ονειροπολήσεις σου, όταν, ματαίως, προσπαθούσα να κατανοήσεις τον κόσμο της Αντιγόνης και της Ισμήνης, να δαγκώσεις , έστω λίγη, από τη φέτα της ποίησης του Αναγνωστάκη και του Βρεττάκου, νε γευτείς λίγη από τη σκέψη του Θουκυδίδη, όταν μιλά για Δημοκρατία.

    Καλό μου εφηβάκι! Εγώ νιώθω πλήρης που δοκιμάζομαι καθημερινά στην πυρά των ανησυχιών και παραπόνων και δισταγμών και προσδοκιών και ελέγχων στους οποίους με υποβάλλεις. Απολαμβάνω την κριτική σου, οξεία πολλές φορές, την επιθετικότητά σου ( έφηβος είσαι, δεν πειράζει), την συγκατάβασή σου , όταν ερμηνεύω τις ενστάσεις σου , τη σύμπλευσή σου τελικά στα μεγάλα και δύσκολα μονοπάτια της διαμόρφωσής σου σε πολίτη ενεργό!

    Νιώθω και πλήρης, μετά από 33 χρόνια στα σχολεία, διότι καθημερινά συναντώ πρώην μαθητές και μαθήτριές μου που σέβονται τη διαφορετικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, το φυσικό περιβάλλον, τη καθαρότητα στο βλέμμα. Άνδρες και γυναίκες που ανασύρουν από τις αποσκευές τους αγάπη, κατανόηση, αξιοκρατία, συναδέλφωση, ειρήνη. Γιατί έτσι έμαθαν. Γιατί κάποιοι, τεμπέληδες, δάσκαλοι και καθηγητές κάποτε τους τα δίδαξαν.

    Γι αυτό σου λέω εφηβάκι μου! Μη μασάς! Δύσκολοι οι καιροί και βαρύς ο εγκλεισμός σου. Ειδικά για σένα που είσαι και Τριτάκι του Λυκείου , που καθημερινά σε συντρίβουμε, πρωί-απόγευμα, με overdose ποσότητες γνώσεων, απαραίτητων για την εισαγωγή σου σε κάποια Πανεπιστημιακή σχολή. Το χειρότερο όλων, όμως ξέρεις ποιο είναι;  Που σε κρατούν ανενημέρωτο για όσα σχεδιάζουν για σένα. Που σε κρατούν όμηρο των τηλεοπτικών ιαχών τρόμου και σπασμωδικών κινήσεων γραμματέων, υφυπουργών και λοιπών αξιωματούχων της παιδείας, οι οποίες γίνονται με γνώμονα το κόστος (οικονομικό και πολιτικό) κι όχι με γνώμονα τον έφηβο και την ψυχούλα του που πιέζεται και σκοτεινιάζει η ματιά του.

    Γι αυτό σας λέω κ. υπουργέ της Παιδείας! Απελευθερώστε τα Τριτάκια του Λυκείου από το άγχος των Πανελληνίων. Ορίστε επιτέλους μία ημερομηνία διεξαγωγής των εξετάσεων, έστω κατά προσέγγιση. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο. Κι αν δε θέλετε να το κάνετε αυτοπροσώπως , πείτε το στη Γιαδικάρογλου, να το πει στην Πετροπούλου, να το πει στη  Χρυσοπούλου, να το πει στην Πετροβασίλη, να το πουν τελικά στα παιδιά!!

    Με εκτίμηση

    Λυμπεράκης Δημήτρης, Φιλόλογος 2ου ΓΕΛ Καβάλας

     

     

     

     

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Πλανήτης Γη, 2020: Μάρτης ενός δίσεκτου έτους – Η δυνατότητα μετάλλαξης μιας δυστοπίας σε ουτοπία

    Δημοσιεύτηκε στις

    Πάντοτε είχα την αίσθηση ότι είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό και ανεπανάληπτο , το γεγονός ότι οι άνθρωποι κάθε εποχής ζούμε στην καθημερινότητά μας, την κορυφαία στιγμή της  πολιτισμικής διαδρομής του ανθρώπινου γένους, κορυφαία με την έννοια  ότι μόνον εμείς, οι ζώντες, βιώνουμετο  εδώ και τώρα της ανθρώπινης περιπέτειας.

    Όλα τα κατορθώματα ,τα σπουδαία επιτεύγματα του Ανθρώπου, έχουν  συντελεστεί, αποτελούν  δηλ. παρελθόν.

    Ενώ εμείς, οι  άνθρωποι, που είμαστε σήμερα στη ζωή, αποτελούμε τον θρίαμβο  του παρόντος.

    Και να που αυτή η κορυφαία στιγμή, έμελλε να ναι και για μας τους τωρινούς (συγκαιριανούς αν προτιμάτε) πολίτες του παγκόσμιου χωριού του 2020, ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος.

    Την λέξη που καμπανίζει περίπου 4 μήνες τώρα στα αυτιά μας  και που ακούγεται κάθε λεπτό από τα μέσα ενημέρωσης δεν θα την πω ξανά.

    Ας μιλήσουμε  εδώ (με όρους άλλων εποχών)  για μια νέα πανώλη του 21ου αιώνα, που έχει σπαρθεί  στα πέρατα του κόσμου , μαζί με την μολυσματική ασθένεια της υπερ-πληροφόρησης και την αναμονή των νέων ηθών που θα διαμορφωθούν από την αυτόματη σχεδόν κατάρρευση της ευδαιμονίας του Δυτικού ανθρώπου, που επιφέρει αυτή η νέα κατάσταση.

    Για τον τρίτο κόσμο οι επιδημικές ασθένειες  είναι μια πραγματικότητα, δεν εξέλειπαν ποτέ,  είναι η αυτονόητη καθημερινότητα, όπως ήταν για τον Δυτικό κόσμο, μια πραγματικότητα, αδιαπραγμάτευτη και αυτονόητη ,η ευμάρεια.

    Πραγματικότητα είναι και παραμένει χρόνια τώρα για τους κατοίκους του τρίτου κόσμου, η ανέχεια ,οι κακουχίες, το να ζει κανείς  μια ζωή χωρίς ορίζοντα, το να πεθαίνουν χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά, επειδή απλά δεν διαθέτουν τα προς το ζην ή τις κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης..

    Και να που ένας βιολογικός πόλεμος ξεσπά και τα σπίτια μας γίνονται τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αυτού του «ιδιόρρυθμου» και πρωτόγνωρου πολέμου που διατρέχει την υφήλιο από την Άπω Ανατολή, ως τις δυτικές κοινωνίες.

    Θα αναγκαστεί άραγε, υπό την πίεση των νέων δεδομένων, ο δυτικός άνθρωπος να αναπτύξει αισθήματα εν-συναίσθησης και αλληλεγγύης, για έναν κόσμο που μέχρι τώρα του είχε γυρισμένη την πλάτη, βυθισμένος στην τρυφηλή ζωή του;

    Τα τελευταία χρόνια  ωστόσο,  που σοβούσε η οικονομική κρίση και στη χώρα μας, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του δυτικού κόσμου (λεγόμενου και αναπτυγμένου) είδαμε με πολύ γλαφυρό τρόπο, ότι ο « τρίτος κόσμος» και οι συνθήκες ζωής του, δεν βρίσκονταν πια  μονάχα στην μακρινή  Αφρική, αλλά είχαν έρθει  κυριολεκτικά και δίπλα μας

    Πόσοι άνθρωποι μέσα σε αυτά τα χρόνια δεν είδαμε να τρώνε από τα σκουπίδια, να κοιμούνται στα πεζοδρόμια των μεγαλουπόλεων, να αυτοκτονούν;

     

    Κι από την άλλη οι πλούσιοι γίνονται  όλο και πλουσιότεροι, ενώ η συσσώρευση πλούτου φαίνεται να προβληματίζει τους ίδιους τους κατέχοντες. Οι πλούσιοι «ασφυκτιούν» μέσα στα υπάρχοντά τους.

    Το τι ακριβώς έγινε εκείνο το πρωινό του περασμένου Δεκέμβρη στη Γιουχάν της Κίνας, όταν πρωτοεμφανίστηκε η νέα ασθένεια, θα μας το πουν οι ιστορικοί του μέλλοντος, αλλά ο τρόπος ζωής που ξεκινούσε εφεξής για την ανθρωπότητα ήταν ήδη παρών.

    Δεν έχουμε παρά να τον αποδεχτούμε.

    Αν ο 20ος αιώνας ήταν ο αιώνας της αποθέωσης του καταναλωτισμού, όπως γνωρίζουμε, ο 21ος αιώνας «δεν θα υπάρχει, αν δεν είναι πνευματικός»  όπως υπογραμμίζει ο Αντρέ Μαλρώ.

    Ορισμένες σημειώσεις με αφορμή αυτήν τη ρήση.

    Σημείωση πρώτη: ΜπέρτολτΜπρεχτ:  «Κι από τα κανόνια ανάμεσα προβάλανε οι έμποροι» (σήμερα το μεγάλο εμπόριο βρίσκεται στα όπλα, την πορνεία, τα ναρκωτικά και τα φάρμακα).

    Σημείωση δεύτερη:  Οδυσσέας Ελύτης:«Άδειασα και ξαναγέμισα τον ταξιδιωτικό μου σάκο και είπα: είναι πολλά γι΄ αυτή τη ζωή και για πολλές άλλες ακόμη». Αν υπήρξαμε ως τώρα έρμαια του καταναλωτισμού οι απλοί άνθρωποι,είναι τώρα μια καλή ευκαιρία να απαλλαγούμε απ΄ αυτόν  και να μην ενισχύουμε άθελά μας,κάθε είδους απάνθρωπο εμπόριο.

    Σημείωση τρίτη: Γκαίτε: «Όταν ο Θεός ήθελε να φτιάξει τον κόσμο κάθισε και έμαθε ελληνικά»

    Για μας τους Έλληνες είναι μοναδική ευκαιρία τώρα να επανανακαλύψουμε και να ενισχύσουμε τη σχέση μας με αυτή την θηριώδη γλώσσα μας ,την ελληνική, μια γλώσσα  που ερμηνεύει τον κόσμο, αποτελεί φορέα αξιών, τολμώ να πω μας δείχνει έναν τρόπο να ζούμε, (ανατρέχω πρόχειρα σε τρεις λέξεις: εύρυθμος, ευυπόληπτος, ευοίωνος : δείτε  τη σημασία αυτών των λέξεων-πέρα από την εμφανή αισθητική τους διάσταση- στην τέχνη, τον κοινωνικό βίο του ανθρώπου και την προοπτική του στο μέλλον).

    Πόσο κατακρεουργήθηκε η γλώσσα μας,ταυτόχρονα με την έκπτωση των αξιών τα τελευταία χρόνια;

    Να μια λαμπρή ευκαιρία για το «ένδον σκάπται» με όχημα τη γλώσσα,  για μια ουσιαστική επικοινωνία  με το μέσα μας, με τον Άλλον και τις Μνήμες του ανθρώπινου γένους.

    Μια ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε τις ελλείψεις μας, τα ελλείμματά μας και όλα αυτά που μας κρατούν πίσω σαν άτομα ,αλλά και ως κοινωνία.

    Να μια ευκαιρία να «καθαρίσει» το βλέμμα μας,ώστε να μπορεί να δει τα θετικά αυτού που στέκεται απέναντί μας.

    Να βυθομετρήσουμε τον αυτισμό μας και να πάψουμε να χαιρόμαστε με τη δυστυχία του άλλου, τώρα που ο εχθρός είναι κοινός και προπαντός αόρατος.

    Βλέπουμε αυτές τις μέρες της διεθνούς κρίσης τον πρωθυπουργό της Αγγλίας να κάνει επίδειξη του κυνισμού του και  υιοθετώντας την «ανοσία της αγέλης» , να αφήνει να νοσήσουν μαζικά οι συμπολίτες τουλέγοντάς τους, ότι θα πρέπει να αποχαιρετήσουν  νωρίτερα τους αγαπημένους τους ανθρώπους που θα φύγουν από τη ζωή.

    Λέγονται ανερυθρίαστα κάποιες αλήθειες από τους κρατούντες ενίοτε.

    Άλλωστε πότε οι έχοντες αντιμετώπισαν τους απλούς  πολίτες με καθεστώς  ισονομίας, ισοπολιτείας ,ισηγορίας:

    Αντίστοιχα ήθη είδαμε να αναπτύσσονται όμως και μεταξύ των πολιτών τα χρόνια που πέρασαν και τώρα ακόμη, συμπεριφορές που μας θυμίζουν το «homohomimi lupus» .

    Άνθρωποι  να προσπαθούν με μένος να εξοντώσουν ο ένας τον άλλον.

    Είναι βέβαιο ότι η τεχνολογική και η ψηφιακή επανάσταση  που συντελέστηκαν  κατά τον 20ο αιώνα θα μπορούσαν να οδηγήσουν την ανθρωπότητα ολόκληρη σε μια ζωή με λυμένες τις βασικές ανάγκες και να δώσουν την ευκαιρία να αναπτυχθεί ο δημιουργικός άνθρωπος και «ο καλός καγαθός πολίτης».

    Ωστόσο αυτός ο αιώνας των μεγάλων επιτευγμάτων έγινε πολύ συχνά θέατρο πολέμου που αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα.

    Αν σήμερα βρισκόμαστε στην τροχιά ενός  νέου πρωτόγνωρου πολέμου, που μοιάζει να μας καθιστά όλους μας πρωταγωνιστές ταινίας επιστημονικής φαντασίας,, ας συνειδητοποιήσουμε την ατομική μας ευθύνη, την ανάγκη να επιδείξουμε μια υπεύθυνη στάση,  γιατί από αυτήν εξαρτάται η ζωή  μας και η ζωή του διπλανού μας.

    Να μια λαμπρή ευκαιρία να μεταλλάξουμε την δυστοπία σε ουτοπία.

    Μια ουτοπία που θα παραμερίσει τον καταναλωτισμό σε όφελος του ανθρωπισμού, την ομφαλοσκόπηση  σε όφελος της κοινωνικής θέασης, την προσωπική ανέλιξη σε όφελος των δημιουργικών δυνάμεων ολόκληρης της κοινωνίας, ώστε να ανακαλύψουμε ξανά την δύναμη του Δια-λόγου και της Συζήτησης, ώστε αν επαναφέρουμε τη Λογική, αλλά και την από κοινού αναζήτηση της λύσης των προβλημάτων που συναντάμε ως άνθρωποι και ως κοινωνίες.

    Μόνον εγκαταλείποντας τον ατομισμό μας και τον κοινωνικό αυτισμό μας, στους οποίους μας βρήκε η αυγή του 21ου αιώνα,μόνον επαναπροσδιορίζοντας αξίες και ιδεώδη θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε επάξια την πνευματική υπόσταση του ανθρώπου του αιώνα μας,μια υπόσταση που πιθανώς να εξαλείψει αιτίες και αφορμές ενός επόμενου ακόμη πιο καταστροφικού  πολέμου στα χρόνια που θα ακολουθήσουν.

    Όλγα Μάμαλη

    Δρ.Θεατρολόγος-Φιλόλογος

    Εκπαιδεύτρια ΣΔΕ Ξάνθης

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Από δήμαρχος… συγγραφέας

    Δημοσιεύτηκε στις

    Τον Κώστα Χατζηεμμανουήλ τον γνωρίσαμε ως δήμαρχο Θάσου, αλλά και ως ένα Θάσιο με βαθιά αγάπη για τον τόπο του, ο οποίος αν και επαγγελματικά ήταν τακτοποιημένος ως οδοντίατρος, πήγε και σπούδασε ιστορία, για να μπορεί να μελετήσει και να γνωρίσει καλύτερα το που ζει, ποια γεγονότα και ποιοι άνθρωποι έζησαν και δημιούργησαν. Ένα στοιχείο που είναι λίγο γνωστό, για τον κ. Χατζηεμμανουήλ, είναι ότι στον ελεύθερο χρόνο του, μεταφράζει αρχαίες τραγωδίες, αντί… να λύνει σταυρόλεξα!!! Δεν έμεινε όμως μόνο σε αυτό, έκανε και ένα βήμα παρακάτω, έγραψε ένα βιβλίο, για παιδιά, με βάση την αρχαία τραγωδία των Περσών, του Αισχύλου!

     

    Ο IANOS και η Ελληνοεκδοτική παρουσιάζουν το βιβλίο του Κώστα Χατζηεμμανουήλ «Πέρσες του Αισχύλου» για παιδιά. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι σκηνοθέτες Ρέινα Εσκενάζυ και Σωτήρης Χατζάκης,  και η θεατρολόγος  Μαρία Μαρή. Την εκδήλωση θα συντονίσει  ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Μηνάς Βιντιάδης. Αποσπάσματα θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Λεωνίδας Κακούρης και Βάνα Πεφάνη, ενώ μαθητές του 1ου Γυμνασίου Πεύκης  θα «ζωντανέψουν» επί σκηνής τους ήρωες του Αισχύλου. Στο πιάνο η Βάγια Νάσση. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο IANOS Café στην Αθήνα, αύριο το μεσημέρι. Μπράβο του.

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια

    Περί αμφιθεάτρου ο λόγος… ή λόγος να γίνεται;

    Δημοσιεύτηκε στις

    Αν είστε το αμόνι, να είστε υπομονετικοί. Αν είστε το σφυρί, χτυπήστε δυνατά. (Αραβική παροιμία)

     

    Το Σάββατο 10/01/2020 βρέθηκα  στο αμφιθέατρο «Γ. Παυλίδης» της ΠΕ Καβάλας για να παρακολουθήσω την πολύ καλή θεατρική παράσταση «Ξύπνα Βασίλη» από τη Δημοτική Θεατρική Ομάδα Λιμεναρίων σε σκηνοθεσία της κ. Πανταζή Δέσποινας.

    Ήταν η πολλοστή φορά που διαπίστωσα, ιδίοις όμμασιν, την απόλυτη (κυριολεκτώ) εγκατάλειψη του χώρου του αμφιθεάτρου, τη σχεδόν ολική καταστροφή των καρεκλών, την έλλειψη φωτισμού στις τουαλέτες, την ημι-θέρμανση, το «ρομαντικό» φωτισμό, την απουσία στοιχειώδους ακουστικής. Και αναπόφευκτα αναλογίστηκα ότι αυτός ο χώρος αποτελεί το σημείο αναφοράς και το βασικό πυλώνα της πολιτισμικής- πνευματικής παραγωγής μίας πόλης 70.000 κατοίκων. Σε αυτόν το χώρο καταθέτουν το υστέρημα της ψυχούλας τους δεκάδες σχήματα συλλόγων πολιτισμού και επιστημών, για να λάβουν ως «αντίδωρον» συνθήκες αντιαισθητικές και μίζερες , που απαξιώνουν το έργο τους.

    Με ένα σύντομο «γκουγκλάρισμα» και μία έρευνα, όχι εκτενή, εύκολα διαπίστωσα κατ αρχάς ότι το συγκεκριμένο κτίριο χρονολογείται στα μέσα της δεκαετίας του 70, χτίστηκε για τις ανάγκες των υπαλλήλων της τότε Νομαρχίας και ότι η πρώτη «επέμβαση» (sic) που δέχτηκε ήταν κατά τη δεκαετία του 1970, οπότε και μεγάλωσε η σκηνή του.

    Επί Νομαρχιακής θητείας του κ. Καλλιοντζή (κάπου το 2010) εκπονήθηκε μία μελέτη, η οποία προέβλεπε την κατασκευή εξαρχής ενός νέου αμφιθεάτρου με παράλληλη κατεδάφιση του υφισταμένου. Το νέο υψηλής αισθητικής κτίριο θα κάλυπτε όχι μόνο τις λειτουργικές ανάγκες της πόλης και της Περιφέρειας για έναν άρτιο χώρο πολιτισμού, αλλά θα αναβάθμιζε και το οικείο αστικό περιβάλλον του κέντρου. Το κόστος του έργου ξεπερνούσε τα δέκα εκατομμύρια ευρώ, ενώ η όποια επικαιροποίηση της μελέτης θα ανέβαζε τον προϋπολογισμό σε, σημαντικά, υψηλότερο επίπεδο.

    Είχε προηγηθεί, από το 2008, η σύσταση από το ΤΕΕ μίας ομάδας εργασίας αποτελούμενης από υπηρεσιακούς παράγοντες και ελεύθερους επαγγελματίες, η οποία θα διερευνούσε τις δυνατότητες αναβάθμισης, τροποποίησης και εκσυγχρονισμού του υφισταμένου αμφιθεάτρου της Νομαρχίας Καβάλας. Η απόφαση όμως του Νομάρχη ήταν η ανακατασκευή του αμφιθεάτρου και όχι η ανακαίνιση.

    Επί θητείας, ως Αντιπεριφερειάρχη, του κ. Γρανά (2011- 2014) έγινε μια προσπάθεια ριζικής ανακαίνισης του υφισταμένου κτιρίου με ένα εν-δυνάμει διαθέσιμο κονδύλιο, προϋπολογισμού 3 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο,  ανάμεσα στις άλλες παρεμβάσεις, προέβλεπε τη κατεδάφιση και ανακατασκευή της σκηνής, τη μικρή αύξηση του αριθμού των καθισμάτων, καθώς και τη κατασκευή καινούργιων αποδυτηρίων. Η μελέτη θα γινόταν από υπηρεσιακούς παράγοντες και ιδιώτες, ενώ θα προέβλεπε και τη διαμόρφωση χώρων συνεδριακού χαρακτήρα. Δεν υλοποιήθηκε ποτέ!

    Επί θητείας του κ. Μαρκόπουλου (2014-2019) η Πολεοδομία απεφάνθη, ότι ο χαρακτηρισμένος ως χώρος Διοικητηρίου, άρα και το αμφιθέατρο, πρέπει να στεγάζει μόνο διοικητικές υπηρεσίες κι εκδηλώσεις. Στην ουσία,, με αυτήν την απόφαση, η Πολεοδομία μπλόκαρε τις όποιες προσπάθειες αναβάθμισης και ουσιαστικά δεν επέτρεπε τη χρήση του χώρου για τη φιλοξενία παραστάσεων, εκτός των εκδηλώσεων που θα γίνονταν από και για τις υπηρεσίες της περιφέρειας.

    Βεβαίως, το «ελληνικό» του νόμου παραθυράκι προέβλεπε τη διενέργεια, στο χώρο του αμφιθεάτρου, 40 (σαράντα) παραστάσεων ετησίως, χωρίς άδεια, αλλά με έγκρισή τους από το Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας. Έθετε  δε και ως προϋποθέσεις διενέργειας αυτών των 40 παραστάσεων τη χορήγηση βεβαίωσης στατικής επάρκειας, τη λήψη όλων των απαιτούμενων μέτρων ασφάλειας καθώς και την υποχρέωση έκδοσης πιστοποιητικού πυροπροστασίας, εγκεκριμένου από την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Απορία:

    • Ø Το Δημοτικό συμβούλιο Καβάλας παρείχε, για το 2020, την άδεια για την πραγματοποίηση μόνο 40 παραστάσεων στο χώρο του Αμφιθεάτρου;
    • Ø Ελέγχει κάποιος την υλοποίηση αυτής της απόφασης;
    • Ø Δόθηκαν για το 2020 οι βεβαιώσεις στατικής επάρκειας και λειτουργίας του συστήματος , ειδικά, Πυρασφάλειας;

    Πάλι επί θητείας του κ. Μαρκόπουλου ζητείται ένα ευτελές, για τα δεδομένα της παρέμβασης, ποσό των 180 χιλιάδων ευρώ για κάποιες περιορισμένες παρεμβάσεις στο χώρο. Όπως δε σημειώνουν τα δημοσιεύματα στον τύπο της εποχής ο ίδιος ο περιφερειάρχης κ. Μέτιος,, δυσπιστώντας (για τους γνωστούς λόγους) για την ανάγκη αναβάθμισης του αμφιθεάτρου Καβάλας, επισκέφθηκε το χώρο με τεχνικό επιτελείο από τη Κομοτηνή, για να διαπιστώσει με αυτοψία(!)το πρόβλημα. Τελικά οι παρεμβάσεις δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.

    Τούτες τις μέρες ακούω και ακούμε δηλώσεις επί δηλώσεων από τους κ. Αντωνιάδη και κ. Σημιτσή, ότι, επιτέλους, υπάρχουν διαθέσιμα κονδύλια ύψους 600 χιλιάδων ευρώ για μια περιορισμένη παρέμβαση – αναβάθμιση του αμφιθεάτρου, συμπεριλαμβανομένης και της ηλεκτρομηχανολογικής μελέτης την οποία  αδυνατούσε η Περιφέρεια να εκπονήσει τα προηγούμενα χρόνια..Πέρα από το γεγονός ότι το προβλεπόμενο ποσό είναι μικρό, ευλόγως γεννιούνται τα παρακάτω (αφελή) ερωτήματα:

    • Ø Ποιος αναλαμβάνει την εκπόνηση της μελέτης;
    • Ø Θα γίνει διαγωνισμός και δημοπρασία;
    • Ø Ποιος είναι ο χρονικός ορίζοντας υλοποίησης του έργου;

    Οι επισημάνσεις αυτές εκπορεύονται από την αγωνία και μόνο ενός πολίτη μιας πόλης με πολύ μεγάλη πνευματική και πολιτιστική παραγωγή, καταδικασμένη να βασίζεται σε ένα ξεπερασμένο τεχνικά και αισθητικά αμφιθέατρο. Δεν αμφισβητώ επίσης την εκπεφρασμένη βούληση των κ. Αντωνιάδη και κ. Σημιτσή να επιχειρήσουν και να υλοποιήσουν τις απαιτούμενες παρεμβάσεις. Άλλωστε η Δούρου και ο Καρανίκας είναι πολύ μακριά από τη Καβάλα, για να φορτώσουμε πάνω τους αμαρτίες, που έγιναν συνήθειες

    ΥΓ. Το προβλεπόμενο ποσό των 40.000 ευρώ που περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα δράσης της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας για το 2020 κι εγκρίθηκε (από τους συν-εργάτες και συν εργαζόμενους της Περιφέρειας ΑΜ-Θ) με θέμα Συνέδριο- Θρησκευτικός Τουρισμός, « Στα βήματα του αποστόλου Παύλου»

    • Ø Σε ποιόν φορέα υλοποίησης θα δοθεί
    • Ø Με ποιές δράσεις;
    • Ø Δεν είναι μεγάλο ποσό για τα δεδομένα της Καβάλας;
    • Ø Ούτε ο Πάπας να έλθει… Οψόμεθα!!

    Με εκτίμηση

    Λυμπεράκης Δημήτρης, Σύμβουλος ΠΕ Καβάλας

     

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Νεοδημοκράτες στηρίζουν την ΠΑΣΟΚοποίηση του Χρ. Μέτιου;

    Δημοσιεύτηκε στις

    Μαθαίνουμε εμβρόντητοι πως ο Βασίλης Νταϊδης, όψιμος Νεοδημοκράτης-ήταν υποψήφιος με τον Βασίλη Ξουλόγη στο Παγγαίο- τον οποίο κάποιοι εξέλεξαν Αντιπρόεδρο στην τοπική της Νέας Δημοκρατίας Παγγαίου, συμφωνεί με το άνοιγμα του Χρ.  Μετιου στο ΠΑΣΟΚ.

    Μάλιστα υποστηρίζει πως καλά έκανε ο Μετιος και έβαλε μόνο στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην ΕΡΓΟΑΝΑΠΤΥΞΗ, γιατί το ΠΑΣΟΚ τον στήριξε για να βγει Περιφερειάρχης.

    Καλά ο κ. Μέτιος κατηγορούσε τον Τοψίδη ότι τον στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ – προσπαθώντας τότε να τον δυσφημίσει- και ο ίδιος είναι ο μοναδικός που στηρίζει η ΝΔ.

    Τώρα μαθαίνουμε ότι και το ΠΑΣΟΚ στηρίζει Μετιο.

    Μήπως είχαν μοιράσει και τις θέσεις και τους μισθούς προεκλογικά, γιατί κάτι τέτοιο λένε οι γνωρίζοντες.

    Ο Μακάριος Λαζαρίδης συμφωνεί με τον κ.Νταϊδη, γιατί το εν λόγω στέλεοχς, ναι ο υποψήφιος του Βασίλη Ξουλογη στο Παγγαίο, είναι δεξί του χέρι στην περιοχή του Παγγαίου.

    Συμφωνεί ο κ. Λαζαρίδης με τον συνεργάτη του για την πασοκοποιηση της Περιφέρειας ΑΜΘ ή δεν γνωρίζει τίποτα για αυτό, ούτε για την στήριξη του ΠΑΣΟΚ στον Μετιο προεκλογικά.

    Τι ζούμε με την Νέα Δημοκρατία στην Καβάλα δεν περιγράφεται. Μάλλον το βαρέλι δεν έχει πάτο και θα δούμε πολλά ακόμη!!!

     

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια

    Διχασμός… με την πρώτη ευκαιρία!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Γράφει ο Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

     

    Δεν ξέρω αν αποτελεί χαρακτηριστικό της φυλής μας, αλλά η αλήθεια είναι ότι από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η ιστορία μας έχει γραφτεί από εμφύλιες διαμάχες που έχουν φτάσει μέχρι τους πολέμους. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος είναι ο πιο γνωστός και αυτό που οδήγησε στην παρακμή την Αθήνα και την Σπάρτη, ώστε να αναδειχθεί αμέσως μετά η νέα δύναμη, η Μακεδονία. Αν πάμε νωρίτερα θα φτάσουμε και μέχρι τον Τρωικό πόλεμο και στην διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στον Αχιλλέα και τον Αγαμέμνονα, με συνέπεια ο πρώτος να απέχει από τη μάχη.

     

    Και μια και γιορτάζουμε και τα 200 χρόνια από την ίδρυση του νεώτερου ελληνικού κράτους, να μην ξεχάσουμε να γιορτάσουμε και τον εμφύλιο πόλεμο, μεταξύ των οπλαρχηγών της επανάστασης, που θα οδηγούσε τον αγώνα για την ανεξαρτησίας, στο άδοξο τέλος του και αν δεν επενέβαιναν οι μεγάλες δυνάμεις, με τη ναυμαχία του Ναβαρίνου και την βύθιση του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου, δεν θα υπήρχε σήμερα ανεξάρτητο κράτος.

     

    Στα χρόνια της κρίσης δεν διστάσαμε, ούτε στιγμή, να ξεκινήσουμε νέα διαμάχη, που λίγο έλειψε να μας φέρει στα πρόθυρα ενός νέους εμφυλίου πολέμου, σαν απόηχος του αιματηρού εμφυλίου του 46’ – 49. Τότε το διακύβευμα ήταν αν θα ενταχθούμε στην σφαίρα του υπαρκτού σοσιαλισμού ή της Δύσης, τώρα το δίλλημα ήταν ευρώ ή δραχμή και το Μένουμε Ευρώπη – Φεύγουμε από Ευρώπη.

     

    Και αυτά είναι τώρα παρελθόν, με το τέλος της εποχής των μνημονίων το μεγάλο ζήτημα είναι άλλο: ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ!!! Έχουμε μοιραστεί σε αυτούς που ζητάνε να κλείσουν τα σύνορα και σε αυτούς που ζητάνε να ανοίξουν!!! Και φυσικά οι συγκρούσεις των δυο μπλοκς μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και τους κάθε λογής ακτιβισμούς, είναι καθημερινές.

     

    Μην ξεχνάμε όμως, ότι το ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ δεν είναι δικό μας πρόβλημα, αλλά της Ευρώπης!!! Όλοι αυτοί που έρχονται, θέλουν να πάνεστην Ευρώπη και τους εγκλωβίζουμε εδώ. Ας ηρεμήσουμε και να βρούμε λύση για να τους αφήσουμε να φύγουνε, γιατί διαφορετικά εγκλωβιζόμαστε και εμείς σε έναν παραλογισμό, δηλαδή να μαλώνουμε για κάποιους διερχόμενους ξένους που κάνουν αγώνα να φύγουν, αλλά εμείς δεν τους αφήνουμε και η παρουσία τους εδώ μας ενοχλεί!!!

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Γνώμη

    Ο Χρ. Μέτιος, ο Κ. Αντωνιάδης και οι Τούρκοι

    Δημοσιεύτηκε στις

    Γράφαμε προχθές ότι για δεκαετίες στην δυτική Θράκη το τουρκικό κράτος «χτίζει» ένα δικό του παρακράτος για να αμφισβητεί μόνιμα την ελληνική κυριαρχία. Όργανο αυτού του μηχανισμού είναι και ο Ψευτομουφτής, τον οποίο δεν αναγνωρίζει η ελληνική Πολιτεία, και ο οποίος προσπαθεί με τη δράση του να ελέγξει τους Έλληνες μουσουλμάνους που δεν αποδέχονται να προσδεθούν στο άρμα της Άγκυρας.

     

    Σύμφωνα με είδηση που έλαβε διαστάσεις και πανελλαδικά, καθώς αναδημοσιεύτηκε και σε μέσο πανελλαδικής εμβέλειας, τόσο ο Περιφερειάρχης Χρήστος Μέτιος, όσο και ο μητροπολίτης Δράμας Παύλος, εμφανίζονται να συνεορτάζουν μαζί με τον ψευτομουφτή, την επέτειο της ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας!!!

     

    Σε μια εποχή που η Ελλάδα πιέζεται ποικιλοτρόπως από την Άγκυρα, για να παραιτηθεί από τα κυριαρχικά της δικαιώματα, ο εκλεγμένος εκπρόσωπος της Περιφέρειας κ. Μέτιος, συμμετέχει σε εκδηλώσεις με την παρουσία των πρακτόρων που επιβουλεύονται την ελληνική κυριαρχία στην Θράκη. Μέχρι στιγμής ο κ. Μέτιος δεν έχει διαψεύσει το δημοσίευμα, αλλά ούτε και ένοιωσε την ανάγκη να απολογηθεί, ενισχύοντας έτσι την άποψη ότι πέρα από πολιτικά ανίκανος είναι και πολιτικά επικίνδυνος.

     

    Ωστόσο, στο όλο θέμα υπάρχει και μια άλλη διάσταση. Ο κ. Μέτιος ως περιφερειάρχης διαχειρίζεται το προσφυγικό ζήτημα, θέμα που ως γνωστόν η Τουρκία το χρησιμοποιεί ως ασύμμετρη απειλή για τη χώρα μας.

     

    Αλήθεια ο αντιπεριφερειάρχης Καβάλας Κώστας Αντωνιάδης δεν προβληματίζεται με αυτές τις απερισκεψίες του κ. Μέτιου ή με την απουσία μιας διάψευσης; Δεν αναρωτιέται ο κ. Αντωνιάδης κατά πόσο η Καβάλα θα κληθεί να σηκώσει το κύριο βάρος του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, καθώς είναι πασιφανές ότι ο κ. Μέτιος την «έχει γραμμένη στα παλιά του τα παπούτσια» και ο λόγος είναι ότι στις εκλογές έδωσε το 62% στον συνδυασμό του ΧριστόδουλουΤοψίδη; Γενικότερα όσοι συνεργάζονται, από την Καβάλα με τον κ. Μέτιο και στον στηρίζουν σε αυτή την πολιτική, δεν έχουν κανένα πρόβλημα; Η καρέκλα και παχυλός μισθός επάνω απ’ όλα;

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια

    Υποδοχή αλά ελληνικά, στο αεροδρόμιο του Πεκίνου

    Δημοσιεύτηκε στις

    Το μέλος της διοίκησης του Επιμελητηρίου Καβάλας Παύλος Ζησίμου και υποψήφιος πρόεδρος στις προηγούμενες εκλογές, συχνά ταξιδεύει για επαγγελματικούς λόγους, στην Κίνα. Από το τελευταίο του ταξίδι στην κινεζική πρωτεύουσα, ανέβασε μια φωτογραφία από την είσοδο στο αεροδρόμιο του Πεκίνου, με την οποία καλωσορίζουν τους επισκέπτες. Όπως βλέπετε και εσείς η επιγραφή είναι γραμμένη πρώτα στα ελληνικά, μετά στα αγγλικά και τελευταία στα κινεζικά.

     

    Αυτό ως ένα μικρό δείγμα της δύναμης της ελληνικής γλώσσας, του ελληνικού πολιτισμού και της ιστορία μας!!! Αυτά ας τα βλέπουν και όσοι ασχολούνται με την τουριστική προβολή της χώρας στο εξωτερικό! Αλήθεια τόσοι πήγαν από την Καβάλα στο Πεκίνο, κανείς δεν είδε την επιγραφή στα ελληνικά;

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια

    Θα τον πάνε… τρέχοντας!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Η άσκηση της πολιτικής στις μέρας μας, έχει γίνει δύσκολη υπόθεση και ότι είναι ψεύτικο γρήγορα αποκαλύπτεται και πέφτουν οι μάσκες. Έτσι όσο και αν προσπάθησε ο Χρήστος Μέτιος να δημιουργήσει μια δήθεν πλειοψηφία, με τον ΠΡΟΘΥΜΟ Κωστή Σιμιτσή, τον εκλεκτό του Καμμένου, Ανδρέα Καραγιώργη και τους αμετανόητους της  Χρυσής Αυγής, δεν του βγαίνει το παιχνίδι. Και δεν του βγαίνει, γιατί έχει απέναντί του μια σοβαρή αντιπολίτευσης που ξέρει και από πολιτική και από διαδικασίες, οπότε βλέπουμε μέχρι το τέλος της θητείας του να πηγαίνει… τρέχοντας, να μην τον αφήσουν να πάρει ανάσα, ούτε να ξαποστάσει μια στιγμή. Εμ, τα ήθελε και τα έπαθε, ίσως και να του αρέσει όμως, οπότε αφού δεν μπορεί να το αποφύγει, ας το απολαύσει!!! Το κέρδος θα είναι ότι θα γίνει δρομέας… μεγάλος αποστάσεων!!!

     

    Έτσι είναι όμως οι πονηριές δεν περνάνε πια, αλλά ποιος να του το εξηγήσει; Οι συνεργάτες που πήγαν μαζί του για τις καρέκλες;

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια

    Πόσες κλωτσιές και αγκωνιές για μια φωτογραφία;

    Δημοσιεύτηκε στις

    Πολλές φορές βλέπουμε μια φωτογραφία, ένα στιγμιότυπο της στιγμής, αλλά δεν γνωρίζουμε τι κρύβεται από πίσω, πόσα σπρωξίματα και πόσες αγκωνιές έχουν πέσει, για να βρεθούν και όσοι δεν κατέχουν θέση, στην πρώτη σειρά. Μαθαίνω λοιπόν ότι σχεδόν το σύνολο των θεσμικών, περιφερειάρχης, αντιπεριφερειάρχης, βουλευτής, πρώην υπουργός και αρκετοί άλλοι δημοτικοί παράγοντες έφυγαν από την λιτανεία της εικόνα του Αποστόλου Παύλου, την Παρασκευή το βράδυ με μώλωπες, καθώς γνωστός πολιτευτής που με κάθε τρόπο προσπαθεί να κερδίσει μια πολιτική θέση, επιδόθηκε σε σπρωξίματα και αγκωνιές, για να μπορεί να είναι κοντά στον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη και να φωτογραφίζεται, ώστε να αποδεικνύει έτσι την στενή πολιτική τους σχέση.

     

    Ωστόσο, αν και βρισκόταν συνεχώς δίπλα στο πρόεδρο, προσπαθούσε μόνο να «παίρνει» από την εικόνα του και όχι να του «δώσει» και μια σωστή πληροφορία, όπως ότι η Καβάλα απελευθερώθηκε από τους Βουλγάρους και όχι από τους Τούρκους, για να τον προστατέψει και από την γκάφα που έκανε το γύρο της Ελλάδας; Οι καλοί φίλοι έτσι δεν κάνουν;

    Κατηγορία: Slider, Απόψεις, Σχόλια