Χρονόμετρο

    ΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

    Δημοσιεύτηκε στις

    Της Έλενας Τσεσμετζόγλου

    Χειρουργός Οφθαλμίατρος

     

    Η 14η Νοεμβρίου έχει ανακηρυχθεί ως η παγκόσμια ημέρα κατά του Διαβήτη. Αυτή η μέρα αποτελεί κάλεσμα στο ευρύ κοινό για την κατανόηση των σοβαρών επιπτώσεων του διαβήτη και την αποφυγή ή καθυστέρηση των επιπλοκών του. Η πάθηση του Διαβήτη είναι γνωστή στους περισσότερους, ωστόσο λίγοι γνωρίζουν τις επιπτώσεις του στα ματιά που μπορεί να είναι οι εξής:

    1. Οι διακυμάνσεις του σακχάρου στο αίμα που προκύπτουν από το διαβήτη, μπορεί να επηρεάσουν το φακό μέσα στο μάτι, ειδικά σε ασθενείς με κακή ρύθμιση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θόλωση της όρασης που έρχεται και φεύγει στη διάρκεια της ημέρας ανάλογα με τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
    2. Μία πιο μακροπρόθεσμη επίδραση του διαβήτη είναι η δημιουργία καταρράκτη στο φακό.
    • Η πιο σοβαρή όμως πάθηση των ματιών που σχετίζεται με το διαβήτη είναι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, που αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης στις βιομηχανικές χώρες.   Σαράντα τοις εκατό (40%) των ανθρώπων με διαβήτη τύπου 1 και είκοσι τοις εκατό (20%) με διαβήτη τύπου 2 αναπτύσσει κάποιο είδος διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

    Αμφιβληστροειδής είναι ο φωτοευαίσθητος χιτώνας στο πίσω μέρος του ματιού. Το κεντρικό του τμήμα (η ωχρά κηλίδα) επιτρέπει να βλέπουμε χρώματα και μικρές λεπτομέρειες, ενώ το περιφερειακό αντιλαμβάνεται το μαύρο και το άσπρο και επιτρέπει να βλέπουμε στο σκοτάδι. Από το διαβήτη επηρεάζονται τα μικρά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τον αμφιβληστροειδή. Θολή όραση μπορεί να συμβεί όταν τα αιμοφόρα αγγεία παρουσιάσουν διαρροή επιτρέποντας έτσι υγρό να συγκεντρωθεί στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς και να σχηματίσει στη συνέχεια το οίδημα της ωχράς κηλίδας. Η διαρροή αυτή υποδηλώνει συνήθως ότι η τροφοδότηση με αίμα αυτού του τμήματος του ματιού δε γίνεται όσο καλά θα έπρεπε. Όταν η αμφιβληστροειδοπάθεια φτάσει σε αυτό το προχωρημένο στάδιο και χωρίς ιδιαίτερα συμπτώματα, μπορεί να αναπτυχθούν νέα αιμοφόρα αγγεία, καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να βελτιώσει την αιμάτωση. Τα νέα αυτά αγγεία είναι εύθραυστα και μπορεί να σπάσουν και να προκαλέσουν μεγάλη αιμορραγία. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως αιμορραγία στο υαλοειδές υγρό και μπορεί να βλάψει σοβαρά την όραση.

    Τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 σπάνια αναπτύσσουν αμφιβληστροειδοπάθεια πριν την εφηβεία. Στους ενήλικες με διαβήτη τύπου 1, είναι επίσης σπάνιο να δούμε αμφιβληστροειδοπάθεια πριν περάσουν 5 χρονιά από την έναρξη της νόσου. Οι κίνδυνοι αυξάνονται με την προοδευτική διάρκεια της αρρώστιας. Εντατικός έλεγχος των επιπέδων σακχάρου στο αίμα θα μειώσει τους κινδύνους εμφάνισης αμφιβληστροειδοπάθειας. Η DCCT (Diabetes Control and Complications Trial), μια μεγάλη μελέτη σε άτομα με διαβήτη τύπου 1 έδειξε ότι οι ασθενείς που επιτυγχάνουν αυστηρό έλεγχο του σακχάρου είχαν 50% -75% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν μικροαγγειακές επιπλοκές όπως αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφροπάθεια ή νευρική βλάβη. Τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 έχουν συνήθως ήδη σημάδια της πάθησης στα μάτια, όταν γίνεται η διάγνωση. Και σε αυτή την περίπτωση, έρευνες (UKPDS-United Kingdom Prospective Diabetes Study) έδειξαν ότι ο έλεγχος του σακχάρου του αίματος, της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερίνης στους διαβητικούς μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επιβράδυνση της εξέλιξης των παθήσεων στα μάτια. Η γνώση αυτή βοηθά πολλά άτομα να προσπαθούν περισσότερο για τη ρύθμιση του διαβήτη τους, όταν μπαίνουν στον πειρασμό να χαλαρώσουν την προσπάθεια.

    Σήμερα η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια προλαμβάνεται και θεραπεύεται με Λέιζερ, ενέσιμα διαλύματα και στις προχωρημένες μορφές με εγχείρηση (υαλοειδεκτομή). Έρευνες δείχνουν ότι αν η αμφιβληστροειδοπάθεια εντοπιστεί έγκαιρα, με συστηματικούς και συχνούς οφθαλμολογικούς ελέγχους, η τύφλωση μπορεί να προληφθεί στο 90% των ατόμων που κινδυνεύουν.

    Η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία και το Βασιλικό Κολέγιο των Οφθαλμιάτρων της Αγγλίας συνιστούν:

    • Τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 να προβαίνουν σε οφθαλμιατρικό έλεγχο τρία με πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση.
    • Τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 να εξετάζονται άμεσα μετά τη διάγνωση.
    • Οι διαβητικές γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οφείλουν να ελέγχονται συστηματικά. Αυτό δεν αφορά τις γυναίκες με διαβήτη κύησης.

    Μια συνήθης οφθαλμολογική εξέταση περιλαμβάνει τη διαστολή της κόρης του ματιού για τον έλεγχο του αμφιβληστροειδούς και αν κριθεί απαραίτητο περαιτέρω ειδικές εξετάσεις όπως το OCT και η φλουροαγγειογραφία.

    Συμπερασματικά η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση συμβάλλουν στην πρόληψη της εξέλιξης της πάθησης και της απώλειας όρασης.

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    Πώς λειτουργεί η εξέταση στρες έκο;

    Δημοσιεύτηκε στις

    Συχνά τα τελευταία χρόνια, ακούμε καρδιολόγους να συστήνουν σε ασθενείς την εξέταση στρες έκο.

    Ειδικότερα, το στρες έκο συνιστάται στις εξής περιπτώσεις:

    • Σε συμπτωματικούς ασθενείς που είναι μετρίου ή σοβαρού βαθμού κινδύνου εμφάνισης στεφανιαίας νόσο, δηλαδή έχουν πολλούς παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο (κάπνισμα, χοληστερίνη, αρτηριακή πίεση, σακχαρώδη διαβήτη κ.λπ.) με ύποπτα συμπτώματα, επιδεινούμενα ή πρωτοεμφανιζόμενα.
    • Σε ασθενείς με γνωστή Στεφανιαία Νόσο, δηλαδή έχουν περάσει οξύ στεφανιαίο επεισόδιο ή έμφραγμα και είναι να υποβληθούν σε επαναιμάτωση (αγγειοπλαστική ή Bypass) για να διαπιστωθεί αν έχουν βιώσιμο μυοκάρδιο.
    • Σε ασθενείς με κινητικά προβλήματα ή μειωμένη ικανότητα προς άσκηση που δε μπορούν να υποβληθούν ή να ολοκληρώσουν την κλασσική δοκιμασία κόπωσης, στα πλαίσια προεγχειρητικού ελέγχου πριν από μεγάλα εξωκαρδιακά χειρουργεία.
    • Σε ασθενείς που έχουν ήδη stent ή Bypass και θέλουμε να παρακολουθήσουμε την πορεία της νόσου.
    • Σε ασθενείς με πρωτοεμφανισθείσα Καρδιακή Ανεπάρκεια και φυσιολογική συστολική λειτουργία καρδιάς.
    • Σε ασθενείς ενδιαμέσου ή υψηλού κινδύνου για στεφανιαία νόσο με ηλεκτροκαρδιογραφικές διαταραχές ή αρρυθμία όπως η χρόνια Κολπική Μαρμαρυγή.
    • Σε συμπτωματικούς ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αξονική στεφανιογραφία και έχουν CalciumScore πάνω ή ίσον με 400.
    • Εκτίμηση λειτουργικότητας βαλβίδων (κυρίως στένωση αορτικής βαλβίδας).

    Ας δούμε πώς διεξάγεται μια εξέταση στρες έκο:

    Το δυναμικό ηχοκαρδιογράφημα ή δυναμική υπερηχοκαρδιογραφίαδηλαδή το στρες έκο αποτελεί μια εξειδικευμένη τεχνική που χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου και την εκτίμηση της καρδιακής λειτουργίας. Είναι πολύ διαδεδομένη τεχνική στις Ευρωπαϊκές χώρες ήδη από το 2005, έχοντας αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό το test κοπώσεως.

    Στον εξεταζόμενο τοποθετείται αρχικά φλεβοκαθετήρας στο χέρι καθώς και ηλεκτρόδια στο θώρακα για συνεχή καταγραφή ηλεκτροκαρδιογραφήματος. Μετά τη σύνδεση με τα monitors διενεργείται μία ηχοκαρδιογραφική μελέτη ηρεμίας (μελέτη αναφοράς). Ο εξεταζόμενος σε όλη τη διάρκεια της εξέτασης είναι ξαπλωμένος στο εξεταστικό κρεβάτι, όπως ακριβώς και όταν κάνει triplex καρδιάς.

    Το stress ή αλλιώς η «κόπωση» προκαλείται με τη χορήγηση ειδικού φαρμάκου (δοβουταμίνη) ενδοφλεβίως και όχι με βάδιση σε κυλιόμενο διάδρομο. Η δόση της χορηγούμενης δοβουταμίνης αυξάνεται σταδιακά κάνοντας την καρδιά να χτυπά έντονα και γρήγορα, όπως ακριβώς συμβαίνει και στη διάρκεια της άσκησης.

    Σε κάθε στάδιο της δοκιμασίας ο καρδιολόγος διενεργεί ηχοκαρδιογράφημα, ώστε να «παρακολουθεί» την ανταπόκριση της καρδιάς, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει συνεχής καταγραφή ηλεκτροκαρδιογραφήματος, όπως στο test κοπώσεως. Το δυναμικό ηχοκαρδιογράφημα ολοκληρώνεται όταν επιτευχθεί ο στόχος της μέγιστης καρδιακής συχνότητας που προβλέπεται για την ηλικία του ασθενούς. Αφού ολοκληρωθεί η μελέτη ο εξεταζόμενος παραμένει ξαπλωμένος για μερικά λεπτά μέχρι να επανέλθει η καρδιακή συχνότητά του στα φυσιολογικά επίπεδα και στη συνέχεια αφαιρείται ο φλεβοκαθετήρας. Ο εξεταζόμενος παραμένει στην αίθουσα αναμονής και λαμβάνει μέσα σε 20 λεπτά το πόρισμα μελέτης από τον ιατρό που διενήργησε τη μελέτη.

    Στη συνέχεια μπορεί να επιστρέψει χωρίς κανέναν περιορισμό στο καθημερινό του πρόγραμμα ή να φάει και να πιει οτιδήποτε.

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    Παιδί με σακχαρώδη δαβήτη, οικογένεια και σχολείο

    Δημοσιεύτηκε στις

    Η 14η Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σακχαρώδη Διαβήτη αποτελεί τη μεγαλύτερη καμπάνια ενημέρωσης, αφύπνισης και ευαισθητοποίησης για τη σύγχρονη αυτή επιδημία, με αποδέκτες που ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο παγκοσμίως, σε περισσότερες από 160 χώρες.

     

    H φετινή Παγκόσμια Ημέρα αφιερώνεται για 2η χρονιά στην οικογένεια με στόχο:

     

    -να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με τον αντίκτυπο που έχει ο Διαβήτης στην οικογένεια

     

    -να προωθηθεί ο ρόλος της οικογένειας στην διαχείριση, τη φροντίδα, την πρόληψη και την εκπαίδευση

     

    -να γίνει κατανοητό ότι ο Διαβήτης αφορά κάθε οικογένεια.

     

    «Η οικογένεια δέχεται μεγάλο σοκ με την αιφνίδια εμφάνιση του Σακχαρώδη Διαβήτη σε κάποιο μέλος της. Η χρόνια πάθηση επιφέρει διαταραχές στις σχέσεις μεταξύ των μελών της, ουσιαστικά, δηλαδή, πρόκειται για μια κατάσταση αποδιοργάνωσης. Οι ρυθμοί, οι προτεραιότητες, οι συνήθειες των μελών καλούνται να αλλάξουν με βίαιο τρόπο. Πολλές φορές, η μονόπλευρη εντατική φροντίδα από την πλευρά των γονέων προκαλεί προστριβές και συγκρούσεις και διαταράσσει την ομαλή καθημερινότητα της οικογένειας», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χρήστος Δαραμήλας, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ).

     

    Στόχοι της οικογένειας, προσθέτει, είναι η ψυχολογική υποστήριξη, η εκπαίδευση, η αποδοχή της νόσου, η απόκτηση με τη συνεργασία των επαγγελματιών υγείας, συγκεκριμένων δεξιοτήτων για την διαχείρισή της και την εξασφάλιση της ποιότητας της ζωής του πάσχοντα, η συμμετοχή στις κοινωνικές δραστηριότητες, η αποφυγή του κοινωνικού αποκλεισμού, καθώς και η συνοχή της οικογένειας. «Συμπερασματικά, λοιπόν, ο ρόλος της οικογένειας σε μια πάθηση που απαιτεί καθημερινή θεραπεία, τακτική παρακολούθηση, υγιεινό τρόπο ζωής και συνεχή εκπαίδευση για την αποτελεσματική διαχείριση, είναι καίριος και καθοριστικός».

     

    Παιδί με Σακχαρώδη Διαβήτη και Σχολείο

     

    Επίκεντρο της κάθε οικογένειας είναι το παιδί και ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στα προβλήματα που συναντά η οικογένεια για το παιδί που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη στο σχολικό περιβάλλον, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χρήστος Δαραμήλας. «Αν το σχολικό περιβάλλον δεν αποδεχτεί και δεν διαχειριστεί διακριτικά την κατάσταση του κάθε παιδιού που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη, στην ευαίσθητη και τρυφερή αυτή ηλικία των παιδιών, τότε είναι πιθανό ο Σακχαρώδης Διαβήτης να αποτελέσει στίγμα, το οποίο θα κουβαλούν στην υπόλοιπη ζωή τους».

     

    Εξηγεί ότι σύμφωνα με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, τα παιδιά που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη, έχουν το δικαίωμα να υποστηρίζονται από νοσηλευτές κατά τις ώρες παραμονής τους στο σχολικό περιβάλλον. «Από τη σχολική περίοδο 2015 – 2016 ξανατέθηκε σε ισχύ το συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο, προς ανακούφιση πολλών γονέων παιδιών με Σακχαρώδη Διαβήτη. Δυστυχώς, όμως, παρατηρούνται φαινόμενα κατά τα οποία ο αριθμός των σχολικών νοσηλευτών δεν επαρκεί, με αποτέλεσμα να παραμένουν πολλά από τα παιδιά με Διαβήτη χωρίς υποστήριξη ή σε κάποιες περιπτώσεις οι σχολικοί νοσηλευτές να προσλαμβάνονται στα σχολεία με καθυστέρηση, πολύ αργότερα από την έναρξη των μαθημάτων».

     

    Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, αναφέρει ο κ. Δαραμήλας αγωνίζεται όλα αυτά τα χρόνια και ειδικά μετά το 2015 για τη νομοθέτηση του σχολικού νοσηλευτή με στόχο να φτάσουμε στο σημείο εκείνο, όπου όλα τα παιδιά, σε όλα τα σχολεία, θα έχουν την απαιτούμενη υποστήριξη από επαγγελματία υγείας για την ασφάλειά τους.

     

    Ήδη μέχρι σήμερα έχουν ολοκληρωθεί οι δύο φάσεις διορισμών σχολικών νοσηλευτών και επίκειται και η τρίτη και τελευταία φάση του προγράμματος. «Οι γονείς δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι μπορούν να κάνουν αίτηση για σχολικό νοσηλευτή καθ’ όλη τη διάρκεια του σχολικού έτους. Η παρουσία του σχολικού νοσηλευτή κρίνεται αναγκαία και απαραίτητη, καθώς προσφέρει ασφάλεια στο κάθε παιδί που πάσχει, τις ώρες της παραμονής του στο σχολικό περιβάλλον και εξασφαλίζει την ισορροπία στον ιστό της οικογένειας.

     

    Τα παιδιά αποτελούν το πιο δυναμικό κομμάτι της οικογένειας και ολόκληρης της κοινωνίας, ως αυριανοί πολίτες. Η 14η Νοέμβρη δεν αρκεί! Ας δώσουμε τον ίδιο χαρακτήρα και στις υπόλοιπες 364 ημέρες με στόχο την πρόληψη, την ευαισθητοποίηση, την κατάρριψη των μύθων και του στίγματος του Σακχαρώδη Διαβήτη».

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    Οι καρδιακές προσβολές είναι πιο θανατηφόρες όταν συμβαίνουν το Σαββατοκύριακο

    Δημοσιεύτηκε στις

    Αυτοί που υφίστανται καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου είναι λιγότερο πιθανό να αντέξουν μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο συγκριτικά με εκείνους που έχουν αντίστοιχο ιατρικό περιστατικό μέσα στην εβδομάδα, όπως αποκαλύπτει νέα έρευνα που πρόκειται να παρουσιαστεί στο φετινό, ετήσιο Συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Ένωσης που θα διεξαχθεί στη Φιλαδέλφεια 16 – 18 Νοεμβρίου.

     

    Βρετανοί ερευνητές εξέτασαν την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο ασθενών που υπέστησαν ξαφνικά καρδιακή προσβολή και χρησιμοποίησαν ως θεραπευτικό εργαλείο έναν δημόσιο Αυτόματο Εξωτερικό Απινιδωτή (AED). Ανέλυσαν δεδομένα από 3.000 ασθενείς παγκοσμίως και κατέγραψαν ότι το 27% έζησε μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο.

     

    Γενικά, οι ερευνητές βρήκαν ότι εκείνοι που υπέστησαν καρδιακή προσβολή μεταξύ 12 το μεσημέρι του Σαββάτου και 23:59 της Κυριακής είχαν 20% λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης από εκείνους που πάθαιναν κάτι αντίστοιχο μεταξύ Δευτέρας και Παρασκευής. Η επιβίωση επίσης ήταν μειωμένη όταν η καρδιακή προσβολή λάμβανε χώρα στο σπίτι.

     

    “Συχνά λέγεται ότι οι αιφνίδιες καρδιακές προσβολές μπορεί να συμβούν στον καθένα οποιαδήποτε στιγμή και οπουδήποτε. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν ότι υπάρχει η δυνατότητα βελτίωσης της επιβίωσης των καρδιακών προσβολών του Σαββατοκύριακου με την βελτίωση της ευαισθητοποίησης, της διαθεσιμότητας των Αυτόματων Εξωτερικών Απινιδωτών και τη βελτίωση της κατάρτισης και της γρήγορης ανταπόκρισης των διασωστών”, δήλωσε η Χάνα Τόρνι, επικεφαλής συντάκτης της μελέτης που κάνει το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ιρλανδίας.

     

    Οι ερευνητές σημείωσαν ότι η επιβίωση από τέτοια περιστατικά το Σαββατοκύριακο μπορεί να μειώνεται επειδή είναι πιθανό να μην υπάρχει κοντά κάποιος Αυτόματος Εξωτερικός Απινιδωτής. Τα αποτελέσματα αυτά μπορεί να βοηθήσουν τη στρατηγική τοποθέτηση άλλων Αυτόματων Εξωτερικών Απινιδωτών για τη βελτίωση της προσβασιμότητας σε αυτούς.

     

    ΠΗΓΗ: American Heart Association

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ: Γιατί και ποιοι πρέπει να κάνουν εμβόλιο για τη γρίπη

    Δημοσιεύτηκε στις

    Ο Ιατρικός Σύλλογος Καβάλας, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος  συνιστά τον αντιγριπικό εμβολιασμό στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού και στο υγειονομικό προσωπικό.

    Συμβουλευτείτε τους Ιατρούς για την αναγκαιότητα ή όχι του εμβολιασμού σας για την εποχική γρίπη.

    Οι εμβολιασμοί αποτελούν πρωταρχική προτεραιότητα στη διασφάλιση δημόσιας υγείας. Συμφωνούμε απόλυτα με την προτροπή του Νομιάτρου κ. Παπαδόπουλου Χρήστου ΟΛΑ τα παιδιά να ακολουθούν το πρόγραμμα των υποχρεωτικών εμβολιασμών, σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών.

    Η παράλειψη εμβολιασμών είναι μία από τις δέκα απειλές για την Παγκόσμια Υγεία.

    Οι εμβολιασμοί Θα πρέπει να διενεργούνται σε οργανωμένα ιατρεία γι’  αντιμετώπιση σπάνιων παρενεργειών.

    Ο Ιατρικός Σύλλογος Καβάλας σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας οργάνωσε εκστρατεία ενημέρωσης για τους εμβολιασμούς σ΄ όλους τους Δήμους του Νομού.

    Η αίσθηση ασφάλειας απ΄τις δήθεν εξαφανισθείσες μεταδοτικές ασθένειες είναι απατηλή, αφού όταν τα ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης πέσουν κατά από  85% οι συγκεκριμένες ασθένειες επανεμφανίζονται.

    Όσον αφορά την εποχική γρίπη όλοι μας Προλαμβάνουμε και προστατευόμαστεμε το συχνό πλύσιμο χεριών και οι ευπαθείς ομάδες θωρακίζονται με τον Αντιγριπικό Εμβολιασμό.

     

     

     

     

     

    Ευπαθείς Ομάδες:

     

    1.Άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω

    2.Παιδιά άνω των 6μηνών και ενήλικες που παρουσιάζουν έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω επιβαρυντικούς παράγοντες ή χρόνια νοσήματα:

    -Άσθμα ή άλλες χρόνιες πνευμονοπάθειες

    -Καρδιακή νόσο με αιμοδυναμικές διαταραχές

    -Ανοσοκαταστολή (κληρονομική  ή  επίκτητη εξαιτίας  νοσήματος ή Θεραπείας)

    -Μεταμόσχευση οργάνων

    -Δρεπανοκυτταρική νόσο (και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες)

    -Σακχαρώδη διαβήτη ή άλλο χρόνιο μεταβολικό νόσημα

    -Χρόνια νεφροπάθεια

    -Νευρομυϊκά ή Νευρολογικά νοσήματα

    3.Έγκυες γυναίκες ανεξαρτήτου ηλικίας κύησης

    4.Λεχωϊδες

    5.Θηλάζουσες

    6.Άτομα με Δείκτη Μάζας Σώματος(ΒΜΙ)>40kg/m

    7.Παιδιά  που  παίρνουν  ασπιρίνη μακροχρόνια (π.χ. νόσος Kawasaki, ρευματοειδής αρθρίτιδα και άλλα), για τον πιθανό κίνδυνο εμφάνισης συνδρόμου Reyeμετά από γρίπη

    8.Άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με παιδιά κάτω  των 6 μηνών ή φροντίζουν άτομα  με  υποκείμενο νόσημα, τα οποία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών από τη γρίπη

    9.Κλειστοί πληθυσμοί (προσωπικό  και εσωτερικοί σπουδαστές σχολείων, στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών, ειδικών σχολείων ή σχολών τρόφιμοι και προσωπικό ιδρυμάτων,  νεοσύλλεκτων  στις  ένοπλες δυνάμεις κ.α.). Στρατεύσιμοι στα κέντρα κατάταξης και ειδικά όσοι κατατάσσονται κατά τους χειμερινούς μήνες(Οκτώβριο-Μάρτιο)

    10.Εργαζόμενοι σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας(ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και λοιποί εργαζόμενοι)

    11.Επαγγελματίες, όπως κτηνίατροι, πτηνοτρόφοι, χοιροτρόφοι, σφαγείς και γενικά άτομα που έρχονται σε συστηματική επαφή με πουλερικά.

     

     

     

     

     

     

    Για την αντιμετώπιση της  γρίπης συνιστάται ανάπαυση, λήψη υγρών, αποφυγή καπνίσματος, συμπτωματική αγωγή και   ΜΟΝΟ αντιπυρετικά.

    Η γρίπη είναι ίωση και ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ.

    Η κατάχρηση αντιβιοτικών είναι  μία από τις δέκα απειλές για την Παγκόσμια Υγεία.

    Τα  αντιβιοτικά χορηγούνται ΜΟΝΟ από Ιατρούς

    (με φειδώ πάντα) σε περίπτωση επιπλοκών της γρίπης.

     

     

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    Γ.Ν.Καβάλας : ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΩΝ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΩΝ

    Δημοσιεύτηκε στις

    Η Διοίκηση του Γ.Ν.Καβάλας ενημερώνει τους πολίτες του νομού Καβάλας και της ευρύτερης περιοχής ότι από 1-9-2018 μπορούν να πραγματοποιούν στο Γ.Ν.Καβάλας τις αναγκαίες γι αυτούς μαγνητικές τομογραφίες.

    Για το σκοπό αυτό μπορούν άμεσα να απευθύνονται στο γνωστό τηλέφωνο των Εξωτερικών Ιατρείων 2513501700 προκειμένου να κλείσουν το ραντεβού τους.

     

     

     

    Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ Γ.Ν.ΚΑΒΑΛΑΣ

    ΚΑΡΑΣΑΒΒΟΓΛΟΥ Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ: AYΓOYΣTOΣ 2018 – ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΑ ΙΑΤΡΕΙΑ

    Δημοσιεύτηκε στις

    Για τον μήνα:  ΑΥΓΟΥΣΤΟ  2018  τα ραντεβού, με τους Ιατρούς, οι οποίοι θα πραγματοποιήσουν τακτικό απογευματινό εξωτερικό ιατρείο πέραν του τακτικού ωραρίου, στα πλαίσια της ολοήμερης λειτουργίας του Νοσοκομείου για τις ακόλουθες ημερομηνίες είναι :

                          ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ : 2513 501700            

     

    Α/ΑΕπώνυμο ΙατρούΌνομα ΙατρούΙδιότηταΕιδικότηταΗμερομηνίες
    1.                  Ανδρανιώτης         ΙωάννηςΔιευθυντήςΜαιευτ. Γυν/κολογίας9,16.
    2.                  Δανιηλίδης              ΔανιήλΕπιμελητής Α΄Πνευμονολογικού τμήματος1,22,29.
    3.                  Σωτηρίου               ΜιχαήλΣυντονιστής – ΔιευθυντήςΨυχιατρικού τμήματος7,30.
    4.                  Καμπουρίδης     ΕυάγγελοςΔιευθυντήςΝευροχειρουργικού τμήματος14,21,28.
    5.                  Γεροστεργίου     ΕυδοξίαΕπιμελήτρια Α΄ΩΡΛ τμήματος28.
    6.                  Μαρουφίδης    ΟδυσσέαςΕπιμελητής  Α΄Νευροχειρουργικού τμήματος2,23.
    7.                  Μπόσβελης      ΔαμιανόςΔιευθυντήςΟφθαλμολογίας 7,28.
    8.                  Τσιολακίδου         ΓεωργίαΕπιμελήτρια Α΄Γαστρεντερολογικού    τμήματος27.
    9.                  Τριανταφυλλίδης Χαράλαμ.Επιμελητής A΄Πνευμονολογικού τμήματος1,27.
    10.              Σαρικλόγλου       ΣάββαςΣυντονιστής –  ΔιευθυντήςΟρθοπεδικού τμήματος 1,8,22,29.
    11.              Σαρικούδης       ΘεοδόσιοςΕπιμελητής Α΄Ρευματολογικού τμήματος6,7,13,20,21.
    12.              Βαρελτζίδης     ΝεκτάριοςΕπιμελητής Α΄Ορθοπεδικού      τμήματος6,13.
    13.              Καλώστος        ΓεώργιοςΕπιμελητής Α΄Νευροχειρουργικού τμήματος7.
    14.              Αδαμόπουλος  ΒασίλειοςΕπιμελητής Β΄Ουρολογικού τμήματος 1.
    15.              Δημητρίου    ΑικατερίνηΕπιμελήτρια Α΄Οφθαλμολογικού τμήματος2,30.
    16.              Φιλιάδης       ΙωάννηςΔιευθυντήςΟυρολογίας8.
    17.              Πατελάρος      ΕμμανουήλΔιευθυντήςΨυχίατρος6,27.
    18.              Καραφύλογλου ΜαρίαΕπιμελήτρια Α΄Οφθαλμολογικού τμήματος1,29.
    19.              Σοϊλεμετζίδης ΜιχαήλΕπιμελητής Α΄Μαιευτ.

    Γυναικολογίας

    21.
    20.              ΠολίτηςΑλέξιοςΕπιμελητής Β΄Πνευμονολογικού

    τμήματος

    31.
    21.              ΜακρυγιάννηςΔημήτριοςΕπιμελητής Α΄Καρδιολογικού

    τμήματος

    17.

                                                                                                     

     

     

     

     

    Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ  Γ.Ν. ΚΑΒΑΛΑΣ

     

     

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    Η διάγνωση μιας σοβαρής χρόνιας πάθησης δεν είναι το … τέλος του κόσμου. Η ψυχολογική στήριξη του ασθενούς είναι σημαντική για την πορεία της υγείας του

    Δημοσιεύτηκε στις

    Ποιος και με ποιο τρόπο πρέπει να ανακοινώνει στον ασθενή ότι πάσχει από ένα σοβαρό χρόνιο νόσημα; Τι είναι με απλά λόγια η ενσυναίσθηση την οποία ακούμε συχνά τα τελευταία χρόνια και πόσο χρήσιμη μπορεί να αποδειχθεί στη σχέση γιατρού ασθενούς; Πώς αντιμετωπίζουν οι ασθενείς το άκουσμα της διάγνωσης μια σοβαρής χρόνιας πάθησης; Υπάρχουν στάδια στις αντιδράσεις τους; Ποιά είναι τα συχνότερα λάθη που κάνουμε όταν προσπαθούμε να στηρίξουμε έναν ασθενή που είτε είναι συγγενής είτε φίλος μας;

     

     

     

    Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά ζητήσαμε από την Χριστίνα Καραπάνου, Ψυχολόγο Υγείας Phd, CIPD, Γνωσιακή Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια, Διαπιστευμένη Μεσολαβήτρια, η οποία προσπάθησε με όσο πιο απλό τρόπο γίνεται να εκφράσει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων την άποψη της.

     

     

     

    «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει Πρωτόκολλο στην ανακοίνωση δυσάρεστων νέων. Επίσης οι επιστήμονες υγείας κατά τη διάρκεια της φοίτησης τους στις ιατρικές σχολές, δεν εισπράττουν την ανάλογη εκπαίδευση η οποία σε χώρες του εξωτερικού, όπως για παράδειγμα στις αγγλοσαξωνικές χώρες, είναι μέρος του εκπαιδευτικού curiculum της ιατρικής σχολής» αναφέρει η κ. Καραπάνου.

     

     

     

    Όπως εξηγεί, οι περισσότεροι επιστήμονες βασίζονται στα δικά τους επικοινωνιακά κριτήρια και μοτίβα, και ανακοινώνουν τα νέα στους ασθενείς τους βασιζόμενοι στην εμπειρία τους και στο δείκτη ενσυναίσθησης που διαθέτουν προσωπικά, χωρίς να υπάρχει ένα επικοινωνιακό πλαίσιο που θα προστατεύει τον ασθενή από τις όποιες συναισθηματικές αντιδράσεις ή και ακόμα και το σοκ της διάγνωσης.

     

     

     

    «Δυστυχώς δεν υπάρχει ο χρόνος, η εκπαίδευση και η δυνατότητα να γίνει μια ορθά δομημένη επικοινωνία της χρονιότητας, των δυσκολιών αλλά και της προσφοράς ελπίδας και δόμησης θεραπευτικού πλάνου. Ο ασθενής αμέσως μετά τη διάγνωση του παίρνει απλά οδηγίες εξετάσεων ή κάποιες συνταγές προς υλοποίηση» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, επισημαίνοντας ότι ο ασθενής αξίζει ένα σύγχρονο τρόπο ανακοίνωσης του προβλήματος του, συνεργασίας και συμβουλευτικής υποστήριξης.

     

     

     

    Η ενσυναίσθηση που ζητούν οι ασθενείς από τους γιατρούς

     

     

     

    Πρέπει να γίνει πλέον κατανοητό ότι οι ασθενείς αναζητούν ενσυναίσθηση από τους γιατρούς τους και οι επιστήμονες υγείας αναγνωρίζουν όλο και περισσότερο αυτήν την ανάγκη. «Η ενσυναίσθηση, ο συναισθηματικός συντονισμός των ιατρών, δηλαδή, με τους ασθενείς τους, εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό τον γνωστικό στόχο της κατανόησης των συναισθημάτων των ασθενών, καθώς αυτό έχει σημαντική συμβολή στη δόμηση της θεραπευτικής συμμαχίας και της συμπάθειας από πλευράς του ασθενούς προς τον θεράποντα ιατρό του» επισημαίνει η κ. Καραπάνου και εξηγεί ότι αφενός, οι γιατροί επιδιώκουν την απόσπαση και επιδιώκουν να φροντίζουν αξιόπιστα όλους τους ασθενείς ανεξάρτητα από τα προσωπικά τους συναισθήματα. Ωστόσο, οι ασθενείς επιθυμούν μια γνήσια ενσυναίσθηση από τους γιατρούς κατά τη διάρκεια της επίσκεψης και της μακρόχρονης σχέσης μαζί τους.

     

     

     

    Εκτός του τομέα της ιατρικής, η ενσυναίσθηση είναι, όπως μας λέει, ένας ουσιαστικά συναισθηματικός τρόπος κατανόησης. Περιλαμβάνει τη μετακίνηση από τη θέση μας στις εμπειρίες κάποιου άλλου. Μια ηγετική ομάδα από την Εταιρεία Γενικής Εσωτερικής Ιατρικής στον Καναδά ορίζει την ενσυναίσθηση ως “την πράξη της ορθής αναγνώρισης της συναισθηματικής κατάστασης ενός άλλου χωρίς να μπαίνει στο πρόβλημα ο ιατρός και να επηρεάζεται συναισθηματικά”, προσθέτει η κ. Καραπάνου.

     

     

     

    Η ενσυναίσθηση είναι εξαιρετικά πολύτιμη καθώς η αντίδραση των ασθενών στη διάγνωση εξαρτάται από πολλές δυναμικές, όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Αρχικά από τη σχέση που ξεκινά με τον ιατρό και το επικοινωνιακό του προφίλ. Από την προσωπικότητα του ασθενούς και τον τρόπο που ερμηνεύει τις δυσάρεστες πληροφορίες και από το μοτίβο και τις στρατηγικές αντιμετώπισης που έχει το άτομο διαμορφώσει μέσα από την πορεία της ζωής του και την κοινωνική του μάθηση».

     

     

     

    Πώς αντιδρούν οι ασθενείς μετά τη διάγνωση μιας χρόνιας πάθησης

     

     

     

    Οι τρεις βασικές στρατηγικές αντιμετώπισης από την πλευρά του ασθενούς είναι:

     

     

     

    ΕΠΙΘΕΣΗ: Με αντίδραση βασισμένη στο θυμό και συνεχή αναζήτηση ιατρικών πληροφοριών. Επίσκεψη σε πολλούς γιατρούς. Λεπτομερή ενασχόληση με διαγνώσεις. Προβολές προβλημάτων σε άτομα κι έντονη αντιδραστικότητα.

     

     

     

    ΑΠΟΦΥΓΗ: Αντιδράσεις όπως καθυστέρηση εξετάσεων ή επίσκεψης στον ιατρό, μη συμμόρφωση στην αγωγή. Αποφυγή σκέψης κι επεξεργασίας του τρόπου αντιμετώπισης της ασθένειας και συγκάλυψη της αντίδρασης πιθανότατα με κάποια “συνήθεια” ή συμπεριφορά η οποία κι εκτονώνει την ένταση (πχ υπερφαγικά επεισόδια, χρήση ουσιών, ενασχόληση με δραστηριότητες “ανεβαστικές” και οτιδήποτε μπορεί να αποσπάσει το άτομο από τη σκέψη ή τη διαχείριση του προβλήματος). Τα άτομα πολλές φορές από την υπερβολική συσσώρευση κάνουν συναισθηματικές εκρήξεις ή λειτουργούν αυτοκαταστροφικά.

     

     

     

    ΠΑΓΩΜΑ: Παντελής αποστασιοποίηση από το πρόβλημα συνεχίζοντας τη ζωή του ο ασθενής σαν να μη συνέβη τίποτα. Είναι μια επικίνδυνη αντίδραση η οποία επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις τόσο για τον ίδιο αλλά και για τον περίγυρο του.

     

     

     

    «Κοινωνικά μπορούμε να ενισχύσουμε την αντίδραση των ασθενών μέσα από πολλές πρακτικές όπως: Αφύπνιση (κι όχι απλή πληροφόρηση) και καλλιέργεια ενεργητικού και θετικού προβληματισμού. Εκλογίκευση κι αποδοχή των αντιδράσεων και δράση κατά του στιγματισμού. Οργάνωση ομάδων παρηγορητικής φροντίδας και συμβουλευτικής στην περίθαλψη σε όλα τα επίπεδα και για όλες τις κατηγορίες χρόνιων παθήσεων με ομάδες επιστημόνων υγείας και ψυχικής υγείας και νοσηλευτές», προτείνει η κ. Καραπάνου.

     

     

     

    Όμως ποια είναι τα συχνότερα λάθη που κάνουμε όταν προσπαθούμε να στηρίξουμε έναν ασθενή που είτε είναι συγγενής είτε φίλος μας;

     

     

     

    «Η συμπόνια είναι η αυτόματη αντίδραση των οικείων κι από μόνη της είναι άκρως θεραπευτική κι απαραίτητη», εξηγεί στο Πρακτορείο η κ. Καραπάνου, επισημαίνοντας παράλληλα: «Η καταπίεση του ασθενούς και η μόχλευση του να υιοθετήσει τρόπο ζωής και αντίδραση που εμείς εξ ιδίων κρίνουμε σωστότερη είναι μέγα λάθος. Συμβάλει πολύ στην συναισθηματική του κατάπτωση και στην ενίσχυση της μειονεκτικότητας του».

     

     

     

    Η ενημέρωση του κοινού για μια ασθένεια , για τις πιθανές αντιδράσεις που έχουν οι ασθενείς, η κατανόηση του πόσο επιβαρύνεται η ποιότητα ζωής τους, των ίδιων αλλά και των φροντιστών τους και η υιοθέτηση μιας όχι αντιδραστικής στάσης, αλλά στάσης «αντιμετώπισης», δημιουργεί μια ισορροπημένη στρατηγική στο μαραθώνιο που λέγεται διαχείριση ασθένειας, τονίζει η ίδια.

     

     

     

     

     

    Μιχάλης Κεφαλογιάννης/ ΑΠΕ ΜΠΕ

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    Νεφρωσικό σύνδρομο. Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε

    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Τι είναι το νεφρωσικό σύνδρομο;

    Νεφρωσικό σύνδρομο είναι μία παθολογική κατάσταση όπου ο ασθενής παρουσιάζει οιδήματα–πρήξιμο κυρίως στα κάτω άκρα αλλά μπορεί και σε ολόκληρο το σώμα το όποιο μπορεί να συμβεί σε διάρκεια λίγων ημερών έως και λίγων εβδομάδων. Ουσιαστικά παρατηρείται σημαντική κατακράτηση υγρών, συσσώρευση νερού στους ιστούς και στον διάμεσο χώρο με αποτέλεσμα την απότομη αύξηση του σωματικού βάρους και το πρήξιμο που μπορεί να είναι καθολικό. Η αρτηριακή πίεση μπορεί να είναι φυσιολογική ή και πολύ αυξημένη.

     

    Πως γίνεται η διάγνωση του νεφρωσικού συνδρόμου;

    Η υποψία εγείρεται από την κλινική εικόνα του ασθενούς ο οποίος παρουσιάζεται έντονα οιδηματικός. Άπο τις εξετάσεις αίματος ο ασθενής παρουσιάζει πολύ χαμηλή αλβουμίνη και πολύ αυξημένα τα επίπεδα λιπιδίων( χοληστερίνη, τριγλυκερίδια) ενώ στις εξετάσεις των ούρων προκύπτει αυξημένο αποβαλλόμενο λεύκωμα το οποίο πρέπει να είναι πάνω από 3,5 γρ σε συλλογή ούρων 24ωρου.

     

    Πως προκαλείτε το νεφρωσικό συνδρομο και ποιά είναι τα αίτια;

    Ο νεφρός αποτελείται από εκατομμύρια μικρά φίλτρα που καθαρίζουν 24ώρες το 24ωρο το αίμα και ονομάζονται σπειράματα. Βλάβη/φλεγμονή στο σπείραμα μπορεί να προκαλέσει έκδηλη απώλεια λευκωμάτων από το αίμα στα ούρα γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε νεφρωσικό σύνδρομο. Τα αίτια του νεφρωσικού συνδρόμου είναι τα διάφορα είδη σπειραματονεφρίτιδας (νόσος ελαχίστων αλλοιώσεων, μεβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα, FSGS, νεφρίτιδα του λύκου κ.α). Στην παιδική ηλικία συχνότερο αίτιο νεφρώσικου συνδρόμου είναι η νόσος ελαχίστων αλλοιώσεων ενώ στους ενήλικές είναι η μεμβρανώδης και η FSGS (Focal Segmental Glomerular Sclerosis).

     

    Ποια είναι τα επόμενα  βήματα μετά την διάγνωση του νεφρωσικού συνδρόμου;

    Αρχικά θα πρέπει να γίνεται περαιτέρω διερεύνηση με ανοσολογικές και άλλες εξετάσεις ενώ η τελική διάγνωση θα πρέπει να τίθεται από την βιοψία νεφρού που μας δείχνει ποιο είδος σπειραματονεφρίτιδας προκαλεί το νεφρώσικό σύνδρομο. Το είδος της σπειραματονεφρίτιδας θα μα καθορίζει την θεραπεία και την πρόγνωση του ασθενούς.

     

    Ποιες είναι οι επιπλοκές του νεφρωσικού συνδρόμου;

    Αν το νεφρωσικό σύνδρομο δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή μπορεί να προκαλέσει σημαντικές επιπλοκές όπως υποθρεψία, θρομβεμβολικά επεισόδια, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, λοιμώξεις, και μακροχρόνια σημαντική επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας με κατάληξη  σε ένα ποσοστό ασθενών στην αιμοκάθαρση.

     

    Ποια είναι η αντιμετώπιση του νεφρωσικού συνδρόμου;

    Υπάρχουν δύο βασικοί πυλώνες για το νεφρολόγο στη θεραπεία του νεφρωσικού συνδρόμου η συμπτωματική και η αιτιολογική θεραπεία.

    Η συμπτωματική θεραπεία προσπαθεί να αντιμετωπίσει το σύμπτωμα δηλαδή το ‘’πρήξιμό΄΄- οίδημα το οποίο μπορεί να είναι γενικευμένο σε όλο το σώμα και συνίσταται στην χορήγηση διουρητίκων και τον δραστικό περιορισμό πρόσληψης άλατος (έως 5 γρ αλάτι/ημέρα) με την διατροφή. Επίσης σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να γίνεται έναρξη προφυλακτικής αντιπηκτικής αγωγής για την πρόληψη θρομβοεμβολικών επεισοδίων και επιπλέον τις περισσότερες φορές πρέπει να δίνονται υπολιπιδαιμικά φάρμακα.  Σε περίπτωση συνύπαρξης και υπέρτασης θα πρέπει να χορηγείται συγκεκριμένη κατηγορία αντιυπερτασικών φαρμάκων που εκτός από την μείωση της αρτηριακής πίεσης μειώνει και την λευκωματουρία.

    Η αιτιολογική θεραπεία συνίσταται στην ουσιαστική θεραπεία της σπειραματονεφρίτιδας που προκαλεί το νεφρωσικό σύνδρόμο και συνήθως είναι φάρμακα ανοσοκατασταλτικά όπως κορτικοστεροειδή, αναστολείς της καλσινευρίνης (κυκλοσπορίνη και τακρόλιμους), κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη κ.ά. Ανάλογα με το είδος της σπειραματονεφρίτιδας, την κλινική εικόνα του ασθενούς και ιστολογική εικόνα από την βιοψία επιλέγεται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

     

    Συμπερασματικά το νεφρωσικό σύνδρομο χαρακτηρίζεται από ‘’πρήξιμο’’- οίδημα που μπορεί να είναι γενικευμένο σε όλο το σώμα. Μπορεί να διαγνωσθεί εύκολα με απλές εξετάσεις αρκεί ο θεράπων ιατρός να το υποψιασθεί. Το επόμενό βήμα είναι η διενέργεια βιοψίας (εξαίρεση αποτελεί το νεφρωσικό σύνδρομο στα παιδιά) για την αναγνώριση του είδους της σπειραματονεφρίτιδας που ευθύνεται για το σύνδρομο. Οι επιπλοκές του νεφρωσικού συνδρόμου μπορεί να είναι πολύ σοβαρές  ενώ η θεραπεία έγκειται στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων αλλά κυρίως στην θεραπεία του αιτίου, δηλαδή την σπειραματονεφρίτιδα,  με ειδική φαρμακευτική αγωγή.

     

    Πηγή Πληροφοριών:  http://www.nefrologikoiatreio.gr

     

    Κατηγορία: Slider, Γιατροί, Υγεία

    Αναίμακτη Αξονική Στεφανιογραφία

    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Γράφει ο Βασίλειος Αζ. Καμπερίδης*

     

    Σκοπός και τεχνική

    Η αξονική στεφανιογραφία είναι μια από τις νεότερες τεχνικές απεικόνισης της καρδιάς που πλέον χρησιμοποιείται διεθνώς και ευρέως για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Επιτρέπει την απεικόνιση των στεφανιαίων αγγείων της καρδιάς (στεφανιογραφία) αναίμακτα και ανώδυνα καθώς και την ποσότητα ασβεστίου των στεφανιαίων αγγείων, με τη χρήση αξονικής τομογραφίας. Η εξέταση διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα (5sec) όπως και κάθε άλλη αξονική τομογραφία. Διενεργείται με πολυτομικό αξονικό τομογράφο, τουλάχιστον 64 τομών, και με ενδοφλέβια έγχυση σκιαστικού για να είναι δυνατό να επιτευχθεί τρισδιάστατη απεικόνιση των στεφανιαίων αγγείων και της πιθανής αθηρωματικής πλάκας (εικόνα 1). Αμέσως μετά ο ασθενής μπορεί να πάει στο σπίτι του και να επιστρέψει στην κανονική του δραστηριότητα, χωρίς να απαιτείται νοσηλεία.

    Ενδείξεις

    Η αναίμακτη αξονική στεφανιογραφία διενεργείται για τον εντοπισμό αθηρωματικής πλάκας και στενώσεων στα στεφανιαία αγγεία της καρδιάς σε άτομα ασυμπτωματικά που έχουν πολλούς προδιαθεσικούς παράγοντες (όπως υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, δυσλιπιδαιμία, κάπνισμα, παχυσαρκία) για καλύτερη εκτίμηση του κινδύνου να εμφανίσουν ένα καρδιακό επεισόδιο. Ακόμα έχει ένδειξη να γίνεται σε άτομα που έχουν συμπτώματα και ένα αμφίβολο τεστ κόπωσης, ίσως γιατί δεν μπόρεσαν να το ολοκληρώσουν. Επιπλέον έχει ένδειξη σε άτομα με φυσιολογικό τεστ κόπωσης που παρόλα αυτά συνεχίζουν να έχουν συμπτώματα. Ταυτόχρονα, εκτός από τα στεφανιαία αγγεία μπορούμε να εκτιμήσουμε όλες τις δομές της καρδιάς (κοιλότητες και βαλβίδες – εικόνα 2) καθώς και την αορτή και την πνευμονική αρτηρία.

    kardia 1 kardia 2 kardia 3 kardia 4 kardia 5

    Συμπεράσματα

    Επομένως, η αναίμακτη αξονική στεφανιογραφία έχει ένδειξη για τον αποκλεισμό ή την αρχική διάγνωση της στεφανιαίας νόσου που θα καθοδηγήσουν την βέλτιστη προληπτική φαρμακευτική αγωγή. Μόνο όταν η ύπαρξη εκτεταμένης στεφανιαίας νόσου που προκαλεί σημαντική στένωση επιβεβαιωθεί από την αναίμακτη αξονική στεφανιογραφία, τότε θα χρειαστεί η διενέργεια της κλασσικής αιματηρής στεφανιογραφίας με στόχο την αγγειοπλαστική.

    Η αναίμακτη αξονική στεφανιογραφία διενεργείται από τον ίδιο τον ιατρό σε ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης.

               *    Βασίλειος Αζ. Καμπερίδης, MD, MSc, PhD

                                                                                                   Καρδιολόγος

                                                                                 Μητρ. Χρυσοστόμου 6, Καβάλα

     (έναντι ΙΚΑ, δίπλα στα ΕΛΤΑ)

    Τηλ. 2510 222400  /  6932 623300

    Κατηγορία: Γιατροί, Υγεία