Γράφει ο Κώστας Παπακοσμάς
Αφού σας ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά για την .. “καταιγίδα” των ευχών που δέχθηκα και μέσα από αυτό το μέσο επικοινωνίας να …συνεχίσουμε με ιστορία. Αλλάζει η εικόνα της πόλης ανατολικά στην περιοχή Περιγιαλίου, για ελάχιστους παλιούς, το “Καρά Ορμάν”. Στα “ανατολικά” βρέθηκα χθες μετά την επίσκεψη – προσκύνημα στο γραφικό εκκλησάκι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης πάνω από την συνοικία του Αγίου Αθανασίου. Στη διαδρομή προς το Περιγάλι, πίσω από τα πρώην στρατόπεδα “Ασημακοπούλου” και “Κωτσάλου” διακρίνει κανείς σχέδια για την δημιουργία συγκροτημάτων κατοικιών , έργα υποδομής και γενικά μια νέα πνοή στο παραλιακό μέτωπο. Ήδη ένα μεγάλο συγκρότημα κατοικιών του ομίλου “Κουρτίδη”, στο πρώην εργοστάσιο ενδυμάτων “Δελφίνι” είναι σχεδόν έτοιμο να δεχθεί τους νέους του κατοίκους.
Λαϊκή πλαζ της Καβάλας ήταν και είναι αυτή του Περιγιαλίου –το γνωστό Καρά Ορμάν – εκεί κολυμπούσε όλη η ανατολική πόλη και όχι μόνο , παρέες – παρέες κατέβαιναν από τις γειτονιές, από τον Άγιο Αθανάσιο, το Σουγιελο, την Αγία Βαρβάρα, τον Άγιο Γιώργη κ.α. Τα λεωφορεία της γραμμής Στρατώνες (που ξεκινούσαν από την αφετηρία στις Καμάρες) γέμιζαν ασφυκτικά όρθιοι πήγαιναν αυτοί που επιβιβάζονταν από την στάση “Τσονταρίδη” ή από την στάση “Κολονάκι”. Η αποβίβαση γίνονταν μπροστά στα κέντρα “Κυριάκος”, “Μιχάλης” “Μπιντίκης”. Τις Κυριακές ειδικά τις απογευματινές ώρες η κίνηση ήταν τόσο μεγάλη όπου απαραίτητη ήταν η παρουσία Χωροφυλάκων αλλά “σχοινιών” ώστε να υπάρχει μια σειρά στους λουόμενους που έφευγαν από την παραλία και επιβιβάζονταν στα λεωφορεία. Σε όλο το μήκος της ακτής υπήρχαν μικρά καφενεδάκια, εκτός από τα κέντρα που γράψαμε, ήταν του “Κομνηνού”, του “Μπαρμπα σάββα” αλλά και η “Τούμπα”.
Οι πιο τολμηροί νέοι της εποχής έκαναν βουτιές από πέτρες και βράχια που υπήρχαν στην ακτή, ιδιαίτερα θεαματικές ήταν οι βουτιές του τερματοφύλακα Σκλαβούνα, που προκαλούσαν τον θαυμασμό των λουόμενων. Το απόγευμα η ακτή γέμιζε πάλι από κόσμο, που μαζί με το ψωμοτύρι, τη ντομάτα και τα φρούτα, περίμενε να αρχίσει το πρόγραμμα στον «Κυριάκο» για να ακούσει τους μουσικούς και τους τραγουδιστές της εποχής..
Οι μεγάλοι στην ηλικία, και ειδικά οι γυναίκες, πήγαιναν και στην ακτή της Άσπρης Άμμου, όχι τόσο για το μπάνιο αλλά για .. “αμμόλουτρα” θεωρούσαν ότι η άμμος της περιοχής είχε ιαματικές δυνατότητες ( άμμος που όπως λέγανε “ήρθε” ..από την Αφρική). Τα λεωφορεία του υπεραστικού Κ.Τ.Ε.Λ. μετέφεραν τον κόσμο αυτό όπου οι επιβάτες (κυρίως γυναίκες) απαιτούσαν από τον οδηγό να μην ανοίξει κανένα παράθυρο ώστε να διατηρήσουν και κατά την επιστροφή τους στην Καβάλα την θερμοκρασία της ..άμμου, φυσικά το λεωφορείο θύμιζε “σάουνα” προς ατυχία του οδηγού..
Η Δάφνη Καζάκου μου έγραψε ότι: “Βλέπαμε κάποια άτομα να πηγαίνουν με τα πόδια στην Άσπρη Άμμο και κρατούσαν από ένα ξύλινο αυτοσχέδιο τσαπάκι για να ανοίγουν τον χώρο για το αμμόλουτρό τους.”.
Ο Αθανάσιος Μαργιώτης έγραψε: “Δεν θα ξεχάσω ,όταν έγιναν οι νέες εργατικές στο “Καρά Ορμάν” ήταν σαν ένα χωριό πολύ έξω από την πόλη.. Πόσο διαφορετική αρχίζει να μοιάζει η περιοχή σήμερα !!!!
Δημήτρης Χατζηχρήστου έγραψε: “Για την ιστορία το… “Σκλαβούνας” του τερματοφύλακα ήταν παρατσούκλι. Το ονοματεπώνυμο του ήταν Κώστας Τρυπίδης”.
