Εφημερίδα Χρονόμετρο
header banner

«Φιλοδοξώ να κάνουμε την Επίδαυρο Eurovision», λέει ο Τζίμης Πανούσης στο ΑΠΕ – ΜΠΕ για την παράσταση «Ειρήνη»

Δημοσιεύτηκε στις 0

Ο Τζίμης Πανούσης θα βρεθεί πρώτη φορά στην Επίδαυρο στις 21-22 Ιουλίου – και στις 29 Ιουλίου στους Φιλίππους- με το έργο «Ειρήνη», μια μουσική παράσταση βασισμένη στην ομώνυμη κωμωδία του Αριστοφάνη, σε σύνθεση Νίκου Κυπουργού και σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Στο χώρο της Επιδαύρου έχει βρεθεί πολλές φορές, χωρίς ωστόσο να αισθανθεί κάποια ιδιαίτερη ενέργεια ή μαγεία. «Ίσως έχει απορροφηθεί από άλλους συναδέλφους. Ελπίζω να συμβεί στην παράσταση. Θα κοιμηθώ εκεί το προηγούμενο βράδυ, ίσως τότε αισθανθώ κάτι. Έχω ετοιμάσει και το sleeping… bank μου, την τράπεζα ύπνωσης», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε μια συνέντευξη – ποταμό, που δεν ξέρεις πότε ξεκινά το αστείο και πότε το σοβαρό.

 

Και ο ρόλος του Τρυγαίου στην «Ειρήνη» πώς προέκυψε; «Πέρασα από οντισιόν, μαζί με άλλα 230 άτομα. Ήμουν στους 10 επιλαχόντες, αρρώστησε ο επικρατέστερος και πήραν εμένα. Χωρίς να ξέρουν τι τους περιμένει», συνεχίζει στο ίδιο κλίμα. Μήπως τελικά… μετάνιωσαν στην πορεία και δεν μπόρεσαν να του το πουν; «Όχι εγώ έχω μετανιώσει λίγο, γιατί είναι δύσκολες οι συνθήκες. Τρεις μήνες τώρα, πάμε για τέσσερις, κάνουμε κάθε μέρα οκτάωρες πρόβες, μόνο Δευτέρα ρεπό. Είναι πολύ δύσκολο», απαντά γελώντας, για συνεχίσει πιο σοβαρά: «Το ανακουφιστικό είναι ότι οι συνάδελφοί μου, ηθοποιοί και τραγουδιστές, ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για μένα. Αυτά τα παιδιά μεταξύ 20 και 30 ετών έχουν μεγάλες διαφορές με τη δικιά μου γενιά, δηλαδή είναι πολύ πιο μορφωμένα, με σπουδές και καριέρα και στο εξωτερικό. Έχω την τύχη να συνεργάζομαι με τον Ερμή, τον συμπρωταγωνιστή μου, που τον κάνει ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος, ένας καταπληκτικός τενόρος».

 

Η παράσταση έχει πολλές καινοτομίες: Είναι μεταξύ όπερας και θεάτρου, ενώ όλο το έργο, που συμβαίνει μέσα στο μυαλό του Τρυγαίου, υποστηρίζεται σημαντικά από τρισδιάστατες προβολές. «Πρέπει να σας πω όμως ότι με το λυρικό τραγούδι δεν είχα και πολύ καλές σχέσεις. Ο πρώτος λόγος που με έκανε να αισθανθώ άβολα ήταν όταν είδα τους μουσικούς και τον μαέστρο ‘θαμμένους’ μπροστά σε μια τάφρο από τη σκηνή. Σε όλες τις όπερες στο λυρικό θέατρο έτσι είναι. Οι μουσικοί είναι “θαμμένοι” και φαίνεται μόνοn η καράφλα του μαέστρου να προεξέχει λίγο», συμπληρώνει, για να τονίσει ότι «σε εμάς δεν θα είναι έτσι. Η Καμεράτα και ο μαέστρος, ο Γιώργος Πέτρου, θα συμμετέχει ενεργά μέσα στην παράσταση. Αλλά γενικά η όπερα δεν έχει σχέση με την ελληνική παιδεία. Το να μιλάς τραγουδιστά είναι λίγο γελοίο, επιτρέψτε μου», σημειώνει δηκτικά.

 

Δηλαδή και ο ίδιος θα τραγουδά όπως στην όπερα; «Ναι. Μιλάω, έχω πρόζα, και ξαφνικά τραγουδάω. Σαν παιχνίδι. Θα έχουμε και τρισδιάστατες προβολές video mapping. Θα την κάνουμε Eurovision την Επίδαυρο, όπως λέω στο έργο. Αυτό φιλοδοξώ. Επίσης στην παράσταση βγαίνω πολλές φορές από το ρόλο και γίνομαι και Πανούσης. Αναπόφευκτο γιατί δεν είμαι ηθοποιός, προσπαθώ να γίνω. Νομίζω ότι είμαι πολύ κοντά στον Τρυγαίο που κάνω», συμπληρώνει.

Και πώς είναι ο Τρυγαίος; «Είναι ένας “κλασικός” Έλληνας (το κλασικός σε εισαγωγικά γιατί έχει όραμα, είναι ιδιαίτερος). Κατά τα άλλα είναι ένας απλός άνθρωπος, ένας αμπελουργός από τα Σπάτα και το χόμπι του, η ζωή του όλη, είναι να κάνει πατέντες, όπως πολλοί Έλληνες. Είναι πατεντιάρης, παιχνιδιάρης, αγαπάει τη ζωή, αγαπάει τον έρωτα, αγαπάει τις γυναίκες. Θέλω να σας μαρτυρήσω και το φινάλε του έργου: στο τέλος κερδίζει ο Πόλεμος. Όπως το έχουμε δει εμείς, δηλαδή. Μέσα στο μυαλό μου είναι, ό,τι θέλω κάνω, ό,τι θέλω ονειρεύομαι», λέει γελώντας.

 

Το έργο έχει κάποια σχέση με τη σύγχρονη πραγματικότητα; «Δεν έχουμε βάλει επικαιρικά στοιχεία μέσα καθόλου», απαντά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Το αποφύγαμε, ήταν από την αρχή η συμφωνία μας, αλλά είναι τόσο επίκαιρος και υπερταλαντούχος ο Αριστοφάνης. Ο Τρυγαίος καταγγέλλει όλο το σύστημα, που δεν έχει αλλάξει καθόλου, δηλαδή τους βουλευτές που είναι για τη λάντζα, που δεν αγαπούν δηλαδή την Τέχνη. Στο έργο, τους προσφέρω τη Θεωρία -που είναι η Τέχνη και το Θέατρο- και αυτοί δεν την θέλουν, αναγκάζομαι να τη γδύσω για να την πάρουν», λέει.

 

Όσο για την Ειρήνη, είναι «ένα μικρό διάλειμμα μεταξύ δυο πολέμων. Αυτό το ξέρει και ο Τρυγαίος που πάει στους Θεούς για να φέρει την Ειρήνη. Έχει επιχειρήσει με τις πατέντες του πολλές φορές, αποτυχημένα, να ανέβει στον Όλυμπο. Στην τελευταία του προσπάθεια φτιάχνει ένα Σκαθάρι κοπροβόρο. Η ιδιοφυής ιδέα στον Αριστοφάνη είναι ότι φτιάχνει ένα φτερωτό περίεργο πλάσμα, που έχει καύσιμο, μεθάνιο, από κόπρανα παντός είδους και προελεύσεως, δυόμιση χιλιάδες χρόνια προ Χριστού! Ήταν πολύ μπροστά η σκέψη του. Βέβαια έγραψε το έργο με παραγγελία, σε μια διετία ανάπαυλας του Πελοποννησιακού Πολέμου, γνωρίζοντας ότι ο εμφύλιος ήταν προ των πυλών. Είναι αυτό που λέω και στο έργο, θα πολεμήσουμε μέχρι θανάτου για να φέρουμε την Ειρήνη», τονίζει.

 

Είστε πάντα απρόβλεπτος, όπως αναφέρει και το Δελτίο Τύπου του Φεστιβάλ Αθηνών; «Δεν συμφωνώ με αυτό. Έχει γίνει ένα τυπογραφικό λάθος. Στο Δελτίο Τύπου λέει ο “πάντοτε απρόβλεπτος” Τζίμης Πανούσης και ο “διεθνούς φήμης” μαέστρος Γιώργος Πέτρου. Το κανονικό είναι ο διεθνούς φήμης Τζίμης Πανούσης και ο πάντοτε απρόβλεπτος μαέστρος», καταλήγει με το γνωστό του χιούμορ.

 

Κατηγορία: Slider, Ειδήσεις, Η Ζωή στη Πόλη

Η σημαία του Θωρηκτού ΑΒΕΡΩΦ στην Καβάλα

Δημοσιεύτηκε στις 0

Η Δήμαρχος Καβάλας κ. Δήμητρα Τσανάκα , θα υψώσει την Ελληνική σημαία του Θωρηκτού ΑΒΕΡΩΦ,  στον ιστό που βρίσκεται μπροστά στις Καμάρες, στο παλιό μνημείο πεσόντων,  τη Δευτέρα 26 Ιουνίου 2017 και ώρα 10 το πρωί, ανήμερα της 104ης επετείου απελευθέρωσης της Καβάλας και ενσωμάτωσής της στο εθνικό κορμό.

Κατηγορία: Slider, Ειδήσεις, Η Ζωή στη Πόλη

ΧΘΕΣ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΦΙΛΙΠΠΩΝ: Παρουσιάστηκε το πρόγραμμα για το 60ο φεστιβάλ

Δημοσιεύτηκε στις 0

Οι φετινές επιλογές στοχεύουν στην τίμηση των παλιών δασκάλων, αλλά και να δοθεί η δυνατότητα σε νέους δημιουργούς να παρουσιάσουν την δουλειά τους με ανοιχτές πρόβες που θα θυμίσουν την αυγή του Φεστιβάλ Φιλίππων

 

 

 

Παρά τις δεδομένες οικονομικές δυσκολίες της εποχής ο Δήμος Καβάλας και το τοπικό ΔΗΠΕΘΕ προχωρούν στην διοργάνωση του 60ου φεστιβάλ Φιλίππων, όπως τόνισε η δήμαρχος Καβάλας, Δήμητρα Τσανάκα κατά την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχωρήθηκε χθες, μέσω της οποίας ανακοινώθηκε το πρόγραμμα του φεστιβάλ.

 

“Δική μας καλλιέργεια και ευθύνη” το σύνθημα του φετινού φεστιβάλ όπως το έθεσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και του φεστιβάλ, Θοδωρής Γκόνης. Ο ίδιος τόνισε ότι το φετινό πρόγραμμα σκοπεύει να τιμήσει τους παλιούς δασκάλους, να δώσει την δυνατότητα σε νέους δημιουργούς να παρουσιάσουν την δουλειά τους με ανοιχτές πρόβες που θα θυμίσουν την αυγή του φεστιβάλ Φιλίππων.

 

Αξίζει να σημειωθεί πως θα τιμηθεί ο Θόδωρος Τερζόπουλος, σκηνοθέτης που έβαλε την δική του σφραγίδα στο αρχαίο δράμα. Στην συνέχεια ο κ. Γκόνης παρουσίασε το πρόγραμμα του φεστιβάλ.

 

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ, Πέτρος Πετρόπουλος, μεταξύ άλλων είπε πως “κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς αν επαναλάβεις πράγματα που ειπώθηκαν ήδη. Εμείς οι Καβαλιώτες είμαστε ευγνώμονες για όλους αυτούς που εργάστηκαν για να στηθεί το φεστιβάλ, βάζοντας πολύ μεράκι και πολλή δουλειά”, προσθέτοντας πως η ευθύνη ειδικά για φέτος είναι πολύ μεγάλη, επειδή το φεστιβάλ είναι επετειακό.

 

Στην συνέντευξη παρακάθισαν εκτός του προέδρου του ΔΗΠΕΘΕ και οι Δήμητρα Χατούπη, Σιλβάνα Γιούλη, Κωνσταντίνος Μπιμπής και ο Νίκος Φλέσσας, που μίλησαν για τις παραστάσεις που ετοιμάζουν για το φεστιβάλ. Τέλος, λίγα λόγια είπε και η δημιουργός Λώρα Τέσμαν, η οποία θα παρουσιάσει μια παράσταση σχετικά με την ιστορία της Ιούς.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 60ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

 

Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

 

– 8 Ιουλίου – «Piaf! The Show» (Σκηνοθεσία: Ζιλ Μαρσαλά)

– 14 & 15 Ιουλίου – 5η Εποχή Τέχνης: «Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου» (Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης)

– 22 Ιουλίου – ΚΘΒΕ: «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου (Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις)

– 25 Ιουλίου – Θέατρο Τέχνης / ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων: «Μήδεια» του Ευριπίδη (Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη)

– 29 Ιουλίου – Εθνικό Θέατρο: «Ειρήνη» του Αριστοφάνη (Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης)

– 4 Αυγούστου – «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη (Σκηνοθεσία: Γιάννης Μπέζος)

– 13 Αυγούστου – Σταύρος Ξαρχάκος & Άλκηστις Πρωτοψάλτη: «Η Συνάντηση»

19 & 20 Αυγούστου – «Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη» (Σκηνοθετική επιμέλεια: Σοφία Σπυράτου)

– 26 Αυγούστου – «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη (Σκηνοθεσία: Αιμίλιος Χειλάκης & Μανόλης Δούνιας)

– 27 Αυγούστου – «Ο μαγικός αυλός» (Σκηνοθεσία: Κάρμεν Ρουγγέρη).

 

 

 

ΦΡΟΥΡΙΟ

– 9 Ιουλίου – «Για όνομα» των Ματιέ Ντελαπορτ & Αλεξάντρ ντε λα Πατελιέρ (Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης)

– 10 Ιουλίου – «Αναφορά στον Γκρέκο» του Νίκου Καζαντζάκη (Σκηνοθεσία: Τάκης Χρυσικάκος)

– 12 Ιουλίου – Θέατρο του Νέου Κόσμου: «Πέτρες στις τσέπες του» της Μαρί Τζόουνς (Σκηνοθεσία: Μάκης Παπαδημητρίου & Γιώργος Χρυσοστόμου)

– 28 Ιουλίου – «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» του Γεωργίου Βιζυηνού (Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης)

– 22 & 23 Αυγούστου – ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης: «Γουρούνι στο σακί» του Ζορζ Φεντώ (Σκηνοθεσία: Γιάννης Καραχισαρίδης)

– 25 Αυγούστου – ΚΘΒΕ: «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη (Σκηνοθεσία: Ανδρέας Κουτσουρέλης).

 

 

 

 

60 ΧΡΟΝΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

 

– 8 Ιουλίου ως 10 Αυγούστου – Φεστιβάλ Φιλίππων & Μικρή Άρκτος: Έκθεση «Διονυσιακά» στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

– 20 Ιουλίου ως 10 Αυγούστου – Φεστιβάλ Φιλίππων: Διεθνές Εργαστήρι Αρχαίου Δράματος στις Κρηνίδες Καβάλας

– 1 Αυγούστου – Μικρή Άρκτος: «Songs for a blue cloud» στο Οικόπεδο Κρέη (Κυβέλη Καστοριάδη & Ορέστης Καλαμπαλίκης)

– 2 Αυγούστου – Μικρή Άρκτος: «Προσωπικό» στο Οικόπεδο Κρέη (Μιχάλης & Παντελής Καλογεράκης)

– 9 Αυγούστου – Φεστιβάλ Φιλίππων & ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας: «Ίων – Μια εκδοχή για δύο πρόσωπα» (Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη) – Φεστιβάλ Φιλίππων: «Ιώ» της Λώρα Τέσμαν (Σκηνοθεσία: Λώρα Τέσμαν) – Φεστιβάλ Φιλίππων & ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας: «Ιφιγένεια εν Αυλίδι – Πρώτη απόπειρα» (Σκηνοθεσία: Γεωργία Μαυραγάνη), στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

– 10 Αυγούστου – Φεστιβάλ Φιλίππων & ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας: «Οιδίπους δοκιμές» (Σκηνοθεσία: Σύλβια Λιούλιου) – Φεστιβάλ Φιλίππων & Δραματική Σχολή ΚΘΒΕ: «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή (Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρήγας) – Το Φεστιβάλ Φιλίππων τιμά τον σκηνοθέτη Θεόδωρο Τερζόπουλο: Παρουσίαση του τιμώμενου από τον Επίκουρο Καθηγητή Πανεπιστημίου Πατρών Γιώργο Σαμπατακάκη. Ομιλία του τιμώμενου,  Σκηνοθέτη Θεόδωρου Δ. Τερζόπουλου, με τίτλο: «Σαγήνη και πένθος», στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

 

 

 

 

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

 

– 26 Αυγούστου – Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Περάμου / Μικτή Πολυφωνική Χορωδία: «Στοχασμοί του Καζαντζάκη σε μείζονα κλίμακα» (Σκηνοθεσία: Άκης Τσονίδης), στο Φρούριο Καβάλας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κατηγορία: Slider, Ειδήσεις, Η Ζωή στη Πόλη, Κοινωνία

ΦΙΛΟΖΩΪΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ “ΑΙΣΩΠΟΣ”: Πρόσκληση για ενίσχυση του σωματείου

Δημοσιεύτηκε στις 0

Το Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017, το φιλοζωϊκό σωματείο Καβάλας “Αίσωπος” πραγματοποίησε μια ημέρα υιοθεσίας γάτας. Από τις 9 το πρωϊ έως λίγο πριν τις 3 το μεσημέρι μέλη του σωματείου ήταν στην Πλατεία Καπνεργάτη της Καβάλα.

Δεκατέσσερα (14) μικρά γατιά ηλικίας 3 εβδομάδων εώς 4 μηνών ήταν εκεί και διαθέσιμα προς υιοθεσία. Όλα αυτά τα γατάκια φιλοξενούνται από μέλη του σωματείου ή άλλους εθελοντές. Κάποια φιλοξενούνται στο κτηνιατρείο της κυρίας Χριστοφόρου.

Το σωματείο θέλει αρχικά να ευχαριστήσει τον κ. Μπόνια ο οποίος έδωσε την άδεια για να μπορέσουμε να μεταφέρουμε τα γατάκια στην πλατεία. Στη συνέχεια θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους ανθρώπους που πέρασαν και άφησαν κάποια χρήματα στον κουμπαρά μας. Η κάθε βοήθεια είναι πολύτιμη για τα ζώα ειδικά αυτή την περίοδο που το σωματείο αντιμετωπίζει πολλά οικονομικά προβλήματα. Ευχαριστούμε και τους ανθρώπους που ήρθαν και κουβέντιασαν μαζί μας. Τα λίγα ενεργά μέλη του σωματείου έδωσαν το παρόν και χωρίς αυτούς η εκδήλωση αυτή δεν θα μπορούσε να γίνει. Η μητέρα της κτηνιάτρου κ. Χριστοφόρου για άλλη μια φορά ενίσχυσε τον κουμπαρά μας. Η Νατάσσα, υπάλληλος της κ. Χριστοφόρου ήταν μαζί μας σχεδόν όλο το πρωϊ.

Δυστυχώς δεν προέκυψε καμία υιοθεσία γάτας από την εκδήλωση. Μια προσωρινή φιλοξενία μόνο και ευχαριστούμε την Αλίκη, μέλος του σωματείου μας, που προσφέρθηκε για αυτήν. Μπορεί να μην έγινε κάποια υιοθεσία την ημέρα αυτή όμως το ότι ο κόσμος μπορούσε να έρθει, να δει και να χαϊδέψει κάποια γατάκια είναι σίγουρα ένα μικρό θετικό βήμα. Ελπίζουμε να πραγματοποιηθούν υιοθεσίες στην επόμενη παρόμοια ημέρα που θα οργανώσουμε. Εάν ενδιαφέρεστε για κάποιο από τα γατάκια επικοινωνήστε μαζί μας.

Αυτό που περισσότερο μας στεναχώρησε από την ημέρα αυτή ήταν η απουσία γνωστών φιλόζωων της πόλης. Ενώ ήρθαν και μας συνάντησαν κάποιοι άνθρωποι που έχουν ήδη ζώα, οι περισσότεροι φιλόζωοι της πόλης δεν ήρθαν να σταθούν δίπλα μας. Τα αδέσποτα ή κακοποιημένα ζώα της Καβάλας είναι πολλά και έχουν πολλές ανάγκες. Το φιλοζωϊκό σωματείο αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και έχει έλλειψη από εθελοντές. Τα λίγα ενεργά μέλη του σωματείου, που είναι όλοι τους εθελοντές, είναι αδύνατο να μπορέσουν για πολύ καιρό ακόμα να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα πάρα πολλά περιστατικά για τα οποία καλούνται να κάνουν κάτι. Ταυτόχρονα, είναι ανάγκη να δημιουργούνται δράσεις όπως ημέρες υιοθεσιών, εκπαιδευτικές ενημερώσεις και διάφορες άλλες δράσεις μέσω των οποίων θα αναπτυχθεί περισσότερο η φιλοζωϊα στον Έλληνα. Εάν όλοι οι φιλόζωοι της πόλης δεν ενωθούν κάτω από μια στέγη τότε το όραμα που έχει ο κάθε ένας χωριστά (αυτό του να μην υπάρχουν πια αδέσποτα) δεν θα μπορέσει να γίνει ποτέ πραγματικότητα. Μόνο ενωμένοι μπορούμε να είμαστε ισχυροί.

Καλούμε όλους τους φιλόζωους της πόλης να έρθουν κοντά μας για να μπορέσουμε οργανωμένα και δυνατά να αντιμετωπίσουμε όλες τις ανάγκες των ζώων και να κάνουμε την Καβάλα την πρώτη πόλη στην Ελλάδα που δεν θα έχει αδέσποτα. Εξάλλου όλοι μας αυτό δεν θα θέλαμε;;

Καλούμε όλους τους Καβαλιώτες να βοηθήσουν στο έργο μας στηρίζοντάς μας οικονομικά. Μπορείτε να συνεισφέρετε μέσω του τραπεζικού μας λογαριασμού με τα παρακάτω στοιχεία:

Τράπεζα Αττικής – Υποκατάστημα Καβάλας

Φιλοζωϊκό Σωματείο “ΑΙΣΩΠΟΣ”

Αριθμός Λογαριασμού: 84942065

IBAN : GR 120 160 566 000 000 00 849 420 65

Σε διάφορα μαγαζιά της πόλης της Καβάλας υπάρχουν κουμπαράδες του σωματείου και μπορείτε να τοποθετείτε τη δωρεά σας εκεί.

 

Σταθείτε κοντά μας και κοντά στα αδέσποτα της πόλης. Γίνεται εθελοντές κοντά μας. Χωρίς εσάς δίπλα μας το έργο του σωματείου θα γίνει αδύνατο.

 

Με εκτίμηση

Τα μέλη του φιλοζωϊκού Σωματείου Καβάλας “Αίσωπος”

 

Κατηγορία: Η Ζωή στη Πόλη

ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΤΟ ΠΡΩΙ Η ΦΡΕΓΑΤΑ «ΣΑΛΑΜΙΣ»: Υποναύαρχος Ευθ. Μικρός: «Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες για να υπερασπιστούν αυτά που μας ανήκουν»

Δημοσιεύτηκε στις 0

Επισκέψιμη μέχρι τις 7 το απόγευμα η φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού

 

Ξεκάθαρο μήνυμα προς τη γείτονα Τουρκία έστειλε ο υπαρχηγός του Αρχηγείου Στόλου, υποναύαρχος, Ευθύμιος Μικρός, ότι «οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι παρούσες και έτοιμες για να υπερασπιστούν αυτά που μας ανήκουν».

Νωρίς το πρωί της Πέμπτης (1/6) κατέπλευσε στο λιμάνι «Απόστολος Παύλος» η φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού «Σαλαμίς», στο πλαίσιο της άσκησης «Καταιγίς 2017», καθώς συμμετέχει στις εορταστικές εκδηλώσεις του Πολεμικού Ναυτικού, που φέρουν τον τίτλο «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος».

Λίγο αργότερα (στις 10.00) στην παραλιακή λεωφόρο Εθνικής Αντιστάσεως, μπροστά από την προτομή του ναυάρχου Κωνσταντίνου Κανάρη, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση από τον Μητροπολίτη Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου, Προκόπιο, στη μνήμη των πεσόντων στους ναυτικούς αγώνες του Έθνους και ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από τον υπαρχηγό του Αρχηγείου Στόλου, υποναύαρχο Ευθύμιο Μικρό και τους εκπροσώπους των τοπικών αρχών.

Στις δηλώσεις του ο κ. Μικρός επισήμανε πως «είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή να βρίσκομαι στην Καβάλα, σε μια ημέρα μνήμης για το ναυτικό και τους ανθρώπους που έχουν δώσει τη ζωή τους για την πατρίδα μας στις ελληνικές θάλασσες. Είναι οι άνθρωποι που υπεράσπισαν τα θαλάσσια σύνορά μας, το έργο των οποίων καλούμαστε να συνεχίσουμε εμείς, όποτε απαιτηθεί. Αυτό που θέλουμε να διαβεβαιώσουμε τους συμπατριώτες μας, είναι ότι είμαστε εδώ γι’ αυτούς, για τα παιδιά μας και την πατρίδα μας, ώστε αυτή να συνεχίσει να έχει το μέλλον που της αξίζει και της πρέπει».

Η άσκηση «Καταιγίς 2017» και η υπεράσπιση όσων μας ανήκουν

Σε ερώτηση για το μήνυμα που στέλνουν στη γειτονική Τουρκία οι ένοπλες δυνάμεις, με τη διεξαγωγή ασκήσεων μεγάλης κλίμακας, όπως η «Καταιγίς 2017», ο υπαρχηγός του Αρχηγείου Στόλου, απάντησε: «Είναι σαφές το μήνυμα, το οποίο στέλνουμε μέσα από αυτές τις μεγάλες ασκήσεις. Βρισκόμαστε στο τελείωμα της μεγαλύτερης άσκησης του Πολεμικού Ναυτικού, η οποία είναι διακλαδική, καθώς μετέχουν όλοι οι κλάδοι των ενόπλων δυνάμεων, με τους οποίους έχουμε συνέργεια. Είναι ένα μήνυμα προς τα έξω. Ένας από τους σκοπούς της άσκησης είναι, πέρα από το επιχειρησιακό αντικείμενο, να δείξουμε ότι είμαστε εδώ για να υπερασπίσουμε αυτά που μας ανήκουν».

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΣΟΥΤΣΑΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ

«Είμαστε περήφανοι για το ναυτικό μας…»

«Μετά από πολλά χρόνια μας επισκέπτεται το Πολεμικό Ναυτικό. Οι Καβαλιώτες είμαστε λαός της θάλασσας. Είμαστε περήφανοι για το ναυτικό μας και γι’ αυτό είμαστε χαρούμενοι που μας επισκέπτονται. Πέρυσι ήρθε το πλήρωμα του “Αβέρωφ”, φέτος η φρεγάτα “Σαλαμίς” με τον υπαρχηγό του στόλου μας. Ανυπομονώ να μιλήσω με τον ναύαρχο για την ιστορία της πόλης και τους δεσμούς της με το ναυτικό», τόνισε στις δηλώσεις της η δήμαρχος Καβάλας, Δήμητρα Τσανάκα.

Από την πλευρά του, ο αντιπεριφερειάρχης Καβάλας, Θόδωρος Μαρκόπουλος, δήλωσε ότι «υποδεχόμαστε ένα από τα κορυφαία πλοία του Πολεμικού Ναυτικού της πατρίδας μας. Ο ρόλος του Π.Ν. και η σχέση του με την Καβάλα είναι γνωστή σε όλους. Η παρουσία τους εδώ σηματοδοτεί τη δυναμική, την οποία έχει το Πολεμικό Ναυτικό να καλύπτει τις τέσσερις άκρες του Αιγαίου και ταυτοχρόνως την ιδιαίτερη τιμή που μας κάνει σαν Καβάλα».

 

Επισκέψιμη μέχρι τις 7 το απόγευμα για το κοινό η φρεγάτα «Σαλαμίς»

Η φρεγάτα «Σαλαμίς» θα αποπλεύσει από την Καβάλα στις 8 το βράδυ, ενώ από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 7 το απόγευμα είναι επισκέψιμη για το κοινό, το οποίο ξεναγείται από τα στελέχη του πλοίου.

Η φρεγάτα «Σαλαμίς» (F-455) είναι τύπου ΜΕΚΟ 200 ΗΝ, γερμανικής σχεδίασης και κατασκευάστηκε στα ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Παρελήφθη από το Πολεμικό Ναυτικό τον Ιανουάριο του 1998.

Κατηγορία: Slider, Ειδήσεις, Η Ζωή στη Πόλη, Κοινωνία

Η φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού «Σαλαμίς» θα καταπλεύσει στο λιμάνι της Καβάλας

Δημοσιεύτηκε στις 0

Το πολεμικό σκάφος θα είναι επισκέψιμο για το κοινό

 

Την Πέμπτη 1 Ιουνίου στις 08.00 το πρωί θα καταπλεύσει στον επιβατικό λιμένα Καβάλας «Απόστολος Παύλος» η φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού «Σαλαμίς» στο πλαίσιο της άσκησης  «Καταιγίς 2017», με σκοπό να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις του Πολεμικού Ναυτικούυπό τον τίτλο «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος».

Στις 10.00 το πρωί της ίδιας μέρας, στην προτομή του ναυάρχου Κωνσταντίνου Κανάρη (παραλιακήλεωφόρο Εθνικής Αντιστάσεως), θα τελεστή επιμνημόσυνη δέση στη μνήμη των πεσόντων στους ναυτικούς αγώνες του Έθνους και θα γίνει κατάθεση στεφάνου από τον Υπαρχηγό του Πολεμικού Ναυτικού, Υποναύαρχο Ιωάννη Παξιβανάκηκαι τους εκπροσώπους των τοπικών αρχών.

Η φρεγάτα «Σαλαμίς» θα παραμείνει στο λιμάνι ολόκληρη την ημέρα της Πέμπτης (θα αποπλεύσει στις 20.00 το βράδυ) και το πολεμικό σκάφος θα είναι επισκέψιμο για το κοινό κατά τις ώρες από τις 12.00 το μεσημέρι μέχρι και τις 19.00 το απόγευμα, όπου το κοινό μπορεί να ξεναγηθεί από στα στελέχη του πλοίου.

 

 

Κατηγορία: Slider, Η Ζωή στη Πόλη

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Η προσευχή για την ενότητα της πίστεως.

Δημοσιεύτηκε στις 0

Την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η Εκκλησία όρισε ως αποστολική περικοπή, ένα κομμάτι από τις Πράξεις των Αποστόλων, στο οποίο ο Απόστολος Παύλος, φεύγοντας από την Έφεσο, συγκεντρώνει όλους τους ποιμένες της τοπικής Εκκλησίας, αποχαιρετώντας και νουθετώντας τους για τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσουν στο μέλλον.

Μεταξύ των άλλων, τους συμβουλεύει να προσέχουν την Εκκλησία, που ο ίδιος ο Κύριος ίδρυσε δια του τιμίου αίματος, να την  ποιμένουν σύμφωνα με τις εντολές των Αποστόλων, αλλά και να προσέχουν τους εαυτούς τους. Προσοχή του εαυτού για τον ποιμένα σημαίνει εγρήγορση και πνευματική κατάσταση, για να μπορεί ως ποιμένας και ως πιστός χριστιανός να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα  και την απάτη. Ο Απόστολος συνιστά την προσοχή, γιατί θα έρθουν «λύκοι βαρείς» που θα επιχειρήσουν να κατασπαράξουν τα λογικά πρόβατα του ποιμνίου του Χριστού  διαστρεβλώνοντας την αλήθεια.

Η περικοπή αυτή έχει άμεση σχέση με την τιμή και μνήμη των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, τους οποίους τιμούμε  αυτή την Κυριακή. Οι Άγιοι Πατέρες πιστοί στην προτροπή του Παύλου «προσέχετε ουν εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω», κινούμενοι δηλαδή από αγάπη για την Εκκλησία συνήλθαν στη Νίκαια της Βιθυνίας για να κατοχυρώσουν την ορθόδοξη πίστη και να καταδικάσουν την πλάνη ενός «λύκου» της πίστεως, του Αρείου  που, αν και υψηλής διανοητικής ικανότητας, δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι ο Χριστός ήταν Θεάνθρωπος και όχι κτίσμα, δηλαδή  ένας πολύ καλός άνθρωπος που έφτασε να γίνει λόγω της βιωτής του τέλειος άνθρωπος.

Στη Βιθυνία λοιπόν οι Άγιοι Πατέρες φωτιζόμενοι από το Άγιο Πνεύμα  κήρυξαν την αλήθεια της μίας, αγίας και καθολικής Εκκλησίας, καταδίκασαν τον Άρειο και επέστησαν την προσοχή όλης της Εκκλησίας στον κίνδυνο του εσωτερικού εχθρού.

Παρατηρώντας την ιστορία της Εκκλησίας μέχρι σήμερα,  εύκολα διαπιστώνει κανείς το πλήθος των γνωστών και αγνώστων ποιμένων της Εκκλησίας, που εργάσθηκαν υπέρ αυτής και αγάπησαν το ποίμνιο που τους εμπιστεύτηκε  το Άγιο Πνεύμα περισσότερο και από τους εαυτούς τους. Η αγάπη για την Εκκλησία του Χριστού είναι εκείνη που ωθεί πάντα τους ποιμένες στον αγώνα για πνευματική ζωή και για τον εξαγιασμό ενός έκαστου μέλους  αυτής, δια των θείων μυστηρίων.

Η αγάπη όμως προς την Εκκλησία δεν αποτελεί έργο μόνο των ποιμένων  αλλά όλου του ποιμνίου. Και το ποίμνιο της Εκκλησίας είναι κληρικοί και λαϊκοί. Υποχρέωση των τελευταίων είναι να γίνουν συνεργοί των ποιμένων, να προσεύχονται υπέρ αυτών, να θέτουν τους εαυτούς τους στην υπηρεσία της Εκκλησίας, να συμμετέχουν στο ιεραποστολικό έργο και κυρίως να αισθάνονται το μέγεθος της ευθύνης που έχουν ως μέλη του Θείου αυτού Οργανισμού.

Η πρόβλεψις του Απ. Παύλου, ότι θα υπάρξουν ψευδοδιδάσκαλοι  και λύκοι άγριοι που θα βλάψουν τις ψυχές  των λογικών προβάτων εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα. Όπου απουσιάζει η Εκκλησία, όπου οι ποιμένες δεν επιτελούν το έργο τους, όπου οι λαϊκοί είναι χλιαροί, εκεί «λύκοι βαρείς» κατασπαράζουν το ποίμνιο.

Σήμερα η αίρεση δεν  ξεπηδά μόνο μέσα από φανατικούς, ιδεαλιστές, εγωιστές και ανυπάκοους πρώην Χριστιανούς, αλλά  κι από άλλους που «εισάγουν» δοξασίες άλλων και κυρίως ειδωλολατρικών θρησκειών, με απώτερο σκοπό το οικονομικό όφελος, το υλικό συμφέρον. Γι΄αυτό έχουμε υποχρέωση κληρικοί και λαϊκοί να εντείνουμε τον αγώνα μας για να προστατεύσουμε την πίστη μας από τους  «λύκους». Ας ξεκινήσουμε από τον πιο απλό,το εύκολο, μιμούμενοι του φωτιστή των Εθνών και  Απόστολο Παύλο. «Θέντες  τα   γόνατα  πάντες   προσεύχεσθαι».

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ.

 

 

 

 

 

Κατηγορία: Η Ζωή στη Πόλη

Στην Καβάλα ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος για ένα «Ταξίδι στ’ αστέρια»

Δημοσιεύτηκε στις 0

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας «Βασίλης Βασιλικός» και οι εκδόσεις «Τόπος» σας προσκαλούν τη Δευτέρα 12 Ιουνίου και ώρα 19:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημοτικής Βιβλιοθήκης (4ος όροφος) στην παρουσίαση του νέου Βιβλίου του Χρήστου Σωτηρακόπουλου

με τίτλο: «Ταξίδι στ’ αστέρια: Η ιστορία του Κυπέλου πρωταθλητριών  – Champions League»

 

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Ιωάννου Βασίλης, αθλητικογράφος

Μπουντάς Δημήτριος, αθλητικογράφος

Πατσίδης Αναστάσιος, αθλητικογράφος

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Αντιδήμαρχος Παιδείας, Αθλητισμού και Επικοινωνίας Γεώργιος Φιλόσογλου

 

To who is who του συγγραφέα

Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος γεννήθηκε το 1962 στον Βύρωνα Αττικής και ξεκίνησε να δημοσιογραφεί το 1979 στην εφημερίδα «Απογευματινή». Αν και την ίδια περίοδο δοκίμασε να σπουδάσει στην Ιταλία, σύντομα προτίμησε να συνεχίσει στα βαθιά, συνεργαζόμενος με την ΕΡΤ. Το 1984 ανέλαβε τη συμπαρουσίαση της «Αθλητικής Κυριακής» -μετά την αποχώρηση του Γιάννη Διακογιάννη. Το 1990 μετακινήθηκε στο MEGA, όπου έμεινε 23 χρόνια, διάστημα στο οποίο η φωνή του συνδέθηκε με τις μεταδόσεις του Champions League, ενώ παράλληλα, από το 2003 μέχρι το 2014, συνεργάστηκε με τη Nova. Από τον Γενάρη του 2015 η τηλεοπτική στέγη του είναι τα κανάλια OTE SPORT ενώ κατά καιρούς αρθρογράφησε σε πολλές εφημερίδες (Βήμα, Επικαιρότητα, 24 ώρες, Sportime, Goal News, Sportday) και κείμενα του έχουν δημοσιευτεί σε μεγάλα έντυπα του εξωτερικού (World Soccer, Fourfourtwo, Independent, Telegraph). Το 1994 δημιούργησε το Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ, πρώτη εξειδικευμένη σχολή αθλητικής δημοσιογραφίας και μετά τον Σπορ FM το 1996, του οποίου υπήρξε ο Γενικός Διευθυντής έως το 2014.

Βραβεύτηκε το 1999 στα δημοσιογραφικά βραβεία του ΠΣΑΤ (καλύτερη τηλεοπτική εκπομπή) καθώς και το 2000 και το 2016 για καλύτερη ραδιοφωνική εκπομπή. Από το 1999 και για δέκα συνεχόμενα έτη είχε κερδίσει τον τίτλο του ‘Αγαπημένου Σπορτκάστερ’ στα τηλεοπτικά βραβεία που διοργάνωνε το περιοδικό TV Έθνος. Το 2007 ψηφίστηκε ως ‘Ραδιοφωνική Προσωπικότητα της Χρονιάς’ στα βραβεία του περιοδικού Status.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο…

Έχοντας βρεθεί σε κάθε γωνία της Ευρώπης ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος, με οδηγό την εμπειρία των 500 και πλέον ματς που έχει καλύψει στη σπουδαιότερη διασυλλογική διοργάνωση, διηγείται πώς ξεκίνησε ως Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1955-96, πώς μετατράπηκε σε Champions League και γιγαντώθηκε μέχρι τις μέρες μας!

 

Ομάδες θρύλοι, παίκτες που ξεχώρισαν, μεγάλες αλλά και άγνωστες στιγμές από όλες τις σεζόν, λεπτομερής παρουσία των ελληνικών και των κυπριακών ομάδων, περνούν σαν φιλμ μπροστά από τα μάτια μας και διανθίζονται από πολλές προσωπικές μαρτυρίες σε ένα μοναδικό Ταξίδι στ’ αστέρια…

Το βιβλίο περιέχει πληθώρα φωτογραφιών από τα 60 χρόνια του θεσμού, μεταξύ των οποίων και πρωτότυπο υλικό από το προσωπικό αρχείο του συγγραφέα.

Κατηγορία: Slider, Ειδήσεις, Η Ζωή στη Πόλη, Κοινωνία

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Το φως της Δαμασκού.

Δημοσιεύτηκε στις 0

Έχει πολύ δίκαιο ένας νεώτερος ορθόδοξος θεολόγος, να ονομάζει τον απόστολο Παύλο «το μεγαλύτερον ανάστημα της χάριτος», συμφωνώντας με τον ιερό Χρυσόστομο, που σε εφτά υπέροχες ομιλίες του εγκωμιάζει τον μεγάλο Απόστολο λέγοντας, πως συγκεντρώνει στον εαυτό του, και μάλιστα στον ύψιστο βαθμό, τις αρετές όλων των δικαίων και των αγίων της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.

Δεν μπορεί, όμως, κανείς μιλώντας για τον απόστολο Παύλο, έστω και σε σύντομες, αδρές γραμμές, να μην αναφερθεί στο θαύμα της Δαμασκού.

Γεννημένος στην Ταρσό της Κιλικίας ο Σαούλ, από γονείς Εβραίους και πολύ πλούσιους, που είχαν αποκτήσει τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη, καλλιέργησε τα πλούσια πνευματικά του χαρίσματα, μαθαίνοντας όλο το Νόμο και τους προφήτες παρά τους πόδας του περίφημου ραββίνου Γαμαλιήλ. Από υπερβολικό ζήλο προς τη θρησκεία των πατέρων του, μισούσε τους χριστιανούς και ήθελε να βοηθήσει με κάθε τρόπο στην εξαφάνισή τους.

Στο λιθοβολισμό μάλιστα του πρωτομάρτυρος Στεφάνου, επειδή ήταν πολύ νέος και δεν επιτρέπονταν να λάβει μέρος στη φοβερή εκτέλεση, φύλαγε τα ενδύματα των λιθοβολούντων. Γεμάτος μίσος και μανία εναντίον των χριστιανών, «εμπνέων απειλής και φόνου» στους μαθητές του Κυρίου, ζητάει από τον αρχιερέα των Ιουδαίων συστατικές επιστολές για τις συναγωγές της Δαμασκού, όπου θα πάει για να πιάσει όσους χριστιανούς βρει και να τους φέρει δεμένους στα Ιεροσόλυμα.

«Εν δε τω πορεύεσθαι – μας διηγείται με θαυμαστή λιτότητα ο ευαγγελιστής Λουκάς στις Πράξεις τον Αποστόλων – εγένετο αυτόν εγγίζειν τη Δαμασκώ και εξαίφνης περιήστραψεν αυτόν φως από του ουρανού, και πεσών επί την γην ήκουσε φωνήν λέγουσαν αυτώ, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις;» Ο Παύλος τότε ρώτησε έκθαμβος: «Τις ει, Κύριε; είπεν, εγώ ειμί Ιησούς, ον συ διώκεις, αλλά ανάστηθι και είσελθε εις την πόλιν και λαληθήσεται σοι, τι σε δει ποιείν».

Σηκώθηκε βασταζόμενος απ’ τους συνοδούς του, που άκουσαν τη φωνή, μα δεν είδαν το αστραφτερό εκείνο φως που πλημμύρισε τον Απόστολο, και πήγε στη Δαμασκό, όπου τρεις μέρες έμεινε χωρίς να βλέπει τίποτε και χωρίς να βάλει ούτε ψωμί, ούτε νερό στο στόμα του. Απ’ εδώ αρχίζει η νέα ζωή του μεγάλου διώκτη του Χριστιανισμού, που έγινε δοχείον περιεκτικόν της θείας χάριτος, «σκεύος εκλογής» και ο μεγαλύτερος διδάσκαλος του Ευαγγελίου της Νέας Διαθήκης.

Ας σκεφτούμε κι εμείς για λίγο τη Δαμασκό του Παύλου, ελπίζοντας και κοπιάζοντας συγχρόνως για μια προσωπική μας λυτρωτική και φωτιστική Δαμασκό. Πρέπει να μην ξεχνούμε, πως ο σατανάς δεν παύει ποτέ να μας πολεμάει, να μας ξεστρατίζει και να μας κάνει εχθρούς και διώκτες του Χριστού και του νόμου του.

Γι αυτό και είναι απαραίτητο πάντα να θυμούμαστε και πάντα να ζητούμε το φως της Δαμασκού, που θα μας κρατάει, με μια θεία μέθη και έκσταση, στη στράτα πρώτα του Ευαγγελίου, στην ένωση ύστερα με το Θεό. Για να μπορέσουμε κι εμείς κάποτε- κι αυτό είναι ένα από τα υψηλότερα και αγιότερα ιδανικά που πρέπει να έχει ο χριστιανός –να πούμε μαζί με τον απόστολο Παύλο: «εμοί το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος».

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ.

Κατηγορία: Η Ζωή στη Πόλη

Μαθητικό θέατρο: Μια υπόθεση παιδείας υψηλών προδιαγραφών

Δημοσιεύτηκε στις 0

Μνήμη Παναγιώτη Τέτση

 

 

                                         «Δεν είμ’ εγώ σπορά της Τύχης

                                          ο πλαστουργός της νιάς ζωής

                                          Εγώ είμαι τέκνο της Ανάγκης

                                          κι ώριμο τέκνο της Οργής»  

                                                                                       Κώστας Βάρναλης

 

Ολοκληρώθηκε την Κυριακή 14 Μαΐου με μεγάλη επιτυχία η 2η Γιορτή Μαθητικού Θεάτρου στην Καβάλα, που διήρκησε τρεις εβδομάδες και στην οποία συμμετείχαν  22 Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσια και Λύκεια από την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας. Η μεγάλη και πρωτότυπη αυτή διοργάνωση  έφερε στο «Αντιγόνη Βαλάκου» 500 μαθητές επί σκηνής και περίπου 5.000 θεατές στην πλατεία του θεάτρου,  δίνοντας στους κατοίκους της όμορφης πόλης μας τη δυνατότητα να απολαύσουν μια πλούσια συγκομιδή μαθητικών θεατρικών δημιουργιών.

Είναι αλήθεια, ότι η αμφιθεατρικά χτισμένη πόλη της Καβάλας, που θυμίζει « αχιβάδα» αρχαίου θεάτρου και ο εξηντάχρονος θεσμός του Φεστιβάλ  Φιλίππων, προσδίδουν στην πόλη μια έντονη θεατρικότητα, απαύγασμα της οποίας αποτελούν ονόματα του θεάτρου μας με πανελλήνια εμβέλεια, όπως είναι ο Γιώργος Χειμωνάς, ο Τάσος Υφάντης, η Αντιγόνη Βαλάκου, από τους τεθνεώτες και ο Γιώργος Μοσχίδης, η Λυδία Φωτοπούλου, η Φιλαρέτη Κομνηνού από τους ενεργούς ανθρώπους του θεάτρου μας, για ν’ αναφέρω μερικά μόνο χαρακτηριστικά ονόματα.

Πριν από εικοσιπέντε περίπου χρόνια, όταν με την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Μανώλη Παλαιγεωργίου,  άρχισε να λειτουργεί το Πολυκλαδικό Λύκειο Καβάλας, που έμελλε να γίνει ένα από τα σημαντικότερα σχολεία στη χώρα, τέθηκαν οι γερές και ποιοτικές βάσεις για τη δημιουργία μιας μεγάλης παράδοσης για  το μαθητικό θέατρο στην πόλη. Ο Γιώργος  Μπότσιος, φίλος καλός και συνεργάτης, ακαταπόνητος εργάτης του θεάτρου, επί μια τουλάχιστον δεκαετία, δημιούργησε με τη συνδρομή του Φάνη Χατζημιχαήλ, θρυλικές παραστάσεις, φωτίζοντας μ’ έναν μοναδικό τρόπο το έργο του Ευγένιου Τριβιζά κυρίως. Παράλληλα η Μαρία Φαρμάκη δημιουργούσε  τότε εξίσου σημαντικές παραστάσεις, άλλου ύφους, στο ίδιο σχολείο. Οι παραστάσεις του σχολείου ταξίδεψαν στην Ελλάδα και επαινέθηκαν παντού με τρόπο ξεχωριστό.

Από εκείνο το φυτώριο προέκυψε ένα σμάρι παιδιών που απέκτησαν πραγματική θεατρική παιδεία, ενώ καμιά δεκαριά από αυτούς κάνουν σήμερα στο θέατρο καριέρα πρώτης γραμμής.

Ο σπόρος είχε πέσει κι άρχισε να γονιμοποιείται. Πολλοί είμαστε έκτοτε εκείνοι οι εκπαιδευτικοί, που επιχειρούμε στο χώρο του μαθητικού θεάτρου, συνεχίζοντας το νήμα μιας αξιόλογης παράδοσης.

Η ιδέα του Γιώργου Μπότσιου πέρσι να θεσμοθετηθεί στην Καβάλα Γιορτή Μαθητικού Θεάτρου, με σκοπό να τονωθεί και να συνεχιστεί μια μακρά ήδη παράδοση, που ξεκίνησε από το Πολυκλαδικό, για να εξακτινωθεί στη συνέχεια σε πολλά σχολεία της πόλης, αγκαλιάστηκε με θέρμη από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η πρώτη διοργάνωση είχε  μικρή σχετικά συμμετοχή.

Φέτος η 2η Γιορτή Μαθητικού Θεάτρου είχε όχι μόνο ιδιαίτερα μεγάλη συμμετοχή και από τις δύο βαθμίδες της εκπαίδευσης αυτή τη φορά, αλλά και διαγωνιστικό τμήμα για τα Γυμνάσια και Λύκεια, με σκοπό την επιλογή της καλύτερης ομάδας σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας, για να εκπροσωπηθεί η πόλη στη συνάντηση πόλεων με ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. επί της Εγνατίας οδού, που θα γινόταν στη Μονή Λαζαριστών του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας.

Πρέπει να πιστωθεί στον Πρόεδρο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας Πέτρο Πετρόπουλο,  που ανέλαβε τον οργανωτικό μόχθο της όλης προσπάθειας, η πραγματικά άψογη ροή της διοργάνωσης, που πρόσφερε σε μαθητές και εκπαιδευτικούς την απαραίτητη υποστήριξη, ώστε να δώσουν την ώρα της παράστασης το εκατό τοις εκατό των δυνατοτήτων τους και να αφοσιωθούν, αμέριμνοι από τεχνικές έγνοιες, στη σκηνική τους εργασία.

Ως μέλος της κριτικής επιτροπής του διαγωνιστικού μέρους της γιορτής, είχα την τιμή και τη χαρά να παρακολουθήσω το σύνολο των παραστάσεων που διαγωνίζονταν και αρκετές από τις υπόλοιπες.

Θα πρέπει να επαινέσει κανείς, ευθύς εξαρχής το μόχθο των συναδέλφων που συγκρότησαν ομάδες εφήβων και προσπάθησαν να εφαρμόσουν στην πράξη, αυτό που είναι αίτημα των καιρών, δηλ. το δημιουργικό σχολείο.

Στις ομάδες υπήρξε μεγάλη συμμετοχή μαθητών, τα έργα που επιλέχτηκαν κάθε φορά είχαν αρκετό ενδιαφέρον, ενώ στο τελικό αποτέλεσμα των παραστάσεων παρατηρούσε κανείς ότι η ποιότητα βαίνει ανοδική σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, καθώς αναζητείται πλέον σιγά-σιγά μια σκηνική αλήθεια πέρα από σκηνικά ψιμύθια.

Καθώς όμως, όπως λέει στον «Επιτάφιο» ο Περικλής, ο έπαινος πρέπει να είναι δημόσιος, θα ήθελα να επαινέσω ιδιαίτερα τρεις παραστάσεις που συμμετείχαν στη φετινή Γιορτή Μαθητικού Θεάτρου.

Η πρώτη παράσταση είναι του Γυμνασίου Αμυγδαλεώνα, με τίτλο «Η κατσαρίδα, γελωτοποιός», βασισμένη στο έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου «Η κατσαρίδα». Ένα σχολείο της επαρχίας παρουσίασε μια εξαιρετική διασκευή νεοελληνικού έργου, με επικαιρικά στοιχεία και έντονο  πολιτικο-κοινωνικό υπόβαθρο. Τα παιδιά λειτούργησαν ως ομάδα, αφομοίωσαν το έργο και το απέδωσαν σκηνικά με ιδιαίτερη ευκρίνεια. Γεύτηκαν τη χαρά του παιγνιδιού, την οποία επέτεινε η ζωντανή εκτέλεση  της μουσικής και των τραγουδιών επί σκηνής, ενώ το θέαμα κυλούσε χωρίς να κουράσει με την ιδανική διάρκεια  της παράστασης, η οποία κρατούσε 50 λεπτά.

Η δεύτερη παράσταση  είναι του 5ου ΓΕΛ Καβάλας, με το έργο «Οι 12 ένορκοι» του Ρέτζιναλντ Ρόουζ. Η παράσταση αυτή που απέσπασε και το πρώτο βραβείο στο διαγωνιστικό μέρος, σε μια ζηλευτή σκηνική αφαίρεση, που ήθελε σαφέστατα να προτάξει την ερμηνεία των ρόλων, κατάφερε με τη γερά δεμένη ομάδα της να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού σε ένα έργο απαιτητικό, εγκεφαλικό, που έχει αποδοθεί αριστοτεχνικά στον κινηματογράφο. Οι έφηβοι-ηθοποιοί της παράστασης ωστόσο έδειξαν ότι τους αφορά, επί της ουσίας, η περιπέτεια της κοινωνικής αδικίας και των ψυχολογικών συγκρούσεων που θίγει το έργο και που απηχούν την ένταση, η οποία επικρατεί στο σύγχρονο κόσμο, που πνίγει την καθημερινότητά τους και υποθηκεύει το μέλλον τους. Έτσι είδαμε επί σκηνής όχι μόνο μια καλοπαιγμένη παράσταση, αλλά τη δυναμική των εφήβων  να υποδεικνύουν με θεατρικά επιχειρήματα ποιο σχολείο τους αξίζει, ποια κοινωνία θέλουν και προπαντός ότι είναι διατεθειμένοι να παλέψουν με την ορμή της νιότης τους για ένα καλύτερο αύριο.

Η τρίτη παράσταση είναι του 1ου ΓΕΛ Καβάλας, με το έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου «Ο ποπολάρος»- εκτός  διαγωνιστικού μέρους. Η ομάδα έχοντας δοκιμαστεί πέρσι με επιτυχία στο έργο του Αλέξανδρου Ρίζου-Ραγκαβή «Του κουτρούλη ο γάμος» επανέρχεται σε έναν επίσης σπουδαίο Έλληνα συγγραφέα και ένα σημαντικό έργο του. Επιλέγει να μιλήσει το νεοελληνικό λόγο και τη χαριτωμένη ζακυνθινή διάλεκτο, να εκφραστεί σε μια γλώσσα κι ένα ύφος θεατρικής γραφής, που είναι φορείς ηθών μιας παλαιότερης Ελλάδας, που τη νοσταλγούμε για την καθαρότητα και την αθωότητά της. Πρώιμες σοσιαλιστικές ιδέες και ρομαντισμός στον έρωτα και την επανάσταση ανταμώνουν σε ένα ανάλαφρο έργο, σαν καθαρό αεράκι, και  αποδίδονται επί σκηνής από τον νεανικό θίασο, με απρόσμενο θεατρικό γούστο. Οι μαθητές έχοντας κατανοήσει απόλυτα τη γλώσσα και τα ήθη του έργου τα μεταφέρουν στα καθ’ ημάς με τη φρεσκάδα της ηλικίας τους, ανιχνεύοντας τους ρυθμούς και την ατμόσφαιρα του έργου του Ξενόπουλου, που συνεχίζει να αποτελεί γνήσιο και δραστικό ελληνικό θέατρο.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να κάνω τις ακόλουθες επισημάνσεις στο πλαίσιο ενός ευρύτερου διαλόγου, που ελπίζω και εύχομαι να προκληθεί με αφορμή τη Γιορτή Μαθητικού Θεάτρου.

1.Η επιλογή του έργου είναι η πρώτη βαρύνουσας σημασίας υπόθεση στο μαθητικό θέατρο και θα πρέπει να γίνεται μετά από μεγάλη βάσανο. Θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της τη δυναμική της ομάδας και τις ιδιαίτερες ικανότητες  των μελών της. Καλό  είναι να αποφεύγονται τα μεγάλα κλασικά έργα και εκείνα που προϋποθέτουν ή βασίζονται στη βορτουοζιτέ των επαγγελματιών ηθοποιών. Η στροφή  σε έργα που οι μαθητές μπορούν να κατανοήσουν και που είναι κοντά στα ενδιαφέροντά τους, καθώς επίσης και στο ελληνικό έργο είναι μείζονος σημασίας. Μιλάει κανείς πιο εύκολα τη γλώσσα που φέρει τα ήθη του τόπου του κι όχι τα «μεταφρασμένα» ήθη. Επίσης, καθώς  το θέατρο είναι η κατεξοχήν τέχνη του εδώ και τώρα, θα πρέπει  κατά την επιλογή του έργου να λαμβάνεται υπόψη το κοινωνικο-πολιτικό υπόβαθρο του έργου  και να ανιχνεύονται οι αντιστοιχίες του με τη σύγχρονη εποχή.

2.Μια γενναία διασκευή στα μεγαλύτερης διάρκειας κείμενα είναι απαραίτητη. Ξεπερνάει τον κανόνα της λογικής διάρκειας και της καλαισθησίας,  συνήθως, μια μαθητική παράσταση που διαρκεί πάνω από 50 έως 60 λεπτά της ώρας.

3.Το ήμισυ της επιτυχίας μιας παράστασης είναι η σωστή διανομή των ρόλων. Τα θεατρικά παιγνίδια, το τραγούδι, οι σωματικές ασκήσεις θα οδηγήσουν στη  συνοχή της ομάδας. Τότε μόνο μπορούν όλοι οι μαθητές της ομάδας να δοκιμαστούν σε όλους τους ρόλους και να πάρει ο καθένας αυτόν που του ταιριάζει.

  1. Οι μαθητές θα πρέπει να αυτενεργήσουν σε όλους τους τομείς της παράστασης και να διοχετεύσουν εκεί τις δεξιότητές τους: σκηνικό – κοστούμια – μουσική – φώτα – υποκριτική. Τόσο η θεωρία όσο και η πρακτική του θεάτρου μας διδάσκουν ότι καλό θέατρο είναι το «φτωχό θέατρο» και ελκυστικός σκηνικός χώρος ο «άδειος χώρος». Ένα τέτοιο θέατρο επικεντρώνεται στις ερμηνείες των ρόλων και φροντίζει να είναι λειτουργικά όλα τα άλλα σκηνικά μέσα και υποστηρικτικά  της υποκριτικής. Η σκηνοθεσία θα πρέπει να στοχεύει  στη δημιουργία θεάτρου συνόλου και στην ανάδειξη των νοημάτων και της ατμόσφαιρας κάθε έργου και κάθε συγγραφέα μακριά από εύκολους εντυπωσιασμούς, φορτωμένα σκηνικά και καμώματα των ηθοποιών.
  2. Οι μαθητές πρέπει να αντιληφθούν, ότι ενσαρκώνουν ανθρώπους κάποιας άλλης εποχής και κάποιου άλλου τόπου με τα «εργαλεία» της σκηνής που δεν είναι άλλα από το σώμα, το μυαλό και την ψυχή τους. Η κατανόηση των όσων λένε, του ιδιαίτερου κλίματος και της ιδιαίτερης θερμοκρασίας κάθε συγγραφέα και κάθε έργου είναι το ζητούμενο και οι εντατικές πρόβες είναι εκείνες που θα τους κάνουν να νιώσουν ασφαλείς στην ομάδα και να μπορέσουν να εκφραστούν αβίαστα και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους στις πρόβες και με το κοινό στις παραστάσεις.

Το θέατρο στο σχολείο είναι μια υπόθεση υψηλής παιδευτικής αξίας. Οδηγεί στην κοινωνικοποίηση του μαθητή, αναπτύσσει τη συλλογικότητα με τη συμμετοχή του σε μια δημιουργική ομάδα και τον καθιστά ενεργό πολίτη, ο οποίος παίρνει θέση στα πράγματα και διοχετεύει την ενέργειά του και τους προβληματισμούς του σε μια καλλιτεχνική δημιουργία.

Η βιωματική μάθηση επιτυγχάνεται δια του θεάτρου  και καθώς το θέατρο είναι ο χώρος στον οποίον συναντώνται όλες οι τέχνες, ο μαθητής εξελίσσει τις δεξιότητές του σε όλους τους τομείς της τέχνης. Η διαθεματική εφαρμόζεται, εφόσον η λογοτεχνία, η ιστορία, η φιλοσοφία, η κοινωνιολογία συναντώνται όχι ως στείρες γνώσεις αλλά ως παράμετροι στην ερμηνεία του έργου που παριστάνεται κάθε φορά. Ο μαθητής μεταμορφώνεται μέσω της σκηνικής πράξης, παρατηρεί τον εαυτό του και τους άλλους και αναγνωρίζει το Εγώ μέσω ενός Συ, πράγμα  συνταρακτικό για κάθε άνθρωπο και ειδικά για τον έφηβο που πρωτοανιχνεύει σχέσεις, τρόπους συμπεριφοράς, κοινωνικά ήθη και πολιτικές πρακτικές.

Με αυτές τις σκέψεις θα πρέπει να συγχαρούμε ξανά  διοργανωτές και συμμετέχοντες στη Γιορτή Θεάτρου. Η γιορτή πρέπει να συνεχιστεί και να πλαισιωθεί με την πραγματοποίηση σεμιναρίων για εκπαιδευτικούς και μαθητές από έγκριτους ανθρώπους του θεάτρου, με συζητήσεις μετά το τέλος της κάθε παράστασης με τις ομάδες και με μια μεγάλη συζήτηση  στρογγυλής τράπεζας για το μαθητικό θέατρο, που θα ανιχνεύει  την παράδοση και τη  συνέχεια του μαθητικού θεάτρου στην Καβάλα και την Περιφέρεια.

Θα καλούσα τη Δήμαρχο Καβάλας  υιοθετώντας την πρόταση του συναδέλφου Βύρωνα Λάμπρου επ’ αφορμή την ιδιαίτερα πετυχημένη 2ης Γιορτή Μαθητικού Θεάτρου στην Καβάλα, να θεσπίσει τα θεωρικά της σύγχρονης εποχής επιτρέποντας την δωρεάν είσοδο των μαθητών στις θερινές παραστάσεις των Φιλίππων.

Με τον τρόπο αυτό το μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο θα αποκτήσει ένα σταθερά φανατικό κοινό, ενώ παράλληλα, ένα μορφωτικό αγαθό θα παρέχεται στους νέους ανθρώπους κατά την περίοδο της θερινής ραστώνης και οι νέοι μας θα έχουν την καλύτερη αφορμή να κάνουν θέατρο στο σχολείο την επόμενη χρονιά, πλήρεις θεατρικών εμπειριών, από πολιτισμικά συμβάντα, που έχουν την τύχη να συμβαίνουν στον τόπο τους και να τα ζουν.

Σε εποχές καταναλωτισμού, πολιτικής και κοινωνικής κακοδαιμονίας, απαξίωσης του ίδιου του θεσμού του σχολείου και υποβάθμισης του κοινωνικού του ρόλου, το θέατρο θα πρέπει να φέρει την αλήθεια του και δια της αλήθειας του να προτείνει ιδεολογία, ηθική και αισθητική που να προκαλούν ρωγμές στη σκέψη όσων βρίσκονται επί σκηνής αλλά και των θεατών και να τους οδηγώντας τους στην αφύπνιση και στο αδήριτο αίτημα της διεκδίκησης ενός καλύτερου κόσμου, πιο δίκαιου και πιο ειρηνικού.

Γιατί, όπως λέει ο Μπέρτολτ Μπρεχτ «με το θέατρο μπορεί να μην μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά μπορούμε να αλλάξουμε αυτούς  που θα αλλάξουν τον κόσμο»

 

                                                                                               Όλγα Μάμαλη

                                                                                       Δρ. Θεατρολόγος – Φιλόλογος

                                                                                        Υποδιευθύντρια ΣΔΕ Ξάνθης

Κατηγορία: Slider, Η Ζωή στη Πόλη