Το άγνωστο και απίθανο ταξίδι ενός ειληταρίου!
Ήδη έλαβε την πρώτη δωρεά κειμηλίου το ΚΕΙΜΗΛΙΑΡΧΕΙΟ «ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΙΣ» της Μητρόπολης Φ.Ν.Θ.
Γράφει ο Θεόδωρος Αν. Σπανέλης
Μπορεί η ανακοίνωση της ίδρυσης ενός μουσείου, στο κτήριο της οδού Κύπρου, να έχει προκαλέσει αντιδράσεις από μερίδα καβαλιωτών, καθώς αυτή η εξέλιξη, καθορίζει το ποια θα είναι η νέα στέγη του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών, αλλά την ίδια στιγμή έχει προκαλέσει και το ενδιαφέρον άλλων συμπολιτών μας που ενδιαφέρονται τόσο να αναδειχθούν τα κειμήλια που με τόσο κόπο συγκεντρώθηκαν, είτε από τους πρόσφυγες που τα έφεραν από τη Μ. Ασία, είτε από πολλές εκκλησίες της Θάσο, όσο και να προσφέρουν κειμήλια που υπάρχουν στα σπίτια τους. Μέσα σε αυτό το κλίμα υπάρχει και ενδιαφέρον για δωρεές και ήδη έχουμε την πρώτη από γνωστό Καβαλιώτη. Συγκεκριμένα συμπολίτης μας, Θεόδωρος Αθανασίου – μέχρι πρόσφατα διατηρούσε βιοτεχνία παραγωγής φύλλου για κανταϊφι σε πάροδο της οδού Γραβιάς – βρήκε και παρέδωσε στην Μητρόπολη Φ.Ν.Θ., πριν λίγες ημέρες ένα μοναδικό και σπάνιο εύρημα. Όπως αναφέρθηκε από τον ίδιο, πριν από μια δεκαετία περίπου, βρήκε ανάμεσα στα χαλάσματα ενός παλιού σπιτιού που κατεδαφιζόταν στην περιοχή του Βύρωνα, ένα μεταλλικό αντικείμενο που τράβηξε την προσοχή του. Πλησίασε το πήρε στα χέρια του και είδε ότι ήταν ένας μικρός μεταλλικός κύλινδρος, οξειδωμένος και με αρκετά χτυπήματα, λόγω της κατεδάφισης!
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε, τέτοιου είδους αντικείμενα, μικροί κύλινδροι από χαρτί με προσευχές, τα έφεραν πάνω τους, συνήθως ταξιδιώτες, οι οποίοι επειδή έφευγαν για μεγάλα ταξίδια ήθελαν να έχουν μαζί τους ένα φυλακτό με λείψανα αγίων και ένα μικρό βιβλίο με προσευχές, τα οποία τα διάβασαν σε μια στιγμή κινδύνου ή το βράδυ πριν πάνε για ύπνο. Τα είχαν πάντα μαζί τους, είτε κρεμασμένα με ένα κορδόνι ή με μια αλυσίδα από το λαιμό τους ή σε μια κρυφή τσέπη των ρούχων τους. Για το συγκεκριμένο δεν γνωρίζουμε πολλά για το τόπο προέλευσης του, ούτε για τον ποιος το έφερε πάνω του και το πως τελικά βρέθηκε σε μια ταπεινή κατοικία στην συνοικία του Βύρωνα. Η παλαιότητα του κυλίνδρου και του χαρτιού, αν μη το άλλο δηλώνει ότι είναι αρκετών δεκάδων χρόνων ή και εκατοντάδων. Είναι ένα αντικείμενο που συντρόφευσε πολλές γενιές ταξιδιωτών, περνώντας από τον έναν στο άλλο, προσφέροντας τους παρηγοριά και δύναμη να αντέξουν τις δυσκολίες ενός ταξιδιού.
Ο σημερινός ταξιδιώτης σε μια στιγμή ανάγκης για προσευχή έχει τη λύση που του προσφέρει μια αναζήτηση στο διαδίκτυο για ένα κείμενο προσευχής ή για ένα βίντεο με ψαλμωδίες στο youtube, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ιερότητα, της αγιοσύνη και την μεγαλοπρέπεια ενός ταπεινού κυλίνδρου όπως αυτού που πρόσφερε στο μουσείο της Μητροπόλεως ο κ. Θεόδωρος Αθανασίου. Αν μη τι άλλο θέλει μεγαλείο ψυχής και φιλοδωρίας να προσφέρει κανείς ένα τέτοιο αντικείμενο αντί να το πουλήσει για μια πάρα πολύ καλή αμοιβή!!! Μπράβο στον συμπολίτη μας, για την προσπάθεια να το διασώσει και για την διάθεση του να το προσφέρει, για να εμπλουτίσει το ΚΕΙΜΗΛΙΑΡΧΕΙΟ «ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΙΣ» της Μητρόπολης Φ.Ν.Θ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Κατά τις πηγές, ειλητάριο είναι ένα περιτύλιγμα, δέμα, επίσης στην εκκλησιαστική βιβλιογραφία είναι «μια μακρόστενη λωρίδα περγαμηνής, στις δύο όψεις της οποίας γραφόταν η Θεία Λειτουργία· ετυλίγετο σε κοντό κυλινδρικό ξύλο και γι’ αυτό ονομαζόταν και κοντάκιο»
Δημοσιεύτηκε στις
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
