Μια εντυπωσιακή κατακόρυφη καρστική κοιλότητα, κοντά στην κορυφή «Δόντι» του Φαλακρού Όρους, χαρτογραφήθηκε από μέλη της Σπηλαιολογίας ΕΟΣ Καβάλας 1933, σε μια αποστολή που επανέφερε στο προσκήνιο ένα βάραθρο γνωστό στους κατοίκους της περιοχής ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Η αποστολή πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 4 Ιουλίου 2026, έπειτα από συνεννόηση με τον Γιάννη Τσιάρα, γνωστό ως «Λίμα», από τον Ξηροπόταμο Δράμας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επιβεβαίωσε ο ίδιος, το βάραθρο είχε εξερευνηθεί αρχικά το 1992, όταν κάτοικοι της περιοχής, με αυτοσχέδιες τροχαλίες, κατέβασαν σε αυτό τον Δήμο Πετκίδη, τον «Γάτο», σε βάθος περίπου 48 μέτρων.
Η πρόσβαση προς την κορυφή «Δόντι» αποδείχθηκε απαιτητική. Η διαδρομή διαρκεί περισσότερο από μία ώρα σε ιδιαίτερα δύσβατο και κακοτράχαλο δρόμο, προσπελάσιμο μόνο με οχήματα 4Χ4. Πρόκειται για μια περιοχή που σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως από κυνηγούς και κτηνοτρόφους, μέσα σε ένα έντονα καρστικοποιημένο ορεινό τοπίο, με λευκά και τεφρά μάρμαρα, ασβεστόλιθους, δολίνες, πουρνάρια, φρύγανα, τσάι του βουνού, άγρια άλογα και ίχνη παλαιότερων λατομικών δραστηριοτήτων.
Ο δρόμος σταματά περίπου στα 1.500 μέτρα υψόμετρο. Από εκεί, η ομάδα μετέφερε τον απαιτούμενο εξοπλισμό πεζή, διασχίζοντας δάσος οξιάς, μέχρι να φτάσει στην άκρη του βαράθρου «Άψα».
Το βάραθρο ανοίγεται σε μάρμαρα και ασβεστόλιθους της Μάζας της Ροδόπης, στην ενότητα Σιδηρόνερου. Η πρώτη εικόνα είναι εντυπωσιακή: μια ελλειπτική κατακόρυφη κοιλότητα, σαν φυσικό πηγάδι, διαμέτρου περίπου 10 έως 15 μέτρων, με σχεδόν κάθετα τοιχώματα. Η θερμοκρασία στο εσωτερικό του παραμένει χαμηλή, στοιχείο που συνδέεται και με το μεγάλο υψόμετρο της θέσης.
Η καταμέτρηση της αποστολής κατέγραψε τελικό βάθος 51 μέτρων. Το τελευταίο ραπέλ οδηγεί σε κώνο κορημάτων, καλυμμένο από παχύ στρώμα λάσπης και οργανικών υλικών. Το βάραθρο δεν παρουσιάζει σπηλαιοδιάκοσμο, ωστόσο η μορφολογία του, η κατακόρυφη ανάπτυξή του και το ορεινό περιβάλλον στο οποίο εντάσσεται το καθιστούν ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σπηλαιολογικό σημείο του Φαλακρού.
Μετά την ολοκλήρωση της χαρτογράφησης και της φωτογραφικής τεκμηρίωσης, η ομάδα κατόπτευσε και ένα δεύτερο, μικρότερο σπήλαιο της περιοχής, με βάθος περίπου πέντε μέτρων.
Η αποστολή ολοκληρώθηκε με μια σύντομη στάση στην καλύβα των κυνηγών, όπου ο Γιάννης Τσιάρας υποδέχθηκε τα μέλη της ομάδας με παραδοσιακά κεράσματα, σε μια συμβολική γιορτή για την επιτυχή ολοκλήρωση της εξερεύνησης.
Η Σπηλαιολογία ΕΟΣ Καβάλας 1933 ευχαρίστησε θερμά τον Γιάννη Τσιάρα για την καθοδήγηση, τη φιλοξενία και τη συμβολή του στην ανάδειξη του βαράθρου «Άψα», ενός ακόμη άγνωστου έως σήμερα φυσικού σχηματισμού στο ορεινό ανάγλυφο της Ανατολικής Μακεδονίας.
Δημοσιεύτηκε στις
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
