Ο λυκουρίνος είναι ένα ξεχωριστό έδεσμα της Θράκης, προέρχεται από τους Κέφαλους και ειδικότερα από τα Μυξινάρια, ψάρια της περιοχής των Αβδήρων και του Πόρτο Λάγος. Η καταγωγή του είναι από την Ανατολική Θράκη. Ήταν ήδη ξακουστός από την αρχαιότητα ενώ η φήμη του παραμένει ακόμη ζωντανή ιδιαίτερα στη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Για την παραγωγή του η διαδικασία επεξεργασίας ξεκινάει κάθε Σεπτέμβριο, την κατάλληλη χρονική στιγμή που τα Μυξινάρια μεταναστεύουν προς τη θάλασσα για αναπαραγωγή, πιάνονται στις ιχθυοσυλληπτικές εγκαταστάσεις (νταλιάνια) των λιμνοθαλασσών της Θράκης, του Νέστου και στη Βιστωνίδα. Τότε έχουν τα λιπαρά που χρειάζονται, για να παστωθούν με επιτυχία. Για περίπου ένα μήνα, τα κεφαλόπουλα μπαίνουν στο αλάτι και στη συνέχεια στα καπνιστήρια, τους παραδοσιακούς χτιστούς φούρνους με ξύλα. Το τελικό προϊόν, ο λυκουρίνος , χωρίς συντηρητικά και χημικά πρόσθετα, βγαίνοντας από το φούρνο συσκευάζεται και διατίθεται στην κατανάλωση . Η ξεχωριστή γεύση του και η χυμώδης σάρκα του κάνουν τον λυκουρίνο ένα δημοφιλή μεζέ σε ουζερί και τσιπουράδικα.
Τρόπος σερβιρίσματος : Βγάζουμε ολόκληρο το λυκουρίνο από τη συσκευασία και ξεκινάμε να αφαιρούμε τη πέτσα του προσεκτικά για να μην καταστρέψουμε το νόστιμο λιπάκι που υπάρχει κάτω από αυτήν. Στη συνέχεια τεμαχίζουμε τη σάρκα του ψαριού σε λεπτές φέτες , προσθέτουμε παρθένο ελαιόλαδο και χυμό μοσχολέμονου (Lime) . Μια εναλλακτική είναι να ψηθεί λίγο στη φωτιά ή στα κάρβουνα και μετά να καθαριστεί από την πέτσα και τα κόκκαλα.
Η παραγωγή του : Μόνο δυο βιοτεχνίες στην Ελλάδα παράγουν τον λυκουρίνο , πρόκειται για τις δυο βιοτεχνίες καπνιστών-αλιπάστων του Γιώργου Πασχαλίδη και του Πέτρου Βασταρδέλη που δραστηριοποιούνται από το 1950 στο Φανάρι της Κομοτηνής. Ένα μέρος της παράγωγης τους εξάγεται στην Γερμανία και την Ιταλία.
Στάθης Χαρπαντίδης
Δημοσιεύτηκε στις
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
