Όπως έχω ξαναπεί, η πολιτική είναι μία συνθήκη προοπτικής και όχι διαμάχης.
Προβλήματα θα υπάρχουν πάντα μικρά ή μεγάλα, εσωτερικά ή εξωτερικά της πόλης όπως θα υπάρχει πάντα ο επαναλαμβανόμενος πειρασμός του να βρίσκουμε την πιο φαντασμαγορική και κοστοβόρα επίλυση σε κάθε δυσκολία. 
Από τη φύση μας, για κάθε λύση έχουμε ήδη έτοιμα άλλα πέντε καινούργια προβλήματα…
Για μένα, η λύση είναι πιο απλή και βρίσκεται στην ισορροπία.
Ισορροπία του απολύτως αναγκαίου με το ιδανικά επιθυμητό.
Ισορροπία της βασικής απαίτησης με την αδιαπραγμάτευτη υποχρέωσή μας σαν πολίτες αυτού του Δήμου.
Ισορροπία μεταξύ ενός βιαστικού προεκλογικού «τώρα» και μιας ουσιαστικής μελλοντικής ευημερίας.
Μια καλή κρίση δεν χρειάζεται τίποτα άλλο παρά ισορροπία και πρόοδο.
Όλο αυτό το καλό που εισέπραξα το τελευταίο διάστημα θα βρω σίγουρα τρόπο να το επιστρέψω στην πόλη όχι σαν υποψήφιος πια στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου αλλά, έτσι κι αλλιώς, υπάρχουν πάνω από ένας τρόπος για να γίνονται τα πράγματα.
Ελπίζω η Καβάλα αυτή τη φορά να μετρήσει σωστά τον εαυτό της και να σχεδιάσει το μέλλον της χωρίς να χρειαστεί να το… λουστεί.
εις το επανιδείν
Δημοσιεύτηκε στις
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
