Σε μείζον κοινωνικό και ασφαλιστικό ζήτημα εξελίσσεται το κόστος εξαγοράς των πλασματικών ετών ασφάλισης, εγκλωβίζοντας χιλιάδες εργαζόμενους —κυρίως του δημόσιου τομέα και της εκπαίδευσης— που, αν και πληρούν τις προϋποθέσεις, αδυνατούν να συνταξιοδοτηθούν λόγω των «τσουχτερών» ανατιμήσεων.
Το θέμα έφερε με επίσημη ερώτησή του προς την αρμόδια Υπουργό Εργασίας ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, μεταφέροντας το κύμα οργής και τις έντονες καταγγελίες εργαζομένων για κατάφορη παραβίαση της συνταγματικής ισότητας και της χρηστής διοίκησης.
Το χρονικό του «υπερτριπλασιασμού»
Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται στην εφαρμογή του Νόμου 4387/2016 (Νόμος Κατρούγκαλου). Μέχρι το τέλος του 2016, οι ασφαλισμένοι είχαν τη δυνατότητα να εξαγοράσουν πλασματικά έτη με κόστος 6,67% επί των συντάξιμων αποδοχών τους. Μετά τις σταδιακές αλλαγές, το κόστος αυτό εκτοξεύτηκε στο 20% από το 2020 και μετά.
Αυτή η μεταβολή δεν μεταφράζεται σε μια απλή αναπροσαρμογή, αλλά σε έναν πλήρη υπερτριπλασιασμό του κόστους, δημιουργώντας μια βαθιά χαράδρα ανάμεσα σε όσους πρόλαβαν και όσους αποκλείστηκαν.
Η σύγκριση των «δύο ταχυτήτων»
| Χαρακτηριστικό | Καθεστώς έως το 2016 (Ή «Μυημένοι») | Καθεστώς από το 2020 και μετά |
| Ποσοστό Εισφοράς | 6,67% | 20% |
| Μηνιαίο Κόστος (ενδεικτικό) | ~80 € | ~450 € |
| Ετήσιο Κόστος Εξαγοράς | ~960 € | 4.000 € έως 5.400 € |
Καταγγελίες για ενημέρωση «εν κρυπτώ»
Το πιο μελανό σημείο της υπόθεσης, σύμφωνα με τις καταγγελίες των ίδιων των εργαζομένων (με έντονη αναφορά στους εκπαιδευτικούς), είναι η παντελής έλλειψη επίσημης και έγκυρης ενημέρωσης από τα αρμόδια Υπουργεία, τις Ομοσπονδίες και τις Διευθύνσεις Προσωπικού.
«Η διαδικασία έγινε πονηρά και εν κρυπτώ, για να το αντιληφθούν όσο το δυνατόν λιγότεροι και λίγοι “ημέτεροι”», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι θιγόμενοι.
Ενώ για ήσσονος σημασίας ζητήματα της σχολικής καθημερινότητας απαιτείται ενυπόγραφη ενημέρωση («Έλαβα γνώση»), για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα που καθορίζει τη ζωή και τον εργασιακό προγραμματισμό των πολιτών, η Διοίκηση δεν μερίμνησε για καθολική ενημέρωση πριν την καταληκτική ημερομηνία του 2016.
Οι στρεβλώσεις του συστήματος
Πέραν του κόστους, στο φως έρχονται και άλλες σημαντικές ασφαλιστικές ανισότητες που διασπούν την κοινωνική συνοχή:
- Στρατιωτική θητεία: Δεν αναγνωρίζεται πλέον χωρίς επιπλέον οικονομική επιβάρυνση.
- Επιδοτούμενη ανεργία: Δεν υπολογίζεται οριζόντια για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος σε όλες τις κατηγορίες των δημοσίων υπαλλήλων.
- Δημόσιος vs Ιδιωτικός Τομέας: Στο δημόσιο δίνεται η δυνατότητα εξαγοράς έως και 12 ετών, την ώρα που στον ιδιωτικό τομέα το όριο σταματά αυστηρά στα 7 έτη.
Τι ζητούν οι εργαζόμενοι
Οι θιγόμενοι πολίτες απαιτούν την άμεση παρέμβαση της Πολιτείας για την αποκατάσταση της αδικίας, ζητώντας:
- Ενιαίο και σταθερό πλαίσιο χωρίς συνεχείς αιφνιδιαστικές μεταβολές.
- Ειδική μεταβατική ρύθμιση για όσους έχασαν την προθεσμία του 2016 λόγω ανύπαρκτης ενημέρωσης από το κράτος.
- Επαναφορά του κόστους εξαγοράς στο 6,67% για όλους, χωρίς διακρίσεις, καθώς και δωρεάν αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας.
Το ερώτημα πλέον μετατοπίζεται στην πλευρά της Υπουργού Εργασίας, η οποία καλείται να απαντήσει αν προτίθεται να διορθώσει μια ρύθμιση που, στα μάτια των εργαζομένων, αποτελεί «όνειδος για το κράτος δικαίου».
Δημοσιεύτηκε στις
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
