Γνωστά τα παράπονα των επαγγελματιών της εστίασης καθώς φέτος ενώ σημειώνονται ακόμη περισσότερες αφίξεις σε Καβάλα και Θάσου, ωστόσο δεν υπάρχει το ανάλογο αντίκρισμα στο ταμείο της επιχείρησης. Από την άλλη όμως υπάρχει και η άλλη εικόνα, αυτή με τους ξένους επισκέπτες που είναι έτοιμοι να πληρώνουν ακριβά για να απολαύσουν κάτι ξεχωριστό.
Για παράδειγμα θα επικαλεστούμε, για αρχή. δυο περιπτώσεις ξένων επισκεπτών σε ταβέρνα της Ν. Περάμου:
- Στην πρώτη περίπτωση η παρέα ξένων επισκεπτών κάθισε σε παραλιακή ταβέρνα και παρήγγειλε ένα πλούσιο σε εδέσματα τραπέζι. Αφού έφαγαν και ήπιαν και απόλαυσαν τα εξαιρετικά πιάτα που σερβιρίστηκαν, στην συνέχεια… διακριτικά και αθόρυβα εξαφανίστηκαν. Ο απλήρωτος λογαριασμός ήταν 120 ευρώ.
- Στην δεύτερη περίπτωση δεν έχουμε «μπιστολιά» αλλά παραγγελιά αξιοσημείωτη για το ύψος της! Συγκεκριμένα παρέα που κάθισε σε παραλιακή ταβέρνα παρήγγειλε μια πατάτες τηγανητές και μια τηγανητά κολοκυθάκια, σύνολο λογαριασμού 9.60 ευρώ. Όταν τους ρώτησε ο σερβιτόρος αν θέλουν ένα μπουκάλι νερό, απάντησαν ότι το έχουν φέρει μαζί τους.
Αυτή βέβαια είναι η μια όψη του νομίσματος, γιατί υπάρχει και ή άλλη.
Σε beach bar των Αμμολόφων σχηματίζεται ούρα κάθε πρωί την ώρα που ανοίγει, σχεδόν αποκλειστικά από αυτοκίνητα ξένων επισκεπτών. Η ουρά φτάνει ακόμη και τα 500 μέτρα! Περιμένουν να περάσουν την είσοδο για να απολαύσουν το μπάνιο τους πληρώνοντας για μια ομπρέλα και δύο ξαπλώστρες 75 ευρώ και πρόσθετα ότι άλλο καταναλώσουν. Οι πληροφορίες θέλουν η –σχεδόν- ημερήσια παραμονή στην παραλία να φτάνει την κατανάλωση για καφέδες, ποτά και φαγητό τις πολλές εκατοντάδες ευρώ. Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι γίνονται και καυγάδες για τις ξαπλώστρες της πρώτης σειράς.
Παντού αυτό που λέει το παλιό τραγούδι «Λαός και Κολωνάκι»!
Δημοσιεύτηκε στις
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
