Χρονόμετρο

    Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΑΓΟΡΑΚΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ «Χ»: Μαγικά ραβδιά δεν υπάρχουν. Είμαι άνθρωπος που ποτέ δεν πίστεψα σε νεράιδες.

    Δημοσιεύτηκε στις

    «Η πατρίδα μου η Καβάλα, ήταν το πρώτο σκαλί για την επιτυχημένη πορεία μου στον αθλητισμό» υπογραμμίζει μιλώντας για τα πρώτα του βήματα 

     

    Συνέντευξη

    στην Βίκυ Κυφωνίδου

     

    Ο Θοδωρής Ζαγοράκης μιλώντας στην αθλητική ΡΕΒΑΝΣ της Καβάλας μας μίλησε για τις αναμνήσεις του από τον αθλητισμό, πώς θυμάται την ομάδα της Καβάλας,  για τους ανθρώπους που πίστεψαν στο ταλέντο του, για τους νέους του στόχους για την πορεία του στην πολιτική,  και για το εθνικό θέμα της Μακεδονίας.

     

     

    –              Πότε ξεκίνησε η ενασχόληση σου με τον αθλητισμό, και τι σε ενέπνευσε να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο;

    Δύσκολο να θυμηθεί κανείς. Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, τον θυμάμαι με τον αθλητισμό. Με μία μπάλα στα πόδια να τρέχω στις αλάνες και τις γειτονιές του χωριού μου.

    –              Υπήρξαν άνθρωποι που πίστεψαν στο ταλέντο του Θοδωρή Ζαγοράκη; Ποιοι;

    Αρχικά σαφώς οι συγχωριανοί μου από τη Δόξα Λυδίας. Θα πρέπει να θυμάστε τη μεγάλη προσπάθεια της διοίκησης του κ. Φραγκόπουλουμε το Λαμπαδίτη Βασίλη, το Σωτήρη Καλένη, τον Παπαδόπουλο Θεόδωρο, τον Πάκη Γκοράνη, τον Καρλιώτη Μιχάλη, τον Αντώνη Γιαμαλίδη, τον Τάσο Μεταξά, τον Πρόδρομο Καραμανώλη, τον Γιώργο Ζαχαριάδη, τον Μπαλαζή Γιάννης, τον Φαρσίκογλου Αβραάμ, τον Γιώργο Καλαντζή, τον Δημήτρη Μίσιο, οι οποίοι μάζεψαν τότε ό,τι πίστευαν καλύτερο από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο για το καλό του  ΑΟ Καβάλας.

    –              Πέρα και πάνω από όλα ποια ήταν η πιο ξεχωριστή στιγμή που έζησες στα γήπεδα και σου έχει μείνει αξέχαστη;

    Θεωρώ ότι υπήρχαν πολλοί σημαντικοί σταθμοί στην πορεία μου. ¬-Θα φανεί κοινότοπο αλλά το αποκορύφωμα ήταν η κατάκτηση του euro του 2004. Τη στιγμή που σήκωνα το κύπελλο, αισθάνθηκα να σηκώνω την Ελλάδα στα χέρια μου.

    –              Τι αισθήματα σου δημιουργούν οι αναμνήσεις σου από την ομάδα της Καβάλας;

    Μόνο όμορφα συναισθήματα. Και μόνο που η πατρίδα μου, η Καβάλα, ήταν το πρώτο μου σκαλοπάτι με κάνει να έχω όμορφα συναισθήματα.

    –              Σήμερα πού βρίσκεσαι και ποιοι είναι οι στόχοι σου για το 2019;

    Όπως γνωρίζετε στις ευρωεκλογές του 2014 με τίμησε ο λαός με την ψήφο του να εκπροσωπώ τη χώρα μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επειδή αφουγκράζομαι τις ανάγκες των ανθρώπων και των φίλων μου στον κοινωνικό μου περίγυρο, γιατί σ’ αυτήν την κοινωνία ζω κι εγώ, ένας από τους στόχους μου είναι να προσφέρω ό,τι  μπορώ για να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο. Γι’ αυτό και η συνέχεια της πορείας μου στο Ευρωκοινοβούλιο είναι βασικός μου στόχος.

    –              Ο στίβος του αθλητισμού ή της πολιτικής είναι o πιο δύσκολος;

    Ο αθλητισμός είναι χαρά και ευλογία. Έχω τις αρχές και τις αξίες του αθλητισμού ως γνώμονα και στην πολιτική μου πορεία.  Ο αθλητισμός είναι μικρογραφία της κοινωνίας μας και καλό είναι να παίρνουμε παραδείγματα από εκεί σχετικά με την προσπάθεια, την προσφορά, το να κάνουμε πράγματα για το κοινό καλό.

    –              Πώς θα ήθελες να έχει εξελιχθεί η Ελλάδα μέχρι τον επόμενο χρόνο;

    Μαγικά ραβδιά δεν υπάρχουν. Είμαι άνθρωπος που ποτέ δεν πίστεψα σε νεράιδες. Όσοι το έκαναν στην πολιτική, και το λέω εγώ αυτό που δεν είμαι ο κλασσικός πολιτικός, προσγειώθηκαν απότομα. Μια Ελλάδα με λιγότερα προβλήματα, με περισσότερες ευκαιρίες και δουλειές για όλο τον κόσμο με ειρήνη, ευημερία πρωτίστως εθνική υπερηφάνεια και ενότητα που τείνει να χαθεί και αυτή. Το 2018 ήταν ένας χρόνος απαξίωσης της ιστορικής μας ταυτότητας και αυτό θα πρέπει να ανατραπεί. Το θέμα της Μακεδονίας δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους και δεν πρέπει να περάσει έτσι.


    Δημοσιεύτηκε στις

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.