Χρονόμετρο

    Από την αγανάκτηση στην απογοήτευση!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    To 2011 ήταν που δονούσαν την ατμόσφαιρα οι φωνές και οι κατάρες των αγανακτισμένων στην πλατεία Συντάγματος, τότε είχε αρχίσει να δημιουργείται η πρώτη σημαντική ρωγμή στο παραδοσιακό, δικομματικό σύστημα. Όλοι καταλάβαιναν πια ότι η πολιτική των παροχών χωρίς φειδώ, χωρίς μέτρο και χωρίς αξιολόγηση, είχε τελειώσει. Το κυρίαρχο σύνθημα ήταν πλέον η καταδίκη των πολιτικών που μας έφτασαν εδώ!!! Το συναίσθημα κυριαρχούσε και μια έξαψη που την έπιανε στον αέρα, ακόμη και ο πιο ανυποψίαστος, σε έπειθε ότι κάτι μεγάλο και σημαντικό γίνεται.

     

    Οι παλιοί, απογοητευμένοι και παραιτημένοι «επαναστάτες» πίστεψαν ότι ένα νέο «πολυτεχνείο» γεννιέται, ότι δεν είχε γίνει τότε θα γινόταν τώρα, σαν μια επανάσταση που χάθηκε στην πλημμυρίδα του καταναλωτισμού και του βολέματος και ήρθε η ώρα να πάρουν το αίμα τους πίσω ή καλύτερα να ξαναζήσουν τα συναισθήματα που δημιουργούσε η νεανική ορμή που τους έσπρωχνε να αλλάξουν τον κόσμο. Αγανάκτηση αλλά και ενθουσιασμός μαζί, το πρώτο γι’ αυτό που χάθηκε, το δεύτερο γι’ αυτό που ερχόταν…

     

    Και ήρθε, αυτό ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που ως άλλο ΠΑΣΟΚ ήρθε να εκμεταλλευτεί τον ριζοσπαστισμό που έφεραν τα μνημόνια και η φτώχεια για να κερδίσει την εξουσία και να τα αλλάξει όλα. Στον ΣΥΡΙΖΑ πίστεψαν όλοι όσοι ήθελαν να πιστέψουν κάπου, τον ακολούθησαν και τον ψήφισαν όχι μόνο για όσα είπε, αλλά και για όσα δεν είπε!!!

     

    Το Ιανουάριο του 2015, ο νέος χρόνος μας έφερε μαζί του και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ! Σε αυτό το χρόνο που σε λίγο θα μας αποχαιρετήσει, ζήσαμε τα πάντα, από τον τσαμπουκά στην απόλυτη υποταγή, από το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας για το ΟΧΙ στο μνημόνιο, στην ξεφτίλα της υπογραφής ενός ακόμη μνημονίου, πάνω απ’ όλα όμως ζήσαμε την κατάρρευση του νέου διπόλου που δημιούργησε η κρίση, μνημόνιο – αντιμνημόνιο!!! Και όχι μόνο αυτό, ήρθαν κατά χιλιάδες και οι Σύριοι πρόσφυγες για να μας θυμίσουν πως μπορείς να βρεθείς από την μια μέρα στην άλλη χωρίς σπίτι και χωρίς πατρίδα. Ήρθαν να μας υπογραμμίσουν ότι υπάρχουν και τα χειρότερα…

     

    Η αγανάκτηση δεν υπάρχει πλέον, έχει γίνει απογοήτευση, έχει γίνει απελπισία, έχει γίνει βουβαμάρα. Βλέπεις τον πρωθυπουργό να δίνει συνεντεύξεις στην τηλεόραση, χωρίς ακόμη να έχει ζητήσει ένα συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. Βλέπω τον κ. Τσίπρα και θυμάται ότι μπορείς να κατέβεις με τις σκάλες, υπάρχουν όμως και τα ασανσέρ που σε πάνε σε ελάχιστο χρόνο στο υπόγειο. Αυτό είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σαν τα ασανσέρ που βλέπαμε στις παλιές αμερικάνικες ταινίες, από τη μία στήλη ανεβαίνανε, και από την άλλη κατεβαίνανε. Το ποιοι είναι σε αυτά που ανεβαίνουν και το ποιοι είναι σε αυτά κατεβαίνουν, είναι πλέον εμφανές!!!

     

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.