Χρονόμετρο

    Πως (ξανά) πέσαμε από τα σύννεφα!!!

    Δημοσιεύτηκε στις
    Γράφει ο Θεόδωρος Α. Σπανέλης

    Γράφει ο Θεόδωρος Α. Σπανέλης

     

     

     

     

     

     

     

    Χθες, φίλος, μου διατύπωσε τον ορισμό του «λαμόγιου», είναι αυτός που εκμεταλλεύεται τις χαραμάδες – πολλές φορές και ολόκληρα παράθυρα – για να κάνει την δουλειά του με το ελληνικό δημόσιο καταβάλλοντας το μικρότερο κόστος και αποκομίζοντας το μεγαλύτερο κέρδος. Δεν είναι πάντα παράνομος, καθώς το ελληνικό σύστημα διοίκησης προσφέρει πολλές, μα πάρα πολλές ευκαιρίες. Αυτό το δαιδαλώδες, γραφειοκρατικό και δυσκίνητο σύστημα, το οποίο έχει βασανίσει γενιές και γενιές Ελλήνων, έχει καταστρέψει επιχειρήσεις και ανθρώπους, έχει αγανακτήσει πολίτες και έχει γκρεμίσει ανθρώπινες ζωές, στα χέρια τους γίνεται ένα αποτελεσματικό εργαλείο, καθώς γνωρίζοντας από τη μια πολύ καλά τις διαδικασίες και τα κενά του και από την άλλη διαθέτοντας χρήμα. Αυτά τα δύο είναι αρκετά για κάμψουν είτε με το καλό, είτε με το άγριο αντιρρήσεις υπαλλήλων.

    Έτσι, αυτό το τεράστιο χαρτοβασίλειο αναδείχθηκε από τη μία σε ένα «φυτώριο» ατάλαντων και άχρηστων υπαλλήλων και από την άλλη σε ένα «τάφο» ικανών και άξιων ανθρώπων που είχαν την διάθεση να προσφέρουν, αλλά δεν τους δόθηκε η ευκαιρία. Αυτό το σύστημα είναι ένα πάνθεον της πιο απίθανης ανομίας, με μια τεράστια γκάμα στο ενεργητικό του, από αυθαίρετη δόμηση και παράνομη διακίνηση καυσίμων, μέχρι «αξιοποίηση» κάθε επιδοματικής πολιτικής και παράνομων υιοθεσιών. Είναι ένα σύστημα απόλυτα «δημοκρατικό» αφού μπορεί να μετέχει ο καθείς, από έναν ταπεινό δημόσιο υπάλληλο μέχρι τον διευθυντή της υπηρεσίας, ένας εργολάβο, ένας εθνικός προμηθευτής και φυσικά ένας βουλευτής ή και υπουργός… Δικαίωμα έχουν να μετέχουν οι πάντες, η δημοκρατία της αρπαχτής, στα καλύτερά της.

    Τελειωμό δεν έχουν οι απάτες, η ευρηματικότητα και φυσικά η έκταση που έχει το πρόβλημα, αυτό είναι το συμπέρασμα κάθε φορά που γίνεται μια αποκάλυψη. Για παράδειγμα το τυχαίο γεγονός με την «υιοθεσία» της μικρής Μαρίας, ήταν αρκετό για να ανοίξει το θέμα των παράνομων υιοθεσιών και να δηλώνει τώρα όλη η χώρα έκπληκτη από τις αποκαλύψεις. Κι όμως, δεν είναι η πρώτη φορά, έχουμε αρκετά επεισόδια που έχουν προηγηθεί, μήπως θυμάται κανείς τον «Αγ. Στυλιανό» και τις παράνομες υιοθεσίες;

    Όσο δεν αλλάζει ο τρόπος λειτουργίας των υπηρεσιών, όσο δεν υπάρχει παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, όσο δεν βγαίνουν όλα στο φως, αλλά πάντα κάτι μένει στο σκοτάδι, άλλο τόσο θα δηλώνουμε έκπληκτοι κάθε φορά που βγαίνει κάτι στην δημοσιότητα. Για πόσο όμως θα έχουμε την πολυτέλεια να δηλώνουμε ότι πέσαμε από τα σύννεφα; Κάποια στιγμή και αυτή η άρνηση να αντικρίσουμε την πραγματικότητα ως έχει, θα πρέπει να τελειώσει.


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.