Χρονόμετρο
Xristos Gakis

    Ο ΦΩΤΗΣ ΧΑΤΖΑΤΟΓΛΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟ ΟΣΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ: «Σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας “Το ξυράφι του Όκκαμ” μπορεί να έχει εφαρμογή»

    Δημοσιεύτηκε στις

    Λίγες ώρες πριν από την πρώτη επίσημη παρουσίαση του παρθενικού αστυνομικού μυθιστορήματος του, ο πρωτοεμφανιζόμενος Καβαλιώτης συγγραφέας, συστήνεται και συνάμα αποκαλύπτεται στο αναγνωστικό κοινό της πόλης μιλώντας στο «Χ» για αυτό που όπως εκτιμά ο ίδιος αποτελεί την αφετηρία ενός ονειρώδους για τον ίδιο λογοτεχνικού ταξιδιού

     

     

    O Φώτης Χατζάτογλου, κάνει μια πρώτη συγγραφική δήλωση μέσα από το αστυνομικό μυθιστόρημα «Το ξυράφι του Όκκαμ» (κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο “Maradel Books”), το οποίο παρουσιάζεται σήμερα στις 7.30 το απόγευμα στο cafe bar “Hostel”, υποσχόμενο στους αναγνώστες ένα «νουάρ κινηματογραφικό» ταξίδι «ασπρόμαυρων αποχρώσεων»: «Τέσσερις δολοφονίες… Δύο χώρες… Ένας επιθεωρητής… Τη διαλεύκανση του μυστηρίου καλείται να αναλάβει ο τέως νομικός και νυν επιθεωρητής της αστυνομίας Αλεσσαντρ Ερόλ με αρωγό στην προσπάθειά του την πράκτορα των Μυστικών υπηρεσιών DGSE της Γαλλίας, Φρανσιν Ζανοτί. Μέσα σ’ έναν κυκεώνα αποκαλύψεων, συνομωσιών και πολιτικών σκοπιμοτήτων, όλες οι ενδείξεις οδηγούν στο οργανωμένο έγκλημα και την Μαφία. Το κουβάρι ξετυλίγεται και η αποκάλυψη της αλήθειας μία ανείπωτη φρικαλεότητα. Κανένας και τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται…».  

     

    Συνέντευξη στον Άγγελο Η. Καλόγρηα (angelos.kalogrias@gmail.com)

     

     

     

    – Για αρκετά χρόνια η ελληνική λογοτεχνία ανθεί, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την ποσότητα των εκδόσεων που κάθε χρόνο τοποθετούνται στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Ωστόσο τα αστυνομικά μυθιστορήματα, μάλλον αποτελούν «μειοψηφικό ρεύμα». Γιατί θελήσατε να ασχοληθείτε με το συγκεκριμένο είδος;

     

    «Είναι γεγονός τούτο, καίτοι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τάση προς το αστυνομικό και από Έλληνες συγγραφείς. Προσωπικά ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο είδος, γιατί το λατρεύω ως αναγνώστης. Από μικρός διάβαζα αστυνομικές ιστορίες και πάντοτε με γοήτευαν. Έτσι όταν πήρα την απόφαση να ασχοληθώ με τη συγγραφή, αβίαστα προέκυψε το συγκεκριμένο είδος».

     

     

    – Η πλοκή, αλλά και οι χαρακτήρες του βιβλίου σας τοποθετούνται κατά βάση στη Γαλλία. Γιατί επιλέξατε να ξεδιπλώσετε εκεί το «Ξυράφι του Όκκαμ»; Αυτή η επιλογή δεν κάνει το εγχείρημα σας ακόμη πιο δύσκολο;

     

    «Πέρα από το αστυνομικό στοιχείο, το βιβλίο περιέχει και έντονο πολιτικό στοιχείο. Αναφέρεται με όχι και τόσο κολακευτικούς ισχυρισμούς για την πολιτική εν γένει όπως ασκείται σήμερα, καθώς και για τους πολιτικούς. Πρόκειται μεν για ένα έργο μυθοπλασίας, όμως προκειμένου να αποφύγω οιανδήποτε σύνδεση με πρόσωπα και πράγματα στην Ελλάδα, προτίμησα να εδράσω την πλοκή της ιστορίας μου σε μια άλλη χώρα, εν προκειμένω τη Γαλλία. Η επιλογή αυτή δεν έκανε το εγχείρημα πιο δύσκολο, απλά μετέφερα την ιστορία σε μια άλλη χώρα. Η μόνη δυσκολία αν θέλετε ήταν στην επιλογή των ονομάτων των χαρακτήρων του έργου».

     

     

    – Αλεξάντρ Ερόλ, είναι ένας ήρωας που πλάσατε με βάση χαρακτηριστικά ανθρώπων που γνωρίζετε; Υπάρχει κάπου εκεί και κάτι από τον δικό σας χαρακτήρα; Την ίδια στιγμή, πόσο δύσκολο είναι για έναν άνδρα συγγραφέα, να δημιουργήσει ένα γοητευτικό γυναικείο πρόσωπο όπως η Φρανσίν Ζανοτί;

     

    «Όπως είπα και προηγουμένως πρόκειται για ένα έργο μυθοπλασίας. Ο κεντρικός ήρωας είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος με προτερήματα και ελαττώματα όπως όλοι μας. Όχι δεν τον έπλασα με βάση χαρακτηριστικά ανθρώπων που γνωρίζω ούτε μπορώ να πω ότι έχει κάποια στοιχεία από τον δικό μου χαρακτήρα. Όσον αφορά στο γυναικείο χαρακτήρα του έργου, όχι δεν υπήρχε κάποια ιδιαίτερη δυσκολία να δημιουργηθεί, καθώς ο συγγραφέας προσπαθεί να πλάσει και να σκιαγραφήσει όσο το δυνατόν καλύτερα τους χαρακτήρες του έργου του, είτε αυτοί είναι άντρες είτε γυναίκες».

     

     

    – Υπήρξε μια γενιά, με την οποία μ’ ένα τρόπο συνδεθήκαμε και όλοι εμείς, οι νυν μεσήλικες, που μεγάλωσε με την «ασπρόμαυρη μαγεία» της μεγάλης οθόνης και των αξεπέραστων αστυνομικών φιλμ! Θελήσατε να βάλετε στο «Ξυράφι του Όκκαμ», λίγη από την «σκόνη» αυτής της «ασπρόμαυρης μαγείας»;

     

    «Πολύ εύστοχη η ερώτηση. Κι εγώ προσωπικά μεγάλωσα με τη μαγεία των νουάρ φιλμς, τα οποία λατρεύω. Αφ’ ης στιγμής ξεκίνησα το εγχείρημα αυτό, πράγματι ήθελα να προσθέσω νουάρ στοιχεία στο πρωτόλειο μου, καθώς οι επιρροές μου από αυτή την ασπρόμαυρη μαγεία όπως τη χαρακτηρίσατε είναι έντονες».

     

     

    – Σχεδόν αυτόματα προκύπτει η επόμενη ερώτηση. Υπήρξαν αληθινά γεγονότα που σας ενέπνευσαν για να γράψετε το βιβλίο σας;

     

    «Σίγουρα η ενασχόληση μου με τη μάχιμη δικηγορία, είναι ένα καλό ερέθισμα για τη συγγραφή ενός τέτοιου μυθιστορήματος. Κάποιοι δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι πλασμένοι μέσα από την καθημερινή τριβή στις αίθουσες των δικαστηρίων. Πέραν τούτου, δεν με ενέπνευσε κάτι συγκεκριμένο για να ασχοληθώ με τη συγγραφή του συγκεκριμένου έργου. Από μικρός διαβάζω πολύ και με συνεπαίρνουν κυρίως τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Το μυθιστόρημα το ξεκίνησα κυρίως για μένα, χωρίς ειλικρινά να ξέρω αν θα το ολοκληρώσω, όμως στην πορεία με συνεπήρε η πλοκή και το ολοκλήρωσα αβίαστα».

     

     

    – Αυτός που αποφασίζει να γράψει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, δεν είναι λογικό να είναι κάπου και ερευνητής; Να έχει μέσα του και λίγο… τον ντετέκτιβ; Χρειάστηκε να ερευνήσετε, να ψάξετε, να σκάψετε βαθιά, για να δώσετε στον αναγνώστη του έργου σας εκείνο το αίσθημα που σε κάνει να μη θες να κλείσεις το βιβλίο κι ας κλείνουν τα μάτια λίγο πριν τα χαράματα; 

     

    «Πρόκειται για ένα αστυνομικό – πολιτικό θρίλερ με πολυεπίπεδη πλοκή που ελπίζω να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα. Στο κέντρο των γεγονότων βρίσκεται ο ήρωας του μυθιστορήματος, ο οποίος παρά τη θέληση του εμπλέκεται σε ένα βρώμικο παιχνίδι δύναμης και εξουσίας, προσπαθώντας ταυτόχρονα να κάνει σωστά τη δουλειά του και να κατανικήσει και τους προσωπικούς του δαίμονες. Ειδικά στο τέλος, ο κεντρικός χαρακτήρας τίθεται αντιμέτωπος με σοβαρά διλήμματα και οι αποφάσεις του κρίνουν και το τέλος του έργου. Η έρευνα που έκανα ήταν διαδικτυακή κυρίως, και αφορούσε κυρίως σε ιατροδικαστικά θέματα και θέματα βαλλιστικής έρευνας και πως αυτή διεξάγεται, καθώς και σε τοποθεσίες στις πόλεις όπου εκτυλίσσεται η ιστορία. Όσο για το αν χρειάζεται να έχει λίγο ντετέκτιβ μέσα του, θεωρώ πως αυτό ισχύει, πλην όμως εδώ αναφερόμαστε σε μια ιστορία μυθοπλασίας και σε αυτό που έδωσα βάρος ήταν η σκιαγράφηση των χαρακτήρων του βιβλίου και η δομή της πλοκής του έργου».

     

     

    – «Κανείς δεν θα πρέπει να προβαίνει σε περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες»… Αυτό ακόμα κι αν πρόκειται για κάποια προσπάθεια εξιχνίασης μιας υπόθεσης αλυσιδωτών δολοφονιών;

     

    «Η αλήθεια είναι πως έψαχνα καιρό τον τίτλο του βιβλίου. Δεν είχα αποφασίσει. Ο τίτλος του βιβλίου προέκυψε έπειτα από συζητήσεις με έναν πολύ καλό μου φίλο. Του περιέγραψα την πλοκή και αμέσως μου πρότεινε το συγκεκριμένο τίτλο. Επομένως “νονός” του βιβλίου είναι ο πολύ καλός μου φίλος Βασίλης Καλεντερίδης. Είναι επιστημονική αρχή, η οποία αποδίδεται στον Άγγλο φιλόσοφο Λογικής και Φραγκισκανό μοναχό του 14ου αιώνα, Γουλιέλμο του Όκκαμ. Η αρχή αυτή αποτελεί την βάση της μεθοδολογικής απαγωγής και αποκαλείται επίσης αρχή της οικονομίας. Στην απλούστερη διατύπωσή του, το “Ξυράφι του Όκκαμ” εκφράζεται ως εξής: “Κανείς δεν θα πρέπει να προβαίνει σε περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες”. Αν, λοιπόν, πιστέψουμε σε αυτή τη θεωρία, η οποία σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας έχει εφαρμογή, τότε γιατί να μην έχει ακόμη και για την εξιχνίαση υπόθεσης αλυσιδωτών δολοφονιών;».

     

     

    – Ένας νέος συγγραφέας και το παρθενικό του βιβλίο! Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα και αρκεί ή νιώθετε πως είστε ακόμα στην αφετηρία ενός μεγάλου δρόμου;

     

    «Πραγματικά με την έκδοση του πρώτου μυθιστορήματος μου ένα όνειρο ετών έγινε πραγματικότητα. Θεωρώ ότι το μυθιστόρημα αυτό είναι η αφετηρία και το έναυσμα για να γράψω κι άλλα. Η συγγραφή είναι μεράκι, σε ταξιδεύει και προσωπικά θα ήθελα να συνεχίσω αυτό το ταξίδι…».


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.