Χρονόμετρο

    Μηδενική προετοιμασία

    Δημοσιεύτηκε στις

    Και ήρθε και η φύση να μας θυμίσει πόσο ανοχύρωτοι είμαστε. Δύο καταιγίδες σε διάστημα μιας εβδομάδας περίπου, ήταν αρκετές να αποκαλύψουν το πόσο επιπόλαιοι είμαστε. Οι περισσότεροι δεν σκέφτηκαν, δεν σχεδίασαν και δεν εκτέλεσαν το έργο που ανέλαβαν έχοντας στο μυαλό τους το χειρότερο σενάριο. Ουδεμία πρόβλεψη. Είναι η πλάνη των επιπόλαιων ανθρώπων. Κάθε βράδυ που πάμε για ύπνο ακούμε την καρδιά μας να χτυπάει κανονικά και αυτό μας δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι θα είναι έτσι για πάντα ή σχεδόν για πάντα. Λίγοι είναι αυτοί που θα σκεφτούν ότι θα πρέπει να την φροντίσουν με την άσκηση, τη διατροφή, τις καλές και αγαθές σκέψεις… Όταν όμως παρουσιαστεί το πρόβλημα, γιατί θα παρουσιαστεί, δηλώνουμε έκπληκτοι…

    Έτσι χτίζουμε επάνω στα ρέματα γιατί κανείς δεν πιστεύει ότι ποτέ θα πλημμυρίσουν, τοποθετούμε μάρμαρα, κεραίες και ηλιακούς θερμοσίφωνες χωρίς να περνάει από το μυαλό μας ότι με μια καταιγίδα θα ξεκολλήσουν και θα μας έρθουν στο κεφάλι. Στην αίθουσα επιβατών στο λιμάνι ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ έπεσε το ταβάνι συμπαρασύροντας φώτα, κλιματισμούς και ότι άλλο υπήρχε… Μιλάμε για ταβάνι σε στεγασμένο χώρο που κατέρρευσε… Θα ρωτήσει εδώ ο κάθε αδαής, μα καλά με τσίχλα ήταν κολλημένο… Εμείς θα ρωτήσουμε άλλο, μα καλά ποιος εργολάβος το έφτιαξε και ποιος μηχανικός το παρέλαβε… Να μην αναφέρουμε τη μάντρα στον Βερούλειο στάδιο που κατέρρευσε σαν να ήταν χάρτινη…

    Αντί να μετράμε τις ζημιές και τις απώλειες μόνο, μετά από την καταστροφή δεν είναι προτιμότερο να αποτιμούμε το τι έφταιξε και είδαμε μια πόλη να μαδιέται σαν «κοτόπουλο»; Ευτυχώς που είμαστε μια πόλη κατηφορική γιατί διαφορετικά δεν θα ήμασταν σαν μαδημένα κοτόπουλα, αλλά σαν μαδημένες πάπιες… Γιατί φάνηκε για ακόμη μια φορά ότι το σύστημα απορροής της ΔΕΥΑΚ αποδείχτηκε διακοσμητικό, ευτυχώς οι δρόμοι έδωσαν τη λύση μετατρεπόμενοι σε χείμαρρους!!!

    Πάνω απ’ όλα το ζητούμενο είναι να μπορούμε να αντιληφθούμε το τι έφταιξε για να μην το επαναλάβουμε. Ακραία καιρικά φαινόμενα υπήρχαν και θα υπάρχουν και στο μέλλον, το μόνο που μπορεί να αλλάξει είναι η δική μας στάση, η οποία πρέπει να γίνει πιο υπεύθυνη και με μεγαλύτερο σεβασμό στη φύση. Τα όσα συνέβησαν προχθές το βράδυ είναι απλά ένα επεισόδιο, στο οποίο μετρήσαμε υλικές ζημιές, χωρίς ανθρώπινα θύματα, τουλάχιστον μέσα στην πόλη της Καβάλας. Ως πότε όμως θα μας ακολουθεί αυτή η «καλοτυχία», μήπως είναι καιρός να δείξουμε ότι αλλάζουμε για να συνεχίσει να είναι μαζί μας;

     

    Θεόδωρος Α. Σπανέλης


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.