Χρονόμετρο

    Μπροστά στο δίλλημα για το νέο ιστορικό κύκλο

    Δημοσιεύτηκε στις

    Του Γεωργίου Βλάχου

    Εκπαιδευτικού

     

    Συμπληρώθηκαν πλέον σαράντα  ολόκληρα χρόνια μεταπολιτευτικής δημοκρατίας.

    Γεγονός πλέον είναι , ότι: Η περίοδος των Πραιτοριανών για την Ελλάδα τελείωσε

    Το ηθικό διανοητικό βάθος και η σημασία αυτού του αποτελέσματος είναι πλέον πασιφανές.

    Το ερώτημα όμως και το πολιτικό διακύβευμα που αναδεικνύεται με αυτές τις τοπικές και περιφερειακές εκλογές είναι αν ο λαός πιστεύει ότι η συμβολή του στον νέο κύκλο, στο ιστορικό αίτημα για μια αναβαθμισμένη Ποιοτικά Δημόσια Ζωή θα είναι η επιστροφή της μορφωτικής υπανάπτυξης, της χυδαιότητας και των μεταπολιτευτικών σκουπιδιών που δυστυχώς επέπλευσαν σ όλα τα κυβερνητικά κόμματα.

    ΄ Σουλούπι, μπόι, μικρομεσαίο ύφος του γόη. Λίγο γκρινιάρης, λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης……΄

    Τα παραπάνω καυστικά λόγια του Γεωργίου Σουρή θα μπορούσαν με ακρίβεια να περιγράψουν την ακρίβεια των λεγομένων μου και την κατάντια της μεγαλύτερης ίσως μερίδας του πολιτικού προσωπικού που άσκησε διοίκηση και θα τεθεί ενώπιον των ψηφοφόρων στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές του επόμενου Μάη, σε μια κρίσιμη για τον τόπο συγκυρία. Οι πολίτες θα κληθούν να αναδείξουν δημοτικούς και περιφερειακούς άρχοντες.

     

    Πως όμως θα επιλέξουν;

    Θα διαβάσουν τα βιογραφικά των υποψηφίων;

    Θα……..ακούσουν τις απόψεις τους;

    Θα μελετήσουν τις προτάσεις τους;

    Θα αξιολογήσουν την πορεία και τη στάση τους τα προηγούμενα χρόνια στην επαγγελματική ,κοινωνική και πολιτική τους ζωή;

    Κατά πως φαίνεται ΟΧΙ.

    Το αναμενόμενο και το πιο συνηθισμένο  είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των υποψηφίων:

    Δεν θα γνωρίζουν καν να γράφουν ένα ολοκληρωμένο βιογραφικό σημείωμα.

    Δε θα μπορούν ούτε κατ’ ελάχιστο να αρθρώσουν τρία ευλογοφανή επιχειρήματα στη σειρά και όσο ………..για τις τεκμηριωμένες προτάσεις αναμείνατε στο ακουστικό σας

    Προσεχώς όμως οι ίδιοι υποψήφιοι θα αρχίσουν  να περιφέρουν το σαρκίο τους στους ανά γειτονιά καφενέδες , κηδείες. μνημόσυνα, βαφτίσια επιδιώκοντας με κούφια λόγια ,κλάματα, και γέλια αντίστοιχα να αποσπάσουν την ψήφο των συμπολιτών μας με τους οποίους μπορεί και να μην γνωρίζονται ή και να τους συνδέει μακρινός συγγενικός δεσμός.

    Ένα μέρος των εκλογέων θα επιλέξει να δώσει το σταυρό προτίμησης με κριτήριο το ντεκαπάζ των μαλλιών, τους έγχρωμους φακούς επαφής, τους κοιλιακούς τύπου Lacta. Μια επίσης μεγάλη μερίδα θα επιλέξει εκείνον που θα έχει φροντίσει για τον -πρόσκαιρο έστω- διορισμό του “ανάξιου” συνήθως παιδιού του σε βάρος του ικανότερου παιδιού του διπλανού, ο οποίος δεν διαθέτει ανάλογες γνωριμίες ή αυτόν που έχει διαπράξει κάποια μπαγαποντιά για να ευνοήσει τον ψηφοφόρο.  (Βλέπε διόδια Μουσθένης και ψευτοαντίδραση δημάρχου & δημοτικής αρχής για να κερδίσουμε πέντε θεσούλες-ρουσφέτια την ώρα που ολόκληρη η Καβάλα έδινε την μάχη κατά των διοδίων στη Μουσθένη).

    Οι τυχόν ικανοί και επαγγελματικά επιτυχημένοι υποψήφιοι, συνήθως θα χαθούν μέσα στο γαϊτανάκι των κακόγουστων φληναφημάτων και του τόσο προσφιλούς σπορ των σεσημασμένων μετρίων, του πολιτικοκοινωνικού κουτσομπολιού.

    Οι υποψήφιοι κοινής κοπής θα συνοδεύσουν την καμπάνια τους με υποσχέσεις περί παντός του επιστητού (μικρορουσφέτια, διορισμοί με ποικιλόμορφες συμβάσεις κ.λπ.), χωρίς ασφαλώς να πιστεύουν ούτε λέξη από αυτά που λένε. Η πλειοψηφία των αυτοδιοικητικών πολιτευτών θα περιφέρουν ως περιοδεύον κατάστημα ειδών προικός την ψηφοθηρική επιχειρηματολογία τους με ένα μονάχα κίνητρο : την προσέγγιση της μαρμίτας της τοπικής εξουσίας.

    Γι αυτούς τους πολιτικάντηδες οι ιδεολογίες και οι αρχές είναι ψιλά γράμματα. Αυτό που προέχει είναι να αναδείξουν το «πολιτικό τομάρι» τους και να αποκτήσουν –επιτέλους- ένα ρόλο που δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν στην κοινωνική και επαγγελματική τους ζωή.

     

    Και οι άλλοι; Τι έχουν να παρουσιάσουν οι άλλοι; 

    Την απειρία;

    Ευθαρσώς απαντώ : Με ενοχλεί η απειρία (Όπου κι αν υπάρχει) αλλά την προτιμώ από την πανουργία των αμετανόητων φαύλων.

    Και με τις συμμαχίες; Τι γίνεται με τις συμμαχίες;

    Πολύ απλά, πολιτικά και ευθέως. Από δυνάμεις που προέρχονται από το τέως μνημονιακό μπλοκ είναι πολιτικά παράλογο να ζητείται (ευτυχώς από μερίδα μειοψηφική) να συμφωνεί ο υποψήφιος όχι μόνο σήμερα μαζί μας ,αλλά και χθες και προχθές και πάντα. Αυτό ό μη γενειτο θα σήμαινε ότι δεν ψάχνουμε συμμάχους αλλά τον ίδιο μας τον εαυτό. Κι αυτό δεν μας τιμά.

    Αλλά αγαπητοί συμπολίτες/σες ήρθε η ώρα της ευθύνης για όλους/όλες.

    Θα επιλέξουμε τη Βενιζελοσαμαρική, διαχειριστική εκδοχή «βελτιώσεων» της συντελεσμένης καταστροφής στην προσωπική ζωή του καθενός μας ;

    Θα εξακολουθήσουμε να παραμένουμε στη λογική που καθηλώνει την ελλαδική κοινωνία στο τέλμα, στην παραλυτική ανημποριά, στα παζαρέματα με τους δανειστές για παράταση του επιθανάτιου εξευτελισμού μας κάποιες δεκαετίες ακόμα;

    Ή θα επιλέξουμε την κατάλυση του πελατειακού κράτους και η αξιοκρατία να γίνει η ανυποχώρητη αξίωση των ψηφοφόρων ;

    Πρότασή μου είναι :

    Η επιλογή μας να είναι ανάμεσα στην ντροπή ή στην αξιοπρέπεια, στην ατιμωτική φτώχεια ή στη χαρά της δημιουργικής καθημερινότητας.

     

    Το πολυδιάστατο εγχώριο κενό μπορεί να καλύψει ένας νέος Μορφωτικός και Πολιτικός Πόλος που θα αξιοποιεί ότι καλύτερο υπάρχει από την πολιτική μας κληρονομιά αλλά κυρίως θα δημιουργεί μια νέα πολιτική παράδοση.

    Αυτή μπορεί να μας απομακρύνει από τον ξυπόλυτο ταλιμπανικού τύπου δεξιό-κεντροαριστερό μανιχαϊσμό., που με μεγάλη μεθοδικότητα και πονηριά επιδιώκουν να τον επαναπροτείνουν αλλά το εγχείρημα στερείται υλικών και διάρκειας.

    Προκαλούν όμως μεγάλη σύγχυση και καταστροφή δυνάμεων.

    Είμαι βέβαιος πως  η τελική μας επιλογή θα είναι να στηρίξουμε την τιτάνια  προσπάθεια να αλλάξουμε αυτή τη χώρα μαζί με τις δυνάμεις που ήταν δίπλα μας όταν οι άλλες αποφάσιζαν χωρίς εμάς για εμάς.

    Μπορούμε και πρέπει να επιλέξουμε τα ψηφοδέλτια που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ

    Από την επιτυχία του υψηλού αυτού στόχου δεν θα βγει χαμένος κανένας μας !!!

     

     


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.