Χρονόμετρο

    Η συγκίνηση δύο ιεραποστόλων όταν αντίκρισαν τα ερείπια των Φιλίππων

    Δημοσιεύτηκε στις

    Αγαπητοί φίλοι και συμπολίτες από την Ελευθερούπολη.

    Τον Μάιο του 1834 δύο χριστιανοί (προτεστάντες) ιεραπόστολοι, οι Dwifht και Schauffler, έκαναν ένα ταξίδι στην Μακεδονία και την Θράκη και στις 25 Μαΐου του 1834 βρέθηκαν στο Πράβι (σημερινή Ελευθερούπολη). Δείτε πώς περιγράφουν την διαμονή τους εδώ.

    «Στις εξήμισι η ώρα περίπου φθάσαμε στην Πράβιστα. Η απόστασή της από τις Σέρρες είναι περίπου δεκαπέντε ώρες ή σαράντα πέντε μίλια. Κουρασμένοι από το επίπονο ταξίδι μας, επιστρέψαμε στο χάνι μας, χαρούμενοι που βρήκαμε ένα ανεκτό δωμάτιο για τους εαυτούς μας, όπου μπορούσαμε να ξεκουραστούμε κι ακόμη πιο χαρούμενοι, γιατί είχαμε μπροστά μας άλλη μια μέρα ξεκούρασης, (άλλο ένα Σάββατο), από την οποία φαίνεται πως είχαμε μεγάλη ανάγκη, και σωματικά και πνευματικά.

    Ολόκληρη την υπόλοιπη ημέρα μείναμε μόνοι κι ανενόχλητοι. Είχαμε απλωμένα τα κρεβάτια μας και στις δύο πλευρές του μικρού μας δωματίου και θεωρούσαμε τους εαυτούς μας ιδιαίτερα προνομιούχους, που μας ήταν δυνατό να ξεκουραστούμε στη διάρκεια του ταξιδιού μας, υπό τέτοιες άνετες συνθήκες. Επειδή δεν είχαμε κανένα τόπο λατρείας, τον οποίο να μπορούμε να επισκεφθούμε, για ηθικοπλαστική διδασκαλία, διαβάσαμε την Καινή Διαθήκη κι οι δυο μαζί κι έχοντας απρόσκοπτη θέα προς τα ερείπια των Φιλίππων, ποιο εδάφιο θα μπορούσε να είναι πιο ενδιαφέρον για μας, από αυτό της επίσκεψης του Παύλου σ’ αυτόν τον τόπο κι από την γλυκιά, τρυφερή επιστολή του προς την μητέρα εκκλησία ολόκληρης της Ευρώπης και της Αμερικής, την εκκλησία των Φιλίππων; Πολλά ποίμνια (εκκλησιάσματα) στις χριστιανικές χώρες μπορεί να διάβαζαν, την ίδια ώρα με μας, κάποιο από τα εδάφια (της Καινής Διαθήκης) που εμείς διαβάζαμε, αλλά κανένα, το λέω με περηφάνια, από αυτά τα εκκλησιάσματα δεν διάβαζε και δεν άκουγε (αυτό το εδάφιο) μέσα στη ζωντανή πραγματικότητα που εμείς το κάναμε, στο σκοτεινό δωμάτιο του τουρκικού χανιού μας.

    Κατά το βραδάκι επισκεφθήκαμε τον Έλληνα επίσκοπο. (Σημ. υπογράφοντος: Επρόκειτο για τον Άνθιμο Γρυπάρη από τη Σίφνο, ο οποίος ποίμανε την τότε επισκοπή Ελευθερουπόλεως από το 1826 μέχρι το 1863). Έδειξε αληθινά ευχαριστημένος που μας είδε. Μιλήσαμε πολύ για την πρόσφατη βελτίωση που έλαβε χώρα παντού στα σχολεία και για την ολοένα και περισσότερο αυξανόμενη ελευθερία που υπήρχε σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Βρήκαμε τον επίσκοπο τόσο πολύ διατεθειμένο να μιλήσει και ν’ ακούσει σοβαρά πράγματα, ώστε τον εμπιστευθήκαμε και κάναμε παρατηρήσεις θρησκευτικής φύσης, για τις οποίες κι ο ίδιος (ο επίσκοπος) και οι λοιποί παριστάμενοι έδειχναν πολύ ευχαριστημένοι. Σύμφωνα μ’ αυτόν, ο μεικτός πληθυσμός της Πράβιστας, Τούρκοι κι Έλληνες, κατοικούσε σε περίπου διακόσια σπίτια. Υπάρχει μια ελληνική εκκλησία εδώ, αλλά δεν υπάρχει σχολείο. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του επισκόπου, υπάρχει ένα ελληνικό Μοναστήρι στο Παγγαίο στο οποίο μονάζουν διακόσιοι μοναχοί (σημ. μεταφρ.: προφανώς εννοεί την Εικοσιφοίνισσα). Το Πράβι έχει σπουδαία ορυχεία σιδήρου. Το μετάλλευμα το εξάγουν υπό μορφή άμμου. Υπάρχει επίσης εδώ κι ένα χυτήριο σιδήρου, όπου παρασκευάζουν μπάλες (βλήματα) κανονιών. Ξεκινήσαμε πρωί για τους Φιλίππους. Η απόσταση από το Πράβι είναι οκτώ ή εννέα μίλια……»

    Σε άλλο σημείο του κειμένου οι δύο ταξιδιώτες, αναφερόμενοι στα εντυπωσιακά ερείπια των Φιλίππων, λένε ότι «σύμφωνα με τον επίσκοπο της Πράβιστας και άλλους Έλληνες που γνωρίσαμε εκεί, μεγάλο μέρος από τα ερείπια (της πόλης) καλύπτονται σήμερα από λιμνάζοντα ύδατα και μπορεί κανείς να τα δει στον πυθμένα των υδάτων αυτών, αλλά αυτό το τμήμα της πόλης βρισκόταν πολύ μακριά από την περιοχή που θα επισκεπτόμασταν εμείς…» (Στην περιγραφή των Φιλίππων θ’ αναφερθώ σε άλλη δημοσίευσή μου).

    ΘΟΔΩΡΟΣ Δ. ΛΥΜΠΕΡΑΚΗΣ

     


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.