Χρονόμετρο

    Εσείς πότε θα βγείτε στις [λαϊκές] αγορές;

    Δημοσιεύτηκε στις

     

                Όταν έχουμε λεφτά βγαίνουμε στις αγορές να ψωνίσουμε. Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει γιατί βγήκε για…δανεικά. Στολιστείτε! βάλτε τα καλά σας! οι μισθοί και οι συντάξεις…επιστρέφουν στο…2009! αγοράστε πυροτεχνήματα από τους επιτήδειους, που τα φυλάνε κρυμμένα! είναι και αυτό μια άποψη. Ένας πανηγυρισμός, που τον έχουμε ανάγκη. Αλλά ας δούμε πιο ψύχραιμα και ρεαλιστικά τα πράγματα. Τα πανηγύρια είναι γι΄αυτούς,  που είναι ανοήτως παρορμητικοί σε ό,τι καλό ή κακό τους συμβαίνει. Πού μπορούμε να κατατάξουμε την έξοδο στις αγορές και μάλιστα κάτω από την ομπρέλα του «αγγλικού δικαίου»; Ξέρετε τι είναι και τι επιτάσσει το αγγλικό δίκαιο σε δανειστές και δανειζόμενους; Μια απλή παρατήρηση είναι πως διέπεται από αποικιοκρατική νοοτροπία. Και αυτό τα λέει όλα. Αυτοκρατορία είναι αυτή [ η Αγγλία ] και προσέχει μη της ξεφύγει έστω και το ελάχιστο από τα κεκτημένα των συμφερόντων της και την πλήρη υποταγή και «θανατική ποινή» εκείνων,  που έκαναν το λάθος να δανειστούν. Επειδή όμως η στήλη μας δεν αρκείται σε λόγια υπόθεσης, αλλά σε πραγματική ανάλυση, θα μπούμε στην κύρια ουσία του ζητήματος «δανείζομαι υπό το πέλμα του αγγλικού δικαίου». Η νοοτροπία λοιπόν μεσαίωνα, που κυριαρχείται από το «αγγλικό δίκαιο» ήταν και θα είναι πάντα υπέρ του ισχυρού δανειστή και σε βάρος του φτωχού δανειζόμενου. Η δαμόκλειος αγγλική σπάθη, άλλες φορές κρέμεται λίγο πριν τον τράχηλο του δανειζόμενου και σε άλλες περιπτώσεις, όταν πια ο οφειλέτης φτάσει σε όρια αδυναμίας αποπληρωμής, κόβει αυτόματα το κεφάλι του. Αυτό περίπου είχε σατιρίσει και ο Σαίξπηρ στο έργο του «ο έμπορος της Βενετίας» μέσα από τον αδίστακτο τοκογλύφο Σάιλοκ. Έτσι λοιπόν σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο ό,τι υπογράψει ο δανειζόμενος ισχύει ανεπιφύλακτα και χωρίς παραπέρα ψιλά γράμματα υποστήριξής του. Ακόμη κι αν η δανειακή σύμβαση είναι αντίθετη με το ελληνικό δίκαιο ή με το δίκαιο άλλων χωρών της Ευρώπης, υπερισχύει η πλήρης προστασία του δανειστή. Αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό δίκαιο είναι μόνο για να συμπληρώνει τις νομικές γνώσεις των φοιτητών της Νομικής. Δηλ. αν ο οφειλέτης έχει μεγάλη ανάγκη χρημάτων και χρειάζεται επιπλέον  χρήματα [ υπερδανείζεται δηλ ] σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο μπορεί να μειωθεί το δάνειό του μέχρι του ποσού ώστε να μπορεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες βιοπορισμού. Κάτι τέτοιο όμως με το αγγλικό δίκαιο δεν ισχύει.

                Επομένως η Ελλάδα βγαίνει στις αγορές να δανειστεί με…αγγλικό άρωμα και πάλι όπως δανείστηκε με τα μνημόνια, κρύβοντας επιμελώς   ότι θα στραφεί πάλι στη μείωση κοινωνικών δαπανών, περικοπές μισθών συντάξεων, όταν θα δηλώσει αδυναμία αποπληρωμής χρεών. Οπότε οι πανηγυρισμοί ότι η οικονομία μας γυρίζει σελίδα προς το καλύτερο είναι μάλλον μύθευμα και επινόηση για εκλογική κατανάλωση. Αλλά υπάρχουν και ορισμένα παράδοξα που δεν μπορούν να ερμηνευτούν με οικονομικό αλλά ιδιαίτερα με λογικό τρόπο. Οι αγορές τον Απρίλιο του 2010 με έλλειμμα επί του ΑΕΠ 120% μας γύρισαν την πλάτη στο αίτημα για δανεισμό μέσω ομολόγων. Σήμερα με έλλειμμα 170% {!!!} μας καλοδέχονται και γράφονται πρωτοσέλιδα…. πρωτοφανούς «επιτυχίας» της Ελλάδας. Δύο μπορούν να συμβαίνουν. Ή μας «δουλεύουν» αποσκοπώντας σε κάποιο άδηλο συμφέρον τους, που αφορά την εθνική μας κυριαρχία ή είναι ανόητοι. Αλλά επειδή κανείς όταν επενδύει δισεκατομμύρια δεν μπορεί να είναι και επενδυτής και ανόητος θα πρέπει να συμβαίνει κάτι άλλο πιο σημαντικό στο βάθος του κάθε «μπράβο». Προφανώς υπάρχει εκλογική σκοπιμότητα, που επιμελώς παρακάμπτουν οι συγκυβερνώντες, θεωρώντας τις θυσίες του ελληνικού λαού επιστέγασμα της δικής τους ορθής {;} οικονομικής πολιτικής.

                Αλλά και η θέση της αντιπολίτευσης ότι στις αγορές ο τόκος είναι πολύ ανώτερος από εκείνον του μνημονίου μπλέκει ακόμη περισσότερο το συλλογισμό για το ποια είναι η πιο συμφέρουσα οικονομική επιλογή για τη χώρα. Οι αντιμνημονιακοί υπογραμμίζουν τον υψηλό τόκο από τις αγορές σε σχέση με εκείνον του μνημονίου. Θέλουν δηλ. το μνημόνιο; Αλλά αν το θέλουν τι είδους αντιμνημονιακοί είναι; Η θέση ότι πρέπει πρώτα να πάμε σε «κούρεμα» του χρέους και μετά στις αγορές στερείται επαρκών και λογικών οικονομικών δεδομένων. Κι αυτό συμβαίνει γιατί μέσα από μνημόνια και ΔΝΤ, η Ελλάδα έλαβε χαμηλότοκα δάνεια από χώρες της ΕΕ, οι οποίες δανείστηκαν με πολύ υψηλότερα επιτόκια, για να δανείσουν τη χώρα μας! είναι δυνατόν οι χώρες αυτές να ψηφίσουν στα εθνικά τους Κοινοβούλια απομείωση, «κούρεμα» ή διαγραφή του ελληνικού χρέους; Πώς είναι δυνατόν και με ποια επιχειρήματα θα πειστούν οι βουλευτές των πιο πάνω χωρών  , να ψηφίσουν κουρέματα και διαγραφές των ποσών, που δάνεισαν, όταν ήδη επιβάρυναν οικονομικά τη χώρα τους με δαπάνες διαφοράς επιτοκίων; 

          grafologies

     

     

          Συμπερασματικά διαπιστώνουμε ότι παίζεται ένα άγριο θέατρο επικοινωνιακής πλέμπας, που παρόμοια δεν έχει γνωρίσει ο τόπος. Είναι βέβαιο ότι και πάλι ο λαός θα στενάξει. Η καθημερινότητα θα συνεχίσει, να γίνεται σκληρή και με μεγάλα προβλήματα επιβίωσης.

                Αλήθεια πόσες φορές οι πανηγυρίζοντες σήμερα υπουργοί μίλησαν με κάποιον πολίτη της λαϊκής αγοράς; Πόσες φορές χτύπησαν την πόρτα ενός χαμόσπιτου να ρωτήσουν «εσείς πώς επιβιώνεται; Τι τρώτε; Πώς πληρώνετε τις υποχρεώσεις σας;». Έχουν υπολογίσει πόσοι πολίτες είναι άνεργοι; Πόσοι έφυγαν από το μάταιο αυτόν κόσμο μη αντέχοντας τα δεινά της οικονομικής κρίσης;

    Ναι! βγήκατε στις αγορές. Στις λαϊκές αγορές πότε θα βγείτε;

     

    Βασίλης Ανδρονίδης 

    ΥΓ: Ο υπέρογκος δανεισμός δεν οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία; Οπότε, γιατί η χώρα παίρνει κι άλλο δάνειο;

     

     

     


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.