Χρονόμετρο

    Εκλογές δια πάσαν νόσον…..

    Δημοσιεύτηκε στις

    Παλαιότερα έλεγαν [υπήρχαν τότε και δουλειές] «Σάββατο νάναι μάστορη κι ας είναι χίλιες ώρες». Τώρα είναι επίκαιρο να λέμε: «εκλογές νάναι βρε παιδιά κι ας είναι κάθε μέρα». Γιατί εδώ που τα λέμε όλα «χαρά Θεού». Παροχές πρωτογενούς πλεονάσματος, αναβολή φορολογικών μέτρων, έξοδος στις αγορές, αναβάθμιση πιστοληπτικής ικανότητας, καλά λόγια από Γερμανία μεριά κ.ά.

     

    Τι θέλουμε και γκρινιάζουμε; Από όλα έχει το φάρμακο «εκλογές». Δια… πάσαν νόσον. Βρήκαμε το…φάρμακο, που θα σημάνει και την παγίωση της «κοινωνικής ειρήνης». Τώρα ανακαλύφτηκε το….πλεόνασμα, τώρα πάμε πολύ καλά οικονομικά, τώρα αποφασίστηκε η παροχή πλεονάσματος σ΄αυτούς που αδικήθηκαν, τώρα ανακάμπτουμε, τώρα βγαίνουμε στις αγορές, τώρα έρχεται η Μέρκελ [αυτό κι αν είναι είδηση!]  τώρα η Ελλάδα θυμίζει…. ορίτζιναλ ελβετικό ρολόι. Όμως κάθε παροχή έχει και κάποιο κόστος. Δεν μπορεί δηλ. κάποιος «φιλεύσπλαχνος» ταμίας να δίνει χωρίς να τακτοποιεί μετά από λίγο το ελλειμματικό του, λόγω παροχών, ταμείο. Τα δύσκολα έρχονται όταν κλείσουν οι κάλπες και πρέπει τα πάντα να εξελιχτούν όπως επιτάσσουν οι δανειστές.

     

    Υπάρχει το πλεόνασμα, που μοιράζεται προεκλογικά αλλά μετά τις εκλογές τα τσεκούρια των επικουρικών συντάξεων ακονίζονται. Και θα ακονίζονται κάθε πρώτη του έτους με μειώσεις και περικοπές. Και για να μην έχουν οι βουλευτές το βασανιστικό δίλημμα  «ψηφίζω δεν ψηφίζω» οι μειώσεις θα γίνονται με υπουργικές αποφάσεις. Έτσι για να μην χάνεται αδίκως η ηρεμία του σοσιαλιστικού τους ύπνου. Μια κι έξω. Τώρα πώς πάνε όλα καλά και από τώρα μεθοδεύεται η μείωση συντάξεων δεν μπορεί κανείς λογικός πολίτης να καταλάβει τι είδους «πλεόνασμα» είναι αυτό και τι σημαίνει η φράση «τα δύσκολα πέρασαν». Δηλαδή αν δεν πηγαίναμε καλά πιθανόν να καταργούσαν όλες τις συντάξεις και τους μισθούς,  οπότε τότε να δεις «πλεόνασμα» αγανάκτησης!! 

    Αλλά και παλιότερα όταν ακούγαμε προκήρυξη εκλογών λέγαμε στην παρέα μας: «εκλογές έρχονται κάτι θα πάρουμε. Ας είναι και ψίχουλα ή ακόμη και μερικούς… σπόρους σιτάρι, που ακόμη κι αν δεν βελτιώνουν τη ζωή μας τουλάχιστον την …παρατείνουν».   Κάπου ξεχασμένη η αξιοπρέπεια,  αλλά όταν έχει κανείς ανάγκη και τη δεκάρα, τού έρχεται βολικό να ξεχνά τη υπερηφάνεια,  που οφείλει στον εαυτό του. Αναγκάζεται να παρακάμψει αυτό που η αξιοπρέπειά του επιτάσσει. Καλό και το πεντακοσάρι, που μοιράζει η Κυβέρνηση Σαμαρά. Αλλά το πεντακοσάρι προέκυψε από υπερπολλαπλάσιες και ανάλγητες περικοπές μισθών και συντάξεων, ιδιαίτερα της μεσαίας τάξης, η οποία σαν «ευνοημένη» από τις ήδη και τώρα…υψηλές αποδοχές, μένει και πάλι έξω από το δραχμικό προεκλογικό συσσίτιο. Καλείται και πάλι να πληρώσει, προκειμένου να στηρίξει την καρέκλα των ζηλωτών της εξουσίας.

    Το ερώτημα είναι ότι με το πεντακοσάρι η συγκυβέρνηση μπορεί να επιτύχει δυο βασικούς στόχους; Πρώτον: μπορεί να πετύχει ανάκαμψη εκτός από μία μικρή καταναλωτική κίνηση; Δεύτερον: μπορεί να αναστρέψει το εκλογικό κλίμα, που μετά τις βλακώδεις αποκαλύψεις Μπαλτάκου, έχει δημιουργήσει σύνδρομο βέβαιης εκλογικής ήττας; Και η ανάπτυξη, που υπόσχεται, πού βρίσκεται; Γιατί το περίσσευμα να μην πάει σε αναπτυξιακές επενδύσεις ώστε να δημιουργήσει πλούτο και θέσεις εργασίας; Με την κατανάλωση πασχαλινού κρέατος θα έρθει η ανάπτυξη; Γιατί τα χρήματα αυτά δεν ρίχνονται στην αγορά; Σε παροχές υγείας και παιδείας;

    Η παροχολογία σκοντάφτει στην  παραδοσιακή αντίδραση του Έλληνα όταν του θίγουν το φιλότιμο. Αλλά ας πάμε και λίγο πιο πίσω στο χρόνο. Όταν ο αείμνηστος Θ.Κανελόπουλος μοίραζε επιταγές το 1981, για να εξαγοράσει ψήφους. Θυμάστε το εκλογικό αποτέλεσμα του Οκτωβρίου 1981; Τη ΝΔ τη ψήφισαν μόνο συγγενείς των υποψηφίων βουλευτών. Επομένως μπορεί η παροχολογία και μάλιστα όταν προέρχεται από «σακούλι» άγριας λιτότητας των πολιτών, να δημιουργεί προσδοκίες στο κόμμα που κυβερνά.. φέρνει όμως ιστορικά αντίθετα αποτελέσματα από τα κομματικά προσδοκώμενα..

    Ίσως είναι η πρώτη φορά, που οι εκλογικές μικροεπιταγές και το «σιτάρι» των ευρώ, που σκορπίζεται στους ψηφοφόρους, προέρχονται από λεφτά των ίδιων των ψηφοφόρων. Είναι όντως σχήμα οξύμωρο και ταπεινωτικό και για τον προσφέροντα [που ουσιαστικά κοροϊδεύει ασύστολα και χωρίς ηθική αναστολή] και για τον αποδεχόμενο την παροχή του τύπου «πάρε και ψήφισέ με»..

    Αντιλαμβάνεται κανείς πάντως τι σημαίνει να σου ληστεύουν τον ιδρώτα σου, το σπίτι σου, το φαγητό σου, να αντιμετωπίζεις δικαστικούς επιμελητές για την περιουσία σου, να διαπραγματεύεσαι συνεχώς με τις τράπεζες για τις υποχρεώσεις σου και να σου λένε πως δικαιούσαι…. έναν οβελία, για να περάσεις το Πάσχα…έστω και ετεροχρονισμένα…

    Γι΄αυτό λοιπόν ας μην «εγκληματίσουμε» και «σπαταλήσουμε»…απερίσκεπτα το πρωτογενές [;] «πλεόνασμα», που κατά μια έννοια δήθεν…χαρίζουν!

     

    Βασίλης Ανδρονίδης


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.