Χρονόμετρο

    Η δύναμη της γλώσσας και η γεωπολιτική!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Μιλάμε την ίδια γλώσσα που μιλούσε ο Όμηρος και στην οποία έγραψε την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Μπορεί κανείς να αναφέρει πάρα πολλά παραδείγματα από διαφορετικές εποχές, μέσα από τα οποία επιβιώνει η μελέτη του Ομήρου – ως μέρος της θύραθεν παιδείας – και μαζί με αυτόν η ελληνική γλώσσα. Δεν έχω σκοπό όμως να επιχειρηματολογήσω, για να αποδείξω την διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας ή την εκφραστική δύναμη που κρύβει μέσα της. Θα ήταν μάταιο.

     

    Θέλω να σταθώ στην γεωπολιτική δύναμη της γλώσσας. Μιας και αυτές τις ημέρες στην Καβάλα γίνεται συζήτηση για τις βουλγαρικές θηριωδίες στις τρεις κατοχές – με αφορμή το άγαλμα του Έλληνα στρατιώτη των Βαλκανικών πολέμων και τις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει –, είναι μια καλή ευκαιρία να θίξουμε την εμπλοκή της γλώσσας σε αυτή την υπόθεση. Το πρώτο μέλημα του βουλγαρικού στρατού κατοχής ήταν να εξαφανίσει τα ελληνικά βιβλία και τις εφημερίδες, τα οποία στην πλειοψηφία τους κάηκαν, να λιώσει τα τυπογραφικά στοιχεία των πιεστηρίων, ώστε να μην μπορεί κανείς να τυπώσει στην ελληνική γλώσσα και φυσικά να αλλάξουν τις πινακίδες στα καταστήματα και τους δρόμους και από γραμμένες στα ελληνικά να περάσουν στα βουλγαρικά.

     

    Έκαναν όμως και κάτι άλλο. Οι επιδρομές στις τρεις ιστορικές μονές, της Εικοσιφοίνισσας στο Παγγαίο, του Τιμίου Προδρόμου στις Σέρρες και της Αρχαγγελιώτισσας στην Ξάνθη, δεν είχαν στόχο μόνο την αρπαγή των χρυσών ιερών σκευών, αλλά κύρια τα χειρόγραφα και τα βιβλία. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι, ενώ τα ιερά σκεύη των τριών μονών εκτίθεται στο εθνικό μουσείο της Σόφιας – κατά παράβαση της συνθήκης του Νεϊγύ που επιβάλει την επιστροφή τους – τα βιβλία είναι εξαφανισμένα.

     

    Μάλιστα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, δεν το έχουν τα ιερά βιβλία που φυσικά είναι όλα στην ελληνική γλώσσα αλλά μερικά βιβλία που με την πρώτη ματιά δεν προκαλούν καμία εντύπωση στον ανυποψίαστο. Είναι τα βιβλία με τα ονόματα των δωρητών και των αφιερωτών των μοναστηριών τα οποία είναι ελληνικά και φυσικά γραμμένα στην ελληνική γλώσσα!!! Είναι μια σημαντική ιστορική μαρτυρία ότι στην περιοχή των μοναστηριών, δηλαδή στις Σέρρες, το Παγγαίο και την Ξάνθη, υπήρχε ελληνικός, χριστιανικός πληθυσμός εδώ και αιώνες!!! Αυτά τα απλά κατάστιχα – προϊόν μιας γραφειοκρατικής λειτουργίας – είναι μια σημαντική ιστορική απόδειξη της συνέχεια του ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή, οπότε για να μπορέσουν οι Βούλγαροι να στηρίξουν τους δικούς τους ισχυρισμούς τα εξαφάνισαν για να μην υπάρχουν ως τεκμήρια!!!

     

    Ακόμη και μια απλή, ταπεινή επιγραφή στην πρόσοψη ενός καταστήματος μπορεί να είναι ένα ισχυρό τεκμήριο σε μια μελλοντική εποχή, γι’ αυτό ας μην υποτιμούμε την δύναμη της γλώσσας και ας μην χρησιμοποιούμε ξένες λέξεις όπου δεν είναι απαραίτητο, γιατί κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με φωτογραφία με βουλγαρικές ή τουρκικές επιγραφές πως θα αξιοποιηθεί στο μέλλον!!!

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

     


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.