Χρονόμετρο

    Κρίση πανικού;

    Δημοσιεύτηκε στις

    Η Αριστερά, μπορεί να κυβερνήσει; Νομίζω ότι αυτή είναι η κύρια και σημαντικότερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την παγκόσμια εμπειρία, τα μοντέλα των αμιγώς κομμουνιστικών κυβερνήσεων δεν μπόρεσαν να αποδείξουν δυνατότητα διακυβέρνησης και με εξαίρεση την Κίνα – που από μόνη της είναι μια ειδική περίπτωση – όλα απέτυχαν σκορπίζονταν πόνο και δυστυχία στους λαούς. Υπάρχει και το μοντέλο της Σοσιαλδημοκρατίας που στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, αποτέλεσε μια εξαιρετική διέξοδο, κυρίως για την Ευρώπη, καθώς επέτρεψε σε ένα άκρως σκληρό καπιταλιστικό σύστημα, να λειτουργήσει με κοινωνική ευαισθησία.

     

    Στα χρόνια της κρίσης όμως, από το 2008 και μετά, ακόμη και το σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο υποχώρησε, κάτω από την πίεση των αγορών και αναγκάστηκε να υιοθετήσει νεοφιλελεύθερες πρακτικές για να μπορέσει να επιβιώσει. Στο τέλος το πλήρωσε ακριβά, καθώς οι πολίτες δεν δέχθηκαν, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτόν τον συμβιβασμό.

     

    Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, είναι να μπορέσει, πέρα από τις φανφάρες, να διαμορφώσει ένα σύστημα διακυβέρνησης που θα του επιτρέψει να ισορροπήσει ανάμεσα στα μέτρα του νέου μνημονίου -απόρροια της δεινής οικονομικής θέσης της χώρας- και της λαϊκής απαίτησης για κοινωνική δικαιοσύνη. Το πιθανότερο βέβαια είναι να συνθλιβεί, στην μέγγενη που σχηματίζουν οι προεκλογικές του υποσχέσεις, με την μετεκλογική, σκληρή πραγματικότητα, της διακυβέρνησης.

     

    Νομίζω όμως ότι απαίτηση όλων των πολιτών – και αυτό καθιστά την κυβέρνηση υποχρεωμένη να την σεβαστεί – είναι να κινηθεί με αξιοπρέπεια, όχι μόνο στις διακηρύξεις της αριστεροφροσύνης αλλά και απέναντι στο συμφέρον της κοινωνίας. Το προεκλογικό σύνθημα «Έρχεται η ελπίδα» ήταν άκρως επιτυχημένο. Αυτό που δεν μας είπαν όμως ήταν ότι πηγή της ελπίδας είναι η ΕΚΤ!!! Αντίθετα, το μάθαμε χθές από τον «κυνικό» Γιάν(ν)η Βαρουφάκη που είπε στο Bloomberg: «Ελπίζω ότι η ΕΚΤ θα βοηθήσει την Ελλάδα να μην χρεοκοπήσει το Μάρτιο»!!!

    Αν αυτό δεν αποτελεί πραγματικό «φτύσιμο» στα μούτρα όλων μας, τι είναι άραγε; Μετά τον τσαμπουκά και τους θεατρινισμούς, η ελπίδες μας όλες εναποτίθενται σε ένα ευρωπαϊκό θεσμό; Μα καλά που είναι τα κεφάλαια που θα έρχονταν από τρίτες χώρες, για να μην πτωχεύσουμε; Γιατί δεν βγαίνουν να το πούνε καθαρά ότι απλά μας δούλεψαν, για να πάρουν την κυβέρνηση και τώρα δεν ξέρουν τι να κάνουν με τα προβλήματα και εναποθέτουν τις ελπίδες τους και πάλι στην Εσπερία; Μήπως βρίσκονται στα πρόθυρα κρίσης πανικού και δεν θέλουν να το παραδεχθούν;

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.