Χρονόμετρο

    Κάλπικη λίρα

    Δημοσιεύτηκε στις

    Όπως κάθε χρόνο, όταν ανακοινώνονται οι βάσεις για τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ και κατ’ επέκταση οι επιτυχόντες στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, είναι μια μέρα με ανάμικτα συναισθήματα, για άλλους μέρα χαράς και ικανοποίησης και για άλλους, μέρα πίκρας και απογοήτευσης. Ειλικρινά δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ποιοι είναι οι τυχεροί ή οι άτυχοι. Γιατί εδώ και χρόνια, αλλά πολύ περισσότερο τα τελευταία χρόνια της κρίσης, οι σπουδές έχουν γίνει ένας βραχνάς.

     

    Σε μια εποχή που σε παγκόσμιο επίπεδο, η γνώση και η πληροφορία, αποτελούν την αιχμή της οικονομίας και της ανάπτυξης, την στιγμή που η ελληνική κοινωνία επενδύει εκατομμύρια ευρώ για να εκπαιδεύσει τα παιδιά της, την ίδια ώρα ζούμε την μεγαλύτερη απαξίωση των πτυχίων.

     

    Οι περισσότεροι πτυχιούχοι είναι εν δυνάμει άνεργοι ή εν δυνάμει μετανάστες, καθώς η πατρίδα μας δεν μπορεί να αξιοποιήσει ή καλύτερα να συνδέσει την γνώση με την παραγωγή. Φτάσαμε λοιπόν να έχουμε τους πιο μορφωμένους σερβιτόρους, ντιλιβεράδες και εν γένει μια σειρά περιστασιακά επαγγέλματα, σε σχέση με όλον τον υπόλοιπο κόσμο, επειδή δεν μπορεί η οικονομία μας να αναπτυχθεί.

     

    Τελικά το μόνο σύνθημα της μεταπολίτευσης που δικαιώθηκε δεν ήταν το ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ αλλά το άλλο, ότι θα γίνουμε ΤΑ ΓΚΑΡΣΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. Δυστυχώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο, να είμαστε δηλαδή μια εθνική οικονομία που επιβιώνει με τον καφέ και την τυρόπιτα του τουρίστα. Χωρίς σοβαρές υποδομές, χωρίς τουρισμό με περιεχόμενο, καταφέρνουμε να έχουμε ένα εισόδημα για να βγάλουμε τον επόμενο χειμώνα. Γιατί η πραγματικότητα αυτή είναι. Όλοι αυτοί που δουλεύουν στα καφέ, τα μπαράκια και τις ταβέρνες, με πτυχίο, μεταπτυχιακό και ξένη γλώσσα, τα έξοδα του χειμώνα βγάζουν, δουλεύονταν 12 ώρες της ημέρα!!!

     

    Θα μπορούσε να είναι διαφορετικά; Φυσικά, αλλά βλέπετε, όταν η παραγωγή πτυχίων έχει ως κύρια κατεύθυνση το ΑΣΕΠ και κατ’ επέκταση το δημόσιο, δεν ενδιαφέρει το πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ το τι συμβαίνει στην αγορά. Όταν η ίδια η κυβέρνηση αντιμετωπίζει επιχειρήσεις και πολίτες ως φορολογικά έσοδα και όχι ως ζώντες οργανισμούς με όνειρα και προσδοκίες, πως θα πιάσουν τόπο τα πτυχία και οι γνώσεις;

     

    Το ξέρω ότι εκφράζω μια βαθιά απογοήτευση, αλλά πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά όταν για τον πτυχιούχο έχει γίνει ο καφές, όχι η ανάπαυλα από την εργασία, αλλά μια στάση ανάμεσα στο σπίτι και στον ΟΑΕΔ;

     

    Τα πράγματα δεν είναι σε καθόλου καλό σημείο και να είστε σίγουροι ότι μπορούν να πάνε ακόμη χειρότερα. Κυριολεκτικά είναι στο χέρι μας να σταματήσει αυτό!!! Διαφορετικά θα συνεχίζουν οι σπουδές και τα πτυχία να παραμένουν μια κάλπικη λίρα.

     

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

    Αφήστε μια απάντηση

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

    19 − 14 =