Χρονόμετρο

    Απλά, σκέψου!!!

    Δημοσιεύτηκε στις
    Γράφει ο Θεόδωρος Α. Σπανέλης

    Γράφει ο Θεόδωρος Α. Σπανέλης

     

     

    Έχετε προσέξει ότι στα διάφορα διαφημιστικά μηνύματα, για παράδειγμα της UNICEF ή της Ύπατης αρμοστείας για τους πρόσφυγες, πάντα υπάρχει μια εικόνα που προκαλεί τα δικά μας, φιλάνθρωπα συναισθήματα;

    Αυτό συμβαίνει γιατί η διαφήμιση και η προπαγάνδα λειτουργεί πάντα με εικόνες. Δεν χρειάζεται να μας πουν πολλά, λειτουργούν οι εικόνες. Αυτό γίνεται γιατί η δομή του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι τέτοια που λειτουργεί πιο γρήγορα με το συναίσθημα παρά με τη σκέψη! Βλέπουμε μια εικόνα και αμέσως ξεπηδάνε από μέσα μας τα ανάλογα αισθήματα, χωρίς δεύτερη σκέψη κυριολεκτικά, κατακλυζόμαστε, από συμπόνια, οργή, αγανάκτηση, κατά περίπτωση, ανάλογα με την εικόνα. Αν έχετε προσέξει κανείς από τους δύο φορείς που προαναφέραμε, οργανισμοί που λειτουργούν υπό τη σκέπη του ΟΗΕ, δεν έχουν μιλήσει για τις αιτίες που δημιουργούν φτωχά και πεινασμένα παιδιά ή πρόσφυγες. Απλά προέκυψαν ως πρόβλημα, μας το κοινοποιούν και έχουμε χρέος να αποδείξουμε, με τη σειρά μας, τα φιλάνθρωπα συναισθήματα… Μας δίνουν συναίσθημα, τους δίνουμε χρήματα. Για τις αιτίες αυτών των προβλημάτων, δηλαδή την αποικιοκρατία, την ληστρική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων των χωρών αυτών και για τους πολέμους που δημιουργούν συγκεκριμένα συμφέροντα κρατών ή εταιριών, ούτε κουβέντα!!!

    Το ίδιο έργο παίχτηκε και στη χώρα μας. Ξέσπασε η κρίση, τα ίδια τα ΜΜΕ που σήμερα καταδικάζουν στην Χρυσή Αυγή προέβαλαν τις δράσεις της, μέσα από τα τηλεοπτικά κανάλια, με εικόνες είτε φιλανθρωπίας – βλέπε διανομή τροφίμων -, είτε επιβολής του νόμου, εκεί που το κράτος απουσίαζε – βλέπε παράνομους μικροπωλητές!!! Ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που πίστεψε ότι όπως ο Χρυσαυγίτης δέρνει τον παράνομα πακιστανό θα δείρει και τον υπουργό που έχει κατακλέψει τη χώρα, έδωσε την ψήφο του. Μια ψήφο – εντολή, τιμωρίας των επίορκων πολιτικών. Ωστόσο δεν έγινε, απεναντίας δικαιώνουν το πολιτικό σύστημα που εμφανίζεται ως ο εγγυητής της ομαλότητας και της δημοκρατίας. Αυτό δεν είναι με λίγες λέξεις το παραμύθι που παίχτηκε; Όλα αυτά έγιναν με εικόνες, με συναισθήματα. Μας δίνουν συναισθήματα, μας παίρνουν ψήφους!!!

     

    Ακόμη και η θεωρία των δύο άκρων, δεν είναι τίποτα περισσότερο από το να πιεστούν οι «αγανακτισμένοι», είτε προέρχονται από τη Δεξιά, είτε από την Αριστερά,  να πάψουν να αναζητούν λύσεις εκτός «συνταγματικού τόξου» και να γυρίσουν στο μαντρί. Δεν έχει σημασία η ταμπέλα, αν θα είναι το ένα κόμμα ή το άλλο, αρκεί να είναι στο μαντρί.

     

    Γι’ αυτό η απάντηση στο πρόβλημα της χώρας σήμερα δεν είναι η «αγανάκτηση» γιατί ως σημείο αναφοράς είναι ένα συναίσθημα – εξ ου και οι «αγανακτισμένοι», αλλά η σκέψη… Μόνο η ψυχρή, νηφάλια και εμπεριστατωμένη σκέψη, μπορεί να είναι η απάντηση στο πρόβλημα της κρίσης του πολιτικού συστήματος. Γι’ αυτό, δεν έχουμε ανάγκη ως κοινωνία από «αγανακτισμένους» πολίτες, αλλά από «σκεπτόμενους» πολίτες. Δύσκολο, γιατί η σκέψη θέλει κόπο; Αναγκαίο όμως για να σταθούμε στα πόδια μας!!! Απλά να σκεφτούμε ψυχρά και να αφήσουμε το συναίσθημα στην άκρη. Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη ανατροπή (όχι πάντως του Πρετεντέρη)!!!


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.