Χρονόμετρο

    Η επέτειος του ευρώ και εμείς!!!

    Δημοσιεύτηκε στις

    Βρισκόμαστε στο πιο κρίσιμο σημείο της σχέσης μας, όχι μόνο με το Ευρώ, αλλά και με την Ευρώπη και αυτό συμβαίνει 15 χρόνια μετά την απόφαση ένταξής μας, στην Ευρωζώνη. Για ακόμη μια φορά το έφερε η ιστορία έτσι, να κλείνει στις ημέρες, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η μέχρι τώρα σχέση μας με το ευρώ.

     

    Αν η κατάσταση φτάσει σε ρήξη, κάπου εδώ τελειώνει και η σχέση μας με το ευρώ, αλλά και σε συμφωνία να έρθουμε, πάλι η σχέση δεν μπορεί να είναι η ίδια, γιατί έχοντας «παίξει» το χαρτί και την σκληρής διαπραγμάτευσης, θα πρέπει πλέον να κατανοήσουμε την πραγματική οικονομική αξία και δύναμη του ευρώ και να προσαρμοστούμε ανάλογα. Να θυμίσω απλώς την περιφρόνηση προς τα χάλκινα νομίσματα!!!

     

    Ας θυμηθούμε, αυτές τις ώρες, ότι η προσπάθεια της Ενωμένης Ευρώπης, ήρθε ως ανάγκη για να υπάρξει ειρήνευση, μετά από δύο αιματηρούς πολέμους με εκατομμύρια νεκρούς. Σαφώς και αυτή η προσπάθεια της ένωσης δεν μπορεί να είναι, ούτε απολίτικη, αλλά ούτε ουδέτερη με τα πολιτιστικά πρότυπα που «ευδοκίμησαν» στον χώρο αυτό. Από την άλλη, το ιδεολογικό και πολιτιστικό υπόβαθρο της Ευρώπης πηγάζει από την Αρχαία Ελλάδα. Μπορεί στα κατοπινά χρόνια με πρόσχημα την εικονομαχία να ξεκίνησε το θρησκευτικό σχίσμα, ως επακόλουθο του πολιτικού, αλλά πάντα υπήρχε σχέση και η αλληλοεπίδραση.

     

    Οι Δυτικοί πήραν έναν άλλο δρόμο μετά την Αναγέννηση (και αφού είχαν καταστρέψει το βυζάντιο) και εμείς ελέω Οθωμανικής κατάκτησης, μείναμε για πολλούς αιώνες στάσιμοι. Μια νέα απομόνωση, ειλικρινά δεν ξέρω πόσο μπορεί να μας βοηθήσει, όταν ο παραγωγικός ιστός της χώρας είναι σχεδόν ανύπαρκτος και η κοινωνία κατακερματισμένη, αλλά και αυτή η στείρα παρουσία μας, είναι ένα σοβαρό πρόβλημα.

     

    Έχουμε ανάγκη την Ευρώπη, όσο και αυτή έχει ανάγκη εμάς. Αυτή τη στιγμή ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης η ελληνική κοινωνία χωρίζεται σε «Ενωτικούς» και «Ανθενωτικούς», καθώς έτσι μετεξελίσσεται το σχήμα Μνημονιακοί – Αντιμνημονιακοί. Βεβαίως και αυτού του είδους οι διχασμοί είναι ένα ακόμη δείγμα της έντονης παρακμής, αλλά… κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσε να είναι και η μήτρα που θα γεννούσε μια νέα πολιτική πρόταση προς την Ευρώπη. Όταν όμως ο λαϊκισμός «φιμώνει» τις ουσιαστικές φωνές, τότε ο δημόσιος διάλογος παράγει μόνο κραυγές και καρικατούρες ανθρώπων που είναι πολύ κατώτεροι τον περιστάσεων βρίσκονται να εκπροσωπούν την κοινωνία. Αν αυτή τη στιγμή η χώρα έχει να αντιμετωπίσει ένα πολύ μεγάλο έλλειμμα, αυτό δεν είναι το τόσο οικονομικό, αλλά το ηθικό. Το ηθικό κενό, επιτρέπει στον καθένα να λέει ότι του κατέβει στο άδειο του κεφάλι και το λυπηρό είναι ότι βρίσκει και ακροατήριο. Φτάσαμε, ο πολιτικός διάλογος να διεξάγεται με θρησκευτικούς όρους των Τζιχαντιστών!!!

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.