Χρονόμετρο

    Τα λάθη του παρελθόντος

    Δημοσιεύτηκε στις

    Το 1946, η ηγεσία του ΚΚΕ πίστευε ότι με τη δύναμη που είχε στα χέρια της, μπορούσε να αμφισβητήσει και να ανατρέψει τον γεωπολιτικό συσχετισμό δυνάμεων, όπως αυτός είχε διαμορφωθεί στην Γιάλτα, από τις νικήτριες δυνάμεις (ΗΠΑ, ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ και ΒΡΕΤΑΝΙΑ). Έτσι με βάση αυτή την εκτίμηση, ξεκίνησε το δεύτερο αντάρτικο που οδήγησε τη χώρα σε ένα εμφύλιο πόλεμο, τα τραύματα του οποίου για να κλείσουν χρειάστηκε να περάσουν πολλές δεκαετίες.

     

    Η εκτίμηση που είχε η ηγεσία του ΚΚΕ για την δύναμη, ήταν αλήθεια, ο στόχος όμως που έθεσε για γεωπολιτική ανατροπή, ήταν τελείως λάθος. Οι συνέπειες αυτής της απερισκεψίας αποδείχθηκαν ολέθριες για το σύνολο των κατοίκων της χώρας. Την ώρα που στον υπόλοιπο κόσμο είχε αρχίσει η ανοικοδόμηση και η ευημερία απλώνοντας στην κοινωνία, εμείς παλεύαμε αδελφός εναντίον αδελφού, δημιουργώντας και νέα καταστροφή, μετά από αυτή του πολέμου. Γιατί; Επειδή η ηγεσία της Αριστεράς επιχείρησε να προχωρήσει σε γεωπολιτικές ανατροπές και δεν χρησιμοποίησε την δύναμη για να πολιτευτεί στο δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας της χώρας.

     

    Δεν έχασε μόνο η Αριστερά, έχασε και η χώρα, γιατί (πέρα όλων των άλλων) η πόλωση αυτή συνέβαλε να αναδειχθούν στο αντίπαλο, το δεξιό, στρατόπεδο ακραίες πολιτικές και να υποχωρήσουν οι φωνές της λογικής και τη σύνεσης. Χύθηκε τόσο αίμα, ματαιώθηκαν τόσες ζωές για να καταλάβουμε ότι η σύγκρουση με τα όπλα, δεν είναι η λύση. Την ώρα που η χώρα ζητούσε από την Αριστερά έναν Γκάντι, αυτή πρόσφερε μια πολεμική αναμέτρηση!!!

     

     

    Όλοι το γνωρίζουν ότι σε καιρούς έντονης συναισθηματικής φόρτισης, οι φωνές τις λογικής και της σύνεσης, αν και αναγκαίες, δεν είναι ευχάριστες. Η πλειοψηφία είναι φορτισμένη και «διψάει για αίμα»!!! Είναι η στιγμή που την μεγαλύτερη ανοησία να πει κάποιος θα βρει ευήκοα ώτα!!! Σήμερα που ο πόλεμος είναι με οικονομικά όπλα, η χειραγώγηση γίνεται με ένα τρόπο που δύσκολα γίνεται αντιληπτός.

     

    Κάποιος είπε ότι η Γερμανία είναι ο εχθρός μας και κάνουμε ότι μπορούμε για να τον δικαιώσουμε. Γιατί όμως θα πρέπει να χρεώνουμε σε ένα λαό, τις επιλογές που ακολουθεί η ηγεσία του; Αντίστοιχα, για παράδειγμα για τα «καραγκιοζιλίκια» του Βαρουφάκη θα πρέπει να είναι υπόλογοι όλοι οι Έλληνες; Δε βλέπουμε ότι αυτού τους είδους την αντιπαράθεση μόνο το θυμικό ικανοποιούμε;

     

    Η αλλαγή των γεωπολιτικών συσχετισμών, δεν είναι μόνο απόφαση μιας πολιτικής ηγεσίας, μιας χρεωκοπημένης χώρας, αλλά και της συγκυρίας που διαμορφώνουν μεγάλα γεγονότα. Το να θέλουμε να αλλάξουμε την οικονομική πολιτική της Ε.Ε. είναι δίκαιο και ως εταίροι έχουμε το δικαίωμα να το επιχειρήσουμε. Άλλο όμως αυτό και άλλο η ρήξη και η συμπεριφορά που δημιουργεί προηγούμενα…

     

    Ας ελπίσουμε η ιστορία να μας γίνει μάθημα και να μην γίνουν από την λεγόμενη κυβέρνηση της Αριστεράς (με την στήριξη των ΑΝΕΛ;) λάθη, που θα φέρουν τη χώρα πολλά χρόνια πίσω.

     

    Θεόδωρος Αν. Σπανέλης


    Δημοσιεύτηκε στις 0

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.