Χρονόμετρο

    ΧΑΡΗΣ ΤΣΙΡΚΙΝΙΔΗΣ: Το ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΤΑΜΙ είναι το αίμα των αθώων που ζητάει δικαίωση

    Δημοσιεύτηκε στις

    Η εξομολόγηση του συγγραφέα και ιστορικού ερευνητή που αφιέρωσε τη ζωή του, στο να γίνει γνωστή η αλήθεια των τραγικών γεγονότων και υπογραμμίζει ότι ο μοναδικός σκοπός, είναι η Διεθνοποίηση της Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων

     

     

    Συνέντευξη στην Βασιλική Κυφωνίδου

    Το ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΤΑΜΙ μπήκε ορμητικά στη ζωή μας, από το κανάλι του OPEN, σαρώνοντας τα ποσοστά τηλεθέασης και θυμίζοντας σε όλους τα τραγικά γεγονότα της Ποντιακής Γενοκτονίας. Για πολλούς η υπόθεση της Γενοκτονίας ήρθε στην επικαιρότητα με αφορμή τα 100 χρόνια από εκείνες τις θλιβερές ημέρες, για κάποιους όμως δεν έφυγε ποτέ από τη ζωή τους, είναι οι πρωταγωνιστές εκείνων των γεγονότων και των απογόνων τους… καθώς και σήμερα ζουν, με τις συνέπειες εκείνης της τραγωδίας. Πίσω από την τηλεοπτική επιτυχία του ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ, βρίσκεται η ζωή του συγγραφέα του μυθιστορήματος και ιστορικού ερευνητή, Χάρη Τσιρκινίδη, από την οποία δεν έφυγαν ποτέ οι αναμνήσεις και οι διηγήσεις που άκουσε για τον Πόντο και τον ξεριζωμό, από τους δικούς του ανθρώπους.  Αυτό ήταν και το κίνητρο να αφιερώσει ο Χάρης Τσιρκινίδης όλη του τη ζωή, στο να αναζητήσει από τα γαλλικά αρχεία, πληροφορίες, ακόμη και απόρρητες πολλές φορές, που αποτυπώνουν με τον πλέον σκληρό τρόπο, αλλά με τον ρεαλισμό που υπάρχει σε αυτές τις αναφορές, τα αιματοβαμμένα γεγονότα που όλα μαζί έγιναν ένα ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΤΑΜΙ που ζητάει δικαίωση, μέσα από την αναγνώριση που οφείλει η διεθνής κοινότητα. Η ζωή του Χάρη Τσιρκινίδη, σημαδεύτηκε από την έρευνα αυτή και έζησε ασκητικά προκειμένου να μπορέσει να χρηματοδοτήσει την έρευνά του και να φέρει στο φως της δημοσιότητας άγνωστες πτυχές αυτής της τραγικής ιστορίας που σηματοδότησε το τέλος ενός μακραίωνος ελληνικού πολιτισμού.

    Η ευτυχής συνάντηση του Χάρη Τσιρκινίδη με τον Ιβάν Σαββίδης ιδιοκτήτη του OPEN CHANNEL και του σκηνοθέτη Μανούσου Μανουσάκη οδήγησαν στο να αποτελέσει το μυθιστόρημα ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΤΑΜΙ σε μια επιτυχημένη σειρά.

    Ο κ. Τσιρκινίδης μίλησε στο «Χ» για την συγκίνηση που ένοιωσε όταν μελετούσε τα αρχεία, το σκοπό ζωής που έταξε για τον εαυτό του και τις θυσίες που έκανε, για να μπορέσει να αναγνωρίσει η διεθνής κοινότητα τις αγριότητες του Τουρκικού κράτους που οδήγησαν στην γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Πίσω από τα λόγια του μάλλον κρύβεται ένα χρέος που νοιώθει απέναντι στους δικούς του προγόνους, αλλά και σε όλους του Πόντιους να γίνει γνωστή η αλήθεια, για να μην επαναληφθούν στο μέλλον τα ίδια.

     

    • Πες μας πώς ξεκίνησε η σύλληψη αυτής της ιδέας ώστε να μεταφερθεί το βιβλίο «ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΤΑΜΙ» στην μεγάλη οθόνη;

     

    «Η ιδέα αυτή ξεκίνησε με την επίσκεψη του σκηνοθέτη Μανούσου Μανουσάκη στο οχυρό του  Ρούπελ. Εκεί τον πλησίασε θυμωμένη μια κυρία και του είπε κ. Μανουσάκη λυπάμαι πολύ που δεν ενδιαφερθήκατε ακόμη, να ασχοληθείτε την Γενοκτονία των Ελλήνων, ώστε να δούμε κάτι δικό σας στην τηλεόραση. Στην συνέχεια, τον παρότρυνε να διαβάσει το βιβλίο μου. Έτσι και έγινε, διάβασε ο κ. Μανουσάκης το βιβλίο, συγκινήθηκε και αφού παρουσιάστηκε η δουλειά του με τίτλο «Το Ουζερί Τσιτσάνης» ήρθε να με συναντήσει και να μου εκφράσει την επιθυμία του να δημιουργήσει κάτι ξεχωριστό για μένα. Εδώ 20 χρόνια μου είχαν υποσχεθεί διάφορα για πιθανές συνεργασίας οπότε και έτσι δεν έδωσα καμία σημασία, μάλιστα είπα στην γυναίκα μου ότι «αυτά τα λόγια θα είναι όπως όλα τα άλλα, οπότε μην δίνεις καμία σημασία». Παρά ταύτα μετά από μια εβδομάδα μου τηλεφώνησε για να με ενημερώσει πως μου έχει ήδη στείλει ένα συμβόλαιο, για κινηματογραφική ταινία, όχι για σίριαλ. Ξεκίνησε λοιπόν η συνεργασία μεταξύ μας. Στην συνέχεια πληροφορήθηκε την συνεργασία μας ο κ. Σαββίδης και αφού συνομίλησε με τον κ.  Μανουσάκη του είπε «αυτή την δουλειά την είχα υποσχεθεί στον Τσιρκινίδη και γι αυτό θέλω να συμμετέχω». Οφείλω να ομολογήσω πως ήταν καθοριστική η δική του συμμετοχή, γιατί απέκτησε το σίριαλ μια τεράστια δυναμική, συγκριτικά πάντα με την δική μου προσπάθεια. Θα ήθελα παρόλα αυτά να τονίσω πως η πρώτη κρυστάλλινη πηγή που βγαίνει το καθαρό νερό είναι το βιβλίο. Δεν μπορεί ποτέ να αποδώσει καμία ταινία και κανένα σίριαλ την αλήθεια του βιβλίου.

     

    – Θέλω να μας πείτε πώς νιώθετε μετά την προβολή του σίριαλ;

    «Θα αναφερθώ στην παρουσίαση της νέας σειράς το ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΤΑΜΙ στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Ο κ. Μανουσάκης και ο κ. Σαββίδης είπαν πολλά λόγια, εγώ είπα μονάχα τρεις  λέξεις για τις οποίες άλλοι γράφουν ολόκληρα βιβλία, «για την πατρίδα»… αυτή είναι η μοναδική μου επιθυμία, ο κόσμος σήμερα να καταλάβει τον πόνο που κρύβεται σε όλους εμάς που χάσαμε τους ανθρώπους μας, την αδικία που υπέστησαν, ότι δεν έχει σήμερα καταγραφεί και ότι οφείλουμε στην μνήμη των αθώων αυτών θυμάτων. Ας πάψουν τα λόγια και ας δημιουργήσουμε όλοι μέσα από πράξεις τα καλύτερα αποτελέσματα».

     

    • Βλέπουμε σήμερα ακόμη και οι νέες γενιές Ποντίων να ζουν τον πόνο που κουβάλησαν μαζί τους οι πρόγονοι τους από την Μικρά Ασία, να χορεύουν δηλαδή ποντιακά, να τραγουδάνε, να ασχολούνται με την λαογραφία μα και τα έθιμα με έναν δικό τους τρόπο. Θα ήθελα να μας πείτε ποιο είναι το δικό σας μήνυμα απέναντι στην νέα γενιά,  πώς μπορεί δηλαδή  ο κάθε ένας από εμάς να συμβάλλει ώστε να αναγνωριστεί διεθνώς η Γενοκτονία των Ποντίων;

    «Πολύ καλά κάνουνε και ασχολούνται με την μουσική και την λαογραφία. Θα ήθελα παρόλο αυτά να τονίσω την σημασία, να γίνουν από όλους μας νέες προσπάθειες σε πολιτικό, διπλωματικό επίπεδο  και στο  ιστορικό γίγνεσθαι, για να προβληθεί η Γενοκτονία των Ποντίων. Εδώ έχει δημιουργηθεί ένα κίνητρο μεγάλο, το οποίο θα ευαισθητοποιήσει όχι μόνο Έλληνες, αλλά και άλλους λαούς. Ελπίζω στο μέλλον να υπάρξουν και οι κατάλληλες μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες των βιβλίων μου, οπότε σε συνδυασμό με την παράδοση να γίνουν και νέες ενέργειες, σε  πιο υψηλό πλέον επίπεδο. Κάνω κάλεσμα λοιπόν σε όλους όσους είναι και νιώθουν Πόντιοι, να είναι ενωμένοι σαν μια γροθιά, γιατί η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων είναι μια εθνική πρόκληση… έτσι πρέπει να συστρατευτούμαι όλοι ώστε να αντιμετωπιστεί καλύτερα το θέμα της Γενοκτονίας, διότι όποιος δεν ανακινεί τα εθνικά του θέματα και τις εθνικές του τραγωδίες, μοιραίος είναι να ζήσει και άλλες τραγικές στιγμές.  Θα σου πω εγώ προσωπικά το δικό μου παράδειγμα. Ζω πολύ λιτά μαζί με την σύζυγο μου γιατί με δικά μου έξοδα, έχω οργώσει όλο τον κόσμο για αυτόν τον ιερό σκοπό, της Αναγνώρισης της  Γενοκτονίας των Ποντίων. Αυτή είναι η αποστολή της ζωής μου σε όλα τα επίπεδα, ακόμη και με την επιλογή μου να ασχοληθώ με την πολιτική,  η αιτία ήταν να αφυπνιστεί το ελληνικό κοινοβούλιο και να αποκατασταθεί  η δικαίωση των θυμάτων. Τώρα πια γίνεται η προσπάθεια μέσα από την νέα σειρά ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΤΑΜΙ. Εύχομαι να το χαρεί η Καβάλα».

     

    • Πείτε μας όταν σας εγκαταλείπουν οι ψυχικές σας δυνάμεις, πώς καταφέρνετε  να συνεχίσετε με συνέπεια τον σκοπό σας;

    «Νιώθω δυνατός άνθρωπος. Όταν εργαζόμουν στο στρατό πάντα στο νου μου είχα το καθήκον και πάντα με παρακινούσαν τα ισχυρά μου πιστεύω και τα υψηλά μου ιδανικά. Όταν πιστεύω σε κάτι πάντα ακολουθεί η καρδιά και η ψυχή».

     

    • Πόσα χρόνια έχετε αφιερώσει στην έρευνα, στην μελέτη και στην καταγραφή των αρχείων κυρίως της Γαλλίας,για τις αγριότητες που υπέστησαν οι Έλληνες του Πόντου από το τουρκικό κράτος;

    «Από μαθητής στην Σχολή Πολέμου στην Γαλλία, με όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισα εκεί, προσπάθησα να φανώ στο επίπεδο που εγώ ήθελα, σαν Έλληνας αξιωματικός πάντα άξιος,  γιατί  ξέρετε οι Γάλλοι είναι πολύ απαιτητικοί.  Ταυτόχρονα ρίχτηκα κυριολεκτικά  μέσα στα αρχεία και εκεί μαγεύτηκα πραγματικά. Χρειάζεται μεγάλη αφοσίωση η έρευνα, και άπειρες ώρες μελέτης, ώστε να διαλέξεις τον κατάλληλο τόμο, τον κατάλληλο φάκελο, ώστε να σου αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια. Η πρόσβαση σε πιο απόρρητα αρχεία είναι πάντα μια δύσκολη υπόθεση, μα η επιμονή μου, η μεθοδικότητα και η ευγένεια μου πάντα είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα».

     

    –  Υπάρχει κάποιο γεγονός που καταφέρατε να βρείτε μέσα από τα αρχεία το οποίο σας κλόνισε όταν σας αποκαλύφθηκε;

    «Αυτό που θυμάμαι από τα τόσα χρόνια έρευνας μου, είναι οι ποταμοί των δακρύων μου, από την σκληρότητα και την βαρβαρότητα που αντίκρισα στα καταγεγραμμένα αρχεία. Θα το δείτε και στην σειρά! Έχω να σας διηγηθώ ένα συγκλονιστικό γεγονός…. αφού έκλεισαν πολύ κόσμο, μέσα στην εκκλησία και έβαλαν μέσα όσους πιο πολλούς μπόρεσαν, τους έκαψαν ζωντανούς, τον παπά της εκκλησία τον έβγαλαν έξω από την εκκλησία του χωριού, έκοψαν τον μισό λαιμό του και στην συνέχεια τον έδεσαν πίσω από ένα άλογο και εκεί τον έσερναν ανελέητα και ασταμάτητα μέσα στο χωριό. Οπότε έτσι σέρνοντας τον, μέσα στο χωριό ο άνθρωπος δεν άντεξε και ξεψύχησε. Είναι πάρα πολλά τα φρικιαστικά εγκλήματα που διάβασα και κατέγραψα μέσα στα βιβλία μου και δυστυχώς για την ανθρωπότητα είναι  όλα αλήθειες».

     

     

    – Τέλος, ποιο μήνυμα θα ήθελες να μεταφέρεις σε όλους εμάς που παρακολουθούσε την σειρά το «ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΤΑΜΙ»;

    Θα ήθελα να πως πως το βιβλίο είναι καθοριστικό. Σήμερα μέσα από το σίριαλ στην τηλεόραση απευθυνόμαστε σε όλο τον Ελληνισμό σε κάθε σπίτι, σε κάθε φύλο και ηλικία, πράγμα που ποτέ δεν θα μπορούσε να συμβεί με ένα βιβλίο, ούτε με διαλέξεις και το ίδιο θα συνεχιστεί  και Παγκοσμίως. Τώρα γίνεται μια εκτίναξη αυτού του δράματος μέσα από την οθόνη, με μοναδικό σκοπό την Διεθνοποίηση της Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων».

     

    Βιογραφικά στοιχεία

     

    Ο Χάρης Τσιρκινίδης γεννήθηκε το 1938, στη Λεκάνη Καβάλας, από γονείς πρόσφυγες του Πόντου. Στις παιδικές του αναμνήσεις κυριαρχούν οι ανεξίτηλες εικόνες, από τη βάρβαρη γερμανοϊταλοβουλγαρική κατοχή, από τους αδελφοκτόνους εμφύλιους πολέμους του 1944 και του 1946 – 49. Οι τραγικές διηγήσεις των προσφύγων γονιών του για το ολοκαύτωμα του Πόντου και τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι διωγμοί των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, εδραιώνουν την πικρή του πεποίθηση για την τραγική μοίρα της πατρίδας μας και το απάνθρωπο πρόσωπο του κόσμου.

     

    Το 1961 αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων σαν ανθυπολοχαγός πυροβολικού. Υπηρέτησε σε μονάδες και επιτελεία στην Ελλάδα και την Κύπρο. Απόφοιτος Σχολής Ευελπίδων. Πτυχιούχος Νομικής. Απόφοιτος Σχολής Ξένων Γλωσσών (αγγλικά και γαλλικά). Φοίτησε στις Σχολές Πολέμου Γαλλίας και Ελλάδας. Καθηγητής Σχολής Πολέμου. Υπηρέτησε επί τριετία τις ελληνικές πρεσβείες Παρισίων, Βρυξελλών και Μαδρίτης ως Ακόλουθος Άμυνας. Αποστρατεύτηκε ενώ υπηρετούσε σαν στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι. Ιστορικός ερευνητής. Έγγραψε ιστορικά βιβλία και ιστορικά μυθιστορήματα.

     

     

     

    Βιβλιογραφία

     

    Τίτλοι βιβλίων: (2017) Γιέλενα Απολλώνεια, Ερωδιός, (2016)Επιτέλους τους ξεριζώσαμε…, Ερωδιός, (2009) Συνοπτική ιστορία της γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής, Αφοί Κυριακίδη,(2007) Πληγωμένος ήλιος…, Ερωδιός (2006)Το κόκκινο ποτάμι, Κυριακίδη Αφοί,  (2005)            Έχω όπλο την αγχόνη, Ερωδιός (2002) Γιέλενα Απολλώνεια, Κέδρος (2002) Σύννεφα στη Μακεδονία…, Ερωδιός

    (2001) Το κόκκινο ποτάμι, Ερωδιός (1999) At Last we Uprooted them, Αφοί Κυριακίδη (1999) The Red River…, Αφοί Κυριακίδη (1999) Αγώνες χωρίς δικαίωση, Ερωδιός (1998) Σύννεφα στη Μακεδονία, Αφοί Κυριακίδη (1997) Επιτέλους τους ξεριζώσαμε…, Αφοί Κυριακίδη,


    Δημοσιεύτηκε στις

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.