Χρονόμετρο

    Νέος Αναπτυξιακός Νόμος και Ανατολική Μακεδονία Θράκη

    Δημοσιεύτηκε στις

     

    Ας δουλέψουμε όλοι μαζί για μην χαθεί άλλη μία ευκαιρία

     

    Ο αναπτυξιακός νόμος 4399/2016, που ισχύει σήμερα, είναι δεδομένο ότι για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, δεν προσέφερε αυτό το κάτι διαφορετικό που θα την έκανε ιδιαίτερα επιλέξιμη για επενδύσεις σε σχέση με άλλες περιοχές. Παράλληλα στο νόμο αυτό τέθηκαν γεωγραφικά όρια που απέκλεισαν, άδικα, περιοχές μας από επιπλέον ωφελήματα που αφορούσαν την παραμεθόριο και την νησιωτικότητα. Τρανταχτά παραδείγματα: το δημοτικό διαμέρισμα Αβδήρων, ολόκληρος σχεδόν ο Δήμος Τοπείρου, η ΠΕ Καβάλάς εκτός από το ΔΔ Ορεινού αλλά και ολόκληρη η νήσος Θάσου, οι οποίες δεν ήταν επιλέξιμες περιοχές για την εφαρμογή των πρόσθετων ωφελημάτων. Ήταν αστείο να βλέπεις περιοχές της Μυκόνου να μπορούν να ενταχθούν στα κίνητρα νησιωτικότητας ενώ ολόκληρη η Θάσος να εξαιρείται από αυτά. Μία Θάσος που η τουριστική της ανάπτυξη μπορεί να ξεχωρίζει στην ΑΜΘ αλλά σίγουρα απέχει πάρα πολύ από τα επίπεδα ανάπτυξης και εισπράξεων Μυκόνου, Ρόδου ή Κέρκυρας. Αυτά τα εξόφθαλμα σφάλματα δεν μπορούσαν να διορθωθούν διότι ο νόμος όριζε ότι δεν μπορούσαν να υπάρξουν αλλαγές για τρία χρόνια από την ψήφιση του.

     

    Επειδή πέρασαν τα τρία χρόνια που όριζε ο νόμος ως απαγορευτικό όριο για την αλλαγή του και επειδή από ότι φαίνεται, από ανακοινώσεις και άρθρα στα μέσα ενημέρωσης, η κυβέρνηση, προχωρά στη σύνταξη ενός νέου νόμου, θεωρώ ότι είναι ο κατάλληλος χρόνος να ενεργοποιηθούμε προς την κατεύθυνση της προετοιμασίας συγκροτημένων, τεκμηριωμένων και εφικτών προτάσεων, μέσα από μία ευρύτερη συνεργασία, υπό την σκέπη της περιφέρειας και τη συμμετοχή όλων των θεσμικών και πολιτικών φορέων της ΑΜΘ.

     

    Φαίνεται ότι σε λίγο καιρό το κείμενο του νέου αναπτυξιακού νόμου θα βγει στη δημόσια διαβούλευση και θα ακολουθήσει τις διαδικασίες για ψήφιση του από τη Βουλή. Ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα ποσοστά ενίσχυσης, την αύξηση των ορίων χρηματοδότησης, τα κίνητρα φοροαπαλλαγής και επιδότησης, τη διαδικασία προκαταβολής, τα γεωγραφικά όρια, δράσεις που ενισχύονται, ειδικότερη ενίσχυση στο τομέα της μεταποίησης αγροκτηνοτροφικών προϊόντων και πολλά άλλα, πρέπει να τα συζητήσουμε ευρύτερα, να καταγραφούν οι προτάσεις μας με επιχειρήματα και να γνωστοποιηθούν ώστε να συμπεριληφθούν στο κείμενο του νέου νόμου. Είναι δεδομένο ότι όσο πιο νωρίς κατατεθούν προτάσεις, τόσο πιο πιθανό είναι να συμπεριληφθούν στο αρχικό κείμενο του νέου νόμου.

     

    Όλοι το λένε, η Θράκη και η Ανατολική Μακεδονία για χρόνια, στερήθηκε πολλά και πρέπει να καλύψει το χαμένο έδαφος. Είναι πολύ διαφορετική η περίπτωση μας από οποιαδήποτε άλλη περιοχή. Πρέπει να τεθούν σαφή και βελτιωμένα κίνητρα σε σχέση με τους υπόλοιπους, α) για τη στήριξη των υφιστάμενων επιχειρήσεων και β) για την προσέλκυση νέων επενδύσεων.

     

    Θεωρώ ότι όλοι μας θα πρέπει να επιδείξουμε την δέουσα σοβαρότητα, με ομόνοια και συνεργασία. Αυτό μπορεί να συμβεί υπό την ενεργοποίηση και ηγεσία της περιφέρειας που θα συγκεντρώσει και θα οργανώσει όλους τους υπόλοιπους (περιφερειακές παρατάξεις, δήμους, επιμελητήρια, επαγγελματικούς, επιχειρηματικούς και επιστημονικούς φορείς κλπ), ώστε να προκύψουν οι απαραίτητες, τεκμηριωμένες προτάσεις, που θα κατατεθούν και θα υποστηριχθούν από όλους μας. Η πολυφωνία και οι πολλαπλές συσκέψεις, με τα πολλαπλά κείμενα προτάσεων, διαφόρων φορέων, συνήθως δεν έχουν πρακτικό αποτέλεσμα. Για να μην χάσουμε και αυτή τη φορά την ευκαιρία για ουσιαστική παρέμβαση και συμμετοχή, ας βάλουμε το εγώ μας σε δεύτερη μοίρα και ας συνεργαστούμε, ας δουλέψουμε όλοι μαζί για μία καλύτερη τύχη της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης.

     

    Προτείνω λοιπόν, έγκαιρα και πριν ξεκινήσει η πίεση των χρονικών ορίων ψήφισης ενός νέου νόμου, τη συγκροτημένη ενεργοποίηση μας, άμεσα, υπό την πρωτοκαθεδρία της περιφέρειας, για την ενημέρωση μας ως προς την πορεία σύνταξης του νέου νόμου, την καταγραφή και υποβολή τυχόν πρόσθετων προτάσεων ή διορθώσεων και εν συνεχεία ενεργειών προς αποδοχή αυτών.

     

    Επαναλαμβάνω δεν είναι δική μας μόνο αίσθηση ότι η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη χρειάζονται, ουσιαστική στήριξη και φροντίδα, το λένε όλοι. Είναι όμως στο χέρι μας εκτός από το να διαπιστώνουμε και να λέμε τα παράπονα μας, που είναι το εύκολο, να εκφράζουμε και τεκμηριωμένες προτάσεις, όπως εμείς τις κρίνουμε ότι πρέπει να υιοθετηθούν. Ας δείξουμε ότι εμείς οι Θρακομακεδόνες, μπορούμε να συνεργαστούμε, ξέρουμε τι θέλουμε και δουλεύουμε όλοι μαζί για αυτό, σοβαρά και συγκροτημένα και το κυριότερο στο σωστό χρόνο. Δεν φταίει κανείς άλλος εάν αφήσουμε και αυτή την ευκαιρία να περάσει χωρίς να ασχοληθούμε.

     

    Ξάνθη 12-Ιουλίου-2021

    Μιχάλης Αμοιρίδης

    Περιφερειακός Σύμβουλος Ξάνθης

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Η Αλήθεια για τις Πατέντες Εμβολίων

    Δημοσιεύτηκε στις

     

    Η προστασία των πατεντών φαρμάκων-εμβολίων προβλέπεται στην TRIPS (Συμφωνία Προστασίας Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας) στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (κυρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση με την Απόφαση 94/800/ΕΚ-στο Ελληνικό δίκαιο:Νόμος 2290/1995).

    Η Συμφωνία TRIPS προστατεύει το δικαίωμα του δημιουργού ευρεσιτεχνίας σε νέα φάρμακα-εμβόλια για: α)την «Καινοτομία» εφεύρεσης, β)την «Διαδικασία  Παραγωγής». Εμποδίζει την αντιγραφή κατασκευής του φαρμάκου-εμβολίου παρέχοντας δεκαετή περίοδο μονοπωλιακής παραγωγής-εμπορίας του στον δημιουργό.

    Η δυτική φαρμακοβιομηχανία ανησυχεί ότι η άρση της πατέντας θα οδηγούσε στην αντιγραφή της καινοτομίας MessengerRNA εμβολίων από χώρες όπως Κίνα, Ρωσία, Ινδία. Η Ελληνική φαρμακοβιομηχανία είναι ισχυρή, χωρίς όμως δυνατότητα κατασκευής-παραγωγής εμβολίων σύμφωνα με δηλώσεις εκπροσώπων της βιομηχανίας.

    Με οικονομοτεχνική προσέγγιση διαπιστώνεται:

    Πρώτον, δεν παράγουν όλες οι φαρμακοβιομηχανίες εμβόλια. Πολλές εταιρείες προσπάθησαν, επένδυσαν αλλά δεν το κατάφεραν, πχ η γαλλική Sanofi/GSK που αναμένεται να αναπτύξει εμβόλιο βασισμένο σε πρωτεΐνη. Η Bionteck με την Pfizer παράγουν mRNA εμβόλιο, η Moderna επίσης, οι Astra Zeneca, Johnson & Johnson, εμβόλια ιϊκού φορέα. Η επιστημονική έρευνα (Research & Development) είχε τεράστιο κόστος και δεν ήταν μονομερής, αλλά αφορούσε πολλές  εναλλακτικές στοχεύσεις εκ των οποίων πέτυχε η μία. Αν οι εταιρείες αποζημιωθούν με το R&D κόστος πιθανολογείται ότι θα δεχτούν να διαθέσουν τις πατέντες.

    Δεύτερον, τα εμβόλια λόγω του σκοπού για τον οποίο προορίζονται, τιμολογούνται χαμηλά. Τα υψηλά κέρδη οφείλονται στον μεγάλο αριθμό διάθεσης εμβολίων προς κάλυψη του παγκόσμιου πληθυσμού, κάτι που δεν συνέβη για πολλές δεκαετίες. Οι εταιρείες που καινοτομούν με νέα εμβόλια πετυχαίνουν: κατακόρυφη αύξηση της φήμης τους διεθνώς, μεγέθυνσή του τζίρου, εταιρική ισχυροποίηση, αύξηση χρηματιστηριακής αξίας.

    Τρίτον, είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που ένα νέο εμβόλιο παράγεται σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, μικρότερου του έτους, ενώ στο παρελθόν περνούσαν 3,5,7 χρόνια για την ανακάλυψη εμβολίων. Πως έγινε αυτό; Σίγουρα ήταν οι μεγάλες και άμεσες χρηματοδοτήσεις επενδύσεων στην έρευνα, τόσο από τις ίδιες τις εταιρείες, όσο και από κράτη και διεθνείς οργανισμούς. Επίσης, δεν έγιναν εκπτώσεις στην ασφάλεια των εμβολίων και οι αρμόδιοι ρυθμιστικοί οργανισμοί δεν ενέκριναν την κυκλοφορία τους χαριστικά, αλλά μετά από σχολαστική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των κλινικών δοκιμών.

    Τέταρτον, Για την παραγωγή ενός εμβολίου μετά την υποτιθέμενη άρση της πατέντας, θα απαιτηθούν 2-3 χρόνια, στην καλύτερη των περιπτώσεων, από τη στιγμή που θα εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση και απαιτούνται για μια νέα βιομηχανική μονάδα :

    α)Κατάλληλοι χώροι, αρχιτεκτονική μελέτη-κατασκευή εργοστασίου.

    β)Ειδικός βιοϊατρικός εξοπλισμός. Εκπαίδευση προσωπικού από δυσεύρετους ειδικούς επιστήμονες του εξωτερικού.

    γ)Δοκιμές αξιοπιστίας και ασφάλειας εμβολίου στα αρχικά ποιοτικά χαρακτηριστικά-προδιαγραφές.

    δ)Πρώτες Ύλες και διάθεση της παραγωγής.

    Αναπάντητα Ερωτήματα που εύλογα προκύπτουν είναι για :

    -Το ύψος μιας τέτοιας τεράστιας επένδυσης, ποιος θα το αναλάβει, ιδιωτικός, δημόσιος τομέας, ή συνδυασμός των δύο.

    -Ποια η μελλοντική τύχη της επένδυσης, όταν σχετικά σύντομα δεν θα είναι αναγκαία, με τη λήξη της πανδημίας.

    -Πως θα διατεθούν τα εμβόλια, σε ποια τιμή, με δεδομένο ότι οι εταιρείες κατασκευής δήλωσαν ότι σύντομα θα ικανοποιήσουν την παγκόσμια ζήτηση.

    Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι είναι μάλλον αμφίβολο αν μια τέτοια επένδυση καταστεί κερδοφόρα, βιώσιμη και ικανή να αποσβέσει το κόστος της σε ορατό χρονικό ορίζοντα. Επίσης δεν είναι βέβαιο ότι η άρση της πατέντας θα οδηγήσει στην αύξηση της παραγωγής εμβολίων, αλλά στο αντίθετο αποτέλεσμα όπως δήλωσαν πρόσφατα γερμανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι. 

    Συνεπώς η συζήτηση περί άρσης των πατεντών με πρόσχημα την αύξηση της παραγωγής εμβολίων υπέρ των φτωχών χωρών, είναι μάλλον μια ουτοπική συζήτηση. Σίγουρα λειτούργησε θετικά αφού πίεσε τις εταιρείες να γίνουν ανταγωνιστικές μεταξύ τους αυξάνοντας την παραγωγή εμβολίων υπό την απειλή απώλειας της πατέντας που θα αποτελούσε προηγούμενο και για τα φάρμακα.

    Αθανάσιος Πάσχου

    Υποπτέραρχος ε.α.

    ΜSc-Διεθνές Οικονομικό Δίκαιο

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Η απεραντοσύνη της γνώσης

    Δημοσιεύτηκε στις

     

     

     

    Βασίλης Τσιάντος

    Καθηγητής Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος

    Πρόεδρος Δ.Ε. Παραρτήματος Καβάλας Ε.Μ.Ε.

     

     

     

    Πριν λίγο καιρό φίλος ανάρτησε σε κοινωνικό δίκτυο (facebook) ένα κείμενο στα αγγλικά σχετικά με όσους έχουν μία μανία αγοράς βιβλίων, τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν προλαβαίνουν να διαβάσουν, αλλά κοσμούν τις βιβλιοθήκες τους («Η αξία της κτήσης περισσότερων βιβλίων από αυτά που μπορείς να διαβάσεις», “The value of owning more books than you can read”). Στο ίδιο άρθρο γράφεται ότι ο Στατιστικός Νασίμ Νικόλας Τάλεμπ πιστεύει ότι με το να περιβαλλόμαστε από βιβλία, που δεν έχουμε διαβάσει, εμπλουτίζεται η ζωή μας, διότι μας υπενθυμίζουν όλα όσα δεν γνωρίζουμε! Μάλιστα, τονίζεται στο άρθρο ότι ο Ουμπέρτο Έκο είχε περίπου 30000 (τριάντα χιλιάδες) βιβλία στην προσωπική του βιβλιοθήκη, τα περισσότερα των οποίων δεν τα είχε διαβάσει!

    Βλέποντας και τα βιβλία στην προσωπική μου βιβλιοθήκη, συμπέρανα ότι πάσχω από την ίδια νόσο. Πόσες φορές δεν κουβαλούσα σε σακούλες από τα παλαιοβιβλιοπωλεία της Αθήνας βιβλία εκπληκτικά (Άπαντα Πλάτωνα από τις εκδόσεις Πάπυρου, βιβλία του Βράιλα, Αριστοτέλη από διάφορες εκδόσεις, Θεόφιλο Βέικο, Μακράκη, Τσέλερ-Νεστλέ, Θεοδωρίδη, Γεωργούλη, Κορδάτο, Χέγκελ, Τζών Στιούαρτ Μιλ, Παπανούτσο, κ.λπ., κ.λπ.) στο αεροδρόμιο, στο αεροπλάνο και μετά στο σπίτι. Τα περισσότερα από τα οποία, φυσικά, δεν βρήκα χρόνο να τα διαβάσω και το χειρότερο όλων είναι ότι μου δημιουργούν και ένα συναίσθημα ότι γνωρίζω απειροελάχιστα πράγματα και ότι ο αμείλικτος χρόνος τρέχει τόσο γρήγορα, που ανησυχώ ότι δεν θα προλάβω να τα διαβάσω. Την άγνοιά μου, την είχα συνειδητοποιήσει από πολλές δεκαετίες, και μάλιστα την μετέφερα στους φοιτητές μου από την πρώτη στιγμή που επέστρεψα στην Ελλάδα, προ αρκετών ετών, ακόμη και για την επιστήμη μου, τα μαθηματικά. Τους έλεγα ότι γνωρίζω το ένα δισεκατομμυριοστό του ενός δισεκατομμυριοστού από την ύλη των μαθηματικών που υπάρχουν, και με κοίταζαν ενεοί και κεχηνότες! Για ένα νέο 18-20 ετών φαντάζει περίεργο ένας καθηγητής του να παραδέχεται ότι γνωρίζει απειροελάχιστα πράγματα από την επιστήμη του. Τι έκανε στις σπουδές του; Είναι δυνατόν να μην εκφράζει «αυτοπεποίθηση» λέγοντας «εγώ, ξέρω», όπως κάνουν πιθανά άλλοι συνάδελφοί του;

    Το παραπάνω άρθρο, αλλά και οι σκέψεις και ανησυχίες μου, με έκαναν να αρχίσω να αναρωτιέμαι πόσα βιβλία μπορεί να διαβάσει κάποιος σε ένα χρόνο; Ποιος είναι ο πιθανός ελάχιστος και ποιος ο μέγιστος αριθμός βιβλίων που μπορεί να διαβάσει κάποιος σε ολόκληρη την ζωή του; Όσο και αν φαίνεται παράξενο, το ερώτημα αυτό απασχόλησε αρκετούς συνανθρώπους μας και υπάρχει αντίστοιχο υλικό στο διαδίκτυο. Ας υποθέσουμε ότι διαβάζει κάποιος ένα βιβλίο την ημέρα. Οπότε επί 365 ημέρες, αφήνουμε τα δίσεκτα, θα διαβάσει 365 βιβλία. Αν θεωρήσουμε ότι ξεκινάει κάποιος στα 20 να διαβάζει μέχρι τα 80 του, προκύπτουν 60 χρόνια. Άρα, 60×365 = 21900 βιβλία είναι ένας μέγιστος αριθμός βιβλίων που μπορεί να διαβάσει ένας φανατικός αναγνώστης. Δεν υπολογίζουμε την δυσκολία του κάθε βιβλίου και θεωρούμε ότι έχει κατανοήσει όσα διάβασε σε όλα αυτά τα βιβλία. Ένα πιο ήπιο σενάριο θα ήταν να θεωρήσουμε ότι διαβάζει 50 βιβλία κάθε χρόνο, άρα ο αριθμός των βιβλίων που θα διαβάσει σε 60 χρόνια θα είναι 3000 (τρεις χιλιάδες) βιβλία.

    Επομένως, ο ελάχιστος αριθμός θα μπορούσε να θεωρηθεί το 3000 και ο μέγιστος το 21900. Δεν λαμβάνουμε υπόψη όσους δεν διαβάζουν καθόλου, ούτε όσους διαβάζουν πολύ λίγο. Έτσι, η επόμενη ερώτηση είναι πόση είναι αυτή η γνώση σε σχέση με την υπάρχουσα; Η λέξη γνώση έχει θεωρηθεί, επίσης, ότι έχει την Σωκρατική /Πλατωνική σημασία, δηλαδή βρίσκεται στο τέταρτο επίπεδο της «δίχα τετμημένης γραμμής», διότι δεν έχει μόνο σημασία τι διαβάσαμε, αλλά και τι κατανοήσαμε. Όταν έφθασα στο σημείο αυτό είπα να αναζητήσω τα βιβλία που υπάρχουν σε ένα από τα μεγάλα και πιο γνωστά Πανεπιστήμια της Αμερικής και έτσι έψαξα την βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Περιλαμβάνει 28 κτίρια και έχει 700 άτομα προσωπικό! Ο αριθμός των τόμων είναι περίπου 20 εκατομμύρια! Επιπλέον, υπάρχουν περίπου 400 εκατομμύρια χειρόγραφα (https://library.harvard.edu/about/about-harvard-library).

    Νομίζω ότι είναι περιττό να βρει κανείς το ποσοστό των 21900 βιβλίων που μπορεί να διαβάσει ένας πολύ επιμελής αναγνώστης/μελετητής σε σχέση με τα 20 εκατομμύρια τόμους, αλλά ας το κάνουμε για δεοντολογικούς λόγους, αλλά και ευκολίας σύγκρισης. Πρόκειται για το 0,11%! Επομένως, όσο και να διαβάζει κάποιος θα έχει καταφέρει σε όλη του την ζωή να διαβάσει το πολύ 0,11% των τόμων της Βιβλιοθήκης του Χάρβαρντ. Άρα, πώς μπορεί να πει κάποιος ότι γνωρίζει; Μήπως, λοιπόν, πρέπει να καταργήσουμε το γενικό «ξέρω» από το λεξιλόγιό μας και να αντικαταστήσουμε με το ότι «η άποψή μου είναι το Α» και ότι στο απειροελάχιστο ποσοστό που είναι το αντικείμενό μου έχω πλήρη γνώση; Μήπως, ο Σωκράτης, επειδή ακόμη και στην εποχή του η γνώση ήταν αρκετά μεγάλη περιοριζόταν στο να λέει ότι «ένα γνωρίζω ότι δεν γνωρίζω»; Άρα, προσδιορίζοντας τι είναι αυτό που δεν γνωρίζω (την άγνοιά μου δηλαδή), αρχίζω να μελετώ, να διερευνώ το θέμα και ανεβαίνοντας σε επίπεδα, όπως η έλικα, προσπαθώ να το γνωρίσω;

    Άρα, η απεραντοσύνη της γνώσης ας μας βοηθήσει να αντιληφθούμε την άγνοιά μας και με ταπεινοφροσύνη ας σκύψουμε πάνω στα θέματα που μας απασχολούν και κυρίως σε αυτά που μπορούν να μας βελτιώσουν σαν ανθρώπους. Θα ήθελα να κλείσω με ένα απόσπασμα του Κικέρωνα. Λέει κάπου ότι «μήπως οι καλύτεροι και σοβαρότεροι από όλους τους υπόλοιπους φιλοσόφους δεν ομολογούν ότι υπάρχουν πολλά που δεν ξέρουν και πολλά τα οποία πρέπει να μελετήσουν ξανά και ξανά για να τα μάθουν;» (Κικέρων, «Το φάρμακο της λύπης»).

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    61ος Κύκλος Διερευνητικών Συνομιλιών Ελλάδος-Τουρκίας

    Δημοσιεύτηκε στις

     

    Δεδομένα και Επιφυλάξεις

    Ξεκινούν στις 25 Ιανουαρίου 2021 στην Κωνσταντινούπολή οι διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας που «πάγωσαν» για πέντε χρόνια.

    Κατ΄ αρχήν είναι σημαντικό και χρήσιμο να συζητά κάθε χώρα με τους γείτονες της που η γεωγραφία και η ιστορία καθόρισαν να έχουν κοινά σύνορα. Ποια είναι όμως σήμερα η Τουρκία και πόσο αξιόπιστη είναι για να την εμπιστευτεί η Ελληνική πλευρά; Πόσο ειλικρινής μπορεί να είναι η πρόσκληση που μας απεύθυνε στις 11 Ιανουαρίου; Ας δούμε κάποια δεδομένα καθώς και επιφυλάξεις που ισχύουν.

    Ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι στο τιμόνι της Τουρκίας για 18 συναπτά έτη και έχει αποδείξει ότι διαθέτει μεγάλη ευελιξία και προσαρμοστικότητα στις εξελίξεις, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας του την οποία κυβερνά με αυταρχικό τρόπο, κυρίως μετά το πραξικόπημα εναντίον του το 2016.

    Δεν διστάζει να έλθει σε σκληρή δημόσια προσωπική αντιπαράθεση με ηγέτες άλλων χωρών και σε μικρό διάστημα να κάνει διπλωματικό ελιγμό και «επίθεση φιλίας» προς τους ίδιους, όπως έπραξε παλαιότερα με τον Πούτιν, πρόσφατα με τον πρόεδρο Μακρόν της Γαλλίας και τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

    Με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump ο Ερντογάν ανέπτυξε μια παράξενη και φιλική σχέση. Εκμεταλλεύτηκε την ανοχή του ή και την υποστήριξή του για να προβεί σε μονομερείς επιθετικές ενέργειες και προκλήσεις στην ανατολική μεσόγειο (εισβολή στη Συρία, εμπλοκή στον εμφύλιο πόλεμο στη Λιβύη, Τουρκο-Λυβικό μνημόνιο, κλπ).

    Εν τούτοις ο πρόεδρος Trump δεν κατάφερε να αποτρέψει τις σοβαρές κυρώσεις που επέβαλε πρόσφατα το αμερικανικό κογκρέσο στην Αμυντική Βιομηχανία της Τουρκίας λόγω της απόκτησης του συστήματος αεράμυνας S-400 από τη Ρωσία που την απομακρύνει από το ΝΑΤΟ.

    Σε ότι αφορά στις μεταξύ μας σχέσεις, η Τουρκία διενεργεί θαλάσσιες έρευνες και γεωτρήσεις στην Κυπριακή και Ελληνική ΑΟΖ. Καλλιεργεί την ένταση στο Αιγαίο με συνεχείς απειλές, παραβάσεις, παραβιάσεις και υπερπτήσεις στον Ελληνικό εναέριο χώρο. Από το καλοκαίρι του 2020 η προκλητικότητα και η επιθετικότητα σε βάρος της χώρας μας, με λόγια και έργα, ξεπέρασαν κάθε  προηγούμενο, από το 1974.

    Ξαφνικά η Τουρκία σταμάτησε τις προκλήσεις  αποσύροντας τα δυο πλοία (ORUC REIS & BARBAROS) από τις έρευνες υδρογονανθράκων και ταυτόχρονα μας προσκάλεσε την 11η Ιανουαρίου για επανέναρξη συνομιλιών, στον 61ο κύκλο.

    Σε τι οφείλεται αυτή η ενέργεια του Προέδρου Ερντογάν; Μετάνιωσε για την συμπεριφορά του απέναντί μας; Eπιθυμεί “να τα βρούμε” στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου;

    Σίγουρα  όχι. Δύο κατά βάση είναι οι λόγοι της αλλαγής στάσης της Τουρκίας προκειμένου να κερδίσει χρόνο. Πρώτον, οι επικείμενες κυρώσεις της ΕΕ που επρόκειτο να επιβληθούν στο Συμβούλιο κορυφής του Μαρτίου 2021. Δεύτερον, η αδυναμία επανεκλογής του Donald Trump στην Προεδρία των ΗΠΑ.

    Δηλ. η Τουρκία προκειμένου να προκαταλάβει τόσο την Ευρώπη όσο και τη νέα ηγεσία των ΗΠΑ, προσποιούμενη καλή προαίρεση και φιλειρηνικό πνεύμα, μας προσκάλεσε να συμμετάσχουμε στις διερευνητικές συνομιλίες και μάλιστα πριν από την ορκωμοσία του νέου Προέδρου των ΗΠΑ Joseph R. Biden.

    Ταυτόχρονα όμως η Τουρκία δυναμιτίζει το κλίμα των συνομιλιών, πριν αυτές ξεκινήσουν :

    -Εκδίδει NAVTEX Ασκήσεών της στο Αιγαίο.

    -Παρενοχλεί Ελληνικά αλιευτικά σκάφη στην περιοχή των Ιμίων.

    -Προκαλεί με εμπρηστικές δηλώσεις και απειλές υψηλών αξιωματούχων της κατηγορώντας την Ελλάδα ότι δήθεν καταπιέζει την μειονότητα στη Θράκη κατονομάζοντάς την ως «Τουρκική» παρά τη συνθήκη της Λωζάνης που την ονομάζει «Μουσουλμανική».

    Από την άλλη μεριά η Ελλάδα αποδέχθηκε την έναρξη των συνομιλιών χωρίς να φέρει αντίρρηση και πιστεύουμε ότι προηγουμένως θα έπρεπε :

    -Nα κερδίσει στρατηγικό χρόνο για πιθανή έναρξη των συνομιλιών σε μελλοντικό χρόνο και μετά την Ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής του Μαρτίου.

    -Να ενημερώσει διεξοδικά τη νέα Αμερικανική Ηγεσία και το State Department και αφού διερευνήσει τις προθέσεις των να πράξει ανάλογα.

    -Να σιγουρευτεί ότι η Τουρκία δεν προσποιείται, αφού αποδείξει στην πράξη για ένα εύλογο χρονικό διάστημα ότι δεν προκαλεί, ότι τηρεί τους όρους καλής γειτονίας και έχει ειλικρινείς προθέσεις για την θετική έκβαση των συνομιλιών στο πλαίσιο των αρχών του Διεθνούς Δικαίου.

    -Να εξασφαλίσει πολύτιμο χρόνο για την υποδοχή της Μοίρας των 18 υπερσύγχρονων αεροσκαφών Rafale από τη Γαλλία.

    Γράφηκε στον τύπο και σε άλλα μέσα ότι πιέστηκε η Ελλάδα να δεχθεί την άμεση έναρξη των συνομιλιών. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση και το ΥΠΕΞ στάθμισαν τα οφέλη και όλα τα δεδομένα και έπραξαν με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα και μόνον.  Επίσης ότι στις συνομιλίες αυτές ως μοναδικό θέμα συζητήσεως θα είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, δηλ. η Αιγιαλίτιδα Ζώνη (Χωρικά Ύδατα), η Υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ.

    Πρέπει να έχουμε υπόψη το ενδεχόμενο να αποχωρήσει η Τουρκία από τις συνομιλίες για ασήμαντη αφορμή, δημιουργώντας η ίδια αδιέξοδα και επιρρίπτοντας στην Ελλάδα την ευθύνη της αποτυχίας των συνομιλιών καθόσον είναι περισσότερο από βέβαιο ότι η Τουρκία θα θέσει στο τραπέζι όλα τα ζητήματα που την απασχολούν (Κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα Ελληνικών νησιών και βραχονησίδων, αποστρατικοποίηση Ελληνικών νησιών, κ.α).

    Να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.  Ταυτόχρονα να είναι σε ετοιμότητα οι ένοπλες δυνάμεις μας για μια νέα Τουρκική πρόκληση στο Αιγαίο και στον Έβρο. Ας μην ξεχνάμε ότι Ιανουάριο μήνα έγινε η κρίση στα Ίμια το 1996, με συνέπεια την απώλεια τριών Αξιωματικών του ΠΝ και έκτοτε, το «γκριζάρισμα» της περιοχής αυτής.

    Σε ένα τέτοιο κλίμα λοιπόν αρχίζουν οι συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη. Θα πιστέψουμε τις υποκριτικές διπλωματικές διαθέσεις της Τουρκίας ; Πρέπει σίγουρα να είμαστε επιφυλακτικοί και να αξιολογήσουμε τις διαθέσεις της Τουρκίας με βάση τη στάση της και την πρακτική της σε σοβαρά ιστορικά γεγονότα και την διπροσωπία και κακόβουλη στάση που επιδεικνύει συνήθως απέναντι στον ελληνισμό.

     

    Δεν πρέπει να αγνοούμε ότι διαχρονικά η συμπεριφορά της Τουρκίας από την εποχή του Κεμάλ έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Φέρεται ύπουλα, μεθοδευμένα, με θρασύτητα και προβαίνει σε ενέργειες εκ του ασφαλούς μέσα σε ένα ήδη διαμορφωμένο πλαίσιο το οποίο θεωρεί ότι παρέχει την «κατάλληλη ευκαιρία». Αν αποτύχει, δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να κάνει «στροφή 180 μοιρών».

     

    Για να γνωρίζουμε λοιπόν με ποιόν συνομιλούμε και να καταλάβουμε πως η Τουρκία εφαρμόζει τις «διπλωματικές αρχές», συμφωνίες και υποχρεώσεις δεν έχει παρά να μελετήσουμε την διπλωματική της ιστορία και την εν γένει στάση της, όπως πχ αυτήν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που ενώ όλος ο πλανήτης πολεμούσε, η Τουρκία ήταν «ο Επιτήδειος Ουδέτερος». Υπέγραψε το 1941 σύμφωνο φιλίας με τη ναζιστική Γερμανία, το 1942 εμπορική συμφωνία για την τροφοδοσία των δυνάμεών της και την διάθεση μετάλλων, χρωμίου κλπ για την κατασκευή όπλων, εν όψει δε της διαφαινόμενης βέβαιης ήττας της ναζιστικής Γερμανίας δεν δίστασε να της κηρύξει τον πόλεμο λίγο πριν τη λήξη του, τον Φεβρ. 1945.

    Δεν πρέπει να αγνοηθεί ότι η Τουρκία σήμερα με υπερφίαλες νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις, και επεκτατικές βλέψεις στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί έναν μεγάλο κίνδυνο για την σταθερότητα, την ασφάλεια και την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή μας.

    Κλείνοντας, κυρίαρχο είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει με το μέρος της το Διεθνές δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας (Συνθήκη ΟΗΕ του Montego Bay-1982) ενώ η Τουρκία δεν έχει προσυπογράψει μέχρι σήμερα τη συνθήκη αυτή. Επίσης η Ελλάδα διαθέτει ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και δεν είναι εύκολος αντίπαλος για την Τουρκία και αυτό το γνωρίζει. Να καταλάβουμε τέλος ότι ο «κατευνασμός» κάνει τον αντίπαλο επιθετικότερο και επεκτατικότερο.

    Καλή επιτυχία λοιπόν στην Ελληνική διπλωματική αποστολή.

    Αθήνα 22 Ιανουαρίου 2021

     

    Αθανάσιος Πάσχου

     

    Υποπτέραρχος ε.α. -Οικονομολόγος

    MSc, Διεθνές-Ευρωπαϊκό  Δίκαιο

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Στη δημοκρατία των influencers

    Δημοσιεύτηκε στις

    Σε κάθε περίπτωση, η απάντηση στο ερώτημα εάν κάποιος/α θα κάνει κάποιο εμβόλιο ή όχι, αφορά αποκλειστικά τα ευαίσθητα προσωπικά του δεδομένα. Όχι όμως και στην περίπτωση της πανδημίας του νέου κορωνοϊού. Εδώ, σύμφωνα και με τη γνώμη των περισσότερων (όχι όλων) των συνταγματολόγων που δημόσια έχουν τοποθετηθεί για το θέμα, η αναγκαιότητα εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού, ακόμη και με τη μορφή της υποχρεωτικότητας, όχι όμως του καταναγκασμού, αποτελεί συνταγματικά επιτρεπτή πρακτική.

    Το θέμα αυτού του κειμένου όμως δεν είναι αυτό.

    Είναι η μετατροπή ενός ζητήματος που κανονικά θα έπρεπε να αποτελεί απόδειξη του αισθήματος «κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης», όπως επιτάσσει η παρ.4 του αρ.25 του Συντάγματος, σε ιδεολογικοπολιτική διαφορά. Μία διαφορά που γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα ΜΜΕ, με την αγαστή συνεργασία των επικοινωνιολόγων των κομμάτων με τους μισθοδοτούμενος (άμεσα ή έμμεσα) κονδυλοφόρους τους.

    Έτσι, στα πλαίσια των παραπάνω, η αντιπολίτευση με δηλώσεις της σχεδόν χρεώνει στην κυβέρνηση την ευθύνη για τους νεκρούς της πανδημίας, ενώ από την κυβερνητική πλευρά έχουν υποστηριχθεί δημόσια δηλώσεις πως με την έναρξη του εμβολιασμού θα επέλθει το τέλος των κομματικών της αντιπάλων!

    Συνέπεια της μετατροπής ενός θεμελιώδους ατομικού δικαιώματος των πολιτών, αυτού της προστασίας της προσωπικής του υγείας, και ενός κοινωνικού τους δικαιώματος, και άρα υποχρέωσης του κράτους, στη διασφάλιση -στο μέτρο του δυνατού- των μέσων για την προστασία του, σε κομματική (και εν μέρει ιδεολογική) αντιπαράθεση, είναι και η εντατική, σε υπερθετικό βαθμό, ενασχόληση του συνόλου των ΜΜΕ με αυτό.

    Η σχεδόν μονοθεματικόηττα των δελτίων ειδήσεων, ιδιαίτερα των τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας, έφτασε στο απόγειό της την ημέρα της έναρξης του εμβολιασμού των πολιτών.

    Έτσι, η απύθμενη υποκρισία τους, έφτασε στο σημείο να «αναδείξει» την 27η Δεκεμβρίου του 2020 σε«ιστορική ημέρα», ίσως όχι χωρίς «βοήθεια»!

    Η αλήθεια είναι πως η «ιστορικότητα» της ημέρας, απλά προστίθεται και συμπληρώνει τον καμβά ανάλογων «ιστορικών στιγμών» του κακού παρελθόντος της 4ης εξουσίας, σε παγκόσμιο μάλιστα επίπεδο. Έγκειται δε, στο γεγονός της επιβεβαίωσης του εξευτελισμού της, αλλά κι εκείνων που σκέφθηκαν, οργάνωσαν και πρότειναν τον, σε δημόσια θέα, εμβολιασμό θεσμικών οργάνων του κράτους, στον ανώτατο μάλιστα βαθμό, με το σκεπτικό του «επηρεασμού δια του παραδείγματος».

    Έτσι, Πρόεδροι και Πρωθυπουργοί κρατών, αποδέχονται τον ρόλο του «influencer» (επηρεαστή γνώμης) που τους αποδίδουν τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απεκδυόμενοι και τα τελευταία ίσως ψήγματα κύρους και σεβασμού που φέρει το δημόσιο κρατικό αξίωμα που υπηρετούν.

    Κι εμείς, ως λαός, μετατρεπόμαστε σε έναν «ιδιότυπο ηδονοβλεψία» από μια «κλειδαρότρυπα» που πλέον έχει πάρει τη μορφή της οθόνης μιας smartTV, ενός tabletή του (x) γενιάς κινητού μας τηλεφώνου.

    Κι έτσι, διολισθαίνουμε όλο και περισσότερο από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία των αξιών, των δικαιωμάτων και της «κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης», στη δημοκρατία της εικόνας, των influencersκαι του παρασιτικού κατεστημένου τους.

     

    Τσακίρης Α. Γιώργος

    Καβάλα

    6948-811011

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Οικονομικές Διαστάσεις της Πανδημίας COVID-19

    Δημοσιεύτηκε στις
    Αθανάσιος Πάσχου
    Υποπτέραρχος ε.α., Διεθνές Οικονομικό Δίκαιο-LLM
    πρώην Διοικητής Νοσοκομείου ΕΣΥ
    Γεν. Γραμματέας Συνδέσμου Αποφοίτων ΣΣΑΣ.

     

    Πανδημία και Οικονομική Κρίση

    Από την 11η Μαρτίου 2020 που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κήρυξε τη νόσο COVID-19 ως Πανδημία, διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν σε ισχυρή ένταση τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν μια μεγάλη Παγκόσμια Οικονομική Κρίση, ενώ δημιουργούνται συνθήκες ακραίας φτώχειας (πρόβλεψη ΔΝΤ για 90 εκατ. ανθρώπων σε συνθήκες ακραίας φτώχειας το 2020).

    Η πανδημία επηρέασε και επηρεάζει την οικονομία μέσω τριών διαύλων, α) τον δίαυλο της Προσφοράς (μειώθηκε η ποσότητα και ποιότητα της προσφερόμενης εργασίας), β) τον δίαυλο της Ζήτησης (περιορίστηκε σημαντικά η κατανάλωση λόγω μείωσης των εισοδημάτων και της συλλογικής ανασφάλειας) και γ) τον δίαυλο της Χρηματοπιστωτικής Διάδρασης (ασκείται μεγάλη πίεση στο τραπεζικό σύστημα, αυξάνονται οι επισφάλειες και τα «κόκκινα δάνεια» )

    Για πρώτη φορά στην ιστορία βλέπουμε ότι μια πανδημία μπορεί να οδηγήσει την ανθρωπότητα σε σοβαρή και ποσοτικά μετρήσιμη παγκόσμια οικονομική κρίση ή ακόμα και σε ανθρωπιστική κρίση. Και τούτο  παρά το υψηλό παγκοσμίως παραγόμενο ΑΕΠ, την ύπαρξη ισχυρών διεθνών οικονομικών θεσμών και οργανισμών καθώς και των μηχανισμών παρέμβασης που διαθέτει το παγκόσμιο σύστημα (ΟΗΕ υπό την αιγίδα του οποίου λειτουργούν ΠΟΥ-ΠΟΕ-ΔΝΤ-Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΟΣΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΚΤ κ.α.).

    Οι Οργανισμοί όμως αυτοί και μεγάλα κράτη δεν αντιλήφθηκαν έγκαιρα τη σοβαρότητα της πανδημίας, πλην εξαιρέσεων, και δεν ενεργοποιήσουν άμεσα τις οικονομικές και λοιπές διαδικασίες που τα ίδια  έχουν θεσπίσει για να χρηματοδοτήσουν τη μάχη κατά του κορονοϊού.

     

    Από τις αδυναμίες που αναδείχτηκαν στην αντιμετώπισή της πανδημίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της ΕΕ έχει ήδη προς έγκριση νέα Πρόταση-Κανονισμό για την Υγεία με ισχύ από 1ης Ιαν. 2021 μέχρι το  2027, καταργώντας αντίστοιχα τον Βασικό Κανονισμό για την Υγεία Νο.282/2014.

     

    Η χώρα μας στο πρώτο κύμα του κορονοϊού την άνοιξη 2020 αντέδρασε έγκαιρα, πήρε τα αναγκαία μέτρα που σύστησε η αρμόδια επιστημονική επιτροπή και επ΄αυτού έλαβε τα εύσημα και τα θετικά διεθνή σχόλια για την επιτυχία της. Τώρα όμως που το δεύτερο κύμα της πανδημίας εμφανίστηκε επιθετικότερο με πολλά κρούσματα και σημαντικές απώλειες συμπολιτών μας, άρχισαν να φαίνονται αρκετές δυσλειτουργίες στο ΕΣΥ και στο σύστημα προστασίας της Δημόσιας Υγείας.

     

    Οικονομικές Επιπτώσεις στην Ελλάδα

    Οι οικονομικές επιπτώσεις της Πανδημίας, οι σχετικοί οικονομικοί δείκτες και άλλα αριθμητικά μεγέθη προβλέπεται να διαμορφωθούν ως εξής, σύμφωνα με τις συνδυασμένες προβλέψεις Υπ.Οικ., ΤτΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ :

             ΕΤΗ                            2019                  2020               2021       

    ΑΕΠ (Ύφεση)                     1,9%                 –10,5%            4,8%

    Δημοσιονομικό Έλλειμμα   1,5%                  7,2%              3,9%

    Χρέος/ΑΕΠ                         180,5%              210%             200,7%

    Ανεργία                               17,3                   18,9%             17,9%

    Πληθωρισμός                      0,5%                 -1,3%              0,9%

     

    ΑΕΠ 2020,  162,7 δισ ΕΥΡΩ, (από 183,4 δισ ΕΥΡΩ το 2019)

    ΑΕΠ 2021,  171,9 δισ  ΕΥΡΩ

    Δημόσιο Χρέος 2020 340  δισ Ευρώ.-Για το 2021 343,2 δισ Ευρώ

    Lockdown,  Κόστος ανά ημέρα €160-180 εκατ.(30 μέρες, €5 δισ ή 3% του ΑΕΠ)

    Σύμφωνα με την κομισιόν η ελληνική οικονομία επηρεάστηκε σημαντικά καθώς ο μεγάλος τομέας των υπηρεσιών και η υψηλή εξάρτησή της από τον εξωτερικό τουρισμό την κατέστησαν ιδιαίτερα ευάλωτη.

    Κυρίαρχο στοιχείο, απέναντι στην πανδημία σε επίπεδο ΕΕ είναι η δημιουργία του Αναπτυξιακού Ταμείου (Next Generation EU Fund), το οποίο θα χρηματοδοτήσει αναπτυξιακές πρωτοβουλίες την περίοδο 2021-2027 αξίας 750 δισεκ. Ευρώ. Η Ελλάδα θα εισπράξει 30,2 δισεκ. ευρώ εκ των οποίων 17,7 δισεκ. ευρώ θα είναι επιχορηγήσεις και τα υπόλοιπα 12,5 δισεκ. ευρώ  θα είναι πολύ χαμηλότοκα δάνεια. Οι πρώτες εκτιμήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος για τις επιπτώσεις του Αναπτυξιακού Ταμείου στον ετήσιο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης για τα έτη 2021-2027αυτά θα είναι >2% .

    Βασικές Οικονομικές Επεμβάσεις

    Προς αντιμετώπιση της πανδημικής κρίσης, δύο κατά βάση είναι οι οικονομικές δράσεις και αφορούν:

    α. Υγειονομικό Κόστος-Επενδύσεις στην Υγεία για την θωράκιση των συστημάτων υγείας τόσο προς αποσόβηση της κρίσης όσο και για την προετοιμασία των συστημάτων υγείας για πιθανή νέα κρίση στο μέλλον.

    β.   Κοινωνικό Κόστος-Δαπάνες  για την ενίσχυση των εργαζομένων, των επιχειρήσεων, των νοικοκυριών και των αδυνάτων εν γένει προς αποφυγή μιας επαπειλούμενης ανθρωπιστικής κρίσης και εκτεταμένης φτώχειας που θα οδηγούσε σε περισσότερους ακόμα θανάτους στην κοινωνία εκτός από τον ίδιο τον κορονοϊό.

    Οι δαπάνες αυτές σκοπό έχουν να ενισχύσουν την κοινωνική συνοχή απέναντι στις δυσμενείς επιπτώσεις που επιφέρει το lockdown στη μαζική ψυχολογία της κοινωνάς και από τον γενικότερο διάχυτο φόβο και πανικό απέναντι στη φτώχεια και την ανεργία.

    Επίλογος-Συμπεράσματα

    Η Πανδημία της Covid-19  από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσής της επηρέασε αρνητικά σε σημαντικό βαθμό την παγκόσμια οικονομία και σχεδόν κανένα κράτος του πλανήτη δεν έμεινε ανεπηρέαστο. Οι άμεσες και έμμεσες οικονομικές επιπτώσεις που δραματικά συνεχίζονται, συνοπτικά είναι:

    -Σημαντική Ύφεση με μεγάλη Μείωση του ΑΕΠ, Αύξηση του δημόσιου χρέους, Αύξηση του Δανεισμού για τη χρηματοδότηση των δομών υγείας και των αδυνάτων, Αύξηση της Ανεργίας, Αύξηση των Δημοσιονομικών Ελλειμμάτων, Μείωση της Παραγωγής, Μείωση της Κατανάλωσης, Αύξηση της Παγκόσμιας Φτώχειας.

    -Η πανδημία σταμάτησε την πρόοδο και τον αγώνα για την ευημερία, δημιουργεί ανασφάλεια και διάχυτο συλλογικό φόβο στον πληθυσμό, αφήνει πολλά θύματα συνανθρώπων μας, δημιουργεί τεράστια πίεση στο υγειονομικό σύστημα και ταυτόχρονα αναδεικνύει τις αδυναμίες και ελλείψεις του, επαναπροσδιορίζει τις συνεργασίες μεταξύ κρατών για πιο αποτελεσματική κοινή δράση σε κρίσιμα ζητήματα υγείας, αναδεικνύει τέλος τις αδυναμίες πολλών διεθνών Οργανισμών.

    -Στα θετικά της πανδημίας είναι, η Μείωση του Πληθωρισμού, η μείωση των διεθνών τιμών του πετρελαίου, η αύξηση της αποταμίευσης  και των τραπεζικών καταθέσεων λόγω υποχρεωτικής αποχής από την κατανάλωση, η αύξηση του ηλεκτρονικού εμπορίου (η οποία όμως τελικά θα οδηγήσει αργότερα στο κλείσιμο πολλών ανταγωνιστικών επιχειρήσεων με αντίστοιχη αύξηση των ανέργων), ο ταχύτερος ψηφιακός μετασχηματισμός πολλών δραστηριοτήτων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

    -Στα θετικά μπορούμε να πούμε ότι συγκαταλέγεται η ισχυροποίηση των συστημάτων υγείας. Η λήξη της πανδημίας είναι σίγουρο ότι θα βρει το δημόσιο σύστημα υγείας σε καλύτερο επίπεδο αφού τεράστιοι οικονομικοί πόροι διοχετεύονται στα νοσοκομεία και στο ΕΣΥ για την αντιμετώπιση της νόσου.

    -Το Σύστημα Υγείας την επόμενη μέρα θα βρεθεί με περισσότερο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και επενδύσεις σε σύγχρονο ιατροβιολογικό εξοπλισμό που δεν θα γινόταν χωρίς την πίεση της πανδημίας. Βεβαιότατα η πανδημία θα αναδείξει και τις αδυναμίες των λοιπών δομών του ΕΣΥ (πχ ΠΦΥ) που θα παραμείνουν υποβαθμισμένες εκτός αν υπάρξει σωστή ιεράρχηση αναβάθμισής τους, ενώ φαίνεται επιτακτικότατη η ανάγκη της ριζικής-συνολικής αναδιοργάνωσής του ΕΣΥ.

     

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    Εγκώμιο για τα Μαθηματικά

    Δημοσιεύτηκε στις

    (Μέρος πρώτο)

     

     

    Βασίλης Τσιάντος

    Καθηγητής Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος

    Πρόεδρος Δ.Ε. Παραρτήματος Καβάλας Ε.Μ.Ε.

    π. Αντιπρόεδρος της ΑΔΙΠ

     

     

     

     

    Στις 6 Νοεμβρίου 2020 διεξάγεται ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας (ΕΜΕ) με την ονομασία «ΘΑΛΗΣ» για τις τάξεις του Γυμνασίου (Β΄ και Γ΄) και το Λύκειο. Λόγω των ειδικών συνθηκών που ζούμε φέτος ο διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί με διαφορετικό τρόπο από τις προηγούμενες χρονιές. Έτσι, κάθε ενδιαφερόμενος μαθητής θα πρέπει να συμβουλευτεί τον εκπαιδευτικό του (μαθηματικό) για τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν για να δηλώσει την συμμετοχή του. Μπορεί επίσης να απευθυνθεί στην σελίδα της ΕΜΕ (www.hms.gr) για περισσότερες πληροφορίες.

    Η μαγεία των μαθηματικών είναι αποδεκτή από όλους όσους έχουν ασχοληθεί με αυτά. Πολλοί είναι αυτοί που ξεκίνησαν να σπουδάσουν κάτι άλλο και στην συνέχεια, όταν ανακάλυψαν τα μαθηματικά, στράφηκαν προς αυτά. Στη σειρά των άρθρων αυτών θα αναφερθούμε στην αξία των μαθηματικών, την φύση τους, την χρήση τους και την ομορφιά τους. Τον τίτλο των άρθρων τον δανειζόμαστε από το ομώνυμο βιβλίο του Γάλλου μαρξιστή φιλοσόφου Αλαίν Μπαντιού «Εγκώμιο για τα Μαθηματικά». Στο βιβλίο αυτό θα αναφερθούμε διεξοδικότερα σε επόμενο άρθρο.

    Τα μαθηματικά υπήρχαν πιθανά από την εποχή των Σουμέριων, των Βαβυλώνιων, των Αιγυπτίων, κ.λπ., ίσως και από πιο πριν. Οι λαοί αυτοί χρησιμοποιούσαν σίγουρα μαθηματικές πράξεις για τις πρακτικές τους ανάγκες. Υπάρχει, όμως, διάκριση μεταξύ πρακτικής εφαρμογής και θεωρητικής ενασχόλησης. Ως επιστήμη, οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα μαθηματικά ξεκίνησαν με τους Πυθαγόρειους και τον Θαλή. Αξιωματικά θεμελιώθηκαν με τον Ευκλείδη. Τα «Στοιχεία» του Ευκλείδη περιλαμβάνουν 13 Βιβλία. Κάθε Βιβλίο περιέχει όρους (ορισμούς), αιτήματα (αξιώματα), κοινές έννοιες, και προτάσεις (θεωρήματα). Για παράδειγμα, το πρώτο Βιβλίο περιέχει 23 όρους, 5 αιτήματα, 9 κοινές έννοιες και 48 προτάσεις. Στην Εικόνα 1 βλέπουμε την εισαγωγή από το πρώτο Βιβλίου των «Στοιχείων»  του Ευκλείδη από αγγλική έκδοση.

     

    Εικόνα 1. Τα «Στοιχεία» του Ευκλείδη σε αγγλική έκδοση.

     

    To γνωστό ηλεκτρονικό κατάστημα amazon.com στην παρουσίαση της έκδοσης των «Στοιχείων» γράφει ότι: «ο Ευκλείδης είναι ο πιο διάσημος μαθηματικός όλων των εποχών. Έζησε κατά τον τρίτο ή τέταρτο αιώνα π.Χ., μετά τον Πλάτωνα και πριν τον Απολλώνιο τον Περγαίο. Η φήμη του προέρχεται πρώτιστα από τα «Στοιχεία», τα οποία έγραψε σε δεκατρία βιβλία, και τα οποία έχουν ασκήσει στο ανθρώπινο μυαλό μεγαλύτερη επίδραση από οποιοδήποτε άλλο έργο εκτός της Βίβλου»! Τα ίδια γράφει και το Wikipedia («τα Στοιχεία του Ευκλείδη αναφέρονται σαν το πιο επιτυχές και με την μεγαλύτερη επιρροή βιβλίο που έχει γραφεί ποτέ), αλλά και πολλοί άλλοι συγγραφείς, όπως ο  Αμίρουτσε Μοκτέφ (Amirouche Moktef ), ο οποίος έγραψε το 2011 ότι «μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1860 στην Βικτωριακή Αγγλία τα Στοιχεία του Ευκλείδη χρησιμοποιούντο χωρίς ανταγωνιστή σαν διδακτικό σύγγραμμα για την διδασκαλία της γεωμετρίας στα σχολεία και τα κολλέγια». Οπότε δεν θα πρέπει να θεωρείται εξωπραγματικό αυτό που έκανε ο φιλόσοφος Σπινόζα και στο οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω.

    Είναι γνωστό ότι οι τρεις μεγάλοι Ορθολογιστές φιλόσοφοι, Καρτέσιος, Σπινόζα και Λάιμπνιτς είχαν επηρεαστεί από τον Πλάτωνα και την σημασία που έδινε εκείνος στα μαθηματικά, αλλά και στην Λογική. Έτσι οι αναφορές τους στα μαθηματικά μέσα στα έργα τους είναι πολλές. Σε αυτές θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο. Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούμε στο σημαντικότερο έργο του Σπινόζα, την «Ηθική» του. Όπως θα περίμενε κανείς η «Ηθική» σαν φιλοσοφικό κείμενο θα έπρεπε να ήταν σε μορφή πραγματείας ή διαλόγου (κατά μίμηση του Πλάτωνα). Παρ’ όλα αυτά ο Σπινόζα για να δείξει την πίστη του στην αξία της γεωμετρίας έγραψε την «Ηθική» του όπως παρουσιάζει και ο Ευκλείδης τα «Στοιχεία» του.

     

     

    Εικόνα 2. Η «Ηθική» του Σπινόζα.

     

    Όπως φαίνεται και στην Εικόνα 2 ο Σπινόζα στο έργο του «Ηθική», στο πρώτο μέρος «Περί Θεού», ξεκινά με οκτώ (8) ορισμούς, προχωρά με επτά (7) αξιώματα και συνεχίζει με 36 προτάσεις, τις οποίες «αποδεικνύει». Μάλιστα σε πολλές από αυτές τελειώνει με το Ο.Ε.Δ. («όπερ έδει δείξαι») του Ευκλείδη, όπως φαίνεται στο τέλος των προτάσεων 3 και 4!

     

     

     

     

    Εικόνα 3. Η «Ηθική» του Σπινόζα (προτάσεις, αποδείξεις και Ο.Ε.Δ.).

     

    Οι ορθολογιστές φιλόσοφοι προσπαθούσαν να επιστρέψουν στις «πρώτες αρχές» και ήθελαν να «χτίσουν» ένα φιλοσοφικό σύστημα στηριζόμενο σε στέρεες βάσεις. Έτσι, κατέληξαν στην Ευκλείδειο γεωμετρία και την αξιωματική της θεμελίωση, θεωρώντας ότι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι αντίστοιχο για το φιλοσοφικό τους σύστημα. Εξ’ ου και η προσπάθεια του Σπινόζα να γράψει ένα καθαρά φιλοσοφικό κείμενο σε αξιωματική μορφή.

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΜΟΙΡΙΔΗΣ: Σε ευχαριστούμε Γιώργο που έβαλες το νερό στο αυλάκι και σε αυτό το έργο.

    Δημοσιεύτηκε στις

    Σημερινή ανάρτηση μου σχετικά με τη δημοπρασία δικτύων φυσικού αερίου στην ΠΑΜΘ:

    ”Εκφράζω την ικανοποίηση μου για τη δημοπράτηση των έργων που αφορούν στην κατασκευή δικτύου διανομής φυσικού αερίου στις πόλεις της Ξάνθης, της Δράμας, της Αλεξανδρούπολης και της Κομοτηνής και λίγο αργότερα σε Καβάλα και Ορεστιάδα.

    Θερμά συγχαρητήρια σε όσους εργάσθηκαν για αυτό το σκοπό και παρά την καθυστέρηση σε σχέση με αυτό που υπολογίζαμε, είναι ικανοποιητικό ότι μπαίνει σε τροχιά υλοποίησης. Είναι έργο το οποίο το στηρίζουμε όλοι, το στηρίξαμε από την αρχή ως περιφερειακοί σύμβουλοι, έργο για το οποίο προσωπικά δεν είχα καμία ουσιαστική συμμετοχή στην υλοποίηση του, ήταν εκτός των καθηκόντων μου. Συγχαρητήρια στην ηγεσία του ΥΠΕΝ, τον Πρόεδρο της ΔΕΔΑ και στον Περιφερειάρχη ΑΜΘ και μέσω αυτών σε όλους όσους συνεργάστηκαν και συνέδραμαν μαζί τους, σε αυτό το βήμα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό. Είναι μία ιδέα που ξεκίνησε το 2014. Δεν το πίστεψαν πολλοί.

    ‘’Αυτό το ξεκινήσαμε εμείς από την Περιφέρεια μας. Στην ΑΜΘ πρωτοπορήσαμε σε αρκετά σημεία και έχουμε διαθέσιμους πόρους και για το υπόλοιπο. Η ΔΕΠΑ αναζητά πόρους για να καλύψει τη δική της συμμετοχή, δεδομένου ότι πρόκειται για ιδιωτικές εκμεταλλεύσιμες υποδομές, και υπό αυτή την έννοια εργαζόμαστε. Για πρώτη φορά η Περιφέρεια για κάτι που λέγονταν ότι δεν γίνονταν τίποτα, σε συνεργασία με στελέχη της ΔΕΠΑ ξεπεράσαμε τα εμπόδια, τους ευχαριστώ δημόσια και,  είμαστε σε ένα δρόμο που θα αποτελέσει παράδειγμα για όλη τη χώρα, τόνισε.’’

    Αυτά είναι τα λόγια του αείμνηστου Γιώργου Παυλίδη, τον Ιανουάριο του 2016, ήταν ο άνθρωπος που είχε την ιδέα και ως Περιφερειάρχης οργάνωσε το σχέδιο υλοποίησης. Πίστευε ότι αποτελεί, μαζί με την Εγνατία Οδό, το πιο σημαντικό αναπτυξιακό έργο για την ΠΑΜΘ. Είκοσι και πλέον χρόνια το φυσικό αέριο περνούσε έξω από τις πόλεις μας αλλά κανείς δεν ήθελε να εμπλακεί με τη διανομή του στον αστικό ιστό. Αυτό διότι η οικιακή διανομή, γίνεται όχι από το δημόσιο αλλά από ιδιώτη πάροχο. Τα μεγέθη και τα δεδομένα που έχουν οι πόλεις μας δεν καθιστούσαν οικονομικά βιώσιμη την έλευση ιδιώτη. Κανείς εκτός από το Γιώργο Παυλίδη δεν πίστευε ότι θα υπήρχε άλλος τρόπος. Από τη πρώτη στιγμή το 2014 που ανέλαβε, εργάσθηκε, συμβουλεύτηκε, συνεργάσθηκε και βρήκε τελικά τον τρόπο. Με πλήρη στοιχεία και επιχειρήματα, με λύσεις όπως πάντα για τα ζητήματα που προέκυπταν έκανε τεκμηριωμένη πρόταση, έδωσε το βηματισμό για την υλοποίηση ενός μεγάλου αναπτυξιακού έργου στην ΠΑΜΘ και όχι μόνο. Η πρόταση του, υιοθετήθηκε και αποτέλεσε οδηγό και για τις άλλες περιφέρειες και αυτό πρέπει να το θυμηθούμε σήμερα.

    Τίποτα δεν είναι αυτονόητο, τίποτα δεν έρχεται χωρίς σκληρή δουλειά και σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και οι ιδέες περί ανάπτυξης. Πρέπει να έχουν ισχυρά υπόβαθρα σχεδιασμού, εύρεσης λύσεων και αποτελέσματα σε εύλογο διάστημα, καθαρά και μετρήσιμα από την κοινωνία.

    Αναπτυξιακό έργο σημαντικό, με ισχυρό οικονομικό αποτύπωμα. Θα φανεί άμεσα. Σε ευχαριστούμε Γιώργο που έβαλες το νερό στο αυλάκι και σε αυτό το έργο”.

     

    Μιχάλης Αμοιρίδης

    Περιφερειακός Σύμβουλος

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΑΚΗΣ: Εκτός Φυσικού Αερίου η Καβάλα.

    Δημοσιεύτηκε στις

    Για ακόμη μια φορά η Καβάλα δεν περιλαμβάνεται στα αναπτυξιακά σχέδια του Περιφερειάρχη.

     

    Ο περιφερειάρχης εξήγγειλε την διενέργεια του διαγωνισμού για την κατασκευή του δικτύου φυσικού αερίου στην Περιφέρεια μας.

    Δυστυχώς όμως, όπως διαπιστώσαμε, η Καβάλα για ακόμη μία φορά, δεν περιλαμβάνεται στα σχέδια του Περιφερειάρχη, γι’ αυτό και δεν την συμπεριέλαβε στον σχετικό διαγωνισμό.

    Για ακόμη μία φορά λοιπόν η Καβάλα είναι ο μεγάλος χαμένος, για ακόμη μία φορά η Καβάλα χάνει τα οφέλη από ένα αναπτυξιακό έργο, το οποίο θα μπορούσε να προσδώσει πολλαπλά οφέλη στην τοπική οικονομία. Χάνονται θέσεις εργασίας οι οποίες θα δημιουργούνταν κατά την κατασκευή του δικτύου φυσικού αερίου και θα μείωναν  την ανεργία στην περιοχή μας.  Κυρίως όμως χάνει η Καβάλα την ευκαιρία να αποκτήσει πρόσβαση σε φθηνή ενέργεια. Η πρόσβαση στο φυσικό αέριο θα έδινε οικονομική ανάσα στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά της πόλης και του Νομού μας,  μειώνοντας κατά πολύ τα έξοδα τόσο για την θέρμανση, όσο και για την λειτουργία των τοπικών επιχειρήσεων.

    Δυστυχώς κάποιοι δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης είναι ενιαία και πως για να έλθει ανάπτυξη στην περιοχή και να βελτιωθεί το επίπεδο ζωής των κατοίκων, πρέπει να αναπτυχθούν όλοι οι Νομοί, όχι να γίνονται διακρίσεις σε βάρος ενός Νομού προς όφελος των υπολοίπων.

    Παραμένει άγνωστο σήμερα το αν και το πότε τελικά θα ενταχθεί και ο δικός μας Νομός στο δίκτυο φυσικού και αν τελικά θα μπορέσουμε και εμείς ως Καβαλιώτες να απολαύσουμε τα οφέλη από την συγκεκριμένη φθηνή μορφή ενέργειας. Οφέλη που ήδη σε άλλα μέρη της Ελλάδας απολαμβάνουν εδώ και χρόνια.

    Είναι ευθύνη τόσο του Περιφερειάρχη όσο και του χωρικού Αντιπεριφερειάρχη να αποκαταστήσουν άμεσα την αδικία που γίνεται σε βάρος της Καβάλας. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση η Καβάλα να μείνει χωρίς πρόσβαση σε φυσικό αέριο, από την στιγμή μάλιστα που από την περιοχή μας διέρχονται τόσοι αγωγοί φυσικού αερίου.

     

    Χρήστος Γάκης

    Περιφερειακός Σύμβουλος

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις

    ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΙΩΣΗΦΙΔΟΥ: Στου Κουφού την Πόρτα ……..

    Δημοσιεύτηκε στις

    Από τις αρχές Μαΐου είχα δηλώσει πως η φετινή τουριστική χρόνια για τον δήμο μας, «δεν έχει χαθεί και ούτε πρέπει να χαθεί» . Βασική προϋπόθεση για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός είχα πει,  ότι είναι η δραστηριοποίηση όλων , με πρώτη την δημοτική αρχή, ώστε πάση θυσία να υπάρξει διατήρηση των βαλκανικών αγορών , μέσω και της ενίσχυσης με προσωπικό και υλικό  των μεθοριακών σταθμών Προμαχώνα και κυρίως Νυμφαίας. (βλ. δελτίο τύπου 11-5-2020). Δυστυχώς οι τελευταίες εξελίξεις αποδεικνύουν ότι για την σημερινή δημοτική αρχή ισχύει το «στου κουφού την πόρτα , όσο θέλεις βρόντα» . Οι επαγγελματίες του τουριστικού τομέα , αλλά και ιδιώτες που έχουν επενδύσει στον τομέα της τουριστικής βραχυχρόνιας μίσθωσης , μετρούν καθημερινά τεράστιες απώλειες καθώς  το κλείσιμο της Νυμφαίας αποκόπτει την Καβάλα και την «ενδοχώρα» της, από τις αγορές Βουλγαρίας και κυρίως Ρουμανίας , δημιουργώντας συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία της πόλης μας . Την ίδια στιγμή η δημοτική αρχή προεξάρχοντος του δημάρχου και «εκκωφαντικά απόντων»  των προέδρων της Δημωφέλεια και της Τουριστικής Επιτροπής  , έχει επιδοθεί σε ένα μπαράζ ταξιδιών στην Αθήνα με μόνο σκοπό την προβολή του Cosmopolis.  Υπάρχει ειλικρινά κανείς άλλος καβαλιώτης , εκτός του κ. Μουριάδη και του κ. Ζοπόγλου , που να πιστεύει ότι το φετινό Cosmopolis  μπορεί να  βοηθήσει τουριστικά την Καβάλα;   Εδώ , το φεστιβάλ έχει αλλάξει μέχρι στιγμής 3 φορές μορφή και άλλες τόσες χώρο διεξαγωγής , με αποτέλεσμα κανείς να μην ξέρει αν τελικά θα γίνει, και εάν γίνει που θα γίνει και υπό ποιους όρους. Ας  καταλήξουν επιτέλους , για να μπορέσουν να ασχοληθούν και με τα πραγματικά προβλήματα των δημοτών μας.

    Ο χρόνος έχει πια τελειώσει και μετρά πλέον ανάποδα  . Ας  ανασκουμπωθούμε όλοι , ώστε να περισώσουμε , ότι μπορεί να περισωθεί. Όσοι δεν μπορούν να δουλέψουν και να προσφέρουν ας πάνε σπίτι τους και ας αφήσουν στους άλλους τους ικανούς.

    Κατηγορία: Slider, Άλλες απόψεις, Απόψεις