Χρονόμετρο

    Ο Ξυδάκης ακολουθεί λάθος στρατηγική για την Αμφίπολη

    Δημοσιεύτηκε στις

    του Γιώργου Ροδάκογλου

     

    Οι εντυπώσεις που άφησε  πίσω του ο Νίκος Ξυδάκης μετά  την επίσκεψη  στην Αμφίπολη και την ανακοίνωση της διακοπής  των ανασκαφών, δεν είναι και οι καλύτερες.

    Ο  αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού  δημιούργησε αρνητικές εικόνες  στο κοινό που έχει αγαπήσει την συγκεκριμένη ανασκαφή τόσο στην  Ελλάδα  όσο και στο εξωτερικό .

    Φαίνεται πως δεν έλαβε καθόλου υπ όψιν του την επιστολή κόλαφο που του έστειλαν  54 επιφανείς του νομού Σερρών με την οποία  ζητούσαν τη συνέχιση των αρχαιολογικών ερευνών . Ίσως δεν εκτίμησε  σωστά  το ρεύμα υποστήριξης προς την ανασκαφή και δεν διέβλεψε ότι μια ενδεχόμενη δυσαρέσκεια θα διεύρυνε στο μέλλον κατά πολύ αυτή την ομάδα κάτι που θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνει.

    Από τις δηλώσεις του πάντως, διαφαίνεται  ότι  εφαρμόζει μάλλον  μια προσωπική πολιτική  που δεν αποκλείεται  να έχει αντίθετη κατεύθυνση με αυτή που χαράσσει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

    Ο Νίκος Ξυδάκης  δίνει την εικόνα  ενός  πολιτικού επηρεασμένου  από τις απόψεις  ενός  κλειστού  πυρήνα ανθρώπων, που δεν  λαμβάνουν υπ όψιν τους τη δυναμική των λεγόμενων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ.

    Αυτό  μπορεί να οδηγήσει, τον κατά τα άλλα ευφυέστατο Νίκο Ξυδάκη, ενδεχομένως σε πολιτικά λάθη, τα αποτελέσματα των οποίων δεν θα αργήσει να διαπιστώσει.

    Οι συχνές αναφορές για πολιτική εκμετάλλευση της ανασκαφής, από την προηγούμενη κυβέρνηση, είναι το μοναδικό θέμα που  του δίνει την ευκαιρία να ενισχύει προς το παρόν, την ύπαρξη του ως πολιτικός.  Θα θεωρούνταν όμως πολύ παραγωγικότερος,  εάν  είχε να αντιπροτείνει έστω  κάτι άλλο, που θα αφορούσε την εξέλιξη των ανασκαφών στο λόφο Καστά  και όχι απλός την ανακοίνωση ενός τέλους.

    Ο κύριος Ξυδάκης φαίνεται  όμως ότι διακατέχεται από το σύνδρομο της  πολιτικής σύγχυσης το οποίο εάν δεν «θεραπεύσει»  δεν θα ευδοκιμήσει στη θέση που τοποθετήθηκε από τον πρωθυπουργό.

    Στην Αμφίπολη ανακοίνωσε το τέλος της συνέχισης των αρχαιολογικών ανασκαφών ενώ λίγες ώρες νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη εξέφραζε την άποψη ότι πρέπει να συνεχιστούν.

    Από την μια πλευρά ασκεί  κριτική στους προκατόχους του  και κάνει λόγο για Ιντιάνα Τζόουνς «που πηδάνε  μέσα στα σκάμματα» αλλά παράλληλα μέσα από τα λεγόμενα διαπιστώνει κανείς ότι συμφωνεί με την τακτική που ακολουθήθηκε.

    «Δεν είναι δυνατόν ένας υπουργός πολιτισμού να είναι εναντίον μιας ανασκαφής. Το θέμα είναι ότι οι υπουργοί και οι πολιτικοί δεν πρέπει να κάνουν τη δουλειά του επιστήμονα ή τη δουλειά ενός επικοινωνιολόγου. Πρέπει να παρέχουν όλα τα πολιτικά μέσα και το πολιτικό πλαίσιο στους επιστήμονες»

    Με τη δήλωση αυτή ο κύριος Ξυδάκης επικροτεί  ουσιαστικά την τακτική που εφάρμοσε η  προηγούμενη πολιτική ηγεσία αφού  παρείχε κάθε δυνατή βοήθεια στην  διεπιστημονική ομάδα.

    Η παρουσία της Γενικής Γραμματέως Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη  στην ανασκαφή επιτάχυνε  όλες τις γραφειοκρατικές διαδικασίες. Η δημοσιογράφος ‘Αννα Παναγιωταρέα χειρίστηκε άψογα το επικοινωνιακό μέρος προβάλλοντας την Ελλάδα Διεθνώς , ενώ τα μέλη της Διεπιστημονικής ομάδας  είχαν το αντικείμενο της έρευνας τους.

    Εύστοχη λοιπόν αυτή η τοποθέτηση του κυρίου Ξυδάκη αφού περιγράφει την πραγματικότητα.

    Αστοχία όμως αποτελεί η δήλωση: «Οι ανασκαφές δεν είναι για δημοσιογράφους».  Ο πρώην συνάδελφος επιλέγει την πεπατημένη οδό της δημοσιογραφίας μέσω δελτίων τύπου  και υπερασπίζεται την άποψη  ότι κάθε άλλος τρόπος αναζήτησης πληροφοριών για ρεπορτάζ πολιτιστικού περιεχομένου σε μια σύγχρονη  εποχή ταχύτητας που ζούμε, δεν θα μπορούσε να  είναι αποδεκτός. “Υπάρχουν τα συνέδρια που ανακοινώνονται τα ανασκαφικά αποτελέσματα” δήλωσε.

     

    Τραγικό  όμως για ένα υπουργό πολιτισμού  θεωρείται το γεγονός να περιορίζεται σε μια απλή  υπόδειξη προς την ανασκαφέα που αφορά στην ολοκλήρωση της  μελέτη των ευρημάτων, και  σε τίποτα ουσιαστικότερο, τη στιγμή που άλλοι αρχαιολόγοι εδώ και τριάντα χρόνια δεν έχουν δημοσιεύσει σε επιστημονικά περιοδικά τις  μελέτες τους για αρχαιολογικές ανασκαφές. Επικοινωνιακά την υπόδειξη αυτή την εμφανίζει  από την πλευρά του ως ομπρέλα προστασίας ως προς την ανασκαφέα με εχθρούς…. τους «κακούς δημοσιογράφους» αλλά ουσιαστικά πρόκειται περί πολιτικής μπαρούφας διότι  η συστηματική  μελέτη των ευρημάτων αποτελεί το αυτονόητο για όλους.

    Μπορεί λοιπόν τα ευρήματα του ταφικού μνημείου να  εντυπωσίασαν το νέο υπουργό Πολιτισμού  αλλά τον οδήγησαν σε  διλλήματα  αφού πρέπει να αυτοπροσδιορίσει τώρα, τη θέση του μεταξύ, της  παραδοχής μιας άρτιας επιστημονικής δουλειάς ,  και της  νέας πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που  χαρακτηρίζεται ως ανατρεπτική σε όλα.


    Δημοσιεύτηκε στις 2

    Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.